મહાભારત · અધ્યાય 14.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.62.1
एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा ।
विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम् ॥ १४.६२.१ ॥
પુત્રના એ વચન સાંભળીને ત્યારે શૂરના ધર્માત્મા પુત્રે શોક છોડીને ઉત્તમ શ્રાદ્ધ કર્યું.
14.62.2
तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः ।
दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम् ॥ १४.६२.२ ॥
એ જ રીતે વાસુદેવે પણ પોતાની બહેનના પુત્ર મહાત્માના પ્રિય પિતાનું ઉર્ધ્વદૈહિક કર્મ કર્યું.
14.62.3
षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम् ।
विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ १४.६२.३ ॥
મહાતેજસ્વી સાઠ લાખ બ્રાહ્મણોને વિધિપૂર્વક સર્વગુણસંપન્ન ભોજન કરાવ્યું.
14.62.4
आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत् ।
ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.६२.४ ॥
મહાબાહુ કૃષ્ણે દાન આપીને બ્રાહ્મણોની ધનતૃષ્ણા દૂર કરી; ત્યારે તે રોમાંચકારી બન્યું.
14.62.5
सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च ।
दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन् ॥ १४.६२.५ ॥
સોનું, ગાયો, શય્યા અને ઓઢવાના વસ્ત્રો અપાતાં બ્રાહ્મણોએ કહ્યું, "આ તો ઘણું જ વધારે છે!"
14.62.6
वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः ।
अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।
अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ १४.६२.६ ॥
ત્યારે દાશાર્હ વાસુદેવ, બલદેવ અને સાત્યકિએ અભિમન્યુનું શ્રાદ્ધ કર્યું; સત્યકે પણ ત્યારે કર્યું; અત્યંત દુઃખથી સંતપ્ત થઈને તેમને શાંતિ ન મળી.
14.62.7
तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये ।
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः ॥ १४.६२.७ ॥
તેવી જ રીતે વીર પાંડવો નાગસાહ્વય નગરમાં અભિમન્યુ વિના શાંતિ પામ્યા નહીં.
14.62.8
सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा ।
नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत् ॥ १४.६२.८ ॥
હે રાજેન્દ્ર! વિરાટની પુત્રી (ઉત્તરા) પતિના દુઃખથી પીડાઈ ઘણા દિવસો સુધી ભોજન ન કર્યું; તે અત્યંત કરુણ સ્થિતિ હતી.
14.62.9
धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च ।
आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १४.६२.९ ॥
ગર્ભમાં રહેલા તે ગર્ભને ધારણ કરાતો હતો ત્યારે, દિવ્ય દૃષ્ટિથી જાણીને વ્યાસ આવ્યા.
14.62.10
समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम् ।
उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम् ॥ १४.६२.१० ॥
મહાતેજસ્વી વ્યાસે પૃથા (કુંતી) અને વિશાળ નેત્રોવાળી ઉત્તરા પાસે આવીને કહ્યું, 'આ શોક ત્યજી દો.'
14.62.11
जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि ।
प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।
पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ १४.६२.११ ॥
હે યશસ્વિની! તારો મહાતેજસ્વી પુત્ર જન્મશે. વાસુદેવના પ્રભાવથી અને મારા વચનથી પણ, તે અંતે પાંડવોની પૃથ્વીનું પાલન કરશે.
14.62.12
धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः ।
व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत ॥ १४.६२.१२ ॥
ધર્મરાજ સાંભળતા હતા ત્યારે, ધનંજય તરફ જોઈને વ્યાસે આ વચનો કહ્યા, જાણે આનંદિત કરતા — હે ભારત!
14.62.13
पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः ।
पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः ॥ १४.६२.१३ ॥
તારો મહાભાગ્યશાળી પૌત્ર જન્મ લેશે; તે મહામનસ્વી હશે. સમુદ્ર સુધી ફેલાયેલી પૃથ્વીનું તે ધર્મપૂર્વક પાલન કરશે.
14.62.14
तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन ।
विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति ॥ १४.६२.१४ ॥
તેથી, હે કુરુશ્રેષ્ઠ, હે શત્રુદમનકારી, તું શોક છોડી દે. આમાં વિચાર ન કર; આ સત્ય જ થશે.
14.62.15
यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन ।
पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा ॥ १४.६२.१५ ॥
હે કુરુનંદન, વૃષ્ણિવીર કૃષ્ણે પહેલાં જે કહ્યું હતું, તે તેમ જ થશે. આમાં તને શંકા ન હો.
14.62.16
विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान् ।
न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ १४.६२.१६ ॥
તે વીર દેવોના અક્ષય લોકોને પામ્યો છે, જે આત્મસંયમથી જિતાયેલા છે. તેથી ન તો તારે કે અન્ય કુરુઓએ તેના માટે શોક કરવો જોઈએ.
14.62.17
एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा ॥ १४.६२.१७ ॥
પિતામહે આમ કહ્યું ત્યારે ધર્માત્મા ધનંજયે શોક છોડ્યો; હે મહારાજ, તે સમયે તેનું મુખ પ્રસન્ન થયું.
14.62.18
पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते ।
अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी ॥ १४.६२.१८ ॥
હે ધર્મજ્ઞ, હે મહામતિ, તારા પિતા પણ તે ગર્ભમાં શુક્લ પક્ષમાં ચંદ્ર વધે તેમ ઇચ્છાનુસાર વધ્યા.
14.62.19
ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १४.६२.१९ ॥
ત્યારે વ્યાસે ધર્મપુત્ર રાજાને અશ્વમેધ તરફ પ્રેરિત કર્યા; પછી તે અંતર્ધાન થઈ ગયા.
14.62.20
धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः ।
वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ १४.६२.२० ॥
બુદ્ધિમાન ધર્મરાજે પણ વ્યાસનું એ વચન સાંભળીને, હે તાત, ધન મેળવવા જવાનો નિશ્ચય કર્યો.