مهابهاراتا · أدهيايا 14.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.71.1
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा पाण्डवाञ्शत्रुकर्शनः ।
वासुदेवः सहामात्यः प्रययौ ससुहृद्गणः।
ते समेत्य यथान्यायं प्रत्युद्याता दिदृक्षया ॥ १४.७१.१ ॥
ولمّا سمع فاسوديفا، مُهلِكُ الأعداء، أنّ البانداويين قد اقتربوا، خرج مع وزرائه وجماعة من أقاربه وأصدقائه. ولمّا التقوا كما يجب، خرجوا لاستقبالهم راغبين في رؤيتهم.
14.71.2
ते समेत्य तथाधर्मं पाण्डवा वृष्णिभिः सह ।
विविशुः सहिता राजन्पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १४.७१.२ ॥
ولمّا التقوا بهم كما يجب، دخل البانداويون مع الفريشنيين، أيها الملك، إلى المدينة المسماة فارانَساهفايا.
14.71.3
विशतस्तस्य सैन्यस्य खुरनेमिस्वनेन ह ।
द्यावापृथिव्यौ खं चैव सर्वमासीत्समावृतम् ॥ १४.७१.३ ॥
ولمّا دخل ذلك الجيش، امتلأت السماء والأرض والجوّ كلّه بصوت الحوافر وأطراف العجلات.
14.71.4
ते कोशानग्रतः कृत्वा विविशुः स्वं पुरं तदा ।
पाण्डवाः प्रीतमनसः सामात्याः ससुहृद्गणाः ॥ १४.७१.४ ॥
ثمّ أدخلوا خزائنهم أمامهم ودخلوا مدينتهم حينئذٍ، والبانداويون مسرورو القلوب مع وزرائهم وجماعات أصدقائهم.
14.71.5
ते समेत्य यथान्यायं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।
कीर्तयन्तः स्वनामानि तस्य पादौ ववन्दिरे ॥ १४.७१.५ ॥
ولمّا لقوا دهريتاراشترا، سيّد الشعوب، كما يجب، وأعلنوا أسماءهم، سجدوا عند قدميه.
14.71.6
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
कुन्तीं च राजशार्दूल तदा भरतसत्तम ॥ १४.७१.६ ॥
ولمّا نالوا إذن دهريتاراشترا، ذهبوا حينئذٍ إلى غاندهاري ابنة سوبالا، وكذلك إلى كونتي، أيها النمر بين الملوك، أفضل البهاراتا.
14.71.7
विदुरं यूजयित्वा च वैश्यापुत्रं समेत्य च ।
पूज्यमानाः स्म ते वीरा व्यरोचन्त विशाम्पते ॥ १४.७१.७ ॥
بعد أن أكرموا فيدورا والتقوا ابن امرأة الفايشيا، تألق أولئك الأبطال المكرّمون، يا سيد الشعوب.
14.71.8
ततस्तत्परमाश्चर्यं विचित्रं महदद्भुतम् ।
शुश्रुवुस्ते तदा वीराः पितुस्ते जन्म भारत ॥ १४.७१.८ ॥
عندئذ سمع أولئك الأبطال ذلك الخبر البالغ الدهشة والعجب والعظمة — ولادة أبيك، يا بهاراتا.
14.71.9
तदुपश्रुत्य तत्कर्म वासुदेवस्य धीमतः ।
पूजार्हं पूजयामासुः कृष्णं देवकीनन्दनम् ॥ १४.७१.९ ॥
ولما سمعوا بفعل فاسوديفا الحكيم، أكرموا كريشنا ابن ديفاكي الجدير بالإجلال.
14.71.10
ततः कतिपयाहस्य व्यासः सत्यवतीसुतः ।
आजगाम महातेजा नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७१.१० ॥
ثم بعد بضعة أيام، جاء فياسا، ابن ساتياڤاتي، عظيم البهاء، إلى المدينة المسماة ناغاساهڤايا.
14.71.11
तस्य सर्वे यथान्यायं पूजा चक्रुः कुरूद्वहाः ।
सह वृष्ण्यन्धकव्याघ्रैरुपासांचक्रिरे तदा ॥ १४.७१.११ ॥
أكرمه جميع أعيان الكورو على الوجه المعتاد، ثم خدموه مع نمور الفريشني والأندهاكا.
14.71.12
तत्र नानाविधाकाराः कथाः समभिकीर्त्य वै ।
युधिष्ठिरो धर्मसुतो व्यासं वचनमब्रवीत् ॥ १४.७१.१२ ॥
هناك، بعد أن ذكر حكايات شتى، قال يودهيشتيرا ابن دارما لفياسا هذه الكلمات.
14.71.13
भवत्प्रसादाद्भगवन्यदिदं रत्नमाहृतम् ।
उपयोक्तुं तदिच्छामि वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १४.७१.१३ ॥
أيها الجليل، بفضلك قد أُحضرت هذه الجوهرة، وأريد أن أستعملها في القربان العظيم، قربان الفرس.
14.71.14
तमनुज्ञातुमिच्छामि भवता मुनिसत्तम ।
त्वदधीना वयं सर्वे कृष्णस्य च महात्मनः ॥ १४.७१.१४ ॥
أيها الأفضل بين الحكماء، أريد أن أنال إذنك بذلك؛ نحن جميعًا تحت رعايتك ورعاية الروح العظيم كريشنا.
14.71.15
अनुजानामि राजंस्त्वां क्रियतां यदनन्तरम् ।
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ॥ १४.७१.१५ ॥
أيها الملك، أمنحك الإذن؛ فليُفعل ما يلي ذلك. قرّب القربان بالتضحية بالفرس على الوجه المشروع مع الهبات الواجبة.
14.71.16
अश्वमेधो हि राजेन्द्र पावनः सर्वपाप्मनाम् ।
तेनेष्ट्वा त्वं विपात्मा वै भविता नात्र संशयः ॥ १४.७१.१६ ॥
أيها سيّد الملوك، القربان بالفرس يطهّر من جميع الذنوب؛ فإذا قدّمته قربانًا صرت لا محالة خاليًا من الذنب، ولا شك في ذلك.
14.71.17
इत्युक्तः स तु धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
अश्वमेधस्य कौरव्य चकाराहरणे मतिम् ॥ १४.७१.१७ ॥
فلما قيل له ذلك، عزم الملك الكوروي الصالح يُدهيشثهيرا، يا سليل الكوروا، على إقامة قربان الفرس.
14.71.18
समनुज्ञाप्य तत्सर्वं कृष्मद्वैपायनं नृपः ।
वासुदेवमथाभ्येत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.७१.१८ ॥
فلما نال الملك إذن كريشنا دفائيانا في ذلك كله، دنا من فاسوديفا فصيحًا، وقال هذه الكلمات.
14.71.19
देवकी सुप्रजा देवी त्वया पुरुषसत्तम ।
यद्ब्रूयां त्वां महाबाहो तत्कृथास्त्वमिहाच्युत ॥ १४.७१.१९ ॥
يا أفضل الرجال، لقد أعطيتَ ديفاكي ذرية صالحة. يا ذا الذراعين القويتين، يا أچيوتا، افعل هنا ما أقوله لك.
14.71.20
त्वत्प्रभावार्जितान्भोगानश्नीम यदुनन्दन ।
पराक्रमेण बुद्ध्या च त्वयेयं निर्जिता मही ॥ १४.७१.२० ॥
يا فرح بني ياදو، لنتمتع بالملذات التي نلتها بقوتك. بالشجاعة والحكمة، أنت بنفسك قد فتحتَ هذه الأرض.
14.71.21
दीक्षयस्व त्वमात्मानं त्वं हि नः परमो गुरुः ।
त्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम् ॥ १४.७१.२१ ॥
كرّس نفسك، فإنك أنت معلمنا الأعلى. يا داشارها، إذا قدّمتَ القربان، سأكون بريئاً من الذنب.
14.71.22
त्वं हि यज्ञो गुरुश्च त्वं धर्मज्ञस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.७१.२२ ॥
أنت حقاً القربان والمعلّم؛ أنت العارف بالدارما، أنت رب المخلوقات. أنت ملجأ جميع الكائنات — هذا رأيي الثابت.
14.71.23
त्वमेवैतन्महाबाहो कर्तुमर्हस्यरिंदम ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.७१.२३ ॥
أنت نفسك ينبغي أن تفعل هذا، يا ذا الذراعين القويتين، يا قاهر الأعداء. أنت ملجأ جميع الكائنات — هذا رأيي الثابت.
14.71.24
त्वं चाद्यि कुरुवीराणां धर्मेण हि विराजसे ।
गुणीभूताः स्म ते राजंस्त्वं नो राजन्गुरुर्मतः।
यजस्व मदनुज्ञातः प्राप्य एष क्रतुस्त्वया ॥ १४.७१.२४ ॥
اليوم تتألق بين أبطال الكورو بالدارما. أيها الملك، نحن خاضعون لك؛ أيها الملك، أنت معتبر معلّمنا. بإذني فقدّم القربان — هذا الطقس ينبغي أن تبلغه أنت.
14.71.25
युनक्तु नो भवान्कार्ये यत्र वाञ्छसि भारत ।
सत्यं ते प्रतिजानामि सर्वं कर्तास्मि तेऽनघ ॥ १४.७१.२५ ॥
قال فاسوديفا: يا بهاراتا، وجّهنا إلى أي عمل تشاء. يا من لا دنس فيه، أعاهدك بالحق: سأفعل لأجلك كل شيء.
14.71.26
भीमसेनार्जुनौ चैव तथा माद्रवतीसुतौ ।
इष्टवन्तो भविष्यन्ति त्वयीष्टवति पार्थिवे ॥ १४.७१.२६ ॥
وكذلك بهيمسينا وأرجونا، وابنا مادري، سيقيمون القرابين أيضًا حين تقيم أنت القربان أيها الملك.