മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.63.1
श्रुत्वैतद्वचनं ब्रह्मन्व्यासेनोक्तं महात्मना ।
अश्वमेधं प्रति तदा किं भूयः प्रचकार ह ॥ १४.६३.१ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, മഹാത്മാവായ വ്യാസൻ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് കേട്ടിട്ട്, അപ്പോൾ അശ്വമേധത്തെക്കുറിച്ച് അവർ വീണ്ടും എന്താണ് ചെയ്തത്?
14.63.2
रत्नं च यन्मरुत्तेनि निहितं वसुधातले ।
तदवाप कथं चेति तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम ॥ १४.६३.२ ॥
മരുത്തൻ ഭൂമിയിൽ ഒളിച്ചുവച്ച ആ രത്നം അവർ എങ്ങനെ നേടി? അത് എന്നോട് പറയൂ, ദ്വിജോത്തമാ.
14.63.3
श्रुत्वा द्वैपायनवचो धर्मिराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातॄन्सर्वान्समानाय्य काले वचनमब्रवीत् ॥ १४.६३.३ ॥
ദ്വൈപായനന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, ധർമ്മരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരന്മാരെയെല്ലാം വിളിച്ചുകൂട്ടി, യഥാസമയം ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
14.63.4
अर्जुनं भीमसेनं च माद्रीपुत्रौ यमावपि ।
श्रुतं वो वचनं वीराः सौहृदाद्यन्महात्मना ॥ १४.६३.४ ॥
വീരന്മാരേ, അർജ്ജുനനും ഭീമസേനനും മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരായ യമന്മാരും, മഹാത്മാവ് പറഞ്ഞ ആ വാക്ക് സൗഹൃദത്താൽ നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു.
14.63.5
कुरूणां हितकामेन प्रोक्तं कृष्णेन धीमता ।
तपोवृद्धेनि महता सुहृदां भूतिमिच्छता ॥ १४.६३.५ ॥
കുരുക്കളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച ബുദ്ധിമാനായ കൃഷ്ണൻ, തപസ്സിൽ മുതിർന്ന മഹാനായവൻ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞത്.
14.63.6
गुरुणा धर्मशीलेन व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
भीष्मेण च महाप्राज्ञ गोविन्देनि च धीमता ॥ १४.६३.६ ॥
ഗുരുവായ, ധർമ്മശീലനായ, അത്ഭുതകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത വ്യാസൻ, മഹാപ്രാജ്ഞനായ ഭീഷ്മൻ, ബുദ്ധിമാനായ ഗോവിന്ദൻ എന്നിവരും (പറഞ്ഞു).
14.63.7
संस्मृत्य तदहं सम्यक्कर्तुमिच्छामि पाण्डवाः ।
आयत्यां च तदात्वे च सर्वेषां तद्धि नो हितम् ॥ १४.६३.७ ॥
അത് നന്നായി ഓർത്ത് ശരിയായി ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പാണ്ഡവരേ. ഭാവിയിലും വർത്തമാനത്തിലും എല്ലാവർക്കും അതുതന്നെയാണ് നമ്മുടെ ഹിതം.
14.63.8
अनुबन्धे च कल्याणं यद्वचो ब्रह्मवादिनः ।
इयं हि वसुधा सर्वा क्षीणरत्ना कुरूद्वहाः ॥ १४.६३.८ ॥
അതിന്റെ തുടർച്ചയിലും ബ്രഹ്മവാദി പറഞ്ഞ ശുഭവചനമുണ്ട്. കുരുശ്രേഷ്ഠരേ, ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ രത്നങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.
14.63.9
तच्चाचष्ट तदा व्यासो मरुत्तस्य धनं नृपाः ।
यद्येतद्वो बहुमतं मन्यध्वं वा क्षमं यदि।
तदानयामहे सर्वे कतं वा भीम मन्यसे ॥ १४.६३.९ ॥
അപ്പോൾ വ്യാസൻ മരുത്തന്റെ ധനത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. രാജാക്കന്മാരേ, ഇത് നിങ്ങൾക്ക് വളരെ സ്വീകാര്യമാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഉചിതമെന്ന് തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ, നമുക്കെല്ലാവർക്കും അത് കൊണ്ടുവരാം; അല്ലെങ്കിൽ ഭീമാ, നീ ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നത്.
14.63.10
इत्युक्तवाक्ये नृपतौ तदा कुरुकुलोद्वह ।
भीमसेनो नृपश्रेष्ठं प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६३.१० ॥
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുരുകുലോത്തമാ, ഭീമസേനൻ കൈകൂപ്പി രാജശ്രേഷ്ഠനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.63.11
रोचते मे महाबाहो यदिदं भाषितं त्वया ।
व्यासाख्यातस्य वित्तस्य समुपानयनं प्रति ॥ १४.६३.११ ॥
മഹാബാഹോ, വ്യാസൻ പറഞ്ഞ ധനം കൊണ്ടുവരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നീ പറഞ്ഞ ഇത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമായി.
14.63.12
तत्प्राप्नुयामहे धर्माद्यद्धनं काङ्क्षितं प्रभो ।
कृतमेव महाराज भवेदिति मतिर्मम ॥ १४.६३.१२ ॥
പ്രഭോ, ധർമ്മത്തിലൂടെ നമുക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ധനം ലഭിക്കട്ടെ. മഹാരാജാവേ, അത് സാധിക്കും എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
14.63.13
ते वयं प्रणिपातेन गिरीशस्य महात्मनः ।
तदानयामि भद्रं ते समभ्यर्च्य कपर्दिनम् ॥ १४.६३.१३ ॥
മഹാത്മാവായ ഗിരീശന് പ്രണമിച്ച്, കപർദ്ദിയെ നന്നായി പൂജിച്ച് ഞങ്ങൾ അത് കൊണ്ടുവരാം; നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.
14.63.14
तं विभुं देवदेवेशं शूलपाणिं त्रिलोचनम् ।
अनादिनिधनं शंभुं नमस्यामि महेश्वरम् ॥ १४.६३.१४ ॥
ആ വിഭുവിനെ, ദേവദേവേശനെ, ശൂലപാണിയെ, ത്രിനേത്രനെ, ആദിയും അന്തവുമില്ലാത്ത ശംഭുവെ, മഹേശ്വരനെ ഞാൻ നമിക്കുന്നു.
14.63.15
लोकनाथं गणाध्यक्षं तस्यैवानुचरांश्चि तान् ।
प्रसाद्यार्थमवाप्स्यामो नूनं वाग्बुद्धिकर्मभिः ॥ १४.६३.१५ ॥
ലോകനാഥനെയും ഗണാധ്യക്ഷനെയും അവന്റെ അനുചരന്മാരെയും വാക്കുകൊണ്ടും ബുദ്ധികൊണ്ടും കർമ്മം കൊണ്ടും പ്രസാദിപ്പിച്ച്, നാം തീർച്ചയായും ലക്ഷ്യം നേടും.
14.63.16
रक्षन्ते ये च तद्द्रव्यं किन्नरा रौद्रदर्शनाः ।
ते च वश्या भविष्यन्ति प्रसन्ने वृषभध्वजे ॥ १४.६३.१६ ॥
ആ ധനം കാക്കുന്ന ഭയങ്കര രൂപികളായ കിന്നരന്മാരും വൃഷഭധ്വജൻ പ്രസന്നനായാൽ വശത്താകും.
14.63.17
स हि देवः प्रसन्नात्मा भक्तानां परमेश्वरः ।
ददात्यमरतां चापि किं पुनः काञ्चनं प्रभुः ॥ १४.६३.१७ ॥
ആ ദേവൻ, പ്രസന്നമനസ്കനായ പരമേശ്വരൻ, ഭക്തന്മാർക്ക് അമരത്വം പോലും നൽകുന്നു; പിന്നെ സ്വർണ്ണത്തെപ്പറ്റി എന്തു പറയാൻ!
14.63.18
वनस्थास्य पुरा जिष्णोरस्त्रं पाशुपतं महत् ।
रौद्रं ब्रह्मसिरश्चादात्प्रसन्नः किं पुनर्धनम् ॥ १४.६३.१८ ॥
പണ്ട് വനവാസിയായ ജിഷ്ണുവിന് (അർജ്ജുനന്) പ്രസന്നനായി അദ്ദേഹം മഹത്തായ രൗദ്രമായ പാശുപതാസ്ത്രവും ബ്രഹ്മശിരസ്സ് എന്ന അസ്ത്രവും നൽകി; പിന്നെ ധനത്തെപ്പറ്റി എന്തു പറയാൻ!
14.63.19
वयं सर्वे हि तद्भक्ताः स चास्माकं प्रसीदति ।
तत्प्रसादादिदं राज्यं प्राप्तं कौरवनन्दन ॥ १४.६३.१९ ॥
ഞങ്ങളെല്ലാവരും അവന്റെ ഭക്തരാണ്; അവൻ ഞങ്ങളോട് പ്രസന്നനാണ്. അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താലാണ് ഈ രാജ്യം ലഭിച്ചത്, കൗരവനന്ദനാ.
14.63.20
अभिमन्योर्वधे वृत्ते प्रतिज्ञाते धनञ्जये ।
जयद्रथवधार्थाय स्वप्ने लोकगुरुर्निशि।
प्रसाद्य लब्धवानस्त्रमर्जुनः सहकेशवः ॥ १४.६३.२० ॥
അഭിമന്യുവിന്റെ വധം കഴിഞ്ഞ്, ധനഞ്ജയൻ ജയദ്രഥവധം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തപ്പോൾ, രാത്രിയിൽ സ്വപ്നത്തിൽ ലോകഗുരുവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് അർജുനൻ കേശവനോടൊപ്പം അസ്ത്രം നേടി.
14.63.21
तत्र प्रभातां रजनीं फल्गुनस्याग्रतः प्रभुः ।
जघान सैन्यं शूलेन प्रत्यक्षं सव्यसाचिनः ॥ १४.६३.२१ ॥
രാത്രി പുലരുമ്പോൾ, പ്രഭു ഫൽഗുനന്റെ (അർജുനന്റെ) മുന്നിൽ, സവ്യസാചിയുടെ കൺമുന്നിൽ നേരിട്ട് ത്രിശൂലംകൊണ്ട് സൈന്യത്തെ വധിച്ചു.
14.63.22
कस्तां सेनां महाराज मनसाऽपि प्रधर्षयेत् ।
द्रोणिकर्णबलैर्युक्तां महेष्वासैः प्रहारिभिः।
ऋते देवान्महेष्वासाद्बहुरूपान्महेश्वरात् ॥ १४.६३.२२ ॥
മഹാരാജാവേ, ദ്രോണപുത്രന്റെയും കർണ്ണന്റെയും ബലത്തോടുകൂടിയതും മഹാധനുർധരന്മാരും പ്രഹാരികളും നിറഞ്ഞതുമായ ആ സൈന്യത്തെ, ബഹുരൂപനായ മഹേശ്വരനായ മഹാധനുർധരദേവനെയല്ലാതെ, മനസ്സുകൊണ്ടുപോലും ആർക്ക് ആക്രമിക്കാനാവും?
14.63.23
तस्यैव च प्रसादेव निहतास्तव शत्रवः ।
अश्वमेधस्य संसिद्धिं तव सम्पादयिष्यति। ॥ १४.६३.२३ ॥
അവന്റെ അനുഗ്രഹത്താലാണ് നിന്റെ ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടത്; അവൻ തന്നെ നിന്റെ അശ്വമേധത്തിന്റെ സിദ്ധി നിറവേറ്റും.
14.63.24
श्रुत्वैवं वदतस्तस्य वाक्यं भीमस्य भारत ।
प्रीतो धर्मात्मजो राजा बभूवातीव भारत।
अर्जुनप्रमुखाश्चापि तथेत्येवाब्रुवन्वचः ॥ १४.६३.२४ ॥
ഭീമൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഹേ ഭാരതാ, ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് അതീവ സന്തുഷ്ടനായി. അർജുനൻ മുതലായവരും 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
14.63.25
कृत्वा तु पाण्डवाः सर्वे रत्नाहरणनिश्चयम् ।
सेनामाज्ञापयामासुर्नक्षत्रेऽहनि च ध्रुवे ॥ १४.६३.२५ ॥
പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ നിശ്ചയിച്ച്, ധ്രുവനക്ഷത്രമുള്ള ദിവസം സേനയ്ക്ക് ആജ്ഞ നൽകി.
14.63.26
ततो ययुः पाण्डुसुता ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
अर्चयित्वा सुरश्रेष्ठं पूर्वमेव महेश्वरम् ॥ १४.६३.२६ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ ബ്രാഹ്മണരെക്കൊണ്ട് സ്വസ്തിവാചനം ചൊല്ലിച്ച്, ആദ്യം ദേവശ്രേഷ്ഠനായ മഹേശ്വരനെ പൂജിച്ച് യാത്രയായി.
14.63.27
मोदकैः पायसेनाथ मांसापूपैस्तथैव च ।
आशास्य च महात्मानं प्रययुर्मुदिता भृशम् ॥ १४.६३.२७ ॥
മോദകങ്ങളും പായസവും മാംസ-അപ്പങ്ങളുമായി (ബ്രാഹ്മണരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി), മഹാത്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹം നേടി അവർ അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയായി.
14.63.28
तेषां प्रयास्यतां तत्र मङ्गलानि शुभान्यथ ।
प्राहुः प्रहृष्टमनसो द्विजाग्र्या नागराश्च ते ॥ १४.६३.२८ ॥
അവർ യാത്ര തിരിക്കുമ്പോൾ അവിടെ സന്തോഷമനസ്സോടെ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരും ആ നഗരവാസികളും ശുഭമംഗല വാക്കുകൾ ചൊല്ലി.
14.63.29
ततः प्रदक्षिणीकृत्य शिरोभिः प्रणिपत्य च ।
ब्राह्मणानग्निसहितान्प्रययुः पाण्डुनन्दनाः ॥ १४.६३.२९ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ അഗ്നിയോടുകൂടിയ ബ്രാഹ്മണരെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, ശിരസ്സ് നമിച്ച് വന്ദിച്ച് യാത്രയായി.
14.63.30
समनुज्ञाप्य राजानं पुत्रशोकसमाहतम् ।
धृतराष्ट्रं सभार्यं वै पृथां च पृथुलोचनाम् ॥ १४.६३.३० ॥
പുത്രശോകത്താൽ പീഡിതനായ രാജാവ് ധൃതരാഷ്ട്രരെയും ഭാര്യയെയും വിശാലനേത്രയായ പൃഥയെയും (കുന്തിയെയും) യാത്രയയച്ച്,
14.63.31
मूले निक्षिप्य कौरव्यं युयुत्सुं धृतराष्ट्रजम् ।
सम्पूज्यमानाः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च मनीषिभिः।
प्रययुः पाण्डवा वीरा नियमस्थाः शुचिव्रताः ॥ १४.६३.३१ ॥
കൗരവവംശജനും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനുമായ യുയുത്സുവിനെ (രാജാവിന്റെ സംരക്ഷണയിൽ) ഏൽപ്പിച്ച്, പൗരന്മാരാലും ബ്രാഹ്മണരാലും ജ്ഞാനികളാലും ആദരിക്കപ്പെട്ട്, നിയമങ്ങളിൽ ഉറച്ചവരും ശുചിവ്രതരുമായ വീരരായ പാണ്ഡവർ യാത്രയായി.