Mahābhārata · Adhyāya 14.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.62.1
एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा ।
विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम् ॥ १४.६२.१ ॥
Als er diese Worte seines Sohnes gehört hatte, legte der rechtschaffene Sohn Śūras seinen Kummer ab und vollzog das höchste Totenritual (śrāddha).
14.62.2
तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः ।
दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम् ॥ १४.६२.२ ॥
Ebenso vollzog Vāsudeva stets die Totenriten (aurdhvadehika) für den geliebten Vater des großherzigen Sohnes seiner Schwester.
14.62.3
षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम् ।
विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ १४.६२.३ ॥
Er ließ sechzig Hunderttausend mächtige Brahmanen gemäß der Vorschrift mit allen guten Eigenschaften versehenen Speisen bewirten.
14.62.4
आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत् ।
ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.६२.४ ॥
Der mächtigarmige Kṛṣṇa überhäufte sie mit Gaben und vertrieb die Gier nach Reichtum bei den Brahmanen; da wurde es zu einem haarsträubenden Anblick.
14.62.5
सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च ।
दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन् ॥ १४.६२.५ ॥
Während Gold, Kühe, Betten und Decken gegeben wurden, sagten die Brahmanen: »Das ist überreichlich!«
14.62.6
वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः ।
अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।
अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ १४.६२.६ ॥
Dann vollzogen Vāsudeva der Dāśārha, Balarāma und Sātyaki das Ritual für Abhimanyu; auch Satyaka tat es damals; von äußerstem Kummer gequält, fanden sie keinen Frieden.
14.62.7
तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये ।
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः ॥ १४.६२.७ ॥
Ebenso fanden die heldenhaften Pāṇḍavas in der Stadt namens Nāgasāhvaya keinen Frieden, da Abhimanyu fehlte.
14.62.8
सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा ।
नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत् ॥ १४.६२.८ ॥
O Herr der Könige, die Tochter Virāṭas, von Kummer um ihren Gatten gequält, aß viele Tage lang nicht; es war ein sehr jämmerlicher Zustand.
14.62.9
धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च ।
आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १४.६२.९ ॥
Während jener Embryo, der im Mutterleib ruhte, getragen wurde, kam Vyāsa, der es mit seinem göttlichen Auge erkannt hatte.
14.62.10
समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम् ।
उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम् ॥ १४.६२.१० ॥
Er trat zu Pṛthā und der breitäugigen Uttarā und sprach: „Dieser Kummer möge abgelegt werden.
14.62.11
जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि ।
प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।
पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ १४.६२.११ ॥
O ruhmreiche, dein Sohn von großem Glanz wird geboren werden; durch die Macht Vāsudevas und auch durch mein Wort wird er am Ende die Erde der Pāṇḍavas beschützen.
14.62.12
धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः ।
व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत ॥ १४.६२.१२ ॥
Während der König der Gerechtigkeit zuhörte und Dhanañjaya ansah, sprach Vyāsa diese Worte, gleichsam erfreuend, o Bhārata.
14.62.13
पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः ।
पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः ॥ १४.६२.१३ ॥
Dein überaus glückseliger Enkel wird geboren werden, großmütig. Er wird die vom Ozean umgrenzte Erde gemäß dharma beschützen.
14.62.14
तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन ।
विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति ॥ १४.६२.१४ ॥
Darum, bester der Kuru, Peiniger der Feinde, lass den Kummer fahren. Zweifle nicht daran; es wird wahr werden.
14.62.15
यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन ।
पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा ॥ १४.६२.१५ ॥
Freude der Kuru, was Kṛṣṇa, der Held der Vṛṣṇi, zuvor sagte, wird genau so geschehen. Zweifle daran nicht.
14.62.16
विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान् ।
न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ १४.६२.१६ ॥
Jener Held ist in die unvergänglichen Welten der Götter gegangen, durch Selbstbeherrschung gewonnen. Er ist nicht zu betrauern, weder von dir noch von den anderen Kuru.
14.62.17
एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा ॥ १४.६२.१७ ॥
So vom Großvater angesprochen, legte der rechtschaffene Dhanañjaya seinen Kummer ab, und, großer König, sein Antlitz wurde da froh.
14.62.18
पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते ।
अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी ॥ १४.६२.१८ ॥
Kenner des dharma, Großgesinnter, auch dein Vater wuchs in jenem Mutterleib nach seinem Willen, wie der Mond in der hellen Hälfte.
14.62.19
ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १४.६२.१९ ॥
Da drängte Vyāsa den König, den Sohn des Dharma, zum Pferdeopfer; danach verschwand er.
14.62.20
धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः ।
वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ १४.६२.२० ॥
Auch der weise König Dharma beschloss, nachdem er Vyāsas Worte gehört hatte, o Lieber, zu gehen, um Reichtum zu sammeln.