மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.63.1
श्रुत्वैतद्वचनं ब्रह्मन्व्यासेनोक्तं महात्मना ।
अश्वमेधं प्रति तदा किं भूयः प्रचकार ह ॥ १४.६३.१ ॥
பிராமணரே, மகாத்மா வியாசர் கூறிய இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, அப்போது அஸ்வமேதத்தைப் பற்றி அவர் மீண்டும் என்ன செய்தார்?
14.63.2
रत्नं च यन्मरुत्तेनि निहितं वसुधातले ।
तदवाप कथं चेति तन्मे ब्रूहि द्विजोत्तम ॥ १४.६३.२ ॥
மருத்தன் என்பவரின் பூமிக்கடியில் புதைக்கப்பட்டிருந்த அந்த ரத்தினத்தை அவர் எப்படிப் பெற்றார்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், துவிஜ சிறந்தவரே.
14.63.3
श्रुत्वा द्वैपायनवचो धर्मिराजो युधिष्ठिरः ।
भ्रातॄन्सर्वान्समानाय्य काले वचनमब्रवीत् ॥ १४.६३.३ ॥
துவைபாயனரின் வார்த்தையைக் கேட்டு, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரர் அனைத்து சகோதரர்களையும் ஒன்றுகூட்டி, தக்க காலத்தில் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
14.63.4
अर्जुनं भीमसेनं च माद्रीपुत्रौ यमावपि ।
श्रुतं वो वचनं वीराः सौहृदाद्यन्महात्मना ॥ १४.६३.४ ॥
வீரர்களே, அர்ஜுனனையும், பீமசேனனையும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான யமர்களையும் நோக்கி: மகாத்மா கூறிய அந்த வார்த்தையை நட்பின் காரணமாக நீங்கள் கேட்டீர்கள்.
14.63.5
कुरूणां हितकामेन प्रोक्तं कृष्णेन धीमता ।
तपोवृद्धेनि महता सुहृदां भूतिमिच्छता ॥ १४.६३.५ ॥
குருக்களின் நலத்தை விரும்பிய ஞானியான கிருஷ்ணர், தவத்தில் முதிர்ந்த மகத்தானவர், நண்பர்களின் நன்மையை விரும்பி, இதைச் சொன்னார்.
14.63.6
गुरुणा धर्मशीलेन व्यासेनाद्भुतकर्मणा ।
भीष्मेण च महाप्राज्ञ गोविन्देनि च धीमता ॥ १४.६३.६ ॥
குருவாகிய, தர்மத்தை இயல்பாகக் கொண்ட, அற்புத செயல்கள் புரிந்த வியாசர், மகா ஞானியான பீஷ்மர், மற்றும் ஞானியான கோவிந்தர் ஆகியோரும் (சொன்னார்கள்).
14.63.7
संस्मृत्य तदहं सम्यक्कर्तुमिच्छामि पाण्डवाः ।
आयत्यां च तदात्वे च सर्वेषां तद्धि नो हितम् ॥ १४.६३.७ ॥
அதை நன்றாக நினைவுகூர்ந்து அதைச் சரியாகச் செய்ய விரும்புகிறேன், பாண்டவர்களே. எதிர்காலத்திலும் நிகழ்காலத்திலும் அனைவருக்கும் அதுவே நமக்கு நன்மை.
14.63.8
अनुबन्धे च कल्याणं यद्वचो ब्रह्मवादिनः ।
इयं हि वसुधा सर्वा क्षीणरत्ना कुरूद्वहाः ॥ १४.६३.८ ॥
அதன் தொடர்ச்சியிலும் நல்லதான அந்த வார்த்தை உள்ளது; பிரம்மவாதி கூறியது. குருக்களில் சிறந்தவர்களே, இந்த முழுப் பூமியும் ரத்தினங்கள் குறைந்துவிட்டது.
14.63.9
तच्चाचष्ट तदा व्यासो मरुत्तस्य धनं नृपाः ।
यद्येतद्वो बहुमतं मन्यध्वं वा क्षमं यदि।
तदानयामहे सर्वे कतं वा भीम मन्यसे ॥ १४.६३.९ ॥
அப்போது வியாசர் மருத்தனின் செல்வத்தைப் பற்றிக் கூறினார். அரசர்களே, இது உங்களுக்கு மிகவும் ஏற்புடையதாக இருந்தால், அல்லது உசிதமாகத் தோன்றினால், நாம் அனைவரும் அதைக் கொண்டுவருவோம்; அல்லது பீமனே, நீ எது சரியெனக் கருதுகிறாயோ அதைச் செய்வோம்.
14.63.10
इत्युक्तवाक्ये नृपतौ तदा कुरुकुलोद्वह ।
भीमसेनो नृपश्रेष्ठं प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६३.१० ॥
அரசர் இவ்வாறு கூறியதும், குருகுலத்தின் சிறந்தவனே, பீமசேனன் கைகூப்பி அரசர்களில் சிறந்தவரிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
14.63.11
रोचते मे महाबाहो यदिदं भाषितं त्वया ।
व्यासाख्यातस्य वित्तस्य समुपानयनं प्रति ॥ १४.६३.११ ॥
மகாபாகுவே, வியாசரால் கூறப்பட்ட செல்வத்தைக் கொண்டுவருவது குறித்து நீ கூறிய இது எனக்கு ஏற்புடையதாக இருக்கிறது.
14.63.12
तत्प्राप्नुयामहे धर्माद्यद्धनं काङ्क्षितं प्रभो ।
कृतमेव महाराज भवेदिति मतिर्मम ॥ १४.६३.१२ ॥
பிரபுவே, தர்மத்தின் வழியில் நாம் விரும்பும் செல்வத்தைப் பெறுவோமாக. மகாராஜனே, அது நிறைவேறும் என்பதே என் கருத்து.
14.63.13
ते वयं प्रणिपातेन गिरीशस्य महात्मनः ।
तदानयामि भद्रं ते समभ्यर्च्य कपर्दिनम् ॥ १४.६३.१३ ॥
மகாத்மாவான கிரீசனுக்கு வணங்கி, கபர்த்தியை நன்கு வழிபட்டு, நாங்கள் அதைக் கொண்டு வருவோம்; உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.
14.63.14
तं विभुं देवदेवेशं शूलपाणिं त्रिलोचनम् ।
अनादिनिधनं शंभुं नमस्यामि महेश्वरम् ॥ १४.६३.१४ ॥
அந்த விபுவை, தேவர்களின் தேவனை, சூலபாணியை, முக்கண்ணனை, ஆதியும் அந்தமும் அற்ற சம்புவை, மகேசுவரனை நான் வணங்குகிறேன்.
14.63.15
लोकनाथं गणाध्यक्षं तस्यैवानुचरांश्चि तान् ।
प्रसाद्यार्थमवाप्स्यामो नूनं वाग्बुद्धिकर्मभिः ॥ १४.६३.१५ ॥
உலகநாதனையும், கணத்தலைவனையும், அவனுடைய அனுசரர்களையும் சொல், மனம், செயல் ஆகியவற்றால் மகிழ்வித்து, நிச்சயமாக நாம் நம் நோக்கத்தை அடைவோம்.
14.63.16
रक्षन्ते ये च तद्द्रव्यं किन्नरा रौद्रदर्शनाः ।
ते च वश्या भविष्यन्ति प्रसन्ने वृषभध्वजे ॥ १४.६३.१६ ॥
அந்தப் பொருளைக் காக்கும் பயங்கர தோற்றமுடைய கின்னரர்களும், விருஷபக்கொடியோன் மகிழ்ந்தால் வசப்படுவார்கள்.
14.63.17
स हि देवः प्रसन्नात्मा भक्तानां परमेश्वरः ।
ददात्यमरतां चापि किं पुनः काञ्चनं प्रभुः ॥ १४.६३.१७ ॥
அந்தத் தேவன், மகிழ்ந்த மனமுடைய பரமேசுவரன், பக்தர்களுக்கு அமரத்துவத்தையும் அளிக்கிறான்; பிறகு பொன்னைப்பற்றிச் சொல்ல என்ன இருக்கிறது!
14.63.18
वनस्थास्य पुरा जिष्णोरस्त्रं पाशुपतं महत् ।
रौद्रं ब्रह्मसिरश्चादात्प्रसन्नः किं पुनर्धनम् ॥ १४.६३.१८ ॥
முன்பு காட்டில் வசித்த ஜிஷ்ணுவுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) மகிழ்ந்து அவர் பெரிய பயங்கரமான பாசுபதாஸ்திரத்தையும், பிரம்மசிரம் என்ற அஸ்திரத்தையும் அளித்தார்; பிறகு செல்வத்தைப் பற்றி என்ன சொல்ல!
14.63.19
वयं सर्वे हि तद्भक्ताः स चास्माकं प्रसीदति ।
तत्प्रसादादिदं राज्यं प्राप्तं कौरवनन्दन ॥ १४.६३.१९ ॥
நாம் அனைவரும் அவருடைய பக்தர்கள்; அவரும் நம்மிடம் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார். அவருடைய அருளால்தான் இந்த அரசு பெறப்பட்டது, கௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியே.
14.63.20
अभिमन्योर्वधे वृत्ते प्रतिज्ञाते धनञ्जये ।
जयद्रथवधार्थाय स्वप्ने लोकगुरुर्निशि।
प्रसाद्य लब्धवानस्त्रमर्जुनः सहकेशवः ॥ १४.६३.२० ॥
அபிமன்யு கொல்லப்பட்ட பின், தனஞ்சயன் ஜயத்ரதனைக் கொல்வேன் என்று சபதமிட்ட பிறகு, இரவில் கனவில் உலகக் குருவை மகிழ்வித்து, கேசவனுடன் சேர்ந்து அர்ஜுனன் அஸ்திரத்தைப் பெற்றான்.
14.63.21
तत्र प्रभातां रजनीं फल्गुनस्याग्रतः प्रभुः ।
जघान सैन्यं शूलेन प्रत्यक्षं सव्यसाचिनः ॥ १४.६३.२१ ॥
அங்கே இரவு விடிந்தபோது, பிரபு பல்குனனுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) முன்னால், சவ்யசாசியின் கண்முன் நேரடியாகத் திரிசூலத்தால் படையை வீழ்த்தினார்.
14.63.22
कस्तां सेनां महाराज मनसाऽपि प्रधर्षयेत् ।
द्रोणिकर्णबलैर्युक्तां महेष्वासैः प्रहारिभिः।
ऋते देवान्महेष्वासाद्बहुरूपान्महेश्वरात् ॥ १४.६३.२२ ॥
மகாராஜனே, துரோணர் மகனும் கர்ணனும் படைபலத்துடன் கூடியதும், பெரும் வில்லாளிகளும் தாக்குபவர்களும் நிறைந்ததுமான அந்தப் படையை, பல வடிவம் கொண்ட மகேஸ்வரனான தேவனைத் தவிர, மனதாலும் யார் தாக்க முடியும்?
14.63.23
तस्यैव च प्रसादेव निहतास्तव शत्रवः ।
अश्वमेधस्य संसिद्धिं तव सम्पादयिष्यति। ॥ १४.६३.२३ ॥
அவருடைய அருளால்தான் உன் பகைவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; அவரே உன் அஸ்வமேதத்தின் நிறைவைச் செய்து முடிப்பார்.
14.63.24
श्रुत्वैवं वदतस्तस्य वाक्यं भीमस्य भारत ।
प्रीतो धर्मात्मजो राजा बभूवातीव भारत।
अर्जुनप्रमुखाश्चापि तथेत्येवाब्रुवन्वचः ॥ १४.६३.२४ ॥
பீமன் இவ்வாறு பேசிய வார்த்தைகளைக் கேட்டு, பாரதா, தருமனின் மகனான அரசன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தான். அர்ஜுனனை முதன்மையாகக் கொண்டோரும் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றனர்.
14.63.25
कृत्वा तु पाण्डवाः सर्वे रत्नाहरणनिश्चयम् ।
सेनामाज्ञापयामासुर्नक्षत्रेऽहनि च ध्रुवे ॥ १४.६३.२५ ॥
பாண்டவர்கள் அனைவரும் ரத்தினங்களைக் கொண்டுவரும் உறுதியை எடுத்து, துருவ நட்சத்திரம் உள்ள நாளில் படையினருக்கு ஆணையிட்டனர்.
14.63.26
ततो ययुः पाण्डुसुता ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
अर्चयित्वा सुरश्रेष्ठं पूर्वमेव महेश्वरम् ॥ १४.६३.२६ ॥
பின்னர் பாண்டுவின் புதல்வர்கள் பிராமணர்களிடம் ஸ்வஸ்தி வாசகம் சொல்லச் செய்து, முதலில் தேவர்களில் சிறந்த மகேஸ்வரனை வழிபட்டு புறப்பட்டனர்.
14.63.27
मोदकैः पायसेनाथ मांसापूपैस्तथैव च ।
आशास्य च महात्मानं प्रययुर्मुदिता भृशम् ॥ १४.६३.२७ ॥
இனிப்புருண்டைகள், பாயசம், இறைச்சி அப்பங்கள் ஆகியவற்றால் (அந்தணர்களை உபசரித்து), மகாத்மாவின் ஆசியைப் பெற்று அவர்கள் பெரு மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டனர்.
14.63.28
तेषां प्रयास्यतां तत्र मङ्गलानि शुभान्यथ ।
प्राहुः प्रहृष्टमनसो द्विजाग्र्या नागराश्च ते ॥ १४.६३.२८ ॥
அவர்கள் புறப்படும்போது அங்கிருந்த மகிழ்ச்சியான மனமுடைய சிறந்த அந்தணர்களும் அந்நகர மக்களும் சுபமான மங்கல வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.
14.63.29
ततः प्रदक्षिणीकृत्य शिरोभिः प्रणिपत्य च ।
ब्राह्मणानग्निसहितान्प्रययुः पाण्डुनन्दनाः ॥ १४.६३.२९ ॥
பின்னர் பாண்டுவின் புதல்வர்கள் அக்னியுடன் கூடிய அந்தணர்களை வலம் வந்து, தலை வணங்கி வணக்கம் செய்து புறப்பட்டனர்.
14.63.30
समनुज्ञाप्य राजानं पुत्रशोकसमाहतम् ।
धृतराष्ट्रं सभार्यं वै पृथां च पृथुलोचनाम् ॥ १४.६३.३० ॥
மகன்களின் துயரால் தாக்கப்பட்ட அரசர் திருதராஷ்டிரரையும், அவரது மனைவியையும், அகன்ற கண்களை உடைய பிருதையையும் (குந்தியையும்) வழியனுப்பி,
14.63.31
मूले निक्षिप्य कौरव्यं युयुत्सुं धृतराष्ट्रजम् ।
सम्पूज्यमानाः पौरैश्च ब्राह्मणैश्च मनीषिभिः।
प्रययुः पाण्डवा वीरा नियमस्थाः शुचिव्रताः ॥ १४.६३.३१ ॥
கௌரவ குலத்தவனும் திருதராஷ்டிரரின் மகனுமான யுயுத்சுவை (அரசரின்) பாதுகாப்பில் வைத்துவிட்டு, குடிமக்களாலும் அந்தணர்களாலும் ஞானிகளாலும் மதிக்கப்பட்டவர்களாய், விரதங்களில் நிலைத்த, தூய்மையான நோன்பு கொண்ட வீரப் பாண்டவர்கள் புறப்பட்டனர்.