مهابهاراتا · أدهيايا 14.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.6.1
अत्राप्युदाहरन्तीमममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं मरुत्तस्य च धीमतः ॥ १४.६.१ ॥
وهنا أيضًا يستشهدون بهذه الحكاية القديمة، حوار بريهاسباتي والحكيم مروتا.
14.6.2
देवराजस्य समयं कृतमाङ्गिरसेन ह ।
श्रुत्वा मरुत्तो नृपतिर्मन्युमाहारयत्परम् ॥ १४.६.२ ॥
لمّا سمع الملك مروتا بالاتفاق الذي عقده ابن أنغيراس مع ملك الآلهة، امتلأ غضبًا عظيمًا.
14.6.3
सङ्कल्प्य मनसा यज्ञं करंधमसुतात्मजः ।
बृहस्पतिमुपागम्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.६.३ ॥
بعد أن عزم في نفسه على إقامة قربان، دنا حفيد كرندهاما الفصيح من بريهاسباتي وقال هذه الكلمات.
14.6.4
भगवन्यन्मया पूर्वमभिगम्य तपोधन ।
कृतोऽभिसन्धिर्यज्ञस्य भवतो वचनाद्गुरो ॥ १४.६.४ ॥
أيها الجليل، الغني بالتقشف، يا معلّمي! لقد جئتك من قبل، وبقولك عزمتُ على إقامة القربان.
14.6.5
तमहं यष्टुमिच्छामि सम्भाराः सम्भृताश्च मे ।
याज्योस्मि भवतः साधो तत्प्राप्नुहि विधत्स्व च ॥ १४.६.५ ॥
أريد أن أقيم ذلك القربان، وقد جمعتُ لوازمه. أيها الفاضل، إني مُقيمُ قُربانك؛ فاقبله ورتّبه على الوجه المشروع.
14.6.6
न कामये याजयितुं त्वामहं पृथिवीपते ।
वृतोस्मि देवराजेन प्रतिज्ञातं च तस्य मे ॥ १४.६.६ ॥
لا أرغب في أن أتولى قربانك، أيها السيد على الأرض؛ فقد اختارني ملك الآلهة، وقد أعطيته عهدي.
14.6.7
पित्र्यमस्मि तव क्षेत्रं बहुमन्ये च ते भृशम् ।
तवास्मि याज्यातां प्राप्तो भजमानं भजस्व माम् ॥ १४.६.७ ॥
أنا حقلك الموروث، وأُكرمك كثيرا. قد جئتُ إليك بوصفي من يُقام لأجله القربان؛ فاقبل من لجأ إليك.
14.6.8
अमर्त्यं याजयित्वाऽहं याजयिष्ये कथं नरम् ।
मरुत्त गच्छ वा मा वा निवृत्तोस्म्यद्य याजनात् ॥ १४.६.८ ॥
وقد أقمتُ القربان لخالد، فكيف أقيمه لفانٍ؟ يا مروتّا، اذهب أو لا تذهب، فقد انصرفتُ اليوم عن القيام بالقرابين.
14.6.9
न त्वां याजयितास्म्यद्य वृणु यं त्वमिहेच्छसि ।
उपाध्यायं महाबाहो यस्ते यज्ञं करिष्यति ॥ १४.६.९ ॥
لن أكون اليوم كاهن قربانك. يا ذا الذراعين القويتين، اختر هنا المعلم الكاهن الذي تشاء؛ فهو سيقيم قربانك.
14.6.10
एवमुक्तस्तु नृपतिर्मरुत्तो व्रीडितोऽभवत् ।
प्रत्यागच्छन्सुसंविग्नो ददर्श पथि नारदम् ॥ १४.६.१० ॥
ولما قيل له ذلك، خجل الملك مروتّا. وفيما هو عائد مضطرب الخاطر، رأى ناراداً في الطريق.
14.6.11
देवर्षिणा समागम्य नारदेनि स पार्थिवः ।
विधिवत्प्राञ्जलिस्तस्थावथैनं नारदोऽब्रवीत् ॥ १४.६.११ ॥
ولما التقى الملك بالحكيم الإلهي ناراد، وقف أمامه على الوجه الأصول، ويداه مضمومتان. فقال له ناراد.
14.6.12
राजर्षे नातिहृष्टोसि कच्चित्क्षेमं तवानघ ।
क्व गतोसि कुतश्चेदमप्रीतिस्थानमागतम् ॥ १४.६.१२ ॥
أيها الحكيم الملكي، لستَ مبتهجا كثيرا. أيها الطاهر، أفي كفاية أنت؟ إلى أين ذهبت، ومن أين أتاك هذا المكان المكروه؟
14.6.13
श्रोतव्यं चेन्मया राजन्ब्रूहि मे पार्थिवर्षभ ।
व्यपनेष्यामि ते मन्युं सर्वयत्नैर्नराधिप ॥ १४.६.१३ ॥
أيها الملك، إن كان لي أن أسمع فتكلم، يا ثور الملوك. سأزيل حزنك بكل جهد، يا سيد البشر.
14.6.14
एवमुक्तो मरुत्तः स नारदेन महर्षिणा ।
विप्रलम्भमुपाध्यायात्सर्वज्ञे तं न्यवेदयत् ॥ १४.६.१४ ॥
فلما خاطبه الحكيم العظيم ناراداً بذلك، أخبر مروتا العليم بكل شيء بالخداع الذي مارسه معلمه.
14.6.15
गतोस्म्यङ्गिरसः पुत्रं देवाचार्यं बृहस्पतिम् ।
यज्ञार्थमृत्विजं प्रष्टुं स च मां नाभ्यनन्दत ॥ १४.६.१५ ॥
ذهبت إلى بريهاسباتي، ابن أنغيراس ومعلم الآلهة، أسأله عن كاهن للقربان؛ لكنه لم يرحب بي.
14.6.16
प्रत्याख्यातश्च तेनाहं जीवितुं नाद्य कामये ।
परित्यक्तश्च गुरुणा दूषितश्चास्मि नारद ॥ १४.६.१६ ॥
لقد رفضني، فلم أعد أرغب في الحياة. يا ناراداً، لقد هجرني معلمي وأنا مدنس.
14.6.17
एवमुक्तस्तु राज्ञा स नारदः प्रत्युवाच ह ।
आविक्षितं महाराज वाचा संजीवयन्निव ॥ १४.६.१७ ॥
فلما خاطبه الملك بذلك، أجاب ناراداً، يا ابن أفيكشيت، أيها الملك العظيم، وكأنه يحييه بكلماته.
14.6.18
राजन्नङ्गिरसः पुत्रः संवर्तो नाम धार्मिकः ।
चङ्कमीति दिशः सर्वा दिग्वासा मोहयन्प्रजाः ॥ १४.६.१८ ॥
أيها الملك، إن سمفارتا، الابن الصالح لأنغيراس، يتجول في جميع الاتجاهات عاريا، يحير الناس.
14.6.19
तं गच्च यदि याज्यं त्वां न वाञ्छति बृहस्पतिः ।
प्रसन्नस्त्वां महातेजाः संवर्तो याजयिष्यति ॥ १४.६.१९ ॥
اذهب إليه. فإن لم يرغب برihaspati في أن يكون كاهنك، فإن سamvarta ذا البهاء العظيم، راضياً عنك، سيؤدي لك الذبيحة.
14.6.20
संजीवितोऽहं भवता वाक्येनानेन नारद ।
पश्येयं क्व नु संवर्तं शंस मे वदतांवर ॥ १४.६.२० ॥
يا نارادا، بكلماتك هذه قد عدتُ إلى الحياة. أخبرني أين أجد سamvarta؟ أخبرني يا أفضل المتكلمين.
14.6.21
कथं च तस्मै वर्तेयं कथं मां न परित्यजेत् ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ १४.६.२१ ॥
كيف ينبغي أن أتصرف معه حتى لا يتخلى عني؟ فإذا رفضني هو أيضاً، فلا أملك الشجاعة للعيش.
14.6.22
उन्मत्तवेषं बिभ्रत्स चङ्क्रमीति यथासुखम् ।
वाराणसीं तु नगरीमभीक्ष्णमुपसेवते ॥ १४.६.२२ ॥
متخذاً هيئة المجنون، يتجول كما يشاء، ويتردد كثيراً على مدينة فاراناسي.
14.6.23
तस्या द्वारं समासाद्य न्यसेथाः कुणपं क्वचित् ।
तं दृष्ट्वा यो निवर्तेत संवर्तः स महीपते ॥ १४.६.२३ ॥
عندما تصل إلى باب تلك المدينة، ضع جثة في مكان ما؛ فمن يراها فيرجع، يا سيد الأرض، فذلك هو سamvarta.
14.6.24
तं पृष्ठतोऽनुगच्छेथा यत्र गच्छेत्स वीर्यवान् ।
तमेकान्ते समासाद्य प्राञ्जलिः शरणं व्रजेः ॥ १४.६.२४ ॥
أينما ذهب ذلك القدير، فاتبعه من خلفه؛ واقترب منه منفرداً، مطبق الكفين، واذهب لتلتمس منه الملاذ.
14.6.25
पृच्छेत्त्वां यदि केनाहं तवाख्यात इति स्म ह ।
ब्रूयास्त्वं नारदेनेति स कुत्र इति शत्रुहन् ॥ १४.६.२५ ॥
إن سألك: «من أعلمك بي؟»، فقل: «ناراد». يا قاتل الأعداء، وإن سأل: «أين؟»—
14.6.26
स चेत्त्वामनुयुञ्जीत ममानुगमनेप्सया ।
शंसेथा वह्निमारूढं मामपि त्वमशङ्कया ॥ १४.६.२६ ॥
وإن سألك أكثر، راغبًا في اتباعي، فأخبره دون خوف أنني صعدت إلى النار.
14.6.27
स तथेति प्रतिश्रुत्य पूजयित्वा च नारदम् ।
अभ्यनुज्ञाय राजर्षिर्ययौ वाराणसीं पुरीम् ॥ १४.६.२७ ॥
فوعد قائلاً: «سأفعل كذلك»، وبعد أن أكرم ناراد واستأذنه، مضى الحكيم الملكي إلى مدينة فاراناسي.
14.6.28
तत्र गत्वा यथोक्तं स पुर्या द्वारे महायशाः ।
कुणपं स्थापयामास नारदस्य वचः स्मरन् ॥ १४.६.२८ ॥
فلما ذهب إلى هناك، تذكّر كلام ناراد، فوضع جثة عند باب المدينة كما قيل له، ذلك العظيم الشهرة.
14.6.29
यौगपद्येनि विप्रश्च पुरीद्वारमथाविशत् ।
ततः स कुणपं दृष्ट्वा सहसा संन्यवर्तत ॥ १४.६.२९ ॥
قال: «في الوقت نفسه»، ودخل البرهمي باب المدينة؛ فلما رأى الجثة، عاد فجأة.
14.6.30
स तं निवृत्तमालक्ष्य प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात् ।
आविक्षितो महीपालः संवर्तमुपशिक्षितुम् ॥ १४.६.३० ॥
فلما رآه يعود، تبعه الملك ابن آفِكشِت من خلفه، مُسلِّمًا بيديه المضمومتين، ليتعلّم من سَمْفَرْتا.
14.6.31
स च तं विजने दृष्ट्वा पांसुभिः कदेमेन च ।
श्लेष्मणा चैव राजानं ष्ठीवनैश्च समाकिरत् ॥ १४.६.३१ ॥
ولما رآه وحده في الخلاء، غطّى الملك بالغبار والطين والبلغم والبصاق.
14.6.32
स तथा बाध्यमानो वै संवर्तेन महीपतिः ।
अन्वगादेव तमृषिं प्राञ्जलिः सम्प्रसादयन् ॥ १४.६.३२ ॥
وقد أذاه سامفرتا هكذا، فتبع الملك ذلك الحكيم مُشيراً بكفيه متضرعاً ليرضيه.
14.6.33
ततो निवर्त्य संवर्तः परिश्रान्त उपाविशत् ।
शीतलच्छायमासाद्य न्यग्रोधं बहुशाखिनम् ॥ १४.६.३३ ॥
ثم عاد سامفرتا وقد أنهكه التعب، فبلغ شجرة تين هندي ذات أغصان كثيرة وظل بارد، فجلس.