ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.62.1
एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा ।
विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम् ॥ १४.६२.१ ॥
ಮಗನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ಶೂರನ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪುತ್ರನು ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಉತ್ತಮ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
14.62.2
तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः ।
दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम् ॥ १४.६२.२ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವಾಸುದೇವನೂ ತನ್ನ ತಂಗಿಯ ಮಗನಾದ ಮಹಾತ್ಮನ, ಪ್ರಿಯ ತಂದೆಗೆ ಔರ್ಧ್ವದೈಹಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
14.62.3
षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम् ।
विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ १४.६२.३ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳಾದ ಅರವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನ ಭೋಜನವನ್ನು ಉಣಿಸಿದನು.
14.62.4
आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत् ।
ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.६२.४ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಕೃಷ್ಣನು ದಾನ ನೀಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಧನತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿದನು; ಆಗ ಅದು ರೋಮಾಂಚಕ ದೃಶ್ಯವಾಯಿತು.
14.62.5
सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च ।
दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन् ॥ १४.६२.५ ॥
ಚಿನ್ನ, ಹಸುಗಳು, ಮಂಚ ಮತ್ತು ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು "ಇದು ಅತಿಯಾಗಿದೆ" ಎಂದರು.
14.62.6
वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः ।
अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।
अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ १४.६२.६ ॥
ಆಗ ವಾಸುದೇವ ದಾಶಾರ್ಹ, ಬಲದೇವ, ಸಾತ್ಯಕಿಯೊಡನೆ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರು; ಸತ್ಯಕನೂ ಆಗ ಮಾಡಿದನು; ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತರಾದ ಅವರು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
14.62.7
तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये ।
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः ॥ १४.६२.७ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವೀರರಾದ ಪಾಂಡವರು ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿಲ್ಲದೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
14.62.8
सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा ।
नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत् ॥ १४.६२.८ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ! ವಿರಾಟನ ಮಗಳು (ಉತ್ತರೆ) ಗಂಡನ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಊಟ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಜನಕ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿತ್ತು.
14.62.9
धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च ।
आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १४.६२.९ ॥
ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಆ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವಾಗ, ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಿಳಿದು ವ್ಯಾಸರು ಬಂದರು.
14.62.10
समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम् ।
उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम् ॥ १४.६२.१० ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವ್ಯಾಸರು ಪೃಥೆ (ಕುಂತಿ) ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ನಯನೆಯಾದ ಉತ್ತರೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಈ ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
14.62.11
जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि ।
प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।
पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ १४.६२.११ ॥
ಯಶಸ್ವಿನಿಯೇ! ನಿನ್ನ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಪುತ್ರ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದಲೂ ಅವನು ಕೊನೆಗೆ ಪಾಂಡವರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವನು.
14.62.12
धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः ।
व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत ॥ १४.६२.१२ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡಿ ವ್ಯಾಸರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು, ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವಂತೆ — ಓ ಭಾರತ!
14.62.13
पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः ।
पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः ॥ १४.६२.१३ ॥
ನಿನ್ನ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಮೊಮ್ಮಗ ಹುಟ್ಟುವನು; ಅವನು ಮಹಾಮನಸ್ಕನು. ಸಮುದ್ರದವರೆಗಿನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಅವನು ಪಾಲಿಸುವನು.
14.62.14
तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन ।
विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति ॥ १४.६२.१४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನೇ, ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಡ; ಇದು ನಿಜವಾಗುವುದು.
14.62.15
यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन ।
पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा ॥ १४.६२.१५ ॥
ಕುರುನಂದನನೇ, ವೃಷ್ಣಿವೀರ ಕೃಷ್ಣನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯುವುದು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗೆ ಸಂದೇಹ ಬೇಡ.
14.62.16
विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान् ।
न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ १४.६२.१६ ॥
ಆ ವೀರನು ದೇವತೆಗಳ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ; ಅವು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನಾಗಲಿ ಇತರ ಕುರುಗಳಾಗಲಿ ಅವನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
14.62.17
एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा ॥ १४.६२.१७ ॥
ಪಿತಾಮಹನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಧನಂಜಯನು ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು; ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಗ ಅವನ ಮುಖ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬೆಳಗಿತು.
14.62.18
पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते ।
अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी ॥ १४.६२.१८ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಮಹಾಮತಿಯೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಆ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ಇಚ್ಛಾನುಸಾರ ಬೆಳೆದನು.
14.62.19
ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १४.६२.१९ ॥
ಆಗ ವ್ಯಾಸರು ಧರ್ಮಾತ್ಮಜ ರಾಜನನ್ನು ಅಶ್ವಮೇಧದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು; ನಂತರ ಅವರು ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು.
14.62.20
धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः ।
वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ १४.६२.२० ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧರ್ಮರಾಜನೂ ವ್ಯಾಸರ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಯ್ಯಾ, ಧನ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.