Mahābhārata · Adhyāya 14.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.61.1
कथयन्नेव तु तदा वासुदेवः प्रतापवान् ।
महाभारतयुद्धं तत्कथान्ते पितुरग्रतः ॥ १४.६१.१ ॥
Während der mächtige Vāsudeva am Ende jener Erzählung den großen Bhārata-Krieg vor seinem Vater schilderte,
14.61.2
अभिमन्योर्वधं वीरः सोत्यक्रामन्महामतिः ।
अप्रियं वसुदेवस्य माभूदिति महामनाः ॥ १४.६१.२ ॥
Der Held von großer Weisheit ging über den Tod Abhimanyus hinweg, großmütig, in der Überlegung: Es soll Vasudeva nicht missfallen.
14.61.3
मा दौहित्रवधं श्रुत्वा वसुदेवो महात्ययम् ।
दुःखशोकाभिसंतप्तो भवेदिति महामतिः ॥ १४.६१.३ ॥
Damit Vasudeva, wenn er vom großen Unglück der Tötung seines Enkels hört, nicht von Kummer und Schmerz gequält werde, dachte der Weise.
14.61.4
सुभद्रा तु तमुत्क्रान्तमात्मजस्य वधं रणे ।
आचक्ष्व कृष्ण सौभद्रवधमित्यपतद्भुवि ॥ १४.६१.४ ॥
Subhadrā aber, die im Kampf vom Tod ihres Sohnes gehört hatte, sprach: »Kṛṣṇa, sag mir vom Tod Saubhadras«, und fiel zu Boden.
14.61.5
तामपश्यन्निपतितां वसुदेवः क्षितौ तदा ।
दृष्ट्वैव च पपातोर्व्यां सोऽपि दुःखेन मूर्छितः ॥ १४.६१.५ ॥
Vasudeva sah sie auf dem Boden liegen; und sobald er sie sah, fiel auch er zu Boden, in Ohnmacht vor Schmerz.
14.61.6
तषः स दौहित्रवदाद्दुःखशोकसमाहतः ।
वसुदेवो महाराज कृष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.६ ॥
Da sprach Vasudeva, von Schmerz und Kummer über den Tod seines Enkels getroffen, o großer König, diese Worte zu Kṛṣṇa.
14.61.7
ननु त्वं पुण्डरीकाक्ष सत्यवाग्भुवि विश्रुतः ।
यद्दौहित्रवधं मेऽद्य न ख्यापयसि शत्रुहन् ॥ १४.६१.७ ॥
Lotusäugiger, du bist auf Erden als wahrhaftig berühmt. Vernichter der Feinde, warum verkündest du mir heute nicht den Tod meines Enkels?
14.61.8
तद्भागिनेयनिधनं तत्त्वेनाचक्ष्व मे प्रभो ।
सदृशाक्षस्तव कथं शत्रुभिर्निहतो रणे। ॥ १४.६१.८ ॥
O Herr, sag mir wahrhaftig vom Tod jenes Neffen. Wie wurde einer mit Augen wie den deinen im Kampf von Feinden erschlagen?
14.61.9
दुर्भरं बत वार्ष्णेय कालेऽप्राप्ते नृभिः सह ।
यत्र मे हृदयं दुःखाच्छतधा न विदीर्यते ॥ १४.६१.९ ॥
O Nachkomme Vṛṣṇis, wahrlich, dies ist schwer zu ertragen, bevor die Zeit gekommen ist, unter Menschen. Warum zerspringt mein Herz nicht in hundert Stücke vor diesem Leid?
14.61.10
किमब्रवीत्त्वां सङ्ग्रामे सुभद्रां मातरं प्रति ।
मां चापि पुण्डरीकाक्षि चपलाक्षः प्रियो मम ॥ १४.६१.१० ॥
Lotusäugiger, was hat er im Kampf zu dir und zu seiner Mutter Subhadrā gesagt? Und was sagte mir mein Lieber, der Flinkäugige, ebenfalls?
14.61.11
आहवं पृष्ठतः कृत्वा कच्चिन्न निहतः परैः ।
कच्चिन्मुखं न गोविन्द तेनाजौ विकृतं कृतम् ॥ १४.६१.११ ॥
Hat er im Kampf dem Feind den Rücken gekehrt, und wurde so von Feinden erschlagen? O Govinda, wurde sein Antlitz im Kampf entstellt?
14.61.12
स हि कृष्ण महातेजाः श्लाघन्निव ममाग्रतः ।
बालभावेन विजयमात्मनोऽकथयत्प्रभुः। ॥ १४.६१.१२ ॥
Jener Großstrahlende, o Kṛṣṇa, erzählte, als prahle er vor mir, seinen Sieg auf kindliche Weise.
14.61.13
कच्चिन्न निकृतो बालो द्रोणकर्णाकृपादिभिः ।
धरण्यां निहतः शेते तन्ममाचक्ष्वि केशव ॥ १४.६१.१३ ॥
Wurde der Knabe von Droṇa, Karṇa, Kṛpa und den anderen unrecht behandelt und liegt erschlagen auf der Erde? Sage mir das, o Keśava.
14.61.14
स हि द्रोणं च भीष्मं च कर्णं च बलीनां वरम् ।
स्पर्धते स्म रणे नित्यं दुहितुः पुत्रको मम ॥ १४.६१.१४ ॥
Er, der Sohn meiner Tochter, wetteiferte im Kampf stets sogar mit Droṇa, Bhīṣma und Karṇa, dem Besten der Starken.
14.61.15
एवंविधं बहु तदा विलपन्तं सुदुःखितम् ।
पितरं दुःखिततरं गोविन्दो वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६१.१५ ॥
Da sprach Govinda diese Worte zu dem Vater, der so vielfach klagte, tief betrübt und noch mehr im Kummer.
14.61.16
न तेनि विकृतं वक्त्रं कृतं सङ्ग्राममूर्धनि ।
न पृष्ठतः कृतश्चापि सङ्ग्रामस्तेन दुस्तरः ॥ १४.६१.१६ ॥
Er verzerrte sein Gesicht nicht an der Spitze der Schlacht, und er kämpfte auch nicht von hinten; durch ihn wurde jene Schlacht unbezwingbar.
14.61.17
निहत्य पृथिवीपालान्सहस्रशतसङ्घशः ।
खेदितो द्रोणकर्णाभ्यां दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.१७ ॥
Nachdem er Könige zu Hunderten und Tausenden in Scharen erschlagen hatte, ermattet und bedrängt von Droṇa und Karṇa, geriet er in die Gewalt des Sohnes Duḥśāsanas.
14.61.18
एको ह्येकेन सततं युध्यमानो यदि प्रभो ।
न स शक्येत सङ्ग्रामे निहन्तुमपि वज्रिणा ॥ १४.६१.१८ ॥
O Herr, wenn einer unablässig gegen einen allein kämpfte, könnte ihn im Kampf nicht einmal Indra, der Donnerkeilträger, erschlagen.
14.61.19
समाहूते च सङ्ग्रामे पार्थे संशप्तकैस्तदा ।
पर्यवार्यत संक्रुद्धैः स द्रोणादिभिराहवे ॥ १४.६१.१९ ॥
Als Pārtha im Kampf herausgefordert wurde, umzingelten ihn die zornigen Saṃśaptakas zusammen mit Droṇa und den anderen in der Schlacht.
14.61.20
ततः शत्रुवधं कृत्वा सुमहान्तं रेणे पितः ।
दौहित्रस्तव वार्ष्णेय दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.२० ॥
Dann, o Vater, nachdem er in der Schlacht ein gewaltiges Gemetzel unter den Feinden angerichtet hatte, geriet dein Enkel, der Vārṣṇeya, in die Gewalt des Sohnes von Duḥśāsana.
14.61.21
नूनं च स गतः स्वर्गं जहि शोकं महामते ।
न हि व्यसनमासाद्य सीदन्ति कृतबुद्धयः ॥ १४.६१.२१ ॥
Gewiss ist er in den Himmel gegangen. Lass den Kummer fahren, o Großgesinnter; denn Menschen mit gefestigter Einsicht versinken nicht in Verzweiflung, wenn das Unglück sie trifft.
14.61.22
द्रोणकर्णप्रभृतयो येन प्रतिसमासिताः ।
रणे महेन्द्रप्रतिमाः स कथं नाप्नुयाद्दिवम् ॥ १४.६१.२२ ॥
Wie sollte jener nicht den Himmel erlangen, der im Kampf Droṇa, Karṇa und die anderen, dem großen Indra gleich, entgegentrat?
14.61.23
स शोकं जहि जुर्धर्ष मा च मन्युवशं गमः ।
शस्त्रपूतां हि स गतिं गतः परपुरंजयः ॥ १४.६१.२३ ॥
Lass den Kummer fahren, o Unbezwinglicher, und gerate nicht in die Gewalt des Zorns. Er, der Eroberer feindlicher Städte, hat den durch Waffen geläuterten Pfad erreicht.
14.61.24
तस्मिंस्तु निहते वीरे सुभद्रेयं स्वसा मम ।
दुःखार्ताऽथो सुतं प्राप्य कुररीव ननाद ह ॥ १४.६१.२४ ॥
Als jener Held erschlagen war, schrie meine Schwester Subhadrā, von Kummer gequält, obwohl sie den Sohn gefunden hatte, wie ein Kurarī-Vogel auf.
14.61.25
द्रौपदीं च समासाद्य पर्यतप्यत दुःखिता ।
आर्ये क्व दारकाः सर्वे द्रष्टुमिच्छामि तानहम् ॥ १४.६१.२५ ॥
Zu Draupadī gelangt, klagte sie betrübt: »Edle Frau, wo sind alle meine Kinder? Ich möchte sie sehen.«
14.61.26
अस्यास्तु वचनं श्रुत्वा सर्वास्ताः कुरुयोषितः ।
भुजाभ्यां परिगृह्यैनां चुक्रुशुः परमार्तवत् ॥ १४.६१.२६ ॥
Als sie ihre Worte hörten, umfingen alle Frauen der Kuru sie mit den Armen und schrien in höchster Qual auf.
14.61.27
उत्तरां चाब्रवीद्भद्रे भर्ता स क्व नु ते गतः ।
क्षिप्रमागमनं मह्यं तस्य त्वं वेदयस्व ह ॥ १४.६१.२७ ॥
Und sie sprach zu Uttarā: »Gute Frau, wohin ist dein Gemahl gegangen? Laß mich wissen, daß er bald zu mir kommt.«
14.61.28
ननु नामाद्य वैराटि श्रुत्वा मम गिरं सदा ।
भवनान्निष्पतत्याशु कस्मान्नाभ्येति ते पतिः ॥ १४.६१.२८ ॥
O Tochter Virāṭas, kommt dein Gemahl heute nicht schnell aus dem Haus heraus, da er doch immer auf meine Stimme hört? Warum kommt er nicht zu dir?
14.61.29
अभिमन्योऽनुशयिनो मातुलास्ते महारथाः ।
कुशलं चाब्रुवन्सर्वे त्वां युयुत्सुमिहागतम् ॥ १४.६१.२९ ॥
O Abhimanyu, alle deine mütterlichen Oheime, die großen Wagenkämpfer, erkundigten sich nach deinem Wohlergehen und sagten, Yuyutsu sei hierher gekommen.
14.61.30
आचक्ष्व मेऽद्य सङ्ग्रामं यथापूर्वमरिन्दम ।
कस्मादेवं विलपतीं नाद्येह प्रतिभाषसे। ॥ १४.६१.३० ॥
O Bezwinger der Feinde, erzähle mir nun von der Schlacht wie zuvor. Warum antwortest du mir heute hier nicht, während ich so klage?
14.61.31
एवमादि तु वार्ष्णेय्यास्तस्यास्तत्परिदेवितम् ।
श्रुत्वा पृथा सुदुःखार्ता शनैर्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.३१ ॥
Als Pṛthā (Kuntī), von tiefem Schmerz gequält, diese und andere Klagen der Vārṣṇeyī hörte, sprach sie langsam diese Worte.
14.61.32
सुभद्रे वासुदेवेन तथा सात्यकिना रणे ।
पित्रा च लालितो बालः स हतः कालधर्मणा ॥ १४.६१.३२ ॥
O Subhadrā! Jener Knabe, von Vāsudeva, Sātyaki und seinem Vater verwöhnt, wurde im Kampf durch das Gesetz der Zeit erschlagen.
14.61.33
ईदृशो मर्त्यधर्मोऽयं मा शुचो यदुनन्दिनि ।
पुत्रो हि तव दुर्धर्षः सम्प्राप्तः परमां गतिम् ॥ १४.६१.३३ ॥
O Tochter der Yadu, so ist das Gesetz der Sterblichen; trauere nicht. Dein unbesiegbarer Sohn hat das höchste Ziel erreicht.
14.61.34
कुले महति जातासि क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
मा शुचश्चपलाक्षं त्वं पद्मपत्रनिभेक्षणे ॥ १४.६१.३४ ॥
Du wurdest in eine große Familie hochherziger Kṣatriyas geboren. Trauere nicht, o du mit den unruhigen Augen, o du mit den Lotusblatt-Augen.
14.61.35
उत्तरां त्वमवेक्षस्व गुर्विणीं मा शुचः शुभे ।
पुत्रमेषा हि तस्याशु जनयिष्यति भामिनी ॥ १४.६१.३५ ॥
Sieh auf Uttarā, die schwanger ist. Trauere nicht, o Glückliche; diese Schöne wird bald seinen Sohn gebären.
14.61.36
एवमाश्वासयित्वैनां कुन्ती यदुकुलोद्वह ।
विहाय शोकं दुर्धर्षं श्राद्धमस्य ह्यकल्पयत् ॥ १४.६१.३६ ॥
O Träger des Yadu-Geschlechts, nachdem sie sie so getröstet hatte, legte Kuntī ihren überwältigenden Schmerz ab und veranstaltete das Totenritual für ihn.
14.61.37
समनुज्ञाप्य धर्मज्ञं राजानं भीममेव च ।
यमौ यमोपमौ चैव ददौ दानान्यनेकशः ॥ १४.६१.३७ ॥
Nachdem sie sich vom König, dem Kenner des Dharma, und von Bhīma verabschiedet hatte, gab sie auch den Zwillingen, die Yama gleichen, vielerlei Gaben.
14.61.38
ततः प्रदाय बह्वीर्गा ब्राह्मणेभ्यो यदूद्वह ।
समाहृष्य तु वार्ष्णेयी वैराटीमब्रवीदिदम् ॥ १४.६१.३८ ॥
Dann, o Bester der Yadu, nachdem sie den Brahmanen viele Kühe geschenkt hatte, sprach die erfreute Vārṣṇeyī (Subhadrā) diese Worte zu Vairāṭī (Uttarā).
14.61.39
वैराटि नेह संतापस्त्वया कार्यो ह्यनिन्दिते ।
भर्तारं प्रति सुश्रोणि गर्भस्थं रक्ष वै शिशुम् ॥ १४.६१.३९ ॥
O Tochter Virāṭas, o Makellose, o Schönhüftige, du sollst hier nicht um deinen Gatten trauern; beschütze das Kind, das in deinem Schoß weilt.
14.61.40
एवमुक्त्वा ततः कुन्ती विरराम महाद्युते ।
तामनुज्ञाप्य चैवेमां सुभद्रां समुपानयम् ॥ १४.६१.४० ॥
O Glanzvoller, so gesprochen, schwieg Kuntī; nachdem ich mich von ihr verabschiedet hatte, führte ich diese Subhadrā herbei.
14.61.41
एवं स निधनं प्राप्तो दौहित्रस्तव मानद ।
संतापं त्यज दुर्धर्ष मा च शोके मनः कृथाः ॥ १४.६१.४१ ॥
So hat dein Enkel (Abhimanyu) den Tod gefunden. O Ehrenspender, o Unbezwingbarer, lass ab von deiner Qual und lass deinen Geist nicht im Kummer verharren.