மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.71.1
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा पाण्डवाञ्शत्रुकर्शनः ।
वासुदेवः सहामात्यः प्रययौ ससुहृद्गणः।
ते समेत्य यथान्यायं प्रत्युद्याता दिदृक्षया ॥ १४.७१.१ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் வாசுதேவன், பாண்டவர்கள் அருகில் வந்ததைக் கேட்டு, அமைச்சர்களுடனும் நண்பர் கூட்டத்துடனும் புறப்பட்டார். முறைப்படி அவர்களைச் சந்தித்து, காணும் ஆவலால் அவர்கள் எதிர்கொண்டு வந்தனர்.
14.71.2
ते समेत्य तथाधर्मं पाण्डवा वृष्णिभिः सह ।
विविशुः सहिता राजन्पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १४.७१.२ ॥
அவர்களை முறைப்படி சந்தித்து, பாண்டவர்கள் விருஷ்ணிகளுடன் சேர்ந்து, அரசே, வாரணசாஹ்வம் என்ற நகருக்குள் நுழைந்தனர்.
14.71.3
विशतस्तस्य सैन्यस्य खुरनेमिस्वनेन ह ।
द्यावापृथिव्यौ खं चैव सर्वमासीत्समावृतम् ॥ १४.७१.३ ॥
அந்தப் படை நுழைகையில், குளம்புகளும் சக்கர விளிம்புகளும் எழுப்பிய ஒலியால் வானமும் பூமியும் ஆகாயமும் அனைத்தும் நிறைந்தன.
14.71.4
ते कोशानग्रतः कृत्वा विविशुः स्वं पुरं तदा ।
पाण्डवाः प्रीतमनसः सामात्याः ससुहृद्गणाः ॥ १४.७१.४ ॥
அவர்கள் பொக்கிஷங்களை முன்னால் வைத்துக்கொண்டு, அப்போது தங்கள் நகரில் நுழைந்தனர். மகிழ்ந்த மனத்துடன் பாண்டவர்கள், அமைச்சர்களுடனும் நண்பர் கூட்டத்துடனும்.
14.71.5
ते समेत्य यथान्यायं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।
कीर्तयन्तः स्वनामानि तस्य पादौ ववन्दिरे ॥ १४.७१.५ ॥
முறைப்படி மக்களின் தலைவன் திருதராஷ்டிரனைச் சந்தித்து, தங்கள் பெயர்களைச் சொல்லி, அவரது பாதங்களில் வணங்கினர்.
14.71.6
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
कुन्तीं च राजशार्दूल तदा भरतसत्तम ॥ १४.७१.६ ॥
திருதராஷ்டிரனின் அனுமதி பெற்று, சுபலனின் மகளான காந்தாரியிடமும் குந்தியிடமும் சென்றனர், அரசப் புலியே, அப்போது, பரதர்களில் சிறந்தவரே.
14.71.7
विदुरं यूजयित्वा च वैश्यापुत्रं समेत्य च ।
पूज्यमानाः स्म ते वीरा व्यरोचन्त विशाम्पते ॥ १४.७१.७ ॥
விதுரரை கௌரவித்தும், வைசிய மகனைச் சந்தித்தும், மதிக்கப்பட்ட அந்த வீரர்கள் ஒளிர்ந்தனர், மக்களின் தலைவரே.
14.71.8
ततस्तत्परमाश्चर्यं विचित्रं महदद्भुतम् ।
शुश्रुवुस्ते तदा वीराः पितुस्ते जन्म भारत ॥ १४.७१.८ ॥
பின்னர் அந்த வீரர்கள் அந்த மிகு வியப்பான, அற்புதமான, பெரிய அதிசயத்தைக் கேட்டனர் — பாரதனே, உன் தந்தையின் பிறப்பைப் பற்றி.
14.71.9
तदुपश्रुत्य तत्कर्म वासुदेवस्य धीमतः ।
पूजार्हं पूजयामासुः कृष्णं देवकीनन्दनम् ॥ १४.७१.९ ॥
அறிவுடைய வாசுதேவனின் அந்தச் செயலைக் கேட்டு, வணக்கத்திற்குரிய தேவகியின் மகன் கிருஷ்ணனை அவர்கள் வணங்கினர்.
14.71.10
ततः कतिपयाहस्य व्यासः सत्यवतीसुतः ।
आजगाम महातेजा नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७१.१० ॥
பின்னர் சில நாட்களுக்குப் பிறகு, சத்தியவதியின் மகனும் மகா தேஜஸ்வியுமான வியாசர் நாகசாஹ்வய நகரத்திற்கு வந்தார்.
14.71.11
तस्य सर्वे यथान्यायं पूजा चक्रुः कुरूद्वहाः ।
सह वृष्ण्यन्धकव्याघ्रैरुपासांचक्रिरे तदा ॥ १४.७१.११ ॥
குருகுலத் தலைவர்கள் அனைவரும் முறைப்படி அவரை வழிபட்டனர்; அப்போது விருஷ்ணி, அந்தக வீரர்களுடன் சேர்ந்து அவருக்குப் பணிவிடை செய்தனர்.
14.71.12
तत्र नानाविधाकाराः कथाः समभिकीर्त्य वै ।
युधिष्ठिरो धर्मसुतो व्यासं वचनमब्रवीत् ॥ १४.७१.१२ ॥
அங்கே பலவகைக் கதைகளை எடுத்துரைத்த பின், தர்மனின் மகன் யுதிஷ்டிரன் வியாசரிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.
14.71.13
भवत्प्रसादाद्भगवन्यदिदं रत्नमाहृतम् ।
उपयोक्तुं तदिच्छामि वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १४.७१.१३ ॥
பகவானே, உங்கள் அருளால் கொண்டுவரப்பட்ட இந்த ரத்தினத்தை, மகா யாகமான அஸ்வமேதத்தில் பயன்படுத்த விரும்புகிறேன்.
14.71.14
तमनुज्ञातुमिच्छामि भवता मुनिसत्तम ।
त्वदधीना वयं सर्वे कृष्णस्य च महात्मनः ॥ १४.७१.१४ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, உங்களிடமிருந்து அதற்கு அனுமதி பெற விரும்புகிறேன்; நாங்கள் அனைவரும் உங்கள் அதீனத்தில் இருக்கிறோம், மகாத்மா கிருஷ்ணரின் அதீனத்திலும் இருக்கிறோம்.
14.71.15
अनुजानामि राजंस्त्वां क्रियतां यदनन्तरम् ।
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ॥ १४.७१.१५ ॥
அரசே, உங்களுக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன்; அடுத்ததாக செய்ய வேண்டியதைச் செய்யுங்கள். முறையாக தக்ஷிணையுடன் அசுவமேத யாகத்தால் யஜனம் செய்யுங்கள்.
14.71.16
अश्वमेधो हि राजेन्द्र पावनः सर्वपाप्मनाम् ।
तेनेष्ट्वा त्वं विपात्मा वै भविता नात्र संशयः ॥ १४.७१.१६ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அசுவமேதம் அனைத்துப் பாவங்களையும் தூய்மைப்படுத்துவது. அதன் மூலம் யஜனம் செய்தால் நீ பாவமற்றவனாவாய்; இதில் ஐயமில்லை.
14.71.17
इत्युक्तः स तु धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
अश्वमेधस्य कौरव्य चकाराहरणे मतिम् ॥ १४.७१.१७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தர்மாத்மாவான குருராஜா யுதிஷ்டிரர், கௌரவ்யனே, அசுவமேத யாகத்தைச் செய்வதில் மனம் கொண்டார்.
14.71.18
समनुज्ञाप्य तत्सर्वं कृष्मद्वैपायनं नृपः ।
वासुदेवमथाभ्येत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.७१.१८ ॥
அரசர் அனைத்தையும் கிருஷ்ண துவைபாயனரிடம் அனுமதி பெற்று, பின் பேச்சாற்றல் மிக்கவராக வாசுதேவரிடம் சென்று இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்.
14.71.19
देवकी सुप्रजा देवी त्वया पुरुषसत्तम ।
यद्ब्रूयां त्वां महाबाहो तत्कृथास्त्वमिहाच्युत ॥ १४.७१.१९ ॥
புருஷோத்தமா, நீர் தேவகிக்கு நல்ல மக்களைத் தந்தீர். மஹாபாஹுவே, அச்யுதா, நான் உம்மிடம் சொல்வதை இங்கே செய்வீராக.
14.71.20
त्वत्प्रभावार्जितान्भोगानश्नीम यदुनन्दन ।
पराक्रमेण बुद्ध्या च त्वयेयं निर्जिता मही ॥ १४.७१.२० ॥
யதுவின் மகிழ்ச்சியே, உமது ஆற்றலால் ஈட்டிய இன்பங்களை நாம் அனுபவிப்போம். வீரத்தாலும் அறிவாலும் நீரே இந்தப் பூமியை வென்றீர்.
14.71.21
दीक्षयस्व त्वमात्मानं त्वं हि नः परमो गुरुः ।
त्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम् ॥ १४.७१.२१ ॥
நீர் உம்மையே தீக்ஷிதராக்கிக் கொள்வீராக; நீரே எங்களின் உயர்ந்த குரு. தாசார்ஹா, நீர் யாகம் செய்தால் நான் பாவமற்றவனாவேன்.
14.71.22
त्वं हि यज्ञो गुरुश्च त्वं धर्मज्ञस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.७१.२२ ॥
நீரே யாகம்; நீரே குரு; நீரே தர்மம் அறிந்தவர்; நீரே பிரஜாபதி. நீரே எல்லா உயிர்களுக்கும் புகலிடம் என்பது என் உறுதியான கருத்து.
14.71.23
त्वमेवैतन्महाबाहो कर्तुमर्हस्यरिंदम ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.७१.२३ ॥
மஹாபாஹுவே, அரிந்தமா, இதை நீரே செய்ய வேண்டும். நீரே எல்லா உயிர்களுக்கும் புகலிடம் என்பது என் உறுதியான கருத்து.
14.71.24
त्वं चाद्यि कुरुवीराणां धर्मेण हि विराजसे ।
गुणीभूताः स्म ते राजंस्त्वं नो राजन्गुरुर्मतः।
यजस्व मदनुज्ञातः प्राप्य एष क्रतुस्त्वया ॥ १४.७१.२४ ॥
இன்று நீர் குரு வீரர்களிடையே தர்மத்தால் பிரகாசிக்கிறீர். அரசே, நாங்கள் உமக்கு அடங்கியவர்கள்; அரசே, நீர் எங்கள் குருவாகக் கருதப்படுகிறீர். என் அனுமதியுடன் யாகம் செய்வீராக — இந்த யாகம் உம்மால் அடையத்தக்கது.
14.71.25
युनक्तु नो भवान्कार्ये यत्र वाञ्छसि भारत ।
सत्यं ते प्रतिजानामि सर्वं कर्तास्मि तेऽनघ ॥ १४.७१.२५ ॥
பாரதனே, நீர் எந்தப் பணியில் விரும்புகிறீரோ அதில் எங்களை ஈடுபடுத்துக. குற்றமற்றவனே, உனக்கு உண்மையாகவே உறுதி அளிக்கிறேன்; உனக்காக அனைத்தையும் செய்வேன்.
14.71.26
भीमसेनार्जुनौ चैव तथा माद्रवतीसुतौ ।
इष्टवन्तो भविष्यन्ति त्वयीष्टवति पार्थिवे ॥ १४.७१.२६ ॥
பீமசேனனும் அர்ஜுனனும், மாத்ரியின் இரு புதல்வர்களும் கூட, அரசே, நீ யாகம் செய்யும்போது அவர்களும் யாகம் செய்தவர்களாவார்கள்.