மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.68.1
एवमुक्तस्तु राजेन्द्र केशिहा दुःखमुर्च्छितः ।
तथेति व्याजहारोच्चैर्ह्लादयन्निव तं जनम् ॥ १४.६८.१ ॥
ராஜேந்திரரே, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது துயரத்தால் மயங்கிய கேசிஹன் உரத்த குரலில், 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்றார்; அம்மக்களை மகிழ்விப்பவர்போல்.
14.68.2
वाक्येनैतेन हि तदा तं जनं पुरुषर्षभः ।
ह्लादयामास स विभुर्घर्मार्तं सलिलैरिव ॥ १४.६८.२ ॥
அப்போது இந்த வார்த்தையால் அந்த புருஷர்களில் சிறந்தவர், வல்லமை மிக்கவர் அம்மக்களை மகிழ்வித்தார்; வெப்பத்தால் வாடியவர்களுக்கு நீர் போல.
14.68.3
ततः स प्राविशत्तूर्णं जन्मवेश्म पितुस्तव ।
अर्चितं पुरुषव्याघ्र सितैर्माल्यैर्यथाविधि ॥ १४.६८.३ ॥
பின்னர் அவர் விரைவாக உங்கள் தந்தையின் பிறப்பு மாளிகைக்குள் நுழைந்தார்; அது, புருஷவ்யாக்ரரே, வெண்மலர் மாலைகளால் முறைப்படி அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
14.68.4
अपां कुम्भैः सुपूर्णैश्च विन्यस्तैः सर्वतोदिशम् ।
घृतेन तिन्दुकालातैः सर्षपैश्च महाभुज ॥ १४.६८.४ ॥
ஓ பெருந்தோளரே, எல்லாத் திசைகளிலும் வைக்கப்பட்ட நீர் நிறைந்த குடங்களாலும், நெய், திந்துக மரத்தீவட்டிகள், கடுகுடனும்.
14.68.5
अस्त्रैश्च विमलैर्न्यस्तैः पावकैश्च समन्ततः ।
वृद्धाभिश्चापि रामाभिः परिवारार्थमावृतः।
दक्षैश्च परितो धीर भिषग्भिः कुशलैस्तथा ॥ १४.६८.५ ॥
ஓ தீரரே, எல்லாப் பக்கங்களிலும் வைக்கப்பட்ட தூய ஆயுதங்களாலும் நெருப்புகளாலும், பணிவிடைக்காகச் சூழ்ந்த முதிய பெண்களாலும், சுற்றிலும் திறமையான, தேர்ந்த வைத்தியர்களாலும்.
14.68.6
ददर्श च स तेजस्वी रक्षोघ्रान्यपि सर्वशः ।
द्रव्याणि स्थापितानि स्म विधिवत्कुशलैर्जनैः ॥ १४.६८.६ ॥
அந்த ஒளிமிக்கவர் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அரக்கர்களைத் தடுக்கும் பொருட்களையும் கண்டார்; திறமையான மக்களால் முறைப்படி வைக்கப்பட்டவை அவை.
14.68.7
तथायुक्तं च तद्दृष्ट्वा जन्मवेश्म पितुस्तव ।
हृष्टोऽभवद्धृषीकेशः साधुसाध्विति चाब्रवीत् ॥ १४.६८.७ ॥
உன் தந்தையின் பிறப்பு இல்லம் அவ்வாறு அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு ஹிருஷீகேசன் மகிழ்ந்து, "சாது, சாது!" என்றார்.
14.68.8
तथा ब्रुवति वार्ष्णेये प्रहृष्टवदने तदा ।
द्रौपदी त्वरिता गत्वा वैराटीं वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.६८.८ ॥
வார்ஷ்ணேயன் அவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், மகிழ்ந்த முகத்துடன் திரௌபதி விரைந்து சென்று விராடனின் மகளிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.
14.68.9
अयमायाति ते भर्तुर्मातुलो मधुसूदनः ।
पुराणर्षिरचिन्त्यात्मा समीपमपराजितः ॥ १४.६८.९ ॥
உன் கணவரின் மாமன் மதுசூதனன் வருகிறார் — பழங்கால ரிஷி, சிந்திக்கவியலாத ஆன்மா கொண்ட, வெல்லப்படாதவர், அருகில் வருகிறார்.
14.68.10
साऽपि बाष्पकलां वाचं निगृह्याश्रूपि चैव ह ।
असंवीताऽभवद्देवी देववत्कृष्णमीयुषी ॥ १४.६८.१० ॥
அவளும் கண்ணீரால் தடைபட்ட குரலை அடக்கிக் கொண்டு, கண்ணீரையும் அடக்கி, தெய்வம் போன்ற அவள் முக்காடின்றி கிருஷ்ணனை அணுகினாள்.
14.68.11
सा तथा दूयमानेन हृदयेन तपस्विनी ।
दृष्ट्वा गोविन्दमायान्तं कृपणं पर्यदेवयत् ॥ १४.६८.११ ॥
அந்த தவசினி வேதனையுற்ற இதயத்துடன், வரும் கோவிந்தனைக் கண்டு, துயரத்துடன் புலம்பினாள்.
14.68.12
पुण्डरीकाक्ष पश्यावां बालेन हि विनाकृतौ ।
अभिमन्युं च मां चैव हठात्तुल्यं जनार्दन ॥ १४.६८.१२ ॥
தாமரைக்கண்ணா, பார், சிறுவனின்றி நாங்கள் இருவரும் — அபிமன்யுவும் நானும் — பலவந்தமாக ஒரே நிலையில் விடப்பட்டோம், ஜனார்தனா.
14.68.13
वार्ष्णेयमधुहन्वीर शिरसा त्वां प्रसादये ।
द्रोणपुत्रास्त्रनिर्दग्धं जीवयैनं ममात्मजम् ॥ १४.६८.१३ ॥
விருஷ்ணி குலத்தவரே, மதுவைக் கொன்ற வீரரே, தலை வணங்கி உம்மை வேண்டுகிறேன். துரோணபுத்திரனின் அஸ்திரத்தால் எரிக்கப்பட்ட என் மகனை உயிர்ப்பியுங்கள்.
14.68.14
यदि स्म धर्मराज्ञा वा भीमसेनेन वा पुनः ।
त्वया वा पुण्डरीकाक्ष वाक्यमुक्तमिदं भवेत् ॥ १४.६८.१४ ॥
தருமராஜரோ, பீமசேனரோ, அல்லது நீரோ, தாமரைக் கண்ணரே, இந்த வாக்கைச் சொல்லியிருந்தால்.
14.68.15
अजानतीमिषीकेयं जनित्रीं हन्त्विति प्रभो ।
अहमेव विनष्टा स्यां नायमेवं गतो भवेत् ॥ १४.६८.१५ ॥
பிரபுவே, அறியாத இந்தத் தாய், இந்த நாணல் அம்பால் கொல்லப்படட்டும் என்று; நானே அழிந்திருப்பேன், இவன் இப்படி ஆகியிருக்கமாட்டான்.
14.68.16
गर्भस्थस्यास्य बालस्य ब्रह्मास्त्रेण निपातनम् ।
कृत्वा नृशंसं दुर्बुद्धिर्द्रौणिः किं फलमश्नुते ॥ १४.६८.१६ ॥
கருவில் இருக்கும் இந்தக் குழந்தையை பிரம்மாஸ்திரத்தால் வீழ்த்தி, இந்தக் கொடுஞ்செயலைச் செய்த தீயவனான துரோணபுத்திரன் என்ன பலனை அடைவான்?
14.68.17
सा त्वां प्रसाद्य शिरसा याचे शत्रुनिबर्हण ।
प्राणांस्त्यक्ष्यामि गोविन्द नायं संजीवते यदि ॥ १४.६८.१७ ॥
அந்த நான், உம்மைத் தலை வணங்கி மகிழ்வித்து வேண்டுகிறேன், பகைவரை அழிப்பவரே. கோவிந்தரே, இவன் உயிர்பெறாவிடில் நான் உயிரை விடுவேன்.
14.68.18
अस्मिन्हि बहवः साधो ये ममासन्मनोरथाः ।
ते द्रोणपुत्रेण हताः किंनु जीवामि केशव ॥ १४.६८.१८ ॥
நல்லவரே, இவனிடம் என் பல நம்பிக்கைகள் இருந்தன; அவை துரோணபுத்திரனால் கொல்லப்பட்டன. கேசவரே, அப்படியிருக்க நான் எப்படி உயிர் வாழ்கிறேன்?
14.68.19
आसीन्मम मतिः कृष्ण पूर्णोत्सङ्गा जनार्दन ।
अभिवादयिष्ये हृष्टेति तदिदं वितथीकृतम् ॥ १४.६८.१९ ॥
கிருஷ்ணா, ஜனார்தனா, நிறைந்த மடியுடன் இருப்பவளை மகிழ்ச்சியுடன் ஆசீர்வதிப்பேன் என்று என் எண்ணம் இருந்தது; அது வீணாக்கப்பட்டது.
14.68.20
चपलाक्षस्य दायादे मृतेऽस्मिन्पुरुषर्षभ ।
विफला मे कृताः कृष्ण हृदि सर्वे मनोरथाः ॥ १४.६८.२० ॥
புருஷர்ஷபா, கிருஷ்ணா, சபலாக்ஷனின் இந்த வாரிசு இறந்ததால் என் இதயத்தின் அனைத்து ஆசைகளும் பயனற்றவையாயின.
14.68.21
चपलाक्षः किलातीव प्रियस्ते मधुसूदन ।
सुतं पश्य त्वमस्यैनं ब्रह्मास्त्रेण निपातितम् ॥ १४.६८.२१ ॥
மதுசூதனா, சபலாக்ஷன் உமக்கு மிகவும் அன்புக்குரியவன். பிரம்மாஸ்திரத்தால் வீழ்த்தப்பட்ட உம் இந்த மகனைப் பாரும்.
14.68.22
कृतघ्नोऽयं नृशंसोऽयं यथाऽस्य जनकस्तथा ।
यः पाण्डवीं श्रियं त्यक्त्वा गतोऽद्य यमसादनं ॥ १४.६८.२२ ॥
இவன் நன்றிகெட்டவன், கொடியவன்; இவனுடைய தந்தையைப் போலவே. பாண்டவர்களின் செல்வத்தைத் துறந்து இன்று யமனின் இருப்பிடம் சென்றுவிட்டான்.
14.68.23
मया चैतत्प्रतिज्ञातं रणमूर्धनि केशव ।
अभिमन्यौ हते वीर त्वामेष्याम्यचिरादिति ॥ १४.६८.२३ ॥
கேசவா, போர்முனையில் நான் இதை உறுதியளித்தேன்: வீரனே, அபிமன்யு கொல்லப்பட்டால் விரைவில் உன்னிடம் வருவேன் என்று.
14.68.24
तच्च नाकरवं कृष्ण नृशंसा जीवितप्रिया ।
इदानीं मां गतां तत्र किंनु वक्ष्यति फाल्गुनिः ॥ १४.६८.२४ ॥
கிருஷ்ணா, நான் அதைச் செய்யவில்லை; கொடியவளாய், உயிரில் பற்றுள்ளவளாகவே இருந்தேன். இப்போது நான் அங்கே சென்றால், பால்குனி என்ன சொல்வான்?