മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.64.1
ततस्ते प्रययुर्हृष्टाः प्रहृष्टनरवाहनाः ।
रथघोषेण महता पूरयन्तो वसुन्धराम् ॥ १४.६४.१ ॥
അപ്പോൾ അവർ സന്തോഷത്തോടെ പുറപ്പെട്ടു; സന്തുഷ്ടരായ ജനങ്ങളും വാഹനങ്ങളുമായി, രഥങ്ങളുടെ മഹാനാദത്താൽ ഭൂമിയെ നിറച്ചുകൊണ്ട്.
14.64.2
संस्तूयमानाः स्तुतिभिः सूतमागधबन्दिभिः ।
स्वेन सैन्येन संवीता यथाऽऽदित्याः स्वरश्मिभिः ॥ १४.६४.२ ॥
സൂതന്മാരും മാഗധന്മാരും ബന്ദിമാരും സ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ടവരായി, തന്റെ സേനയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവരായി, ആദിത്യന്മാർ സ്വന്തം രശ്മികളാൽ ആവൃതരായതുപോലെ.
14.64.3
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
बभौ युधिष्टिरस्तत्र पौर्णमास्यामिवोडुराट् ॥ १४.६४.३ ॥
തലയ്ക്കു മീതെ പിടിച്ച വെൺകുടയോടെ യുധിഷ്ഠിരൻ അവിടെ പൗർണമി രാവിലെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
14.64.4
जयाशिषः प्रहृष्टानां नराणां पथि पाण्डवः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं यथावत्पुरुषर्षभः ॥ १४.६४.४ ॥
വഴിയിൽ സന്തുഷ്ടരായ ജനങ്ങളുടെ വിജയാശംസകൾ പാണ്ഡവൻ, ചട്ടപ്രകാരം യഥാവിധി, സ്വീകരിച്ചു; പുരുഷരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ.
14.64.5
तथैव सैनिका राजन्राजानमनुयान्ति ये ।
तेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्ध्वा व्यतिष्ठत ॥ १४.६४.५ ॥
അതുപോലെ, രാജാവേ, രാജാവിനെ പിന്തുടർന്ന സൈനികരുടെ ഹലഹല ശബ്ദം ആകാശത്തെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു നിന്നു.
14.64.6
सरांसि सरितश्चैव वनान्युपवनानि च ।
अत्यक्रामन्महाराजो गिरिं चाप्यन्वपद्यत ॥ १४.६४.६ ॥
തടാകങ്ങളും നദികളും വനങ്ങളും ഉപവനങ്ങളും കടന്ന് മഹാരാജാവ് പർവതത്തിലും എത്തി.
14.64.7
स्मिन्देशे च राजेन्द्र यत्र तद्द्रव्यमुत्तमम् ।
चक्रे निवेशनं राजा पाण्डवः सहसैनिकैः।
शिवे देशे समे चैव तदा भरतसत्तम ॥ १४.६४.७ ॥
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, ആ ഉത്തമധനം ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്ത് പാണ്ഡവരാജാവ് സൈനികരോടൊപ്പം തന്റെ പാളയം സ്ഥാപിച്ചു. ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അന്ന് ആ സ്ഥലം ശുഭകരവും സമതലവുമായിരുന്നു.
14.64.8
अग्रतो ब्राह्मणान्कृत्वा तपोविद्यादमान्वितान् ।
पुरोहितं च कौरव्य वेदवेदाङ्गपारगम् ॥ १४.६४.८ ॥
തപസ്സും വിദ്യയും ദമവുമുള്ള ബ്രാഹ്മണരെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ഹേ കൗരവ്യാ, വേദവേദാംഗങ്ങളിൽ പാരംഗതനായ പുരോഹിതനെയും.
14.64.9
आग्निवेश्यं च राजानो ब्राह्मणाः सपुरोधसः ।
कृत्वा शान्तिं यथान्यायं सर्वशः पर्यवारयन् ॥ १४.६४.९ ॥
ആഗ്നിവേശ്യനും രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതരോടൊപ്പമുള്ള ബ്രാഹ്മണരും യഥാവിധി ശാന്തികർമം ചെയ്ത് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും അതിനെ ചുറ്റിനിന്നു.
14.64.10
कृत्वा तु मध्ये राजानममात्यांश्च यथाविधि ।
षट्पदं नवसङ्ख्यानं निवेशं चक्रिरे जनाः ॥ १४.६४.१० ॥
രാജാവിനെയും അമാത്യരെയും മധ്യത്തിൽ നിർത്തി, യഥാവിധി ജനങ്ങൾ ആറു ഭാഗങ്ങളും ഒമ്പത് വിഭാഗങ്ങളുമുള്ള പാളയം തീർത്തു.
14.64.11
मत्तानां वारणेन्द्राणां निवेशं च यथाविधि ।
कारयित्वा स राजेन्द्रो ब्राह्मणानिदमब्रवीत् ॥ १४.६४.११ ॥
മദിച്ച ഗജശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ പാളയവും യഥാവിധി നിർമിപ്പിച്ച ശേഷം ആ രാജേന്ദ്രൻ ബ്രാഹ്മണരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
14.64.12
अस्मिन्कार्ये द्विजश्रेष्ठा नक्षत्रे दिवसे शुभे ।
यथा भवन्तो मन्यन्ते कर्तुमर्हन्ति तत्तथा ॥ १४.६४.१२ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, ഈ കാര്യം ശുഭനക്ഷത്രത്തിലും ശുഭദിവസത്തിലും, നിങ്ങൾക്ക് യോഗ്യമെന്ന് തോന്നുംവിധം ചെയ്താലും.
14.64.13
न नः कालात्ययो वै स्यादिहैव परिलम्बताम् ।
इति निश्चित्य विप्रेन्द्राः क्रियतां यदनन्तरम् ॥ १४.६४.१३ ॥
"നമുക്ക് കാലം കടന്നുപോകില്ല; ഇവിടെത്തന്നെ താമസിക്കട്ടെ." എന്ന് നിശ്ചയിച്ച്, വിപ്രശ്രേഷ്ഠരേ, അടുത്തതായി ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യപ്പെടട്ടെ.
14.64.14
श्रुत्वैतद्व ब्राह्मणाः सपुरोधसः ।
इदमूचुर्वचो हृष्टा धर्मराजप्रियेप्सवः ॥ १४.६४.१४ ॥
ഇത് കേട്ട്, പുരോഹിതന്മാരോടൊപ്പമുള്ള ബ്രാഹ്മണർ സന്തോഷിച്ച്, ധർമ്മരാജന് പ്രിയമായത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.64.15
अद्यैव नक्षत्रिमहश्च पुण्यं ।
यतामहे श्रेष्ठतमक्रियासु।
तपोभिरद्येह वसाम राज-
न्नुपोष्यतां चापि भवद्भिरद्य ॥ १४.६४.१५ ॥
ഇന്നുതന്നെ ഈ പുണ്യനക്ഷത്രത്തിൽ, ഇവിടെത്തന്നെ, ഉത്തമമായ കർമ്മങ്ങൾക്കായി ശ്രമിക്കാം; ഇന്ന് ഇവിടെ തപസ്സോടെ വസിക്കാം, രാജാവേ; നിങ്ങളും ഇന്ന് ഉപവസിക്കട്ടെ.
14.64.16
श्रुत्वा तु तेषां द्विजसत्तमानां ।
कृतोपवासा रजनीं नरेन्द्राः। ॥ १४.६४.१६ ॥
ആ ദ്വിജോത്തമന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ട്, ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, നരേന്ദ്രന്മാർ ആ രാത്രി കഴിച്ചു.
14.64.17
ऊषुः प्रतीताः कुशसंस्तरेषु ।
यथाऽध्वरे प्रज्वलिता हुताशाः ॥ १४.६४.१७ ॥
അവർ സന്തോഷത്തോടെ ദർഭയുടെ മെത്തകളിൽ വസിച്ചു, യാഗത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന ഹുതാശനന്മാരെപ്പോലെ.
14.64.18
ततो निशा सा व्यगमन्महात्मनां ।
संशृण्वतां विप्रसमीरिता गिरः।
ततः प्रभाते विमले द्विजर्षभा ।
वचोऽब्रुवन्धर्मसुतं नराधिपम् ॥ १४.६४.१८ ॥
അനന്തരം മഹാത്മാക്കൾക്ക്, വിപ്രന്മാർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ തെളിഞ്ഞ പ്രഭാതത്തിൽ, ദ്വിജർഷഭന്മാർ ധർമ്മപുത്രനായ നരാധിപനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.