മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.59.1
उदङ्कस्य वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजत्तम ।
अत ऊर्ध्वं महाबाहुः किं चकार महायशाः ॥ १४.५९.१ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, ഉദങ്കന് വരം നൽകിയ ശേഷം മഹാബാഹുവും മഹായശസ്വിയുമായ ഗോവിന്ദൻ എന്താണ് ചെയ്തത്?
14.59.2
उदङ्काय वरं दत्त्वा प्रायात्सात्यकिना सह ।
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहयैः ॥ १४.५९.२ ॥
ഉദങ്കന് വരം നൽകി ഗോവിന്ദൻ സാത്യകിയോടൊപ്പം വേഗമേറിയ വലിയ കുതിരകളിൽ ദ്വാരകയിലേക്ക് തന്നെ യാത്രയായി.
14.59.3
सरांसि सरितश्चैव वनानि च गिरींस्तथा ।
अतिक्रम्याससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ॥ १४.५९.३ ॥
തടാകങ്ങളും നദികളും വനങ്ങളും പർവതങ്ങളും കടന്ന് അവർ രമ്യമായ ദ്വാരവതീ നഗരത്തിലെത്തി.
14.59.4
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च ।
उपायात्पुण्डरीकाक्षो युयुधानानुगस्तदा ॥ १४.५९.४ ॥
മഹാരാജാവേ, രൈവതകപർവതത്തിൽ മഹോത്സവം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ താമരക്കണ്ണൻ യുയുധാനനെ അനുഗമിച്ച് അവിടെ എത്തി.
14.59.5
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपैर्विचित्रितैः ।
बभौ रत्नमयैः कोशैः संवृतः पुरुर्षर्षभ ॥ १४.५९.५ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, ആ പർവതം വിവിധ രൂപങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, രത്നനിർമിതമായ പേടകങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട് തിളങ്ങി.
14.59.6
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च ।
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैस्तथैव च ॥ १४.५९.६ ॥
സ്വർണമാലകളും ഉത്തമ പുഷ്പങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും കല്പവൃക്ഷങ്ങളും കൊണ്ട് ആ മഹാശൈലം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
14.59.7
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः ।
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो बभूव ह ॥ १४.५९.७ ॥
സ്വർണ്ണ ദീപവൃക്ഷങ്ങളാൽ അത് നിരന്തരം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഗുഹകളിലും വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും അത് പകൽപോലെയായി.
14.59.8
एताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः ।
पुंभिः स्त्रीभिश्च संघुष्टः प्रगीत इव चाभवत्।
अतीव प्रेक्षणीयोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ॥ १४.५९.८ ॥
ഈ വിചിത്രമായ മണികളോടുകൂടിയ അലങ്കാരങ്ങളാൽ ചുറ്റും പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും ശബ്ദത്താൽ മുഴങ്ങി, അത് പാടപ്പെടുന്നതുപോലെയായി. മേരു മുനിസംഘങ്ങളെപ്പോലെ അതീവ ദർശനീയനായി.
14.59.9
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत ।
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिविस्पृगिव निःस्वनः ॥ १४.५९.९ ॥
ഹേ ഭാരത, മദോന്മത്തരും ആനന്ദഭരിതരുമായ സ്ത്രീപുരുഷന്മാർ പാടുമ്പോൾ പർവതരാജന്റെ ശബ്ദം ആകാശത്തെ തൊടുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
14.59.10
प्रमत्तमत्तसम्मत्तक्ष्वेडितोद्धुष्टसंकुलः ।
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरोऽभून्मनोहरः ॥ १४.५९.१० ॥
ഉന്മത്തരുടെയും മദോന്മത്തരുടെയും ഭ്രാന്തരുടെയും ആർപ്പുവിളികളാൽ നിറഞ്ഞ്, കിലകില ശബ്ദങ്ങളാൽ ആ പർവതം മനോഹരമായി.
14.59.11
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् ।
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ॥ १४.५९.११ ॥
വിപണികളും കടകളുമായി രമ്യമായി, ഭക്ഷ്യഭോജ്യങ്ങളും വിഹാരസ്ഥലങ്ങളുമായി, വസ്ത്രമാല്യങ്ങളുടെ കൂമ്പാരങ്ങളോടെ, വീണ, വേണു, മൃദംഗങ്ങളോടെ.
14.59.12
सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह ।
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीयमानेन चानिशम्।
बभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ॥ १४.५९.१२ ॥
സുരയും മൈരേയവും കലർന്ന ഭക്ഷ്യഭോജ്യങ്ങളാൽ, ദീനർക്കും അന്ധർക്കും കൃപണർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഇടവിടാതെ നൽകപ്പെടുന്നതിനാൽ, ആ മഹാപർവതത്തിന്റെ പരമമംഗളമായ തേജസ്സ് പ്രകാശിച്ചു.
14.59.13
पुण्यावसथवान्वीरैः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः ।
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतस्य ह ॥ १४.५९.१३ ॥
പുണ്യ ഭവനങ്ങളുള്ളതും പുണ്യകർമ്മികളായ വീരന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടതുമായ അത്, രൈവത മഹോത്സവത്തിൽ വൃഷ്ണി വീരന്മാരുടെ വിഹാരസ്ഥലമായിരുന്നു.
14.59.14
स नानावेश्मसंकीर्णो देवलोक इवाबभौ ।
तदा च कृष्णसान्निध्यान्मुदा देवगणैर्युतः ॥ १४.५९.१४ ॥
അനേകം ഭവനങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ അത് ദേവലോകം പോലെ പ്രകാശിച്ചു; അപ്പോൾ കൃഷ്ണസാന്നിധ്യത്താൽ, സന്തോഷത്തോടെ ദേവഗണങ്ങളാൽ ചേർന്നതായി.
14.59.15
स्तुवन्त्यन्तर्हिता देवा गन्धर्वाश्च सहर्षिभिः ।
साधकः सर्वधर्माणामसुराणां विनाशकः ॥ १४.५९.१५ ॥
ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഋഷിമാരോടുകൂടി സ്തുതിക്കുന്നു — എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളെയും സാധിപ്പിക്കുന്നവനും അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആയവനെ.
14.59.16
त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।
त्वया सत्क्रियते देव ज जानीमोऽत्र मायया ॥ १४.५९.१६ ॥
നീയാണ് സൃഷ്ടാവ്; സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ആധാരവും കാരണവും നീ തന്നെ; ധർമ്മവേദം അറിയുന്നവൻ. ദേവാ, നിന്നാൽ ഇത് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇവിടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ മായയാൽ അറിയുന്നു.
14.59.17
केवलं त्वाऽभिजानीमः शरणं परमेश्वरम् ।
ब्रह्मादीनां च गोविन्द सान्निध्वं शरणं नमः ॥ १४.५९.१७ ॥
നിന്നെ മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നത് — ശരണവും പരമേശ്വരനുമായ നിന്നെ; ബ്രഹ്മാദികൾക്കും ശരണം നീ തന്നെ. ഗോവിന്ദാ, നിന്റെ സാന്നിധ്യം തന്നെ ശരണം; നമസ്കാരം.
14.59.18
इति स्तुते मानुषैश्च पूजिते देवकीसुते ।
शक्रसद्मप्रतीकाशो बभूव स हि शैलराट् ॥ १४.५९.१८ ॥
ഇപ്രകാരം മനുഷ്യരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും പൂജിക്കപ്പെട്ടും ദേവകീപുത്രന്റെ മുൻപിൽ ആ പർവതരാജൻ ഇന്ദ്രസദനം പോലെയായി.
14.59.19
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् ।
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जग्मतुर्भवनं स्वकम् ॥ १४.५९.१९ ॥
അപ്പോൾ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനായി അവൻ ശുഭമായ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഗോവിന്ദനും സാത്യകിയും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഭവനങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
14.59.20
विवेश च प्रहृष्टात्मा चिरकालप्रवासतः ।
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ॥ १४.५९.२० ॥
ദീർഘമായ പ്രവാസത്തിനുശേഷം സന്തോഷിച്ച മനസ്സോടെ അവൻ പ്രവേശിച്ചു, ദാനവരുടെ നടുവിൽ ദുഷ്കരകർമം ചെയ്ത ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ.
14.59.21
उपायान्तं तु वार्ष्णेयं भोजवृष्ण्यन्धकास्तथा ।
अभ्यगच्चन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ॥ १४.५९.२१ ॥
വാർഷ്ണേയൻ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഭോജരും വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും ആ മഹാത്മാവിനെ എതിരേൽക്കാൻ വന്നു; ദേവന്മാർ ശതക്രതുവിനെ എതിരേൽക്കുന്നതുപോലെ.
14.59.22
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
अभ्यवादयत प्रीतः पितरं मातरं तदा ॥ १४.५९.२२ ॥
ആ ബുദ്ധിമാൻ അവരെയെല്ലാം ആദരിച്ച് ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു; പിന്നെ സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും വന്ദിച്ചു.
14.59.23
ताभ्यां स सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः ।
उपोपविष्टैः सर्वैस्तैर्वृष्णिभिः परिवारितः ॥ १४.५९.२३ ॥
ആ രണ്ടുപേരും മഹാബാഹുവിനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ആശ്വസിപ്പിച്ചു; അവിടെ ഇരുന്നിരുന്ന വൃഷ്ണികളെല്ലാം അവനെ വളഞ്ഞു.
14.59.24
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावनेजनः ।
कथयामास तत्सर्वं पृष्टः पित्रा महाहवम् ॥ १४.५९.२४ ॥
വിശ്രമിച്ച്, കാലുകഴുകി, മഹാതേജസ്വിയായ അവൻ അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ആ മഹായുദ്ധം മുഴുവൻ വിവരിച്ചു.