Mahābhārata · Adhyāya 14.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.6.1
अत्राप्युदाहरन्तीमममितिहासं पुरातनम् ।
बृहस्पतेश्च संवादं मरुत्तस्य च धीमतः ॥ १४.६.१ ॥
Aquí también citan esta antigua historia, el diálogo entre Bṛhaspati y el sabio Marutta.
14.6.2
देवराजस्य समयं कृतमाङ्गिरसेन ह ।
श्रुत्वा मरुत्तो नृपतिर्मन्युमाहारयत्परम् ॥ १४.६.२ ॥
Al oír el pacto que el hijo de Aṅgiras había hecho con el rey de los dioses, el rey Marutta se llenó de gran ira.
14.6.3
सङ्कल्प्य मनसा यज्ञं करंधमसुतात्मजः ।
बृहस्पतिमुपागम्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.६.३ ॥
Habiendo resuelto en su mente realizar un sacrificio, el elocuente nieto de Karandhama se acercó a Bṛhaspati y dijo estas palabras.
14.6.4
भगवन्यन्मया पूर्वमभिगम्य तपोधन ।
कृतोऽभिसन्धिर्यज्ञस्य भवतो वचनाद्गुरो ॥ १४.६.४ ॥
¡Venerable señor, rico en ascetismo, maestro! Antes me acerqué a ti y, por tu palabra, formé el propósito de realizar el sacrificio.
14.6.5
तमहं यष्टुमिच्छामि सम्भाराः सम्भृताश्च मे ।
याज्योस्मि भवतः साधो तत्प्राप्नुहि विधत्स्व च ॥ १४.६.५ ॥
Deseo realizar ese sacrificio, y he reunido sus materiales. Buen señor, soy tu patrocinador; acéptalo y disponlo según el rito.
14.6.6
न कामये याजयितुं त्वामहं पृथिवीपते ।
वृतोस्मि देवराजेन प्रतिज्ञातं च तस्य मे ॥ १४.६.६ ॥
No deseo oficiar tu sacrificio, señor de la tierra; he sido elegido por el rey de los dioses, y le he dado mi promesa.
14.6.7
पित्र्यमस्मि तव क्षेत्रं बहुमन्ये च ते भृशम् ।
तवास्मि याज्यातां प्राप्तो भजमानं भजस्व माम् ॥ १४.६.७ ॥
Soy tu campo ancestral, y te honro en gran medida. He venido a ti como aquel por quien se ofrece el sacrificio; acógeme, que busco refugio.
14.6.8
अमर्त्यं याजयित्वाऽहं याजयिष्ये कथं नरम् ।
मरुत्त गच्छ वा मा वा निवृत्तोस्म्यद्य याजनात् ॥ १४.६.८ ॥
Habiendo oficiado para un inmortal, ¿cómo oficiaré para un mortal? Marutta, ve o no vayas: hoy me he retirado de oficiar.
14.6.9
न त्वां याजयितास्म्यद्य वृणु यं त्वमिहेच्छसि ।
उपाध्यायं महाबाहो यस्ते यज्ञं करिष्यति ॥ १४.६.९ ॥
Hoy no seré tu oficiante. Oh de brazos poderosos, elige aquí al maestro sacerdote que desees; él realizará tu sacrificio.
14.6.10
एवमुक्तस्तु नृपतिर्मरुत्तो व्रीडितोऽभवत् ।
प्रत्यागच्छन्सुसंविग्नो ददर्श पथि नारदम् ॥ १४.६.१० ॥
Así interpelado, el rey Marutta quedó avergonzado. Volviendo muy turbado, vio a Nārada en el camino.
14.6.11
देवर्षिणा समागम्य नारदेनि स पार्थिवः ।
विधिवत्प्राञ्जलिस्तस्थावथैनं नारदोऽब्रवीत् ॥ १४.६.११ ॥
Habiendo encontrado al sabio divino Nārada, el rey se puso de pie ante él con las manos juntas, según el rito. Entonces Nārada le habló.
14.6.12
राजर्षे नातिहृष्टोसि कच्चित्क्षेमं तवानघ ।
क्व गतोसि कुतश्चेदमप्रीतिस्थानमागतम् ॥ १४.६.१२ ॥
Oh sabio real, no pareces muy alegre. Oh sin mancha, ¿estás bien? ¿Adónde has ido, y de dónde te ha llegado este lugar de desagrado?
14.6.13
श्रोतव्यं चेन्मया राजन्ब्रूहि मे पार्थिवर्षभ ।
व्यपनेष्यामि ते मन्युं सर्वयत्नैर्नराधिप ॥ १४.६.१३ ॥
Oh rey, si es digno de ser oído, habla, oh toro entre los reyes. Disiparé tu pesar con todo esfuerzo, oh señor de los hombres.
14.6.14
एवमुक्तो मरुत्तः स नारदेन महर्षिणा ।
विप्रलम्भमुपाध्यायात्सर्वज्ञे तं न्यवेदयत् ॥ १४.६.१४ ॥
Así interpelado por el gran sabio Nārada, Marutta informó al omnisciente del engaño cometido por su maestro.
14.6.15
गतोस्म्यङ्गिरसः पुत्रं देवाचार्यं बृहस्पतिम् ।
यज्ञार्थमृत्विजं प्रष्टुं स च मां नाभ्यनन्दत ॥ १४.६.१५ ॥
Fui a Bṛhaspati, hijo de Aṅgiras y maestro de los dioses, a pedirle un sacerdote para el sacrificio; pero no me recibió con agrado.
14.6.16
प्रत्याख्यातश्च तेनाहं जीवितुं नाद्य कामये ।
परित्यक्तश्च गुरुणा दूषितश्चास्मि नारद ॥ १४.६.१६ ॥
Rechazado por él, ya no deseo vivir. Oh Nārada, he sido abandonado por mi maestro y estoy mancillado.
14.6.17
एवमुक्तस्तु राज्ञा स नारदः प्रत्युवाच ह ।
आविक्षितं महाराज वाचा संजीवयन्निव ॥ १४.६.१७ ॥
Así interpelado por el rey, Nārada respondió, oh hijo de Āvikṣit, gran rey, como si lo reviviera con sus palabras.
14.6.18
राजन्नङ्गिरसः पुत्रः संवर्तो नाम धार्मिकः ।
चङ्कमीति दिशः सर्वा दिग्वासा मोहयन्प्रजाः ॥ १४.६.१८ ॥
Oh rey, Saṃvarta, el justo hijo de Aṅgiras, vaga por todas las direcciones, desnudo, confundiendo al pueblo.
14.6.19
तं गच्च यदि याज्यं त्वां न वाञ्छति बृहस्पतिः ।
प्रसन्नस्त्वां महातेजाः संवर्तो याजयिष्यति ॥ १४.६.१९ ॥
Ve a él. Si Bṛhaspati no desea ser tu sacerdote, el de gran esplendor Saṃvarta, complacido contigo, oficiará tu sacrificio.
14.6.20
संजीवितोऽहं भवता वाक्येनानेन नारद ।
पश्येयं क्व नु संवर्तं शंस मे वदतांवर ॥ १४.६.२० ॥
Nārada, con estas palabras tuyas he recobrado la vida. Dime, ¿dónde podría ver a Saṃvarta? Dímelo, oh mejor de los oradores.
14.6.21
कथं च तस्मै वर्तेयं कथं मां न परित्यजेत् ।
प्रत्याख्यातश्च तेनापि नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ १४.६.२१ ॥
¿Cómo debo comportarme con él para que no me abandone? Rechazado incluso por él, no tengo ánimo para vivir.
14.6.22
उन्मत्तवेषं बिभ्रत्स चङ्क्रमीति यथासुखम् ।
वाराणसीं तु नगरीमभीक्ष्णमुपसेवते ॥ १४.६.२२ ॥
Vistiendo el aspecto de un loco, vaga a su antojo, y con frecuencia frecuenta la ciudad de Vārāṇasī.
14.6.23
तस्या द्वारं समासाद्य न्यसेथाः कुणपं क्वचित् ।
तं दृष्ट्वा यो निवर्तेत संवर्तः स महीपते ॥ १४.६.२३ ॥
Llegando a la puerta de esa ciudad, deberías colocar un cadáver en algún lugar; quien, al verlo, dé la vuelta, oh señor de la tierra, ese es Saṃvarta.
14.6.24
तं पृष्ठतोऽनुगच्छेथा यत्र गच्छेत्स वीर्यवान् ।
तमेकान्ते समासाद्य प्राञ्जलिः शरणं व्रजेः ॥ १४.६.२४ ॥
Dondequiera que vaya ese poderoso, síguelo por detrás; acercándote a él a solas, con las manos juntas, ve a buscar su refugio.
14.6.25
पृच्छेत्त्वां यदि केनाहं तवाख्यात इति स्म ह ।
ब्रूयास्त्वं नारदेनेति स कुत्र इति शत्रुहन् ॥ १४.६.२५ ॥
Si te pregunta: «¿Quién me anunció a ti?», responde: «Nārada». Oh matador de enemigos, si luego pregunta: «¿Dónde?»—
14.6.26
स चेत्त्वामनुयुञ्जीत ममानुगमनेप्सया ।
शंसेथा वह्निमारूढं मामपि त्वमशङ्कया ॥ १४.६.२६ ॥
Si él te interroga más, deseando seguirme, dile sin temor que yo he subido a la hoguera.
14.6.27
स तथेति प्रतिश्रुत्य पूजयित्वा च नारदम् ।
अभ्यनुज्ञाय राजर्षिर्ययौ वाराणसीं पुरीम् ॥ १४.६.२७ ॥
Habiendo prometido: «Así lo haré», y habiendo honrado a Nārada y recibido su permiso, el rey sabio fue a la ciudad de Vārāṇasī.
14.6.28
तत्र गत्वा यथोक्तं स पुर्या द्वारे महायशाः ।
कुणपं स्थापयामास नारदस्य वचः स्मरन् ॥ १४.६.२८ ॥
Yendo allí, el de gran fama, recordando la palabra de Nārada, colocó un cadáver a la puerta de la ciudad tal como se le había dicho.
14.6.29
यौगपद्येनि विप्रश्च पुरीद्वारमथाविशत् ।
ततः स कुणपं दृष्ट्वा सहसा संन्यवर्तत ॥ १४.६.२९ ॥
«Al mismo tiempo», diciendo esto, el brahmán entró por la puerta de la ciudad; entonces, al ver el cadáver, de repente dio la vuelta.
14.6.30
स तं निवृत्तमालक्ष्य प्राञ्जलिः पृष्ठतोऽन्वगात् ।
आविक्षितो महीपालः संवर्तमुपशिक्षितुम् ॥ १४.६.३० ॥
Al verlo volver, el rey, hijo de Āvikṣit, con las manos juntas lo siguió por detrás, para ser instruido por Saṃvarta.
14.6.31
स च तं विजने दृष्ट्वा पांसुभिः कदेमेन च ।
श्लेष्मणा चैव राजानं ष्ठीवनैश्च समाकिरत् ॥ १४.६.३१ ॥
Al verlo a solas, cubrió al rey de polvo, lodo, flema y saliva.
14.6.32
स तथा बाध्यमानो वै संवर्तेन महीपतिः ।
अन्वगादेव तमृषिं प्राञ्जलिः सम्प्रसादयन् ॥ १४.६.३२ ॥
Así atormentado por Saṃvarta, el rey siguió a aquel sabio con las manos juntas, intentando apaciguarlo.
14.6.33
ततो निवर्त्य संवर्तः परिश्रान्त उपाविशत् ।
शीतलच्छायमासाद्य न्यग्रोधं बहुशाखिनम् ॥ १४.६.३३ ॥
Entonces, dando la vuelta, el agotado Saṃvarta llegó a un baniano de muchas ramas y sombra fresca, y se sentó.