Mahābhārata · Adhyāya 14.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.62.1
एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा ।
विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम् ॥ १४.६२.१ ॥
Al oír estas palabras de su hijo, entonces el hijo de Śūra, de alma justa, abandonando el dolor, realizó el supremo rito fúnebre (śrāddha).
14.62.2
तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः ।
दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम् ॥ १४.६२.२ ॥
Así también Vāsudeva realizó siempre los ritos fúnebres (aurdhvadehika) del padre amado del magnánimo, hijo de su hermana.
14.62.3
षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम् ।
विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम् ॥ १४.६२.३ ॥
Hizo alimentar, según el rito, a sesenta cientos de miles de brahmanes poderosos, con comida dotada de todas las buenas cualidades.
14.62.4
आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत् ।
ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.६२.४ ॥
El de brazos poderosos Kṛṣṇa, colmándolos de dones, apartó la sed de riqueza de los brahmanes; y entonces aquello se volvió un espectáculo que erizaba el cabello.
14.62.5
सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च ।
दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन् ॥ १४.६२.५ ॥
Mientras se entregaban oro, vacas, lechos y mantas, los brahmanes decían: «¡Esto es abundante!».
14.62.6
वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः ।
अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।
अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे ॥ १४.६२.६ ॥
Entonces Vāsudeva el Dāśārha, Balarāma y Sātyaki realizaron el rito por Abhimanyu; también Satyaka lo realizó entonces; atormentados por un dolor extremo, no encontraron paz.
14.62.7
तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये ।
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः ॥ १४.६२.७ ॥
Del mismo modo, los héroes Pāṇḍavas, en la ciudad llamada Nāgasāhvaya, no hallaban paz, privados de Abhimanyu.
14.62.8
सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा ।
नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत् ॥ १४.६२.८ ॥
Oh señor de reyes, la hija de Virāṭa, afligida por el dolor de su esposo, no comió durante muchos días; fue un estado muy lastimoso.
14.62.9
धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च ।
आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा ॥ १४.६२.९ ॥
Mientras aquel embrión, que residía en el vientre, era sostenido, Vyāsa llegó, habiéndolo sabido por su vista divina.
14.62.10
समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम् ।
उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम् ॥ १४.६२.१० ॥
Habiéndose acercado, el de gran esplendor habló a Pṛthā y a Uttarā de anchos ojos: 'Que este dolor sea abandonado.'
14.62.11
जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि ।
प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।
पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम् ॥ १४.६२.११ ॥
Oh gloriosa, nacerá tu hijo de gran esplendor; por el poder de Vāsudeva y también por mi palabra, él al final protegerá la tierra de los Pāṇḍavas.
14.62.12
धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः ।
व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत ॥ १४.६२.१२ ॥
Mientras el rey de la justicia escuchaba, y mirando a Dhanañjaya, Vyāsa pronunció estas palabras, como si lo alegrara, oh Bhārata.
14.62.13
पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः ।
पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः ॥ १४.६२.१३ ॥
Tu nieto, de gran fortuna y gran ánimo, nacerá. Protegerá la tierra limitada por el océano según el dharma.
14.62.14
तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन ।
विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति ॥ १४.६२.१४ ॥
Por tanto, mejor de los Kurus, atormentador de enemigos, abandona el dolor. No lo dudes; esto se hará realidad.
14.62.15
यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन ।
पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा ॥ १४.६२.१५ ॥
Alegría de los Kuru, lo que Kṛṣṇa, héroe de los Vṛṣṇi, dijo antes ha de cumplirse tal cual. Que no haya duda en ti.
14.62.16
विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान् ।
न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा ॥ १४.६२.१६ ॥
Ese héroe ha ido a los mundos imperecederos de los dioses, conquistados por el dominio de sí. No debe ser lamentado por ti ni por los otros Kuru.
14.62.17
एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः ।
त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा ॥ १४.६२.१७ ॥
Así exhortado por el abuelo, el justo Dhanañjaya abandonó su dolor, y, gran rey, su semblante se volvió entonces alegre.
14.62.18
पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते ।
अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी ॥ १४.६२.१८ ॥
Conocedor del dharma, de gran mente, tu propio padre también creció en aquel vientre a su voluntad, como la luna en la quincena clara.
14.62.19
ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम् ।
अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत् ॥ १४.६२.१९ ॥
Entonces Vyāsa impulsó al rey, hijo de Dharma, hacia el sacrificio del caballo; y luego desapareció.
14.62.20
धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः ।
वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम् ॥ १४.६२.२० ॥
El sabio rey Dharma, habiendo oído las palabras de Vyāsa, resolvió, oh querido, ir a reunir riquezas.