مهابهاراتا · أدهيايا 14.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.62.1
एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा ।
विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम् ॥ १४.६२.१ ॥
فلما سمع كلمات ابنه، تخلّى ابن شورا الصالح في نفسه عن الحزن، وأقام الشراد (طقس الجنازة) الأسمى.
14.62.2
तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः ।
दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम् ॥ १४.६२.२ ॥
وكذلك أقام فاسوديفا دائماً طقوس ما بعد الموت (أورضدهيكا) لأب الحبيب للعظيم النفس، ابن أخته.
14.62.3
षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम् ।
विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ १४.६२.३ ॥
فأطعم، وفق الشرع، ستين مئة ألف من البراهمة الأقوياء طعاماً جامعاً لكل الصفات الحسنة.
14.62.4
आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत् ।
ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.६२.४ ॥
فغمرهم كريشنا، ذو الذراعين القويتين، بالعطايا، فأزال عن البراهمة عطش الثروة؛ فصار ذلك المشهد مما يقشعر له البدن.
14.62.5
सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च ।
दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन् ॥ १४.६२.५ ॥
وبينما كانت تُعطى الذهب والأبقار والفرش والأغطية، قال البراهمة: «هذا وافر جداً!»
14.62.6
वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः ।
अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।
अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ १४.६२.६ ॥
ثم أقام فاسوديفا الداشارهي، وبالارام، وساتياكي شراد أبهيمانيو؛ وأقامه ساتياكا أيضاً حينئذ؛ وقد أنهكهم حزن شديد، فلم ينالوا سكينة.
14.62.7
तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये ।
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः ॥ १४.६२.७ ॥
وكذلك لم ينل الأبطال البانداڤا في مدينة ناغاسهفايا السلام، إذ فقدوا أبهيمانيو.
14.62.8
सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा ।
नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत् ॥ १४.६२.८ ॥
يا سيد الملوك، لم تأكل ابنة فيراتا أياماً كثيرة، متألمة من حزنها على زوجها؛ وكانت حالها مؤلمة للغاية.
14.62.9
धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च ।
आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १४.६२.९ ॥
وبينما كان ذلك الجنين المقيم في الرحم يُحمل، جاء فياسا بعدما عرف ذلك ببصره الإلهي.
14.62.10
समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम् ।
उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम् ॥ १४.६२.१० ॥
فاقترب العظيم البهاء وقال لبريثا وأوتارا ذات العينين الواسعتين: «ليُترك هذا الحزن».
14.62.11
जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि ।
प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।
पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ १४.६२.११ ॥
يا ذات المجد، سيولد ابنك العظيم البهاء؛ بقوة فاسوديفا وبكلمتي أيضاً، سيحمي في النهاية أرض البانداڤا.
14.62.12
धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः ।
व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत ॥ १४.६२.१२ ॥
وبينما كان ملك البر يستمع، ونظر إلى دهنجايا، قال فياسا هذه الكلمات كأنه يبهجه، يا بهاراتا.
14.62.13
पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः ।
पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः ॥ १४.६२.१३ ॥
سيولد حفيدك ذو الحظ العظيم، كبير النفس، وسيحمي الأرض الممتدة حتى البحر وفق الدارما.
14.62.14
तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन ।
विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति ॥ १४.६२.१४ ॥
فلذلك، يا خير الكورو، يا مُذلّ الأعداء، اترك الحزن. لا تشك في هذا؛ فسيتحقق حقًا.
14.62.15
यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन ।
पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा ॥ १४.६२.१५ ॥
يا فرحة الكورو، ما قاله كريشنا بطل الفريشنيين من قبل سيتحقق كما هو. فلا يكن في نفسك شك.
14.62.16
विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान् ।
न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ १४.६२.१६ ॥
لقد ذهب ذلك البطل إلى عوالم الآلهة الخالدة التي تُكسب بضبط النفس. فلا ينبغي لك ولا لغيرك من الكورو أن تحزنوا عليه.
14.62.17
एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा ॥ १४.६२.१७ ॥
ولما خاطبه الجد بهذا، ترك دهانانجايا الصالح حزنه، وأيها الملك العظيم، أشرق وجهه عندئذ بالفرح.
14.62.18
पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते ।
अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी ॥ १४.६२.१८ ॥
يا عارف الدارما، يا كبير الحكمة، نما أبوك أيضًا في ذلك الرحم كما شاء، كما يزداد القمر في النصف المضيء.
14.62.19
ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १४.६२.१९ ॥
ثم حثّ فياسا الملك ابن دharma نحو قربان الفرس، ثم اختفى.
14.62.20
धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः ।
वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ १४.६२.२० ॥
وعزم الملك الحكيم دharma أيضًا، بعد أن سمع كلام فياسا، يا عزيزي، على الذهاب لجمع الثروة.