Mahābhārata · Adhyāya 14.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.61.1
कथयन्नेव तु तदा वासुदेवः प्रतापवान् ।
महाभारतयुद्धं तत्कथान्ते पितुरग्रतः ॥ १४.६१.१ ॥
Então, enquanto narrava a grande guerra do Bhārata no final daquele relato, o poderoso Vāsudeva falava diante de seu pai.
14.61.2
अभिमन्योर्वधं वीरः सोत्यक्रामन्महामतिः ।
अप्रियं वसुदेवस्य माभूदिति महामनाः ॥ १४.६१.२ ॥
O herói de grande sabedoria passou ao largo da morte de Abhimanyu, magnânimo, pensando: que não seja desagradável a Vasudeva.
14.61.3
मा दौहित्रवधं श्रुत्वा वसुदेवो महात्ययम् ।
दुःखशोकाभिसंतप्तो भवेदिति महामतिः ॥ १४.६१.३ ॥
Para que Vasudeva, ao ouvir a grande desgraça da morte de seu neto, não fosse atormentado pela dor e pelo sofrimento, pensou o sábio.
14.61.4
सुभद्रा तु तमुत्क्रान्तमात्मजस्य वधं रणे ।
आचक्ष्व कृष्ण सौभद्रवधमित्यपतद्भुवि ॥ १४.६१.४ ॥
Mas Subhadrā, ao ouvir na batalha a morte de seu filho, disse: «Kṛṣṇa, conta-me a morte de Saubhadra», e caiu ao chão.
14.61.5
तामपश्यन्निपतितां वसुदेवः क्षितौ तदा ।
दृष्ट्वैव च पपातोर्व्यां सोऽपि दुःखेन मूर्छितः ॥ १४.६१.५ ॥
Vasudeva a viu caída no chão; e, ao vê-la, também caiu na terra, desmaiado de dor.
14.61.6
तषः स दौहित्रवदाद्दुःखशोकसमाहतः ।
वसुदेवो महाराज कृष्णं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.६ ॥
Então Vasudeva, ferido pela dor e pelo sofrimento com a morte de seu neto, ó grande rei, dirigiu estas palavras a Kṛṣṇa.
14.61.7
ननु त्वं पुण्डरीकाक्ष सत्यवाग्भुवि विश्रुतः ।
यद्दौहित्रवधं मेऽद्य न ख्यापयसि शत्रुहन् ॥ १४.६१.७ ॥
Olhos de lótus, és famoso na terra por tua veracidade. Matador de inimigos, por que não me anuncias hoje a morte do meu neto?
14.61.8
तद्भागिनेयनिधनं तत्त्वेनाचक्ष्व मे प्रभो ।
सदृशाक्षस्तव कथं शत्रुभिर्निहतो रणे। ॥ १४.६१.८ ॥
Ó senhor, diz-me com verdade a morte daquele sobrinho. Como foi morto em batalha pelos inimigos aquele de olhos semelhantes aos teus?
14.61.9
दुर्भरं बत वार्ष्णेय कालेऽप्राप्ते नृभिः सह ।
यत्र मे हृदयं दुःखाच्छतधा न विदीर्यते ॥ १४.६१.९ ॥
Ó descendente de Vṛṣṇi, ai, isto é difícil de suportar antes do tempo, entre os homens. Por que meu coração não se parte em cem pedaços desta dor?
14.61.10
किमब्रवीत्त्वां सङ्ग्रामे सुभद्रां मातरं प्रति ।
मां चापि पुण्डरीकाक्षि चपलाक्षः प्रियो मम ॥ १४.६१.१० ॥
Olhos de lótus, o que ele te disse na batalha e à sua mãe Subhadrā? E o que disse também a mim, meu querido de olhar vivo?
14.61.11
आहवं पृष्ठतः कृत्वा कच्चिन्न निहतः परैः ।
कच्चिन्मुखं न गोविन्द तेनाजौ विकृतं कृतम् ॥ १४.६१.११ ॥
Virou ele as costas na batalha e assim foi morto pelos inimigos? Ó Govinda, foi o seu rosto desfigurado no combate?
14.61.12
स हि कृष्ण महातेजाः श्लाघन्निव ममाग्रतः ।
बालभावेन विजयमात्मनोऽकथयत्प्रभुः। ॥ १४.६१.१२ ॥
Aquele de grande esplendor, ó Kṛṣṇa, como se se gabasse diante de mim, contava sua vitória à maneira de um menino.
14.61.13
कच्चिन्न निकृतो बालो द्रोणकर्णाकृपादिभिः ।
धरण्यां निहतः शेते तन्ममाचक्ष्वि केशव ॥ १४.६१.१३ ॥
Acaso o rapaz foi injustiçado, morto por Droṇa, Karṇa, Kṛpa e os outros, e jaz no chão? Diga-me isso, ó Keśava.
14.61.14
स हि द्रोणं च भीष्मं च कर्णं च बलीनां वरम् ।
स्पर्धते स्म रणे नित्यं दुहितुः पुत्रको मम ॥ १४.६१.१४ ॥
Ele, filho de minha filha, sempre rivalizava na batalha até com Droṇa, Bhīṣma e Karṇa, o melhor dos poderosos.
14.61.15
एवंविधं बहु तदा विलपन्तं सुदुःखितम् ।
पितरं दुःखिततरं गोविन्दो वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६१.१५ ॥
Então Govinda disse estas palavras ao pai, que assim se lamentava, profundamente aflito e ainda mais angustiado.
14.61.16
न तेनि विकृतं वक्त्रं कृतं सङ्ग्राममूर्धनि ।
न पृष्ठतः कृतश्चापि सङ्ग्रामस्तेन दुस्तरः ॥ १४.६१.१६ ॥
Ele não desfigurou o rosto na linha de frente da batalha, nem lutou pelas costas; por ele aquela batalha tornou-se insuperável.
14.61.17
निहत्य पृथिवीपालान्सहस्रशतसङ्घशः ।
खेदितो द्रोणकर्णाभ्यां दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.१७ ॥
Tendo matado reis às centenas e aos milhares em multidões, exausto e afligido por Droṇa e Karṇa, caiu em poder do filho de Duḥśāsana.
14.61.18
एको ह्येकेन सततं युध्यमानो यदि प्रभो ।
न स शक्येत सङ्ग्रामे निहन्तुमपि वज्रिणा ॥ १४.६१.१८ ॥
Ó senhor, se um só homem combatesse continuamente contra outro, nem Indra, portador do raio, poderia matá-lo na batalha.
14.61.19
समाहूते च सङ्ग्रामे पार्थे संशप्तकैस्तदा ।
पर्यवार्यत संक्रुद्धैः स द्रोणादिभिराहवे ॥ १४.६१.१९ ॥
Quando Pārtha foi desafiado na batalha, então os Saṃśaptakas enfurecidos, junto com Droṇa e os outros, o cercaram no combate.
14.61.20
ततः शत्रुवधं कृत्वा सुमहान्तं रेणे पितः ।
दौहित्रस्तव वार्ष्णेय दौःशासनिवशं गतः ॥ १४.६१.२० ॥
Então, ó pai, tendo feito grande matança de inimigos na batalha, teu neto, o Vārṣṇeya, caiu sob o poder do filho de Duḥśāsana.
14.61.21
नूनं च स गतः स्वर्गं जहि शोकं महामते ।
न हि व्यसनमासाद्य सीदन्ति कृतबुद्धयः ॥ १४.६१.२१ ॥
Certamente ele foi ao céu. Abandona o luto, ó de mente grandiosa; pois os de sabedoria firme não afundam no desespero quando a desgraça os atinge.
14.61.22
द्रोणकर्णप्रभृतयो येन प्रतिसमासिताः ।
रणे महेन्द्रप्रतिमाः स कथं नाप्नुयाद्दिवम् ॥ १४.६१.२२ ॥
Aquele que, igual ao grande Indra, enfrentou na batalha Droṇa, Karṇa e os demais — como não obteria ele o céu?
14.61.23
स शोकं जहि जुर्धर्ष मा च मन्युवशं गमः ।
शस्त्रपूतां हि स गतिं गतः परपुरंजयः ॥ १४.६१.२३ ॥
Abandona o luto, ó invencível, e não caias sob o poder da ira. Ele, conquistador de cidades inimigas, alcançou o caminho purificado pelas armas.
14.61.24
तस्मिंस्तु निहते वीरे सुभद्रेयं स्वसा मम ।
दुःखार्ताऽथो सुतं प्राप्य कुररीव ननाद ह ॥ १४.६१.२४ ॥
Quando aquele herói foi morto, minha irmã Subhadrā, afligida pela dor, embora tivesse recuperado o filho, lamentou-se como um pássaro kurarī.
14.61.25
द्रौपदीं च समासाद्य पर्यतप्यत दुःखिता ।
आर्ये क्व दारकाः सर्वे द्रष्टुमिच्छामि तानहम् ॥ १४.६१.२५ ॥
Ao chegar junto de Draupadī, lamentou-se aflita: «Nobre senhora, onde estão todos os meus filhos? Desejo vê-los.»
14.61.26
अस्यास्तु वचनं श्रुत्वा सर्वास्ताः कुरुयोषितः ।
भुजाभ्यां परिगृह्यैनां चुक्रुशुः परमार्तवत् ॥ १४.६१.२६ ॥
Ao ouvir suas palavras, todas as mulheres dos Kuru a abraçaram com os braços e clamaram em extrema angústia.
14.61.27
उत्तरां चाब्रवीद्भद्रे भर्ता स क्व नु ते गतः ।
क्षिप्रमागमनं मह्यं तस्य त्वं वेदयस्व ह ॥ १४.६१.२७ ॥
E disse a Uttarā: «Ó boa senhora, para onde foi o teu esposo? Faze-me saber da sua pronta vinda a mim.»
14.61.28
ननु नामाद्य वैराटि श्रुत्वा मम गिरं सदा ।
भवनान्निष्पतत्याशु कस्मान्नाभ्येति ते पतिः ॥ १४.६१.२८ ॥
Ó filha de Virāṭa, o teu esposo, que sempre ouve a minha voz, não sai de casa rapidamente hoje? Por que não vem a ti?
14.61.29
अभिमन्योऽनुशयिनो मातुलास्ते महारथाः ।
कुशलं चाब्रुवन्सर्वे त्वां युयुत्सुमिहागतम् ॥ १४.६१.२९ ॥
Ó Abhimanyu, todos os teus tios maternos, os grandes guerreiros de carro, perguntaram pelo teu bem-estar e disseram que Yuyutsu chegou aqui.
14.61.30
आचक्ष्व मेऽद्य सङ्ग्रामं यथापूर्वमरिन्दम ।
कस्मादेवं विलपतीं नाद्येह प्रतिभाषसे। ॥ १४.६१.३० ॥
Ó domador de inimigos, conta-me agora a batalha como antes. Por que não me respondes hoje aqui, enquanto me lamento assim?
14.61.31
एवमादि तु वार्ष्णेय्यास्तस्यास्तत्परिदेवितम् ।
श्रुत्वा पृथा सुदुःखार्ता शनैर्वाक्यमथाब्रवीत् ॥ १४.६१.३१ ॥
Ao ouvir estas e outras lamentações da Vārṣṇeyī, Pṛthā (Kuntī), profundamente aflita, falou lentamente estas palavras.
14.61.32
सुभद्रे वासुदेवेन तथा सात्यकिना रणे ।
पित्रा च लालितो बालः स हतः कालधर्मणा ॥ १४.६१.३२ ॥
Ó Subhadrā! Aquele menino, mimado por Vāsudeva, por Sātyaki e pelo pai, foi morto na batalha pela lei do tempo.
14.61.33
ईदृशो मर्त्यधर्मोऽयं मा शुचो यदुनन्दिनि ।
पुत्रो हि तव दुर्धर्षः सम्प्राप्तः परमां गतिम् ॥ १४.६१.३३ ॥
Ó filha dos Yadu, tal é a lei dos mortais; não te aflijas. Teu filho invencível alcançou o destino supremo.
14.61.34
कुले महति जातासि क्षत्रियाणां महात्मनाम् ।
मा शुचश्चपलाक्षं त्वं पद्मपत्रनिभेक्षणे ॥ १४.६१.३४ ॥
Nasceste numa grande família de kṣatriyas magnânimos. Não te aflijas, ó de olhos inquietos, ó de olhos como pétalas de lótus.
14.61.35
उत्तरां त्वमवेक्षस्व गुर्विणीं मा शुचः शुभे ।
पुत्रमेषा हि तस्याशु जनयिष्यति भामिनी ॥ १४.६१.३५ ॥
Olha para Uttarā, que está grávida. Não te aflijas, ó auspiciosa; esta bela mulher logo dará à luz o filho dele.
14.61.36
एवमाश्वासयित्वैनां कुन्ती यदुकुलोद्वह ।
विहाय शोकं दुर्धर्षं श्राद्धमस्य ह्यकल्पयत् ॥ १४.६१.३६ ॥
Ó sustentáculo da linhagem dos Yadu, tendo-a consolado assim, Kuntī deixou de lado a dor avassaladora e organizou o rito fúnebre por ele.
14.61.37
समनुज्ञाप्य धर्मज्ञं राजानं भीममेव च ।
यमौ यमोपमौ चैव ददौ दानान्यनेकशः ॥ १४.६१.३७ ॥
Tendo pedido licença ao rei, conhecedor do dharma, e a Bhīma, deu também muitas dádivas aos gêmeos, semelhantes a Yama.
14.61.38
ततः प्रदाय बह्वीर्गा ब्राह्मणेभ्यो यदूद्वह ।
समाहृष्य तु वार्ष्णेयी वैराटीमब्रवीदिदम् ॥ १४.६१.३८ ॥
Então, ó melhor dos Yadu, tendo dado muitas vacas aos brâmanes, a alegre Vārṣṇeyī (Subhadrā) disse isto a Vairāṭī (Uttarā).
14.61.39
वैराटि नेह संतापस्त्वया कार्यो ह्यनिन्दिते ।
भर्तारं प्रति सुश्रोणि गर्भस्थं रक्ष वै शिशुम् ॥ १४.६१.३९ ॥
Ó filha de Virāṭa, ó irrepreensível, ó de belos quadris, não deves afligir-te aqui pelo teu marido; protege a criança que reside no teu ventre.
14.61.40
एवमुक्त्वा ततः कुन्ती विरराम महाद्युते ।
तामनुज्ञाप्य चैवेमां सुभद्रां समुपानयम् ॥ १४.६१.४० ॥
Ó grande resplandecente, tendo falado assim, Kuntī calou-se; tendo-me despedido dela, trouxe esta Subhadrā para perto.
14.61.41
एवं स निधनं प्राप्तो दौहित्रस्तव मानद ।
संतापं त्यज दुर्धर्ष मा च शोके मनः कृथाः ॥ १४.६१.४१ ॥
Assim teu neto (Abhimanyu) encontrou a morte. Ó doador de honra, ó invencível, abandona a aflição e não deixes a tua mente entregar-se à dor.