Mahābhārata · Adhyāya 14.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.6.1
अत्राप्युदाहरन्तीमममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं मरुत्तस्य च धीमतः ॥ १४.६.१ ॥
Auch hier führt man diese alte Erzählung an, den Dialog zwischen Bṛhaspati und dem weisen Marutta.
14.6.2
देवराजस्य समयं कृतमाङ्गिरसेन ह ।
श्रुत्वा मरुत्तो नृपतिर्मन्युमाहारयत्परम् ॥ १४.६.२ ॥
Als König Marutta die Abmachung hörte, die der Sohn des Aṅgiras mit dem König der Götter getroffen hatte, geriet er in großen Zorn.
14.6.3
सङ्कल्प्य मनसा यज्ञं करंधमसुतात्मजः ।
बृहस्पतिमुपागम्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.६.३ ॥
Nachdem er im Herzen beschlossen hatte, ein Opfer darzubringen, trat der beredte Enkel des Karandhama vor Bṛhaspati und sprach diese Worte.
14.6.4
भगवन्यन्मया पूर्वमभिगम्य तपोधन ।
कृतोऽभिसन्धिर्यज्ञस्य भवतो वचनाद्गुरो ॥ १४.६.४ ॥
Ehrwürdiger, reich an Askese, Lehrer! Früher trat ich vor dich und fasste auf dein Wort hin den Entschluss zum Opfer.
14.6.5
तमहं यष्टुमिच्छामि सम्भाराः सम्भृताश्च मे ।
याज्योस्मि भवतः साधो तत्प्राप्नुहि विधत्स्व च ॥ १४.६.५ ॥
Dieses Opfer möchte ich darbringen, und seine Gaben habe ich bereits zusammengetragen. Guter Herr, ich bin dein Auftraggeber; nimm es an und richte es nach dem Ritus aus.
14.6.6
न कामये याजयितुं त्वामहं पृथिवीपते ।
वृतोस्मि देवराजेन प्रतिज्ञातं च तस्य मे ॥ १४.६.६ ॥
Ich wünsche nicht, dein Opfer zu leiten, Herr der Erde; ich bin vom König der Götter erwählt, und ich habe ihm mein Versprechen gegeben.
14.6.7
पित्र्यमस्मि तव क्षेत्रं बहुमन्ये च ते भृशम् ।
तवास्मि याज्यातां प्राप्तो भजमानं भजस्व माम् ॥ १४.६.७ ॥
Ich bin dein ahnenhaftes Feld, und ich achte dich sehr. Ich bin zu dir gekommen als einer, für den geopfert wird; nimm mich an, der ich Zuflucht suche.
14.6.8
अमर्त्यं याजयित्वाऽहं याजयिष्ये कथं नरम् ।
मरुत्त गच्छ वा मा वा निवृत्तोस्म्यद्य याजनात् ॥ १४.६.८ ॥
Nachdem ich für einen Unsterblichen geopfert habe, wie sollte ich für einen Sterblichen opfern? Marutta, geh oder geh nicht — heute habe ich mich vom Opferdienst zurückgezogen.
14.6.9
न त्वां याजयितास्म्यद्य वृणु यं त्वमिहेच्छसि ।
उपाध्यायं महाबाहो यस्ते यज्ञं करिष्यति ॥ १४.६.९ ॥
Heute werde ich dir nicht als Opferpriester dienen. O du Starkarmiger, wähle hier den Lehrer-Priester, den du wünschst; er wird dein Opfer vollziehen.
14.6.10
एवमुक्तस्तु नृपतिर्मरुत्तो व्रीडितोऽभवत् ।
प्रत्यागच्छन्सुसंविग्नो ददर्श पथि नारदम् ॥ १४.६.१० ॥
So angesprochen, schämte sich König Marutta. Auf dem Rückweg, tief beunruhigt, sah er Nārada auf dem Weg.
14.6.11
देवर्षिणा समागम्य नारदेनि स पार्थिवः ।
विधिवत्प्राञ्जलिस्तस्थावथैनं नारदोऽब्रवीत् ॥ १४.६.११ ॥
Nachdem er dem göttlichen Weisen Nārada begegnet war, stand der König nach Vorschrift mit gefalteten Händen vor ihm. Da sprach Nārada zu ihm.
14.6.12
राजर्षे नातिहृष्टोसि कच्चित्क्षेमं तवानघ ।
क्व गतोसि कुतश्चेदमप्रीतिस्थानमागतम् ॥ १४.६.१२ ॥
O königlicher Weiser, du bist nicht sehr froh. O Makelloser, ist dein Wohlergehen gewahrt? Wohin bist du gegangen, und woher kam dir dieser Ort des Missmuts?
14.6.13
श्रोतव्यं चेन्मया राजन्ब्रूहि मे पार्थिवर्षभ ।
व्यपनेष्यामि ते मन्युं सर्वयत्नैर्नराधिप ॥ १४.६.१३ ॥
O König, wenn es mir zu hören gebührt, so sprich, o Stier unter den Königen. Ich will deinen Kummer mit allen Kräften vertreiben, o Herr der Menschen.
14.6.14
एवमुक्तो मरुत्तः स नारदेन महर्षिणा ।
विप्रलम्भमुपाध्यायात्सर्वज्ञे तं न्यवेदयत् ॥ १४.६.१४ ॥
So angesprochen vom großen Weisen Nārada, berichtete Marutta dem Allwissenden von der Täuschung, die sein Lehrer begangen hatte.
14.6.15
गतोस्म्यङ्गिरसः पुत्रं देवाचार्यं बृहस्पतिम् ।
यज्ञार्थमृत्विजं प्रष्टुं स च मां नाभ्यनन्दत ॥ १४.६.१५ ॥
Ich ging zu Bṛhaspati, dem Sohn Aṅgiras' und Lehrer der Götter, um einen Priester für das Opfer zu erbitten; doch er hieß mich nicht willkommen.
14.6.16
प्रत्याख्यातश्च तेनाहं जीवितुं नाद्य कामये ।
परित्यक्तश्च गुरुणा दूषितश्चास्मि नारद ॥ १४.६.१६ ॥
Von ihm abgewiesen, verlange ich nicht mehr zu leben. O Nārada, von meinem Lehrer verlassen und befleckt bin ich.
14.6.17
एवमुक्तस्तु राज्ञा स नारदः प्रत्युवाच ह ।
आविक्षितं महाराज वाचा संजीवयन्निव ॥ १४.६.१७ ॥
So vom König angesprochen, antwortete Nārada, o Sohn des Āvikṣit, großer König, gleichsam als belebe er ihn mit seinen Worten.
14.6.18
राजन्नङ्गिरसः पुत्रः संवर्तो नाम धार्मिकः ।
चङ्कमीति दिशः सर्वा दिग्वासा मोहयन्प्रजाः ॥ १४.६.१८ ॥
O König, Saṃvarta, der rechtschaffene Sohn Aṅgiras', wandert nackt in alle Richtungen und verwirrt die Menschen.
14.6.19
तं गच्च यदि याज्यं त्वां न वाञ्छति बृहस्पतिः ।
प्रसन्नस्त्वां महातेजाः संवर्तो याजयिष्यति ॥ १४.६.१९ ॥
Geh zu ihm. Wenn Bṛhaspati dich nicht als Opferherrn will, wird Saṃvarta von großer Strahlkraft, dir gewogen, dein Opfer leiten.
14.6.20
संजीवितोऽहं भवता वाक्येनानेन नारद ।
पश्येयं क्व नु संवर्तं शंस मे वदतांवर ॥ १४.६.२० ॥
Nārada, durch diese deine Worte bin ich wieder zum Leben erweckt. Sag mir, wo ich Saṃvarta sehen kann? Sag es mir, bester der Redner.
14.6.21
कथं च तस्मै वर्तेयं कथं मां न परित्यजेत् ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ १४.६.२१ ॥
Wie soll ich mich ihm gegenüber verhalten, damit er mich nicht verlässt? Selbst von ihm zurückgewiesen, habe ich nicht den Mut zu leben.
14.6.22
उन्मत्तवेषं बिभ्रत्स चङ्क्रमीति यथासुखम् ।
वाराणसीं तु नगरीमभीक्ष्णमुपसेवते ॥ १४.६.२२ ॥
In der Gestalt eines Wahnsinnigen wandert er nach Belieben umher und sucht immer wieder die Stadt Vārāṇasī auf.
14.6.23
तस्या द्वारं समासाद्य न्यसेथाः कुणपं क्वचित् ।
तं दृष्ट्वा यो निवर्तेत संवर्तः स महीपते ॥ १४.६.२३ ॥
Wenn du das Tor dieser Stadt erreichst, lege irgendwo einen Leichnam nieder; wer ihn sieht und umkehrt, o Herr der Erde, der ist Saṃvarta.
14.6.24
तं पृष्ठतोऽनुगच्छेथा यत्र गच्छेत्स वीर्यवान् ।
तमेकान्ते समासाद्य प्राञ्जलिः शरणं व्रजेः ॥ १४.६.२४ ॥
Wohin auch immer jener Mächtige geht, folge ihm von hinten; ihm allein nahend, mit gefalteten Händen, suche bei ihm Zuflucht.
14.6.25
पृच्छेत्त्वां यदि केनाहं तवाख्यात इति स्म ह ।
ब्रूयास्त्वं नारदेनेति स कुत्र इति शत्रुहन् ॥ १४.६.२५ ॥
Wenn er dich fragt: »Wer hat mich dir angekündigt?«, antworte: »Nārada.« Oh Vernichter der Feinde, wenn er dann fragt: »Wo?«—
14.6.26
स चेत्त्वामनुयुञ्जीत ममानुगमनेप्सया ।
शंसेथा वह्निमारूढं मामपि त्वमशङ्कया ॥ १४.६.२६ ॥
Fragt er dich weiter, weil er mir folgen möchte, so sag ihm ohne Furcht, dass ich ins Feuer gestiegen bin.
14.6.27
स तथेति प्रतिश्रुत्य पूजयित्वा च नारदम् ।
अभ्यनुज्ञाय राजर्षिर्ययौ वाराणसीं पुरीम् ॥ १४.६.२७ ॥
Nachdem er versprochen hatte: »So werde ich es tun«, und Nārada geehrt und sich verabschiedet hatte, ging der königliche Weise in die Stadt Vārāṇasī.
14.6.28
तत्र गत्वा यथोक्तं स पुर्या द्वारे महायशाः ।
कुणपं स्थापयामास नारदस्य वचः स्मरन् ॥ १४.६.२८ ॥
Dorthin gegangen, legte der hochberühmte, sich des Wortes Nāradas erinnernd, eine Leiche an das Stadttor, genau wie es ihm gesagt worden war.
14.6.29
यौगपद्येनि विप्रश्च पुरीद्वारमथाविशत् ।
ततः स कुणपं दृष्ट्वा सहसा संन्यवर्तत ॥ १४.६.२९ ॥
»Zur gleichen Zeit«, sagend, trat der Brahmane durch das Stadttor; als er dann die Leiche sah, kehrte er plötzlich um.
14.6.30
स तं निवृत्तमालक्ष्य प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात् ।
आविक्षितो महीपालः संवर्तमुपशिक्षितुम् ॥ १४.६.३० ॥
Als er ihn umkehren sah, folgte ihm der König, Sohn des Āvikṣit, mit gefalteten Händen von hinten, um von Saṃvarta unterrichtet zu werden.
14.6.31
स च तं विजने दृष्ट्वा पांसुभिः कदेमेन च ।
श्लेष्मणा चैव राजानं ष्ठीवनैश्च समाकिरत् ॥ १४.६.३१ ॥
Als er ihn allein sah, überschüttete er den König mit Staub, Schlamm, Schleim und Speichel.
14.6.32
स तथा बाध्यमानो वै संवर्तेन महीपतिः ।
अन्वगादेव तमृषिं प्राञ्जलिः सम्प्रसादयन् ॥ १४.६.३२ ॥
So von Saṃvarta gequält, folgte der König dem Weisen mit gefalteten Händen nach, um ihn zu besänftigen.
14.6.33
ततो निवर्त्य संवर्तः परिश्रान्त उपाविशत् ।
शीतलच्छायमासाद्य न्यग्रोधं बहुशाखिनम् ॥ १४.६.३३ ॥
Dann kehrte Saṃvarta, erschöpft, um, gelangte zu einem vielästigen Banyanbaum mit kühlem Schatten und setzte sich.