மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.64.1
ततस्ते प्रययुर्हृष्टाः प्रहृष्टनरवाहनाः ।
रथघोषेण महता पूरयन्तो वसुन्धराम् ॥ १४.६४.१ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த அவர்கள், மகிழ்ச்சியுற்ற மனிதர்களும் வாகனங்களும் கொண்டவர்களாய், தேர்களின் பெரும் ஒலியால் பூமியை நிரப்பியபடி புறப்பட்டனர்.
14.64.2
संस्तूयमानाः स्तुतिभिः सूतमागधबन्दिभिः ।
स्वेन सैन्येन संवीता यथाऽऽदित्याः स्वरश्मिभिः ॥ १४.६४.२ ॥
சூதர், மாகதர், பந்திகள் ஆகியோரின் துதிகளால் போற்றப்பட்டவர்களாய், தம் சேனையால் சூழப்பட்டவர்களாய், ஆதித்யர்கள் தம் கதிர்களால் சூழப்பட்டதுபோல்.
14.64.3
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
बभौ युधिष्टिरस्तत्र पौर्णमास्यामिवोडुराट् ॥ १४.६४.३ ॥
தலைக்கு மேல் பிடிக்கப்பட்ட வெண்குடையுடன் யுதிஷ்டிரர் அங்கு பௌர்ணமி இரவில் சந்திரனைப்போல் ஒளிர்ந்தார்.
14.64.4
जयाशिषः प्रहृष्टानां नराणां पथि पाण्डवः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं यथावत्पुरुषर्षभः ॥ १४.६४.४ ॥
வழியில் மகிழ்ச்சியுற்ற மனிதர்களின் வெற்றி ஆசிகளை, முறைப்படி முறையாக, அந்த மனிதர்களில் சிறந்த பாண்டவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.
14.64.5
तथैव सैनिका राजन्राजानमनुयान्ति ये ।
तेषां हलहलाशब्दो दिवं स्तब्ध्वा व्यतिष्ठत ॥ १४.६४.५ ॥
அதேபோல், அரசே, அரசனைப் பின்தொடர்ந்த வீரர்களின் ஹலஹல ஒலி வானத்தைத் திகைக்கச் செய்து நின்றது.
14.64.6
सरांसि सरितश्चैव वनान्युपवनानि च ।
अत्यक्रामन्महाराजो गिरिं चाप्यन्वपद्यत ॥ १४.६४.६ ॥
ஏரிகள், ஆறுகள், காடுகள், சோலைகள் ஆகியவற்றைக் கடந்து, பெரும் அரசன் மலையையும் அடைந்தான்.
14.64.7
स्मिन्देशे च राजेन्द्र यत्र तद्द्रव्यमुत्तमम् ।
चक्रे निवेशनं राजा पाण्डवः सहसैनिकैः।
शिवे देशे समे चैव तदा भरतसत्तम ॥ १४.६४.७ ॥
ராஜேந்திரா, அந்த உயர்ந்த செல்வம் இருந்த இடத்தில் பாண்டவ அரசன் வீரர்களுடன் தனது பாசறையை அமைத்தான். பரத சிறந்தவனே, அந்த நேரத்தில் அது மங்களகரமான, சமமான இடமாக இருந்தது.
14.64.8
अग्रतो ब्राह्मणान्कृत्वा तपोविद्यादमान्वितान् ।
पुरोहितं च कौरव्य वेदवेदाङ्गपारगम् ॥ १४.६४.८ ॥
தவம், கல்வி, அடக்கம் நிறைந்த பிராமணர்களை முன்னிறுத்தி, குரு வம்சத்தவனே, வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ந்த புரோகிதரையும் முன்னிறுத்தி.
14.64.9
आग्निवेश्यं च राजानो ब्राह्मणाः सपुरोधसः ।
कृत्वा शान्तिं यथान्यायं सर्वशः पर्यवारयन् ॥ १४.६४.९ ॥
ஆக்னிவேசியரும், அரசர்களும், புரோகிதர்களுடன் கூடிய பிராமணர்களும் முறைப்படி சாந்தி வழிபாடு செய்து எல்லாப் பக்கங்களிலும் அதைச் சூழ்ந்தனர்.
14.64.10
कृत्वा तु मध्ये राजानममात्यांश्च यथाविधि ।
षट्पदं नवसङ्ख्यानं निवेशं चक्रिरे जनाः ॥ १४.६४.१० ॥
அரசனையும் அமைச்சர்களையும் நடுவில் வைத்து, முறைப்படி மக்கள் ஆறு பாகங்களும் ஒன்பது பிரிவுகளும் கொண்ட பாசறையை அமைத்தனர்.
14.64.11
मत्तानां वारणेन्द्राणां निवेशं च यथाविधि ।
कारयित्वा स राजेन्द्रो ब्राह्मणानिदमब्रवीत् ॥ १४.६४.११ ॥
மதயானைகளுக்கான பாசறையையும் முறைப்படி அமைக்கச் செய்த பின், அந்த ராஜேந்திரன் பிராமணர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
14.64.12
अस्मिन्कार्ये द्विजश्रेष्ठा नक्षत्रे दिवसे शुभे ।
यथा भवन्तो मन्यन्ते कर्तुमर्हन्ति तत्तथा ॥ १४.६४.१२ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, இந்தச் செயலை நல்ல நட்சத்திரத்திலும் நல்ல நாளிலும், உங்களுக்குத் தகுந்ததாகத் தோன்றும் விதத்திலேயே செய்யுங்கள்.
14.64.13
न नः कालात्ययो वै स्यादिहैव परिलम्बताम् ।
इति निश्चित्य विप्रेन्द्राः क्रियतां यदनन्तरम् ॥ १४.६४.१३ ॥
"நமக்கு காலம் கடப்பது இருக்காது; இங்கேயே தாமதிக்கட்டும்." இவ்வாறு முடிவுசெய்து, அந்தணச் சிறந்தோரே, அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டுமோ அது செய்யப்படட்டும்.
14.64.14
श्रुत्वैतद्व ब्राह्मणाः सपुरोधसः ।
इदमूचुर्वचो हृष्टा धर्मराजप्रियेप्सवः ॥ १४.६४.१४ ॥
இதைக் கேட்டு, புரோகிதர்களுடன் கூடிய அந்தணர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து, தர்மராஜனுக்கு இனிமையானதைச் செய்ய விரும்பி, இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினர்.
14.64.15
अद्यैव नक्षत्रिमहश्च पुण्यं ।
यतामहे श्रेष्ठतमक्रियासु।
तपोभिरद्येह वसाम राज-
न्नुपोष्यतां चापि भवद्भिरद्य ॥ १४.६४.१५ ॥
இன்றே இந்தப் புண்ணிய நட்சத்திரத்திலும் இங்கேயும், மிகச் சிறந்த சடங்குகளில் முயல்வோம்; இன்று இங்கே தவத்துடன் தங்குவோம், அரசே; நீங்களும் இன்று உபவாசம் இருங்கள்.
14.64.16
श्रुत्वा तु तेषां द्विजसत्तमानां ।
कृतोपवासा रजनीं नरेन्द्राः। ॥ १४.६४.१६ ॥
அந்தச் சிறந்த அந்தணர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, உபவாசம் மேற்கொண்டு, மன்னர்கள் அந்த இரவைக் கழித்தனர்.
14.64.17
ऊषुः प्रतीताः कुशसंस्तरेषु ।
यथाऽध्वरे प्रज्वलिता हुताशाः ॥ १४.६४.१७ ॥
அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தர்ப்பைப் படுக்கைகளில் தங்கினர், யாகத்தில் ஜ்வலிக்கும் அக்னிகளைப் போல.
14.64.18
ततो निशा सा व्यगमन्महात्मनां ।
संशृण्वतां विप्रसमीरिता गिरः।
ततः प्रभाते विमले द्विजर्षभा ।
वचोऽब्रुवन्धर्मसुतं नराधिपम् ॥ १४.६४.१८ ॥
பின்னர் மகாத்மாக்களுக்கு, அந்தணர்களின் சொற்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அந்த இரவு கழிந்தது. பின்னர் தெளிந்த விடியற்காலையில், அந்தணச் சிறந்தோர் தர்மபுத்திரனாகிய அரசனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினர்.