మహాభారతం · అధ్యాయం 14.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.62.1
एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा ।
विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम् ॥ १४.६२.१ ॥
కుమారుని ఈ మాటలను విని, అప్పుడు శూరుని ధర్మాత్ముడైన కుమారుడు శోకాన్ని విడిచి ఉత్తమమైన శ్రాద్ధాన్ని చేశాడు.
14.62.2
तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः ।
दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम् ॥ १४.६२.२ ॥
అలాగే వాసుదేవుడు కూడా తన సోదరి కుమారుడైన మహాత్ముని, ప్రియమైన తండ్రికి ఔర్ధ్వదైహిక కర్మను చేశాడు.
14.62.3
षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम् ।
विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ १४.६२.३ ॥
మహాతేజస్వులైన అరవై లక్షల బ్రాహ్మణులకు విధిప్రకారం సర్వగుణసంపన్నమైన భోజనాన్ని పెట్టించాడు.
14.62.4
आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत् ।
ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.६२.४ ॥
మహాబాహుడైన కృష్ణుడు దానాలతో బ్రాహ్మణుల ధనతృష్ణను పోగొట్టాడు; అప్పుడది రోమాంచకరమైనది అయింది.
14.62.5
सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च ।
दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन् ॥ १४.६२.५ ॥
బంగారం, ఆవులు, పడకలు, కప్పుకునే వస్త్రాలు ఇవ్వబడుతున్నప్పుడు బ్రాహ్మణులు "ఇది అధికంగా ఉంది" అని అన్నారు.
14.62.6
वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः ।
अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।
अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ १४.६२.६ ॥
అప్పుడు వాసుదేవుడైన దాశార్హుడు, బలదేవుడు, సాత్యకితో కలిసి అభిమన్యునికి శ్రాద్ధం చేశారు; సత్యకుడు కూడా అప్పుడు చేశాడు; అత్యంత దుఃఖంతో తపించినవారై వారు శాంతిని పొందలేదు.
14.62.7
तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये ।
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः ॥ १४.६२.७ ॥
అలాగే వీరులైన పాండవులు నాగసాహ్వయ నగరంలో అభిమన్యుడు లేకపోవడంతో శాంతిని పొందలేదు.
14.62.8
सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा ।
नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत् ॥ १४.६२.८ ॥
రాజేంద్రా! విరాటుని కుమార్తె (ఉత్తర) భర్త దుఃఖంతో పీడితురాలై చాలా రోజులు భోజనం చేయలేదు; అది మిక్కిలి దయనీయమైన స్థితి.
14.62.9
धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च ।
आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १४.६२.९ ॥
గర్భంలో ఉన్న ఆ పిండం ధరించబడుతుండగా, దివ్యదృష్టితో తెలుసుకొని వ్యాసుడు వచ్చాడు.
14.62.10
समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम् ।
उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम् ॥ १४.६२.१० ॥
మహాతేజస్వి అయిన వ్యాసుడు పృథ (కుంతి) మరియు విశాల నేత్రలైన ఉత్తర వద్దకు వచ్చి, 'ఈ శోకాన్ని విడిచిపెట్టండి' అని అన్నాడు.
14.62.11
जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि ।
प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।
पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ १४.६२.११ ॥
యశస్వినీ! నీ మహాతేజస్వి అయిన కుమారుడు జన్మిస్తాడు. వాసుదేవుని ప్రభావం వల్ల, నా మాట వల్ల కూడా అతను చివరికి పాండవుల భూమిని పాలిస్తాడు.
14.62.12
धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः ।
व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत ॥ १४.६२.१२ ॥
ధర్మరాజు వింటుండగా, ధనంజయుని చూసి వ్యాసుడు ఇలా అన్నాడు, సంతోషపరుస్తున్నట్లు — ఓ భారతా!
14.62.13
पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः ।
पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः ॥ १४.६२.१३ ॥
నీ మహాభాగ్యుడైన మనుమడు జన్మిస్తాడు; అతడు మహామనస్కుడు. సముద్రం వరకు విస్తరించిన భూమిని ధర్మానుసారం అతడు పాలిస్తాడు.
14.62.14
तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन ।
विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति ॥ १४.६२.१४ ॥
కాబట్టి, కురుశ్రేష్ఠుడా, శత్రువులను బాధించువాడా, శోకాన్ని విడిచిపెట్టు. ఇందులో సందేహించకు; ఇది నిజమవుతుంది.
14.62.15
यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन ।
पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा ॥ १४.६२.१५ ॥
కురునందనా, వృష్ణివీరుడు కృష్ణుడు ముందు చెప్పినది అలాగే జరుగుతుంది. ఇందులో నీకు సందేహం వద్దు.
14.62.16
विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान् ।
न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ १४.६२.१६ ॥
ఆ వీరుడు దేవతల అక్షయ లోకాలను చేరుకున్నాడు; అవి ఆత్మనిగ్రహంతో గెలవబడినవి. కాబట్టి నీవు గానీ ఇతర కురువులు గానీ అతని కోసం శోకించనవసరం లేదు.
14.62.17
एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा ॥ १४.६२.१७ ॥
పితామహుడు ఇలా చెప్పగా, ధర్మాత్ముడైన ధనంజయుడు శోకాన్ని విడిచి, మహారాజా, అప్పుడు ప్రసన్న ముఖుడయ్యాడు.
14.62.18
पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते ।
अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी ॥ १४.६२.१८ ॥
ధర్మజ్ఞుడా, మహామతీ, నీ తండ్రి కూడా ఆ గర్భంలో శుక్లపక్షంలో చంద్రుడు పెరిగినట్లు ఇష్టానుసారం పెరిగాడు.
14.62.19
ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १४.६२.१९ ॥
అప్పుడు వ్యాసుడు ధర్మాత్ముని కుమారుడైన రాజును అశ్వమేధం వైపు ప్రేరేపించాడు; తరువాత అతడు అదృశ్యమయ్యాడు.
14.62.20
धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः ।
वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ १४.६२.२० ॥
జ్ఞానవంతుడైన ధర్మరాజు కూడా వ్యాసుని ఆ మాటలు విని, తాత, ధనాన్ని సమకూర్చుకోవడానికి వెళ్లాలని నిశ్చయించుకున్నాడు.