ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.61.1
कथयन्नेव तु तदा वासुदेवः प्रतापवान् ।
महाभारतयुद्धं तत्कथान्ते पितुरग्रतः ॥ १४.६१.१ ॥
ಆಗ ಪ್ರತಾಪವಂತ ವಾಸುದೇವನು ಆ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
14.61.2
अभिमन्योर्वधं वीरः सोत्यक्रामन्महामतिः ।
अप्रियं वसुदेवस्य माभूदिति महामनाः ॥ १४.६१.२ ॥
ಆ ವೀರನು, ಮಹಾಮತಿಯು, ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಧೆಯ ಮಾತನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು; ವಸುದೇವನಿಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾಗಬಾರದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದ ಮಹಾಮನಸ್ಕನು.
14.61.3
मा दौहित्रवधं श्रुत्वा वसुदेवो महात्ययम् ।
दुःखशोकाभिसंतप्तो भवेदिति महामतिः ॥ १४.६१.३ ॥
ಮೊಮ್ಮಗನ ವಧೆಯ ಮಹಾ ಆಪತ್ತನ್ನು ಕೇಳಿ ವಸುದೇವನು ದುಃಖ-ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಬಾರದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದ ಮಹಾಮತಿ ಅವನು.
14.61.4
सुभद्रा तु तमुत्क्रान्तमात्मजस्य वधं रणे ।
आचक्ष्व कृष्ण सौभद्रवधमित्यपतद्भुवि ॥ १४.६१.४ ॥
ಆದರೆ ಸುಭದ್ರೆಯು ರಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಗನ ವಧೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, "ಕೃಷ್ಣ, ಸೌಭದ್ರನ ವಧೆಯನ್ನು ಹೇಳು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.
14.61.5
तामपश्यन्निपतितां वसुदेवः क्षितौ तदा ।
दृष्ट्वैव च पपातोर्व्यां सोऽपि दुःखेन मूर्छितः ॥ १४.६१.५ ॥
ಆಕೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ವಸುದೇವನು ಕಂಡನು; ಕಂಡೊಡನೆಯೇ ದುಃಖದಿಂದ ಮೂರ್ಛೆಗೊಂಡು ಅವನೂ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
14.61.6
तषः स दौहित्रवदाद्दुःखशोकसमाहतः ।
वसुदेवो महाराज कृष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.६ ॥
ಆಗ ಮೊಮ್ಮಗನ ವಧೆಯಿಂದ ದುಃಖ-ಶೋಕಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದ ವಸುದೇವನು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.61.7
ननु त्वं पुण्डरीकाक्ष सत्यवाग्भुवि विश्रुतः ।
यद्दौहित्रवधं मेऽद्य न ख्यापयसि शत्रुहन् ॥ १४.६१.७ ॥
ಓ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನೇ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವಾದಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಓ ಶತ್ರುಹಂತಕನೇ, ಇಂದು ನನ್ನ ದೌಹಿತ್ರನ ವಧೆಯನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ?
14.61.8
तद्भागिनेयनिधनं तत्त्वेनाचक्ष्व मे प्रभो ।
सदृशाक्षस्तव कथं शत्रुभिर्निहतो रणे। ॥ १४.६१.८ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಭಾಗಿನೇಯನ ಮರಣವನ್ನು ನನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಸು. ನಿನ್ನಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಅವನು ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಹತನಾದನು?
14.61.9
दुर्भरं बत वार्ष्णेय कालेऽप्राप्ते नृभिः सह ।
यत्र मे हृदयं दुःखाच्छतधा न विदीर्यते ॥ १४.६१.९ ॥
ಓ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನೇ, ಮನುಷ್ಯರೊಡನೆ ಇರುವಾಗ, ಕಾಲ ಬಾರದಿರುವಾಗಲೇ ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸುವುದು ಕಠಿಣ; ದುಃಖದಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯ ನೂರು ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
14.61.10
किमब्रवीत्त्वां सङ्ग्रामे सुभद्रां मातरं प्रति ।
मां चापि पुण्डरीकाक्षि चपलाक्षः प्रियो मम ॥ १४.६१.१० ॥
ಓ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿನಗೂ ತಾಯಿ ಸುಭದ್ರೆಗೂ ಏನು ಹೇಳಿದನು? ಚಂಚಲ ನೇತ್ರನಾದ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನು ನನಗೂ ಏನು ಹೇಳಿದನು?
14.61.11
आहवं पृष्ठतः कृत्वा कच्चिन्न निहतः परैः ।
कच्चिन्मुखं न गोविन्द तेनाजौ विकृतं कृतम् ॥ १४.६१.११ ॥
ಯುದ್ಧದಿಂದ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳು ಅವನನ್ನು ಕೊಂದರೇ? ಓ ಗೋವಿಂದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮುಖ ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತೇ?
14.61.12
स हि कृष्ण महातेजाः श्लाघन्निव ममाग्रतः ।
बालभावेन विजयमात्मनोऽकथयत्प्रभुः। ॥ १४.६१.१२ ॥
ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವಂತೆ, ಬಾಲಸಹಜವಾಗಿ ತನ್ನ ವಿಜಯವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡನು.
14.61.13
कच्चिन्न निकृतो बालो द्रोणकर्णाकृपादिभिः ।
धरण्यां निहतः शेते तन्ममाचक्ष्वि केशव ॥ १४.६१.१३ ॥
ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ, ಕೃಪ ಮೊದಲಾದವರು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕೊಂದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಓ ಕೇಶವ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
14.61.14
स हि द्रोणं च भीष्मं च कर्णं च बलीनां वरम् ।
स्पर्धते स्म रणे नित्यं दुहितुः पुत्रको मम ॥ १४.६१.१४ ॥
ಅವನು — ನನ್ನ ಮಗಳ ಮಗ — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸದಾ ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕರ್ಣರೊಡನೆಯೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
14.61.15
एवंविधं बहु तदा विलपन्तं सुदुःखितम् ।
पितरं दुःखिततरं गोविन्दो वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६१.१५ ॥
ಆಗ ಹೀಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದ ತಂದೆಗೆ ಗೋವಿಂದನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.61.16
न तेनि विकृतं वक्त्रं कृतं सङ्ग्राममूर्धनि ।
न पृष्ठतः कृतश्चापि सङ्ग्रामस्तेन दुस्तरः ॥ १४.६१.१६ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಅವನಿಂದ ಆ ಸಮರ ದುರ್ಗಮವಾಯಿತು.
14.61.17
निहत्य पृथिवीपालान्सहस्रशतसङ्घशः ।
खेदितो द्रोणकर्णाभ्यां दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.१७ ॥
ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರನ್ನು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಕೊಂದು, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಣರಿಂದ ಬಳಲಿ, ದುಃಶಾಸನನ ಮಗನ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.
14.61.18
एको ह्येकेन सततं युध्यमानो यदि प्रभो ।
न स शक्येत सङ्ग्रामे निहन्तुमपि वज्रिणा ॥ १४.६१.१८ ॥
ಪ್ರಭು, ಒಬ್ಬನು ಒಬ್ಬನೊಡನೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನೂ ಕೊಲ್ಲಲಾರನು.
14.61.19
समाहूते च सङ्ग्रामे पार्थे संशप्तकैस्तदा ।
पर्यवार्यत संक्रुद्धैः स द्रोणादिभिराहवे ॥ १४.६१.१९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಸವಾಲಿಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸಂಶಪ್ತಕರು ದ್ರೋಣಾದಿಗಳೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
14.61.20
ततः शत्रुवधं कृत्वा सुमहान्तं रेणे पितः ।
दौहित्रस्तव वार्ष्णेय दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.२० ॥
ಆಗ, ಅಪ್ಪಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮಹಾ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ನಿನ್ನ ದೌಹಿತ್ರನಾದ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ದುಃಶಾಸನನ ಮಗನ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.
14.61.21
नूनं च स गतः स्वर्गं जहि शोकं महामते ।
न हि व्यसनमासाद्य सीदन्ति कृतबुद्धयः ॥ १४.६१.२१ ॥
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಮಹಾಮತಿಯೇ, ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ದೃಢಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿದರೂ ಕುಸಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
14.61.22
द्रोणकर्णप्रभृतयो येन प्रतिसमासिताः ।
रणे महेन्द्रप्रतिमाः स कथं नाप्नुयाद्दिवम् ॥ १४.६१.२२ ॥
ದ್ರೋಣ, ಕರ್ಣ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಏಕೆ ಪಡೆಯದಿರುತ್ತಾನೆ?
14.61.23
स शोकं जहि जुर्धर्ष मा च मन्युवशं गमः ।
शस्त्रपूतां हि स गतिं गतः परपुरंजयः ॥ १४.६१.२३ ॥
ಓ ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಕೋಪದ ವಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಡ. ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನು ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
14.61.24
तस्मिंस्तु निहते वीरे सुभद्रेयं स्वसा मम ।
दुःखार्ताऽथो सुतं प्राप्य कुररीव ननाद ह ॥ १४.६१.२४ ॥
ಆ ವೀರನು ಹತನಾದಾಗ, ನನ್ನ ತಂಗಿ ಸುಭದ್ರೆ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ, ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಕುರರಿ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.
14.61.25
द्रौपदीं च समासाद्य पर्यतप्यत दुःखिता ।
आर्ये क्व दारकाः सर्वे द्रष्टुमिच्छामि तानहम् ॥ १४.६१.२५ ॥
ದ್ರೌಪದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಅವಳು ಪರಿತಪಿಸಿದಳು. ಆರ್ಯೆ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಅವರನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.61.26
अस्यास्तु वचनं श्रुत्वा सर्वास्ताः कुरुयोषितः ।
भुजाभ्यां परिगृह्यैनां चुक्रुशुः परमार्तवत् ॥ १४.६१.२६ ॥
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುರು ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲರೂ ಅವಳನ್ನು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳತೊಡಗಿದರು.
14.61.27
उत्तरां चाब्रवीद्भद्रे भर्ता स क्व नु ते गतः ।
क्षिप्रमागमनं मह्यं तस्य त्वं वेदयस्व ह ॥ १४.६१.२७ ॥
ಉತ್ತರೆಗೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: “ಶುಭೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಪತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು? ಅವನು ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.”
14.61.28
ननु नामाद्य वैराटि श्रुत्वा मम गिरं सदा ।
भवनान्निष्पतत्याशु कस्मान्नाभ्येति ते पतिः ॥ १४.६१.२८ ॥
ವೈರಾಟಿಯೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸದಾ ಕೇಳಿ ನಿನ್ನ ಪತಿ ಇಂದು ಮನೆಯಿಂದ ಬೇಗನೆ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅವನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಏಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?
14.61.29
अभिमन्योऽनुशयिनो मातुलास्ते महारथाः ।
कुशलं चाब्रुवन्सर्वे त्वां युयुत्सुमिहागतम् ॥ १४.६१.२९ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವೇ, ನಿನ್ನ ಮಾವಂದಿರಾದ ಮಹಾರಥರೆಲ್ಲರೂ ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯುಯುತ್ಸು ಬಂದಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
14.61.30
आचक्ष्व मेऽद्य सङ्ग्रामं यथापूर्वमरिन्दम ।
कस्मादेवं विलपतीं नाद्येह प्रतिभाषसे। ॥ १४.६१.३० ॥
ಅರಿಂದಮನೇ, ಮೊದಲಿನಂತೆ ಈಗಲೂ ಯುದ್ಧದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನಾನು ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿರುವಾಗ ನೀನು ಇಂದು ಏಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ?
14.61.31
एवमादि तु वार्ष्णेय्यास्तस्यास्तत्परिदेवितम् ।
श्रुत्वा पृथा सुदुःखार्ता शनैर्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.३१ ॥
ಸುಭದ್ರೆಯ ಈ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಲಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಾರ್ತಳಾದ ಪೃಥೆ (ಕುಂತಿ) ನಿಧಾನವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
14.61.32
सुभद्रे वासुदेवेन तथा सात्यकिना रणे ।
पित्रा च लालितो बालः स हतः कालधर्मणा ॥ १४.६१.३२ ॥
ಓ ಸುಭದ್ರೆ! ವಾಸುದೇವ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯಿಂದ ಮುದ್ದಾಗಿ ಸಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಬಾಲಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಲಧರ್ಮದಿಂದ ಹತನಾದನು.
14.61.33
ईदृशो मर्त्यधर्मोऽयं मा शुचो यदुनन्दिनि ।
पुत्रो हि तव दुर्धर्षः सम्प्राप्तः परमां गतिम् ॥ १४.६१.३३ ॥
ಓ ಯದುನಂದಿನಿ! ಮರ್ತ್ಯರ ಧರ್ಮ ಇಂತಹದೇ; ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಅಜೇಯ ಪುತ್ರ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.
14.61.34
कुले महति जातासि क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
मा शुचश्चपलाक्षं त्वं पद्मपत्रनिभेक्षणे ॥ १४.६१.३४ ॥
ನೀನು ಮಹಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹಾತ್ಮರ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ; ಚಂಚಲ ನೇತ್ರಳೇ, ಕಮಲದಳ ನೇತ್ರಳೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ.
14.61.35
उत्तरां त्वमवेक्षस्व गुर्विणीं मा शुचः शुभे ।
पुत्रमेषा हि तस्याशु जनयिष्यति भामिनी ॥ १४.६१.३५ ॥
ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದ ಉತ್ತರೆಯನ್ನು ನೋಡು; ಓ ಶುಭೆ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಈ ಸುಂದರಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವನ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆರುವಳು.
14.61.36
एवमाश्वासयित्वैनां कुन्ती यदुकुलोद्वह ।
विहाय शोकं दुर्धर्षं श्राद्धमस्य ह्यकल्पयत् ॥ १४.६१.३६ ॥
ಓ ಯದುಕುಲೋದ್ವಹ! ಹೀಗೆ ಆಕೆಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ, ಕುಂತಿ ದುರ್ಧರ್ಷ ಶೋಕವನ್ನು ತೊರೆದು ಅವನ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದಳು.
14.61.37
समनुज्ञाप्य धर्मज्ञं राजानं भीममेव च ।
यमौ यमोपमौ चैव ददौ दानान्यनेकशः ॥ १४.६१.३७ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ರಾಜನನ್ನು ಮತ್ತು ಭೀಮನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಯಮನಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಇಬ್ಬರು ಸೋದರರಿಗೂ ಅವಳು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
14.61.38
ततः प्रदाय बह्वीर्गा ब्राह्मणेभ्यो यदूद्वह ।
समाहृष्य तु वार्ष्णेयी वैराटीमब्रवीदिदम् ॥ १४.६१.३८ ॥
ಯದುವಂಶ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನಂತರ ಅನೇಕ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ (ಸುಭದ್ರೆ) ವೈರಾಟಿ (ಉತ್ತರೆ)ಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
14.61.39
वैराटि नेह संतापस्त्वया कार्यो ह्यनिन्दिते ।
भर्तारं प्रति सुश्रोणि गर्भस्थं रक्ष वै शिशुम् ॥ १४.६१.३९ ॥
ವೈರಾಟಿ! ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ! ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ! ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಪತಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸಬಾರದು; ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಶಿಶುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
14.61.40
एवमुक्त्वा ततः कुन्ती विरराम महाद्युते ।
तामनुज्ञाप्य चैवेमां सुभद्रां समुपानयम् ॥ १४.६१.४० ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕುಂತಿ ಮೌನವಾದಳು; ಅವಳಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ಈ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ನಾನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆತಂದೆ.
14.61.41
एवं स निधनं प्राप्तो दौहित्रस्तव मानद ।
संतापं त्यज दुर्धर्ष मा च शोके मनः कृथाः ॥ १४.६१.४१ ॥
ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ದೌಹಿತ್ರನು (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು. ಮಾನದಾತನೇ! ದುರ್ಧರ್ಷನೇ! ಸಂತಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಡ.