ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.61.1
कथयन्नेव तु तदा वासुदेवः प्रतापवान् ।
महाभारतयुद्धं तत्कथान्ते पितुरग्रतः ॥ १४.६१.१ ॥
ସେତେବେଳେ ପ୍ରତାପୀ ବାସୁଦେବ ସେହି କଥାର ଶେଷରେ, ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ।
14.61.2
अभिमन्योर्वधं वीरः सोत्यक्रामन्महामतिः ।
अप्रियं वसुदेवस्य माभूदिति महामनाः ॥ १४.६१.२ ॥
ସେ ବୀର, ମହାମତି, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବଧ କଥା ଏଡ଼ାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ; ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ନ ହେଉ ବୋଲି ଭାବୁଥିବା ମହାମନା ସେ ଥିଲେ।
14.61.3
मा दौहित्रवधं श्रुत्वा वसुदेवो महात्ययम् ।
दुःखशोकाभिसंतप्तो भवेदिति महामतिः ॥ १४.६१.३ ॥
ଦୌହିତ୍ରଙ୍କ ବଧର ମହାସଙ୍କଟ ଶୁଣି ବସୁଦେବ ଦୁଃଖ-ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ନ ହେଉ, ଏହା ଭାବୁଥିବା ମହାମତି ସେ ଥିଲେ।
14.61.4
सुभद्रा तु तमुत्क्रान्तमात्मजस्य वधं रणे ।
आचक्ष्व कृष्ण सौभद्रवधमित्यपतद्भुवि ॥ १४.६१.४ ॥
କିନ୍ତୁ ସୁଭଦ୍ରା, ରଣରେ ନିଜ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବଧ କଥା ଶୁଣି, "କୃଷ୍ଣ, ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ବଧ କଥା କୁହ" ବୋଲି କହି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
14.61.5
तामपश्यन्निपतितां वसुदेवः क्षितौ तदा ।
दृष्ट्वैव च पपातोर्व्यां सोऽपि दुःखेन मूर्छितः ॥ १४.६१.५ ॥
ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ବସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ; ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଦୁଃଖରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ସେ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
14.61.6
तषः स दौहित्रवदाद्दुःखशोकसमाहतः ।
वसुदेवो महाराज कृष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.६ ॥
ତା'ପରେ ଦୌହିତ୍ର ବଧରେ ଦୁଃଖ-ଶୋକରେ ଆହତ ବସୁଦେବ, ହେ ମହାରାଜ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
14.61.7
ननु त्वं पुण्डरीकाक्ष सत्यवाग्भुवि विश्रुतः ।
यद्दौहित्रवधं मेऽद्य न ख्यापयसि शत्रुहन् ॥ १४.६१.७ ॥
ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ଆଜି ମୋ ଦୌହିତ୍ରର ବଧର କଥା ତୁମେ କାହିଁକି ପ୍ରକାଶ କରୁନାହଁ?
14.61.8
तद्भागिनेयनिधनं तत्त्वेनाचक्ष्व मे प्रभो ।
सदृशाक्षस्तव कथं शत्रुभिर्निहतो रणे। ॥ १४.६१.८ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେହି ଭାଗିନେୟର ମୃତ୍ୟୁର କଥା ମୋତେ ସତ୍ୟରେ କୁହ। ତୁମ ପରି ଆଖିବିଶିଷ୍ଟ ସେ ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିପରି ନିହତ ହେଲା?
14.61.9
दुर्भरं बत वार्ष्णेय कालेऽप्राप्ते नृभिः सह ।
यत्र मे हृदयं दुःखाच्छतधा न विदीर्यते ॥ १४.६१.९ ॥
ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ରହି, ସମୟ ନଆସିଲେ ଏହି ଦୁଃଖ ସହିବା କଷ୍ଟକର; ଦୁଃଖରେ ମୋ ହୃଦୟ ଶହେ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଫାଟୁନାହିଁ।
14.61.10
किमब्रवीत्त्वां सङ्ग्रामे सुभद्रां मातरं प्रति ।
मां चापि पुण्डरीकाक्षि चपलाक्षः प्रियो मम ॥ १४.६१.१० ॥
ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷୀ, ରଣରେ ସେ ତୁମକୁ ଓ ମାତା ସୁଭଦ୍ରାକୁ କ'ଣ କହିଲା? ଚଞ୍ଚଳ ଆଖିବିଶିଷ୍ଟ ମୋ ପ୍ରିୟ ମୋତେ ମଧ୍ୟ କ'ଣ କହିଗଲା?
14.61.11
आहवं पृष्ठतः कृत्वा कच्चिन्न निहतः परैः ।
कच्चिन्मुखं न गोविन्द तेनाजौ विकृतं कृतम् ॥ १४.६१.११ ॥
ରଣରୁ ପିଠି ଫେରାଇ ଶତ୍ରୁମାନେ କ'ଣ ତାକୁ ମାରିଦେଲେ? ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ରଣରେ ତାର ମୁଖ ବିକୃତ କରାଯାଇଛି କି?
14.61.12
स हि कृष्ण महातेजाः श्लाघन्निव ममाग्रतः ।
बालभावेन विजयमात्मनोऽकथयत्प्रभुः। ॥ १४.६१.१२ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ମୋ ଆଗରେ ଯେପରି ଗର୍ବ କରି, ବାଳସୁଲଭ ଭାବରେ ନିଜ ବିଜୟର କଥା କହୁଥିଲା।
14.61.13
कच्चिन्न निकृतो बालो द्रोणकर्णाकृपादिभिः ।
धरण्यां निहतः शेते तन्ममाचक्ष्वि केशव ॥ १४.६१.१३ ॥
ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ ଆଦି ସେହି ବାଳକକୁ ଅନ୍ୟାୟରେ ମାରି ପୃଥିବୀରେ ଶୋଇଛନ୍ତି କି? ହେ କେଶବ, ତାହା ମୋତେ କୁହ।
14.61.14
स हि द्रोणं च भीष्मं च कर्णं च बलीनां वरम् ।
स्पर्धते स्म रणे नित्यं दुहितुः पुत्रको मम ॥ १४.६१.१४ ॥
ସେ — ମୋ କନ୍ୟାର ପୁତ୍ର — ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଦା ଦ୍ରୋଣ, ଭୀଷ୍ମ ଓ ବଳବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ।
14.61.15
एवंविधं बहु तदा विलपन्तं सुदुःखितम् ।
पितरं दुःखिततरं गोविन्दो वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६१.१५ ॥
ସେତେବେଳେ ଏପରି ବହୁତ ବିଳାପ କରୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ପିତାଙ୍କୁ, ଯେ ଅଧିକ ଶୋକଗ୍ରସ୍ତ ଥିଲେ, ଗୋବିନ୍ଦ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
14.61.16
न तेनि विकृतं वक्त्रं कृतं सङ्ग्राममूर्धनि ।
न पृष्ठतः कृतश्चापि सङ्ग्रामस्तेन दुस्तरः ॥ १४.६१.१६ ॥
ଯୁଦ୍ଧର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ସେ ନିଜ ମୁଖ ବିକୃତ କରିନଥିଲେ, ପଛରୁ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ କରିନଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସଂଗ୍ରାମ ଦୁର୍ଗମ ହୋଇଥିଲା।
14.61.17
निहत्य पृथिवीपालान्सहस्रशतसङ्घशः ।
खेदितो द्रोणकर्णाभ्यां दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.१७ ॥
ଶହ ଶହ ହଜାର ରାଜାଙ୍କୁ ଦଳ ଦଳ କରି ମାରି, ଦ୍ରୋଣ ଓ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ଦୁଃଶାସନ ପୁତ୍ରର ବଶରେ ପଡ଼ିଲେ।
14.61.18
एको ह्येकेन सततं युध्यमानो यदि प्रभो ।
न स शक्येत सङ्ग्रामे निहन्तुमपि वज्रिणा ॥ १४.६१.१८ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଜଣେ ଜଣକ ସହ ନିରନ୍ତର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ମାରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
14.61.19
समाहूते च सङ्ग्रामे पार्थे संशप्तकैस्तदा ।
पर्यवार्यत संक्रुद्धैः स द्रोणादिभिराहवे ॥ १४.६१.१९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବାରୁ, ସେତେବେଳେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ସଂଶପ୍ତକମାନେ ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରଭୃତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଘେରିଲେ।
14.61.20
ततः शत्रुवधं कृत्वा सुमहान्तं रेणे पितः ।
दौहित्रस्तव वार्ष्णेय दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.२० ॥
ତା'ପରେ, ହେ ପିତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ମହାସଂହାର କରି ଆପଣଙ୍କ ଦୌହିତ୍ର ବାର୍ଷ୍ଣେୟ ଦୁଃଶାସନ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବଶରେ ଗଲେ।
14.61.21
नूनं च स गतः स्वर्गं जहि शोकं महामते ।
न हि व्यसनमासाद्य सीदन्ति कृतबुद्धयः ॥ १४.६१.२१ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଛନ୍ତି। ହେ ମହାମତି, ଶୋକ ତ୍ୟାଗ କର; ଦୃଢ଼ବୁଦ୍ଧି ଲୋକେ ବିପଦରେ ପଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
14.61.22
द्रोणकर्णप्रभृतयो येन प्रतिसमासिताः ।
रणे महेन्द्रप्रतिमाः स कथं नाप्नुयाद्दिवम् ॥ १४.६१.२२ ॥
ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ହୋଇ ଯିଏ ମୁକାବିଲା କଲା, ସେ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇବେ ନାହିଁ?
14.61.23
स शोकं जहि जुर्धर्ष मा च मन्युवशं गमः ।
शस्त्रपूतां हि स गतिं गतः परपुरंजयः ॥ १४.६१.२३ ॥
ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ଶୋକ ତ୍ୟାଗ କର; କ୍ରୋଧର ବଶରେ ଯାଅ ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁ-ନଗର ଜୟୀ ସେ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ଗତି ପାଇଛନ୍ତି।
14.61.24
तस्मिंस्तु निहते वीरे सुभद्रेयं स्वसा मम ।
दुःखार्ताऽथो सुतं प्राप्य कुररीव ननाद ह ॥ १४.६१.२४ ॥
ସେଇ ବୀର ନିହତ ହେବାରୁ ମୋ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ପୁତ୍ରକୁ ପାଇ ମଧ୍ୟ କୁରରୀ ପକ୍ଷୀ ପରି ବିଳାପ କଲେ।
14.61.25
द्रौपदीं च समासाद्य पर्यतप्यत दुःखिता ।
आर्ये क्व दारकाः सर्वे द्रष्टुमिच्छामि तानहम् ॥ १४.६१.२५ ॥
ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଦୁଃଖିତା ହୋଇ ସେ ବିଳାପ କଲେ। ହେ ଆର୍ଯ୍ୟେ, ମୋର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ କୁଆଡ଼େ? ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
14.61.26
अस्यास्तु वचनं श्रुत्वा सर्वास्ताः कुरुयोषितः ।
भुजाभ्यां परिगृह्यैनां चुक्रुशुः परमार्तवत् ॥ १४.६१.२६ ॥
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି କୁରୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ବାହୁରେ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଲେ।
14.61.27
उत्तरां चाब्रवीद्भद्रे भर्ता स क्व नु ते गतः ।
क्षिप्रमागमनं मह्यं तस्य त्वं वेदयस्व ह ॥ १४.६१.२७ ॥
ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, “ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମର ସ୍ୱାମୀ କୁଆଡ଼େ ଗଲେ? ସେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବା ବିଷୟରେ ମୋତେ ଜଣାଅ।”
14.61.28
ननु नामाद्य वैराटि श्रुत्वा मम गिरं सदा ।
भवनान्निष्पतत्याशु कस्मान्नाभ्येति ते पतिः ॥ १४.६१.२८ ॥
ହେ ବୈରାଟୀ, ମୋ କଥା ସର୍ବଦା ଶୁଣି ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଆଜି ଘରୁ ଶୀଘ୍ର ବାହାରି ଆସୁନାହାନ୍ତି କି? ସେ ମୋ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଆସୁନାହାନ୍ତି?
14.61.29
अभिमन्योऽनुशयिनो मातुलास्ते महारथाः ।
कुशलं चाब्रुवन्सर्वे त्वां युयुत्सुमिहागतम् ॥ १४.६१.२९ ॥
ହେ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ତୁମ ମାମୁଁ ମହାରଥୀମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମର କୁଶଳ ପଚାରୁଥିଲେ ଏବଂ ଏଠାକୁ ଯୁଯୁତ୍ସୁ ଆସିଛି ବୋଲି କହୁଥିଲେ।
14.61.30
आचक्ष्व मेऽद्य सङ्ग्रामं यथापूर्वमरिन्दम ।
कस्मादेवं विलपतीं नाद्येह प्रतिभाषसे। ॥ १४.६१.३० ॥
ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ପୂର୍ବ ପରି ଏବେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧର ବୃତ୍ତାନ୍ତ କୁହ। ମୁଁ ଏପରି ବିଳାପ କରୁଥିବା ବେଳେ ତୁମେ ଆଜି ଏଠାରେ କାହିଁକି ଉତ୍ତର ଦେଉନ ଥିଲ?
14.61.31
एवमादि तु वार्ष्णेय्यास्तस्यास्तत्परिदेवितम् ।
श्रुत्वा पृथा सुदुःखार्ता शनैर्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.३१ ॥
ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କର ଏହିପରି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଳାପ ଶୁଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖାର୍ତ୍ତା ପୃଥା (କୁନ୍ତୀ) ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ ।
14.61.32
सुभद्रे वासुदेवेन तथा सात्यकिना रणे ।
पित्रा च लालितो बालः स हतः कालधर्मणा ॥ १४.६१.३२ ॥
ହେ ସୁଭଦ୍ରେ! ବାସୁଦେବ, ସାତ୍ୟକି ଓ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନେହରେ ପାଳିତ ସେ ବାଳକ ଯୁଦ୍ଧରେ କାଳଧର୍ମରେ ନିହତ ହୋଇଛି ।
14.61.33
ईदृशो मर्त्यधर्मोऽयं मा शुचो यदुनन्दिनि ।
पुत्रो हि तव दुर्धर्षः सम्प्राप्तः परमां गतिम् ॥ १४.६१.३३ ॥
ହେ ଯଦୁନନ୍ଦିନୀ! ମର୍ତ୍ୟ ଧର୍ମ ଏହିପରି; ଶୋକ କର ନାହିଁ । ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଧର୍ଷ ପରମ ଗତି ପାଇଛି ।
14.61.34
कुले महति जातासि क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
मा शुचश्चपलाक्षं त्वं पद्मपत्रनिभेक्षणे ॥ १४.६१.३४ ॥
ତୁମେ ମହାନ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ ହୋଇଛ; ହେ ଚଞ୍ଚଳ ନୟନା, ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ନୟନା, ଶୋକ କର ନାହିଁ ।
14.61.35
उत्तरां त्वमवेक्षस्व गुर्विणीं मा शुचः शुभे ।
पुत्रमेषा हि तस्याशु जनयिष्यति भामिनी ॥ १४.६१.३५ ॥
ଗର୍ଭବତୀ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ଦେଖ; ହେ ଶୁଭେ, ଶୋକ କର ନାହିଁ । ଏହି ଭାମିନୀ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ ।
14.61.36
एवमाश्वासयित्वैनां कुन्ती यदुकुलोद्वह ।
विहाय शोकं दुर्धर्षं श्राद्धमस्य ह्यकल्पयत् ॥ १४.६१.३६ ॥
ହେ ଯଦୁକୁଳୋଦ୍ୱହ! ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, କୁନ୍ତୀ ଦୁର୍ଧର୍ଷ ଶୋକ ତ୍ୟାଗ କରି ତାଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ ।
14.61.37
समनुज्ञाप्य धर्मज्ञं राजानं भीममेव च ।
यमौ यमोपमौ चैव ददौ दानान्यनेकशः ॥ १४.६१.३७ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା ଓ ଭୀମଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ନେଇ, ଯମତୁଲ୍ୟ ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଦାନ ଦେଲେ।
14.61.38
ततः प्रदाय बह्वीर्गा ब्राह्मणेभ्यो यदूद्वह ।
समाहृष्य तु वार्ष्णेयी वैराटीमब्रवीदिदम् ॥ १४.६१.३८ ॥
ହେ ଯଦୁବଂଶଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତା'ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ବହୁ ଗାଇ ଦାନ କରି, ହର୍ଷିତା ବାର୍ଷ୍ଣେୟୀ (ସୁଭଦ୍ରା) ବୈରାଟୀ (ଉତ୍ତରା)ଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
14.61.39
वैराटि नेह संतापस्त्वया कार्यो ह्यनिन्दिते ।
भर्तारं प्रति सुश्रोणि गर्भस्थं रक्ष वै शिशुम् ॥ १४.६१.३९ ॥
ହେ ବୈରାଟୀ! ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା! ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିବିଶିଷ୍ଟା! ଏଠାରେ ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ସନ୍ତାପ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁର ରକ୍ଷା କର।
14.61.40
एवमुक्त्वा ततः कुन्ती विरराम महाद्युते ।
तामनुज्ञाप्य चैवेमां सुभद्रां समुपानयम् ॥ १४.६१.४० ॥
ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି! ଏହିପରି କହି କୁନ୍ତୀ ନୀରବ ହେଲେ; ତାଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ମୁଁ ଏହି ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଲି।
14.61.41
एवं स निधनं प्राप्तो दौहित्रस्तव मानद ।
संतापं त्यज दुर्धर्ष मा च शोके मनः कृथाः ॥ १४.६१.४१ ॥
ଏହିପରି ତୁମ ଦୌହିତ୍ର (ଅଭିମନ୍ୟୁ) ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ। ହେ ମାନଦ! ହେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ! ସନ୍ତାପ ତ୍ୟାଗ କର; ମନକୁ ଶୋକରେ ଲଗାଅ ନାହିଁ।