Mahābhārata · Adhyāya 14.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.68.1
एवमुक्तस्तु राजेन्द्र केशिहा दुःखमुर्च्छितः ।
तथेति व्याजहारोच्चैर्ह्लादयन्निव तं जनम् ॥ १४.६८.१ ॥
O Herr der Könige, so angesprochen, sprach der Töter des Keśin, von Kummer übermannt, laut: »So sei es«, gleichsam das Volk erfreuend.
14.68.2
वाक्येनैतेन हि तदा तं जनं पुरुषर्षभः ।
ह्लादयामास स विभुर्घर्मार्तं सलिलैरिव ॥ १४.६८.२ ॥
Da erfreute durch diese Worte jener Stier unter den Männern, der Allmächtige, jenes Volk, wie man die von Hitze Geplagten mit Wasser erquickt.
14.68.3
ततः स प्राविशत्तूर्णं जन्मवेश्म पितुस्तव ।
अर्चितं पुरुषव्याघ्र सितैर्माल्यैर्यथाविधि ॥ १४.६८.३ ॥
Dann betrat er rasch die Geburtskammer deines Vaters, o Tiger unter den Männern, nach Vorschrift mit weißen Girlanden geschmückt.
14.68.4
अपां कुम्भैः सुपूर्णैश्च विन्यस्तैः सर्वतोदिशम् ।
घृतेन तिन्दुकालातैः सर्षपैश्च महाभुज ॥ १४.६८.४ ॥
O Starkarmiger, mit überall aufgestellten, wohlgefüllten Wasserkrügen, mit Butterschmalz, Fackeln aus Tinduka-Holz und Senfkörnern.
14.68.5
अस्त्रैश्च विमलैर्न्यस्तैः पावकैश्च समन्ततः ।
वृद्धाभिश्चापि रामाभिः परिवारार्थमावृतः।
दक्षैश्च परितो धीर भिषग्भिः कुशलैस्तथा ॥ १४.६८.५ ॥
O Standhafter, mit reinen Waffen und Feuern ringsum aufgestellt, umgeben von alten Frauen zur Aufwartung und ringsum von geschickten, kundigen Ärzten.
14.68.6
ददर्श च स तेजस्वी रक्षोघ्रान्यपि सर्वशः ।
द्रव्याणि स्थापितानि स्म विधिवत्कुशलैर्जनैः ॥ १४.६८.६ ॥
Und jener Strahlende sah überall auch dämonenabwehrende Stoffe, nach Vorschrift von kundigen Leuten aufgestellt.
14.68.7
तथायुक्तं च तद्दृष्ट्वा जन्मवेश्म पितुस्तव ।
हृष्टोऽभवद्धृषीकेशः साधुसाध्विति चाब्रवीत् ॥ १४.६८.७ ॥
Als Hṛṣīkeśa das Geburtshaus deines Vaters so hergerichtet sah, freute er sich und sprach: »Gut gemacht, gut gemacht!«
14.68.8
तथा ब्रुवति वार्ष्णेये प्रहृष्टवदने तदा ।
द्रौपदी त्वरिता गत्वा वैराटीं वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६८.८ ॥
Während der Vārṣṇeya so sprach, ging Draupadī mit freudigem Gesicht rasch hin und sprach diese Worte zur Tochter Virāṭas.
14.68.9
अयमायाति ते भर्तुर्मातुलो मधुसूदनः ।
पुराणर्षिरचिन्त्यात्मा समीपमपराजितः ॥ १४.६८.९ ॥
Es kommt der Mutterbruder deines Gemahls, Madhusūdana — der alte Seher von unfassbarem Wesen, der Unbesiegte, nähert sich.
14.68.10
साऽपि बाष्पकलां वाचं निगृह्याश्रूपि चैव ह ।
असंवीताऽभवद्देवी देववत्कृष्णमीयुषी ॥ १४.६८.१० ॥
Auch sie, ihre tränenerstickte Stimme zügelnd und die Tränen zurückhaltend, ging unverhüllt wie eine Göttin auf Kṛṣṇa zu.
14.68.11
सा तथा दूयमानेन हृदयेन तपस्विनी ।
दृष्ट्वा गोविन्दमायान्तं कृपणं पर्यदेवयत् ॥ १४.६८.११ ॥
Jene Asketin, das Herz voller Schmerz, sah Govinda kommen und klagte kläglich.
14.68.12
पुण्डरीकाक्ष पश्यावां बालेन हि विनाकृतौ ।
अभिमन्युं च मां चैव हठात्तुल्यं जनार्दन ॥ १४.६८.१२ ॥
Lotusäugiger, sieh — wir beide, ohne den Knaben Abhimanyu und ich, sind gewaltsam gleichermaßen verlassen worden, o Janārdana.
14.68.13
वार्ष्णेयमधुहन्वीर शिरसा त्वां प्रसादये ।
द्रोणपुत्रास्त्रनिर्दग्धं जीवयैनं ममात्मजम् ॥ १४.६८.१३ ॥
O Nachkomme Vṛṣṇis, Held, der Madhu erschlug, mit geneigtem Haupt flehe ich dich an: Erwecke meinen Sohn, der vom Geschoss des Droṇa-Sohnes verbrannt wurde, wieder zum Leben.
14.68.14
यदि स्म धर्मराज्ञा वा भीमसेनेन वा पुनः ।
त्वया वा पुण्डरीकाक्ष वाक्यमुक्तमिदं भवेत् ॥ १४.६८.१४ ॥
Wenn der König des Dharma, oder Bhīmasena, oder du, o Lotusäugiger, diese Worte gesprochen hättest,
14.68.15
अजानतीमिषीकेयं जनित्रीं हन्त्विति प्रभो ।
अहमेव विनष्टा स्यां नायमेवं गतो भवेत् ॥ १४.६८.१५ ॥
O Herr, möge dieser Schilfpfeil die unwissende Mutter getötet haben; ich selbst wäre vernichtet worden, und er wäre nicht in diesen Zustand geraten.
14.68.16
गर्भस्थस्यास्य बालस्य ब्रह्मास्त्रेण निपातनम् ।
कृत्वा नृशंसं दुर्बुद्धिर्द्रौणिः किं फलमश्नुते ॥ १४.६८.१६ ॥
Was für eine Frucht wird der böse Sohn Droṇas ernten, der dieses Kind im Mutterleib mit der Brahman-Waffe niedergestreckt und diese grausame Tat begangen hat?
14.68.17
सा त्वां प्रसाद्य शिरसा याचे शत्रुनिबर्हण ।
प्राणांस्त्यक्ष्यामि गोविन्द नायं संजीवते यदि ॥ १४.६८.१७ ॥
Ich, dich mit geneigtem Haupt besänftigend, bitte dich, o Vernichter der Feinde. O Govinda, wenn dieser nicht wieder lebendig wird, werde ich meinen Atem aufgeben.
14.68.18
अस्मिन्हि बहवः साधो ये ममासन्मनोरथाः ।
ते द्रोणपुत्रेण हताः किंनु जीवामि केशव ॥ १४.६८.१८ ॥
O Guter, in ihm lagen viele meiner Hoffnungen, und diese hat der Sohn Droṇas vernichtet. O Keśava, wie lebe ich dann noch?
14.68.19
आसीन्मम मतिः कृष्ण पूर्णोत्सङ्गा जनार्दन ।
अभिवादयिष्ये हृष्टेति तदिदं वितथीकृतम् ॥ १४.६८.१९ ॥
O Kṛṣṇa, o Janārdana, meine Absicht war, sie, deren Schoß gefüllt war, freudig zu begrüßen; doch das ist zunichte gemacht worden.
14.68.20
चपलाक्षस्य दायादे मृतेऽस्मिन्पुरुषर्षभ ।
विफला मे कृताः कृष्ण हृदि सर्वे मनोरथाः ॥ १४.६८.२० ॥
O Stier unter den Männern, o Kṛṣṇa, da dieser Erbe des Capalākṣa tot ist, sind alle Wünsche meines Herzens vergeblich gemacht worden.
14.68.21
चपलाक्षः किलातीव प्रियस्ते मधुसूदन ।
सुतं पश्य त्वमस्यैनं ब्रह्मास्त्रेण निपातितम् ॥ १४.६८.२१ ॥
O Madhusūdana, Capalākṣa war dir sehr lieb. Sieh diesen deinen Sohn an, niedergestreckt durch die Brahma-Waffe.
14.68.22
कृतघ्नोऽयं नृशंसोऽयं यथाऽस्य जनकस्तथा ।
यः पाण्डवीं श्रियं त्यक्त्वा गतोऽद्य यमसादनं ॥ १४.६८.२२ ॥
Dieser ist undankbar und grausam, so wie sein Vater. Die Pracht der Pāṇḍavas verlassend, ist er heute in Yamas Wohnstatt gegangen.
14.68.23
मया चैतत्प्रतिज्ञातं रणमूर्धनि केशव ।
अभिमन्यौ हते वीर त्वामेष्याम्यचिरादिति ॥ १४.६८.२३ ॥
O Keśava, an der Spitze der Schlacht habe ich dies gelobt: O Held, wenn Abhimanyu erschlagen ist, werde ich bald zu dir kommen.
14.68.24
तच्च नाकरवं कृष्ण नृशंसा जीवितप्रिया ।
इदानीं मां गतां तत्र किंनु वक्ष्यति फाल्गुनिः ॥ १४.६८.२४ ॥
O Kṛṣṇa, das habe ich nicht getan; grausam und am Leben hängend bin ich geblieben. Nun, da ich dorthin gegangen bin, was wird der Sohn der Phalgunī sagen?