மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.6.1
अत्राप्युदाहरन्तीमममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं मरुत्तस्य च धीमतः ॥ १४.६.१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்கதையை மேற்கோள் காட்டுகின்றனர் — பிருஹஸ்பதிக்கும் அறிவுள்ள மருத்தனுக்கும் இடையிலான உரையாடலை.
14.6.2
देवराजस्य समयं कृतमाङ्गिरसेन ह ।
श्रुत्वा मरुत्तो नृपतिर्मन्युमाहारयत्परम् ॥ १४.६.२ ॥
தேவர்களின் அரசனுடன் ஆங்கிரசர் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தத்தைக் கேட்ட அரசன் மருத்தன் பெரும் கோபம் கொண்டான்.
14.6.3
सङ्कल्प्य मनसा यज्ञं करंधमसुतात्मजः ।
बृहस्पतिमुपागम्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.६.३ ॥
மனதில் யாகத்தை உறுதி செய்துகொண்டு, கரந்தமனின் பேரனான அந்த மருத்தன் பிருஹஸ்பதியை அணுகி, சொல்வல்லவனாக இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
14.6.4
भगवन्यन्मया पूर्वमभिगम्य तपोधन ।
कृतोऽभिसन्धिर्यज्ञस्य भवतो वचनाद्गुरो ॥ १४.६.४ ॥
பகவானே, தபோதனரே, முன்பு நான் உம்மை அணுகி, உம் சொல்லின்படி யாகத்தை மேற்கொள்ளத் தீர்மானித்தேன், ஆசிரியரே.
14.6.5
तमहं यष्टुमिच्छामि सम्भाराः सम्भृताश्च मे ।
याज्योस्मि भवतः साधो तत्प्राप्नुहि विधत्स्व च ॥ १४.६.५ ॥
நான் அந்த யாகத்தைச் செய்ய விரும்புகிறேன்; அதற்கான பொருட்களையும் நான் சேகரித்துவிட்டேன். நல்லவரே, நான் உமக்கு யாஜ்ய யஜமானன்; அதை ஏற்று முறைப்படி நடத்துங்கள்.
14.6.6
न कामये याजयितुं त्वामहं पृथिवीपते ।
वृतोस्मि देवराजेन प्रतिज्ञातं च तस्य मे ॥ १४.६.६ ॥
பூமியின் தலைவனே, உமக்காக யாகம் நடத்த நான் விரும்பவில்லை. தேவர்களின் அரசனால் நான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுவிட்டேன்; அவருடன் எனக்குச் செய்த வாக்குறுதியும் உண்டு.
14.6.7
पित्र्यमस्मि तव क्षेत्रं बहुमन्ये च ते भृशम् ।
तवास्मि याज्यातां प्राप्तो भजमानं भजस्व माम् ॥ १४.६.७ ॥
நான் உமது மூதாதையர் வயல்; நான் உம்மை மிகவும் மதிக்கிறேன். உமக்கு யாஜ்யனாக வந்துள்ளேன்; சரணடைந்த என்னை ஏற்றுக்கொள்ளும்.
14.6.8
अमर्त्यं याजयित्वाऽहं याजयिष्ये कथं नरम् ।
मरुत्त गच्छ वा मा वा निवृत्तोस्म्यद्य याजनात् ॥ १४.६.८ ॥
அமரரான தேவருக்கு யாகம் செய்வித்த பின், ஒரு மனிதனுக்கு நான் எப்படி யாகம் செய்விப்பேன்? மருத்தா, போ அல்லது போகாதே — இன்று யாஜனத்திலிருந்து நான் விலகியிருக்கிறேன்.
14.6.9
न त्वां याजयितास्म्यद्य वृणु यं त्वमिहेच्छसि ।
उपाध्यायं महाबाहो यस्ते यज्ञं करिष्यति ॥ १४.६.९ ॥
இன்று நான் உனக்கு யாஜகனாக மாட்டேன். மஹாபாஹுவே, இங்கு நீ விரும்பும் உபாத்யாயனைத் தேர்ந்தெடு; அவன் உன் யாகத்தை நடத்துவான்.
14.6.10
एवमुक्तस्तु नृपतिर्मरुत्तो व्रीडितोऽभवत् ।
प्रत्यागच्छन्सुसंविग्नो ददर्श पथि नारदम् ॥ १४.६.१० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மன்னன் மருத்தன் வெட்கமடைந்தான். மிகவும் கலங்கித் திரும்பி வந்தபோது வழியில் நாரதரைக் கண்டான்.
14.6.11
देवर्षिणा समागम्य नारदेनि स पार्थिवः ।
विधिवत्प्राञ्जलिस्तस्थावथैनं नारदोऽब्रवीत् ॥ १४.६.११ ॥
தேவரிஷி நாரதருடன் சந்தித்த அந்த மன்னன் முறைப்படி கைகூப்பி நின்றான். பின்னர் நாரதர் அவனிடம் சொன்னார்.
14.6.12
राजर्षे नातिहृष्टोसि कच्चित्क्षेमं तवानघ ।
क्व गतोसि कुतश्चेदमप्रीतिस्थानमागतम् ॥ १४.६.१२ ॥
ராஜரிஷியே, நீ மிக மகிழ்ச்சியாக இல்லை. அநகனே, உனக்கு நலமா? நீ எங்கே சென்றிருந்தாய்? இந்த வருத்தத்தின் இடம் உனக்கு எங்கிருந்து வந்தது?
14.6.13
श्रोतव्यं चेन्मया राजन्ब्रूहि मे पार्थिवर्षभ ।
व्यपनेष्यामि ते मन्युं सर्वयत्नैर्नराधिप ॥ १४.६.१३ ॥
அரசே, நான் கேட்கத் தக்கதாக இருந்தால் சொல். மன்னர்களில் காளையே, நான் எல்லா முயற்சிகளாலும் உன் துயரை அகற்றுவேன், மனிதர்களின் தலைவனே.
14.6.14
एवमुक्तो मरुत्तः स नारदेन महर्षिणा ।
विप्रलम्भमुपाध्यायात्सर्वज्ञे तं न्यवेदयत् ॥ १४.६.१४ ॥
மகரிஷி நாரதரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மருத்தன், தன் ஆசிரியரால் செய்யப்பட்ட வஞ்சனையை அனைத்தறிந்தவனிடம் அறிவித்தான்.
14.6.15
गतोस्म्यङ्गिरसः पुत्रं देवाचार्यं बृहस्पतिम् ।
यज्ञार्थमृत्विजं प्रष्टुं स च मां नाभ्यनन्दत ॥ १४.६.१५ ॥
அங்கிரசின் மகனும் தேவர்களின் ஆசிரியருமான பிருஹஸ்பதியிடம் யாகத்திற்கான ருத்விக்கைக் கேட்கச் சென்றேன்; ஆனால் அவர் என்னை வரவேற்கவில்லை.
14.6.16
प्रत्याख्यातश्च तेनाहं जीवितुं नाद्य कामये ।
परित्यक्तश्च गुरुणा दूषितश्चास्मि नारद ॥ १४.६.१६ ॥
அவனால் மறுக்கப்பட்ட நான் இப்போது வாழ விரும்பவில்லை. நாரதா, குருவால் கைவிடப்பட்டு கறைபடுத்தப்பட்டவன் நான்.
14.6.17
एवमुक्तस्तु राज्ञा स नारदः प्रत्युवाच ह ।
आविक्षितं महाराज वाचा संजीवयन्निव ॥ १४.६.१७ ॥
அரசனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட நாரதர் பதிலளித்தார்; அவிக்ஷிதின் மகனே, மகாராஜனே, தன் சொற்களால் அவனை உயிர்ப்பிப்பவர் போல.
14.6.18
राजन्नङ्गिरसः पुत्रः संवर्तो नाम धार्मिकः ।
चङ्कमीति दिशः सर्वा दिग्वासा मोहयन्प्रजाः ॥ १४.६.१८ ॥
அரசே, அங்கிரசின் மகனான சம்வர்தன் என்ற தர்மவான், திகம்பரனாய் எல்லா திசைகளிலும் அலைந்து மக்களை மயக்குகிறான்.
14.6.19
तं गच्च यदि याज्यं त्वां न वाञ्छति बृहस्पतिः ।
प्रसन्नस्त्वां महातेजाः संवर्तो याजयिष्यति ॥ १४.६.१९ ॥
பிருஹஸ்பதி உன்னை யாஜ்யனாக விரும்பவில்லையென்றால், அவரிடம் செல். மஹாதேஜஸ்வியான சம்வர்தன் மகிழ்ந்து உனக்காக யாகம் நடத்துவான்.
14.6.20
संजीवितोऽहं भवता वाक्येनानेन नारद ।
पश्येयं क्व नु संवर्तं शंस मे वदतांवर ॥ १४.६.२० ॥
நாரதரே, உங்கள் இந்த வார்த்தையால் நான் மீண்டும் உயிர் பெற்றேன். சம்வர்தன் எங்கே இருக்கிறார் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள், அவரை நான் எங்கே காண்பேன்? பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரே.
14.6.21
कथं च तस्मै वर्तेयं कथं मां न परित्यजेत् ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ १४.६.२१ ॥
நான் அவரிடம் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும், அவர் என்னை எவ்வாறு கைவிடாமல் இருப்பார்? அவராலும் நிராகரிக்கப்பட்ட நான் உயிர் வாழத் துணியேன்.
14.6.22
उन्मत्तवेषं बिभ्रत्स चङ्क्रमीति यथासुखम् ।
वाराणसीं तु नगरीमभीक्ष्णमुपसेवते ॥ १४.६.२२ ॥
பித்தனின் வேடம் பூண்டு அவர் தம் விருப்பப்படி சுற்றித் திரிகிறார்; வாராணசி நகரத்துக்கு அடிக்கடி வந்து போகிறார்.
14.6.23
तस्या द्वारं समासाद्य न्यसेथाः कुणपं क्वचित् ।
तं दृष्ट्वा यो निवर्तेत संवर्तः स महीपते ॥ १४.६.२३ ॥
அந்நகரின் வாசலை அடைந்து, எங்கேயாவது ஒரு பிணத்தை வைத்துவிடு. ஓ மன்னா, அதைக் கண்டு பின்வாங்குபவரே சம்வர்தன் ஆவார்.
14.6.24
तं पृष्ठतोऽनुगच्छेथा यत्र गच्छेत्स वीर्यवान् ।
तमेकान्ते समासाद्य प्राञ्जलिः शरणं व्रजेः ॥ १४.६.२४ ॥
அந்த வலிமையுள்ளவர் எங்கு செல்கிறாரோ, அங்கே அவரைப் பின்தொடர்ந்து செல். தனிமையில் அவரை அணுகி, கைகூப்பி அவரிடம் சரணடை.
14.6.25
पृच्छेत्त्वां यदि केनाहं तवाख्यात इति स्म ह ।
ब्रूयास्त्वं नारदेनेति स कुत्र इति शत्रुहन् ॥ १४.६.२५ ॥
அவன் உன்னிடம் 'என்னை யார் உனக்கு அறிவித்தார்?' என்று கேட்டால், 'நாரதர்' என்று சொல். எதிரிகளை அழிப்பவனே, அவன் 'எங்கே?' என்று கேட்டால்—
14.6.26
स चेत्त्वामनुयुञ्जीत ममानुगमनेप्सया ।
शंसेथा वह्निमारूढं मामपि त्वमशङ्कया ॥ १४.६.२६ ॥
அவன் என்னைப் பின்தொடரும் விருப்பத்தில் உன்னிடம் மேலும் கேட்டால், பயமின்றி 'அவர் தீயில் ஏறினார்' என்று சொல்.
14.6.27
स तथेति प्रतिश्रुत्य पूजयित्वा च नारदम् ।
अभ्यनुज्ञाय राजर्षिर्ययौ वाराणसीं पुरीम् ॥ १४.६.२७ ॥
'அவ்வாறே செய்வேன்' என்று உறுதியளித்து, நாரதரை வணங்கி, விடைபெற்ற அந்த அரசரிஷி வாராணசி நகரத்திற்குச் சென்றான்.
14.6.28
तत्र गत्वा यथोक्तं स पुर्या द्वारे महायशाः ।
कुणपं स्थापयामास नारदस्य वचः स्मरन् ॥ १४.६.२८ ॥
அங்குச் சென்று, நாரதரின் சொல்லை நினைவுகூர்ந்து, சொன்னபடியே அந்த மகாபுகழ் பெற்றவன் நகரவாசலில் ஒரு சடலத்தை வைத்தான்.
14.6.29
यौगपद्येनि विप्रश्च पुरीद्वारमथाविशत् ।
ततः स कुणपं दृष्ट्वा सहसा संन्यवर्तत ॥ १४.६.२९ ॥
'ஒரே சமயத்தில்' என்றபடி அந்த அந்தணன் நகர வாசலுக்குள் நுழைந்தான்; அப்போது அவன் சடலத்தைக் கண்டு திடீரென்று திரும்பிவிட்டான்.
14.6.30
स तं निवृत्तमालक्ष्य प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात् ।
आविक्षितो महीपालः संवर्तमुपशिक्षितुम् ॥ १४.६.३० ॥
அவன் திரும்புவதைக் கண்டு, கைகூப்பியபடி அந்த ஆவிக்ஷித் மன்னன் சம்வர்தரிடம் கற்பதற்காக அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்.
14.6.31
स च तं विजने दृष्ट्वा पांसुभिः कदेमेन च ।
श्लेष्मणा चैव राजानं ष्ठीवनैश्च समाकिरत् ॥ १४.६.३१ ॥
ஏகாந்தத்தில் அவனைக் கண்டு அவ்வரசனை தூசி, சேற்றாலும், சளியாலும், எச்சிலாலும் அவன் மூடிவிட்டான்।
14.6.32
स तथा बाध्यमानो वै संवर्तेन महीपतिः ।
अन्वगादेव तमृषिं प्राञ्जलिः सम्प्रसादयन् ॥ १४.६.३२ ॥
சம்வர்தனால் இவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்ட அரசன், அந்த முனிவனை மகிழ்விக்க கைகூப்பியவனாக அவனைப் பின்தொடர்ந்தான்।
14.6.33
ततो निवर्त्य संवर्तः परिश्रान्त उपाविशत् ।
शीतलच्छायमासाद्य न्यग्रोधं बहुशाखिनम् ॥ १४.६.३३ ॥
பின்னர் திரும்பிய சம்வர்தன், களைப்புற்று, குளிர்ந்த நிழலுடைய பல கிளைகளுள்ள ஒரு ஆலமரத்தை அடைந்து அமர்ந்தான்।