Mahābhārata · Adhyāya 14.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.6.1
अत्राप्युदाहरन्तीमममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं मरुत्तस्य च धीमतः ॥ १४.६.१ ॥
Aqui também citam esta antiga história, o diálogo entre Bṛhaspati e o sábio Marutta.
14.6.2
देवराजस्य समयं कृतमाङ्गिरसेन ह ।
श्रुत्वा मरुत्तो नृपतिर्मन्युमाहारयत्परम् ॥ १४.६.२ ॥
Ao ouvir o acordo feito pelo filho de Aṅgiras com o rei dos deuses, o rei Marutta encheu-se de grande ira.
14.6.3
सङ्कल्प्य मनसा यज्ञं करंधमसुतात्मजः ।
बृहस्पतिमुपागम्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.६.३ ॥
Tendo resolvido em seu coração realizar um sacrifício, o eloquente neto de Karandhama aproximou-se de Bṛhaspati e disse estas palavras.
14.6.4
भगवन्यन्मया पूर्वमभिगम्य तपोधन ।
कृतोऽभिसन्धिर्यज्ञस्य भवतो वचनाद्गुरो ॥ १४.६.४ ॥
Venerável senhor, rico em ascese, mestre! Antes me aproximei de ti e, por tua palavra, formei o propósito do sacrifício.
14.6.5
तमहं यष्टुमिच्छामि सम्भाराः सम्भृताश्च मे ।
याज्योस्मि भवतः साधो तत्प्राप्नुहि विधत्स्व च ॥ १४.६.५ ॥
Desejo realizar esse sacrifício, e já reuni seus materiais. Bom senhor, sou teu patrocinador; aceita-o e prepara-o segundo o rito.
14.6.6
न कामये याजयितुं त्वामहं पृथिवीपते ।
वृतोस्मि देवराजेन प्रतिज्ञातं च तस्य मे ॥ १४.६.६ ॥
Não desejo oficiar o teu sacrifício, senhor da terra; fui escolhido pelo rei dos deuses, e a ele dei a minha promessa.
14.6.7
पित्र्यमस्मि तव क्षेत्रं बहुमन्ये च ते भृशम् ।
तवास्मि याज्यातां प्राप्तो भजमानं भजस्व माम् ॥ १४.६.७ ॥
Sou o teu campo ancestral, e muito te honro. Vim a ti como aquele por quem se sacrifica; acolhe-me, que busco refúgio.
14.6.8
अमर्त्यं याजयित्वाऽहं याजयिष्ये कथं नरम् ।
मरुत्त गच्छ वा मा वा निवृत्तोस्म्यद्य याजनात् ॥ १४.६.८ ॥
Tendo oficiado para um imortal, como oficiarei para um mortal? Marutta, vai ou não vás — hoje retirei-me da oficiação.
14.6.9
न त्वां याजयितास्म्यद्य वृणु यं त्वमिहेच्छसि ।
उपाध्यायं महाबाहो यस्ते यज्ञं करिष्यति ॥ १४.६.९ ॥
Hoje não serei teu oficiante. Ó de braços poderosos, escolhe aqui o mestre-sacerdote que desejares; ele realizará o teu sacrifício.
14.6.10
एवमुक्तस्तु नृपतिर्मरुत्तो व्रीडितोऽभवत् ।
प्रत्यागच्छन्सुसंविग्नो ददर्श पथि नारदम् ॥ १४.६.१० ॥
Assim interpelado, o rei Marutta envergonhou-se. Ao regressar, profundamente perturbado, viu Nārada no caminho.
14.6.11
देवर्षिणा समागम्य नारदेनि स पार्थिवः ।
विधिवत्प्राञ्जलिस्तस्थावथैनं नारदोऽब्रवीत् ॥ १४.६.११ ॥
Tendo encontrado o sábio divino Nārada, o rei permaneceu diante dele conforme o rito, com as mãos postas. Então Nārada falou-lhe.
14.6.12
राजर्षे नातिहृष्टोसि कच्चित्क्षेमं तवानघ ।
क्व गतोसि कुतश्चेदमप्रीतिस्थानमागतम् ॥ १४.६.१२ ॥
Ó sábio real, não estás muito alegre. Ó sem mácula, estás bem? Para onde foste, e de onde te veio este lugar de desgosto?
14.6.13
श्रोतव्यं चेन्मया राजन्ब्रूहि मे पार्थिवर्षभ ।
व्यपनेष्यामि ते मन्युं सर्वयत्नैर्नराधिप ॥ १४.६.१३ ॥
Ó rei, se eu devo ouvir, fala, ó touro entre os reis. Dissiparei a tua dor com todo o esforço, ó senhor dos homens.
14.6.14
एवमुक्तो मरुत्तः स नारदेन महर्षिणा ।
विप्रलम्भमुपाध्यायात्सर्वज्ञे तं न्यवेदयत् ॥ १४.६.१४ ॥
Assim interpelado pelo grande sábio Nārada, Marutta relatou ao onisciente o engano praticado pelo seu mestre.
14.6.15
गतोस्म्यङ्गिरसः पुत्रं देवाचार्यं बृहस्पतिम् ।
यज्ञार्थमृत्विजं प्रष्टुं स च मां नाभ्यनन्दत ॥ १४.६.१५ ॥
Fui até Bṛhaspati, filho de Aṅgiras e mestre dos deuses, pedir um sacerdote para o sacrifício; mas ele não me acolheu.
14.6.16
प्रत्याख्यातश्च तेनाहं जीवितुं नाद्य कामये ।
परित्यक्तश्च गुरुणा दूषितश्चास्मि नारद ॥ १४.६.१६ ॥
Rejeitado por ele, já não desejo viver. Ó Nārada, sou abandonado pelo meu mestre e estou manchado.
14.6.17
एवमुक्तस्तु राज्ञा स नारदः प्रत्युवाच ह ।
आविक्षितं महाराज वाचा संजीवयन्निव ॥ १४.६.१७ ॥
Assim interpelado pelo rei, Nārada respondeu, ó filho de Āvikṣit, grande rei, como se o reanimasse com as suas palavras.
14.6.18
राजन्नङ्गिरसः पुत्रः संवर्तो नाम धार्मिकः ।
चङ्कमीति दिशः सर्वा दिग्वासा मोहयन्प्रजाः ॥ १४.६.१८ ॥
Ó rei, Saṃvarta, o justo filho de Aṅgiras, vagueia por todas as direções, nu, confundindo o povo.
14.6.19
तं गच्च यदि याज्यं त्वां न वाञ्छति बृहस्पतिः ।
प्रसन्नस्त्वां महातेजाः संवर्तो याजयिष्यति ॥ १४.६.१९ ॥
Vai até ele. Se Bṛhaspati não quiser ser teu sacerdote, Saṃvarta, de grande esplendor, satisfeito contigo, presidirá o teu sacrifício.
14.6.20
संजीवितोऽहं भवता वाक्येनानेन नारद ।
पश्येयं क्व नु संवर्तं शंस मे वदतांवर ॥ १४.६.२० ॥
Nārada, com estas tuas palavras fui trazido de volta à vida. Dize-me, onde poderia ver Saṃvarta? Dize-me, ó melhor dos oradores.
14.6.21
कथं च तस्मै वर्तेयं कथं मां न परित्यजेत् ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ १४.६.२१ ॥
Como devo me comportar com ele para que não me abandone? Rejeitado até por ele, não tenho coragem de viver.
14.6.22
उन्मत्तवेषं बिभ्रत्स चङ्क्रमीति यथासुखम् ।
वाराणसीं तु नगरीमभीक्ष्णमुपसेवते ॥ १४.६.२२ ॥
Vestindo a aparência de um louco, vagueia à vontade, e frequenta com assiduidade a cidade de Vārāṇasī.
14.6.23
तस्या द्वारं समासाद्य न्यसेथाः कुणपं क्वचित् ।
तं दृष्ट्वा यो निवर्तेत संवर्तः स महीपते ॥ १४.६.२३ ॥
Ao chegares à porta daquela cidade, deves colocar um cadáver em algum lugar; aquele que, ao vê-lo, der meia-volta, ó senhor da terra, esse é Saṃvarta.
14.6.24
तं पृष्ठतोऽनुगच्छेथा यत्र गच्छेत्स वीर्यवान् ।
तमेकान्ते समासाद्य प्राञ्जलिः शरणं व्रजेः ॥ १४.६.२४ ॥
Aonde quer que aquele poderoso vá, segue-o por trás; aproximando-te dele a sós, com as mãos postas, vai buscar-lhe refúgio.
14.6.25
पृच्छेत्त्वां यदि केनाहं तवाख्यात इति स्म ह ।
ब्रूयास्त्वं नारदेनेति स कुत्र इति शत्रुहन् ॥ १४.६.२५ ॥
Se ele te perguntar: «Quem me anunciou a ti?», responde: «Nārada». Ó matador de inimigos, se ele perguntar «Onde?»—
14.6.26
स चेत्त्वामनुयुञ्जीत ममानुगमनेप्सया ।
शंसेथा वह्निमारूढं मामपि त्वमशङ्कया ॥ १४.६.२६ ॥
Se ele te questionar mais, desejando seguir-me, diz-lhe sem medo que eu subi à fogueira.
14.6.27
स तथेति प्रतिश्रुत्य पूजयित्वा च नारदम् ।
अभ्यनुज्ञाय राजर्षिर्ययौ वाराणसीं पुरीम् ॥ १४.६.२७ ॥
Tendo prometido: «Assim farei», e tendo honrado Nārada e recebido a sua licença, o rei-sábio foi para a cidade de Vārāṇasī.
14.6.28
तत्र गत्वा यथोक्तं स पुर्या द्वारे महायशाः ।
कुणपं स्थापयामास नारदस्य वचः स्मरन् ॥ १४.६.२८ ॥
Indo para lá, o de grande fama, recordando a palavra de Nārada, colocou um cadáver à porta da cidade, tal como lhe fora dito.
14.6.29
यौगपद्येनि विप्रश्च पुरीद्वारमथाविशत् ।
ततः स कुणपं दृष्ट्वा सहसा संन्यवर्तत ॥ १४.६.२९ ॥
«Ao mesmo tempo», dizendo isto, o brâmane entrou pela porta da cidade; então, ao ver o cadáver, voltou-se de repente.
14.6.30
स तं निवृत्तमालक्ष्य प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात् ।
आविक्षितो महीपालः संवर्तमुपशिक्षितुम् ॥ १४.६.३० ॥
Vendo-o voltar, o rei, filho de Āvikṣit, de mãos postas, seguiu-o por trás, para ser instruído por Saṃvarta.
14.6.31
स च तं विजने दृष्ट्वा पांसुभिः कदेमेन च ।
श्लेष्मणा चैव राजानं ष्ठीवनैश्च समाकिरत् ॥ १४.६.३१ ॥
Ao vê-lo sozinho, cobriu o rei de poeira, lama, catarro e cuspe.
14.6.32
स तथा बाध्यमानो वै संवर्तेन महीपतिः ।
अन्वगादेव तमृषिं प्राञ्जलिः सम्प्रसादयन् ॥ १४.६.३२ ॥
Assim atormentado por Saṃvarta, o rei seguiu aquele sábio de mãos postas, procurando apaziguá-lo.
14.6.33
ततो निवर्त्य संवर्तः परिश्रान्त उपाविशत् ।
शीतलच्छायमासाद्य न्यग्रोधं बहुशाखिनम् ॥ १४.६.३३ ॥
Então, voltando-se, o exausto Saṃvarta chegou a uma figueira-de-bengala de muitos ramos e sombra fresca, e sentou-se.