Mahābhārata · Adhyāya 14.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.59.1
उदङ्कस्य वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजत्तम ।
अत ऊर्ध्वं महाबाहुः किं चकार महायशाः ॥ १४.५९.१ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, was tat Govinda, der Starkarmige und Ruhmreiche, nachdem er Uddaṅka eine Gabe verliehen hatte?
14.59.2
उदङ्काय वरं दत्त्वा प्रायात्सात्यकिना सह ।
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहयैः ॥ १४.५९.२ ॥
Nachdem er Uddaṅka die Gabe verliehen hatte, brach Govinda mit Sātyaki auf schnellen, mächtigen Pferden geradewegs nach Dvārakā auf.
14.59.3
सरांसि सरितश्चैव वनानि च गिरींस्तथा ।
अतिक्रम्याससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ॥ १४.५९.३ ॥
Nachdem sie Seen, Flüsse, Wälder und Berge durchquert hatten, erreichten sie die reizvolle Stadt Dvāravatī.
14.59.4
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च ।
उपायात्पुण्डरीकाक्षो युयुधानानुगस्तदा ॥ १४.५९.४ ॥
O großer König, während auf dem Berg Raivataka das große Fest stattfand, kam der Lotusäugige dorthin, gefolgt von Yuyudhāna.
14.59.5
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपैर्विचित्रितैः ।
बभौ रत्नमयैः कोशैः संवृतः पुरुर्षर्षभ ॥ १४.५९.५ ॥
Mit vielfältigen Formen geschmückt, strahlte jener Berg, bedeckt mit Schatzkästen aus Juwelen, o Stier unter den Menschen.
14.59.6
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च ।
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैस्तथैव च ॥ १४.५९.६ ॥
Jener große Berg war geschmückt mit goldenen Girlanden, vortrefflichen Blumen, Gewändern und Wunschbäumen.
14.59.7
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः ।
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो बभूव ह ॥ १४.५९.७ ॥
Ständig mit goldenen Lampenbäumen geschmückt, wurde er in den Höhlen und Wasserfallgegenden wie der Tag.
14.59.8
एताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः ।
पुंभिः स्त्रीभिश्च संघुष्टः प्रगीत इव चाभवत्।
अतीव प्रेक्षणीयोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ॥ १४.५९.८ ॥
Von allen Seiten erschallend mit diesen buntfarbigen, mit Glöckchen behängten Schmuckstücken und den Stimmen von Männern und Frauen, schien er gesungen zu werden. Der Meru wurde überaus sehenswert, wie eine Schar von Weisen.
14.59.9
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत ।
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिविस्पृगिव निःस्वनः ॥ १४.५९.९ ॥
O Bhārata, der Klang des Bergkönigs, während Männer und Frauen, berauscht und freudigen Aussehens, sangen, schien den Himmel zu berühren.
14.59.10
प्रमत्तमत्तसम्मत्तक्ष्वेडितोद्धुष्टसंकुलः ।
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरोऽभून्मनोहरः ॥ १४.५९.१० ॥
Angefüllt mit den Rufen und Schreien der Rasenden, Berauschten und Verrückten, wurde der Berg durch das Gelächter-Geräusch reizend.
14.59.11
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् ।
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ॥ १४.५९.११ ॥
Reizvoll durch Märkte und Läden, mit Speisen, Gerichten und Vergnügungsorten, reich an Haufen von Stoffen und Girlanden, mit Lauten, Flöten und Trommeln.
14.59.12
सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह ।
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीयमानेन चानिशम्।
बभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ॥ १४.५९.१२ ॥
Mit Speisen und Gerichten, vermischt mit Wein und Maireya-Trank, und mit Gaben, die unablässig an Arme, Blinde, Elende und andere verteilt wurden, strahlte der höchst glückverheißende Glanz dieses großen Berges.
14.59.13
पुण्यावसथवान्वीरैः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः ।
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतस्य ह ॥ १४.५९.१३ ॥
Voller heiliger Wohnstätten, von Helden besucht, die Verdienst erworben hatten, war es der Vergnügungsort der Helden der Vṛṣṇi beim großen Fest des Raivataka.
14.59.14
स नानावेश्मसंकीर्णो देवलोक इवाबभौ ।
तदा च कृष्णसान्निध्यान्मुदा देवगणैर्युतः ॥ १४.५९.१४ ॥
Von vielen Wohnstätten erfüllt, strahlte es wie die Welt der Götter; damals, durch die Gegenwart Kṛṣṇas, mit Freude von Göttergruppen begleitet.
14.59.15
स्तुवन्त्यन्तर्हिता देवा गन्धर्वाश्च सहर्षिभिः ।
साधकः सर्वधर्माणामसुराणां विनाशकः ॥ १४.५९.१५ ॥
Die verborgenen Götter und Gandharven preisen ihn zusammen mit den Sehern: den Vollender aller Dharmas, den Vernichter der Asuras.
14.59.16
त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।
त्वया सत्क्रियते देव ज जानीमोऽत्र मायया ॥ १४.५९.१६ ॥
Du bist der Schöpfer, der Träger und die Ursache des Geschaffenen, der Kenner des Dharma und des Veda. O Gott, durch dich wird dies geehrt; hier erkennen wir dich durch deine Māyā.
14.59.17
केवलं त्वाऽभिजानीमः शरणं परमेश्वरम् ।
ब्रह्मादीनां च गोविन्द सान्निध्वं शरणं नमः ॥ १४.५९.१७ ॥
Nur dich erkennen wir als Zuflucht, den höchsten Herrn; du bist Zuflucht auch für Brahmā und die übrigen. O Govinda, deine Gegenwart ist Zuflucht; Verehrung.
14.59.18
इति स्तुते मानुषैश्च पूजिते देवकीसुते ।
शक्रसद्मप्रतीकाशो बभूव स हि शैलराट् ॥ १४.५९.१८ ॥
So gepriesen und von den Menschen verehrt, wurde jener Bergkönig für den Sohn der Devakī der Wohnung Śakras gleich.
14.59.19
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् ।
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जग्मतुर्भवनं स्वकम् ॥ १४.५९.१९ ॥
So geehrt, betrat er seine glückverheißende Wohnung; Govinda und Sātyaki gingen ebenfalls in ihre eigenen Häuser.
14.59.20
विवेश च प्रहृष्टात्मा चिरकालप्रवासतः ।
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ॥ १४.५९.२० ॥
Mit frohem Herzen, nach langer Abwesenheit, trat er ein, wie Vāsava (Indra), der unter den Dānavas eine schwere Tat vollbracht hat.
14.59.21
उपायान्तं तु वार्ष्णेयं भोजवृष्ण्यन्धकास्तथा ।
अभ्यगच्चन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ॥ १४.५९.२१ ॥
Als der Vārṣṇeya nahte, gingen die Bhoja, Vṛṣṇi und Andhaka ebenfalls dem Großherzigen entgegen, wie die Götter dem Śatakratu (Indra) entgegengehen.
14.59.22
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
अभ्यवादयत प्रीतः पितरं मातरं तदा ॥ १४.५९.२२ ॥
Nachdem er sie alle geehrt und nach ihrem Wohlergehen gefragt hatte, verneigte sich der Weise erfreut vor Vater und Mutter.
14.59.23
ताभ्यां स सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः ।
उपोपविष्टैः सर्वैस्तैर्वृष्णिभिः परिवारितः ॥ १४.५९.२३ ॥
Von beiden umarmt und getröstet, wurde der Starkarmige von allen dort sitzenden Vṛṣṇi umringt.
14.59.24
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावनेजनः ।
कथयामास तत्सर्वं पृष्टः पित्रा महाहवम् ॥ १४.५९.२४ ॥
Nachdem er ausgeruht und seine Füße gewaschen hatte, erzählte der Glanzvolle die ganze große Schlacht, als sein Vater fragte.