മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.71.1
तान्समीपगताञ्श्रुत्वा पाण्डवाञ्शत्रुकर्शनः ।
वासुदेवः सहामात्यः प्रययौ ससुहृद्गणः।
ते समेत्य यथान्यायं प्रत्युद्याता दिदृक्षया ॥ १४.७१.१ ॥
ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന വാസുദേവൻ പാണ്ഡവർ അടുത്തെത്തിയെന്നു കേട്ട് അമാത്യരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടുമൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു. യഥാവിധി അവരെ കണ്ടുമുട്ടി, കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ അവർ എതിരേൽക്കാൻ വന്നു.
14.71.2
ते समेत्य तथाधर्मं पाण्डवा वृष्णिभिः सह ।
विविशुः सहिता राजन्पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १४.७१.२ ॥
യഥാവിധി അവരെ കണ്ടുമുട്ടി, പാണ്ഡവർ വൃഷ്ണികളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, രാജാവേ, വാരണസാഹ്വയം എന്ന നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
14.71.3
विशतस्तस्य सैन्यस्य खुरनेमिस्वनेन ह ।
द्यावापृथिव्यौ खं चैव सर्वमासीत्समावृतम् ॥ १४.७१.३ ॥
ആ സേന പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ കുളമ്പുകളുടെയും ചക്രവക്കുകളുടെയും ശബ്ദത്താൽ സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും ആകാശവും എല്ലാം നിറഞ്ഞു.
14.71.4
ते कोशानग्रतः कृत्वा विविशुः स्वं पुरं तदा ।
पाण्डवाः प्रीतमनसः सामात्याः ससुहृद्गणाः ॥ १४.७१.४ ॥
അവർ ഖജനാവുകൾ മുന്നിൽ വെച്ച് അപ്പോൾ സ്വന്തം നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. സന്തുഷ്ടമനസ്കരായ പാണ്ഡവർ, അമാത്യരോടും സുഹൃത്തുക്കളോടുമൊപ്പം.
14.71.5
ते समेत्य यथान्यायं धृतराष्ट्रं जनाधिपम् ।
कीर्तयन्तः स्वनामानि तस्य पादौ ववन्दिरे ॥ १४.७१.५ ॥
യഥാവിധി ജനാധിപനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെ കണ്ടുമുട്ടി, സ്വന്തം നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി.
14.71.6
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञाता गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
कुन्तीं च राजशार्दूल तदा भरतसत्तम ॥ १४.७१.६ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച്, സുബലന്റെ പുത്രിയായ ഗാന്ധാരിയുടെയും കുന്തിയുടെയും അടുത്തേക്ക് അപ്പോൾ, രാജശാർദൂലാ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
14.71.7
विदुरं यूजयित्वा च वैश्यापुत्रं समेत्य च ।
पूज्यमानाः स्म ते वीरा व्यरोचन्त विशाम्पते ॥ १४.७१.७ ॥
വിദുരനെ ആദരിച്ചും വൈശ്യപുത്രനെ കണ്ടും, ആദരിക്കപ്പെട്ട ആ വീരന്മാർ തിളങ്ങി, പ്രജാപതേ.
14.71.8
ततस्तत्परमाश्चर्यं विचित्रं महदद्भुतम् ।
शुश्रुवुस्ते तदा वीराः पितुस्ते जन्म भारत ॥ १४.७१.८ ॥
അപ്പോൾ ആ വീരന്മാർ ആ പരമാശ്ചര്യകരവും വിചിത്രവും മഹത്തും അദ്ഭുതകരവുമായ കാര്യം കേട്ടു — ഭാരതാ, നിന്റെ പിതാവിന്റെ ജന്മത്തെക്കുറിച്ച്.
14.71.9
तदुपश्रुत्य तत्कर्म वासुदेवस्य धीमतः ।
पूजार्हं पूजयामासुः कृष्णं देवकीनन्दनम् ॥ १४.७१.९ ॥
ബുദ്ധിമാനായ വാസുദേവന്റെ ആ പ്രവൃത്തി കേട്ട്, പൂജാർഹനായ ദേവകീനന്ദനനായ കൃഷ്ണനെ അവർ പൂജിച്ചു.
14.71.10
ततः कतिपयाहस्य व्यासः सत्यवतीसुतः ।
आजगाम महातेजा नगरं नागसाह्वयम् ॥ १४.७१.१० ॥
പിന്നീട് കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, സത്യവതിയുടെ പുത്രനും മഹാതേജസ്വിയുമായ വ്യാസൻ നാഗസാഹ്വയം എന്ന നഗരത്തിൽ വന്നു.
14.71.11
तस्य सर्वे यथान्यायं पूजा चक्रुः कुरूद्वहाः ।
सह वृष्ण्यन्धकव्याघ्रैरुपासांचक्रिरे तदा ॥ १४.७१.११ ॥
കുരുകുലത്തിന്റെ തലവന്മാരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ നിയമപ്രകാരം പൂജിച്ചു; അപ്പോൾ വൃഷ്ണി-അന്ധകവീരന്മാരോടൊപ്പം അവർ സേവിച്ചു.
14.71.12
तत्र नानाविधाकाराः कथाः समभिकीर्त्य वै ।
युधिष्ठिरो धर्मसुतो व्यासं वचनमब्रवीत् ॥ १४.७१.१२ ॥
അവിടെ നാനാവിധമായ കഥകൾ പറഞ്ഞശേഷം, ധർമ്മപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വ്യാസനോടു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.71.13
भवत्प्रसादाद्भगवन्यदिदं रत्नमाहृतम् ।
उपयोक्तुं तदिच्छामि वाजिमेधे महाक्रतौ ॥ १४.७१.१३ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ കൊണ്ടുവന്ന ഈ രത്നം മഹായജ്ഞമായ അശ്വമേധത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
14.71.14
तमनुज्ञातुमिच्छामि भवता मुनिसत्तम ।
त्वदधीना वयं सर्वे कृष्णस्य च महात्मनः ॥ १४.७१.१४ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അതിന് അങ്ങയുടെ അനുവാദം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞങ്ങളെല്ലാവരും അങ്ങയുടെയും മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെയും അധീനത്തിലാണ്.
14.71.15
अनुजानामि राजंस्त्वां क्रियतां यदनन्तरम् ।
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ॥ १४.७१.१५ ॥
രാജാവേ, ഞാൻ അനുവാദം നൽകുന്നു; പിന്നെ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്യുക. വിധിപ്രകാരം ദക്ഷിണയോടുകൂടി അശ്വമേധം കൊണ്ട് യജിക്കുക.
14.71.16
अश्वमेधो हि राजेन्द्र पावनः सर्वपाप्मनाम् ।
तेनेष्ट्वा त्वं विपात्मा वै भविता नात्र संशयः ॥ १४.७१.१६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, അശ്വമേധം സർവ്വപാപങ്ങളെയും ശുദ്ധമാക്കുന്നതാണ്. അതിനാൽ യജിച്ചാൽ നീ പാപരഹിതനാകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.71.17
इत्युक्तः स तु धर्मात्मा कुरुराजो युधिष्ठिरः ।
अश्वमेधस्य कौरव्य चकाराहरणे मतिम् ॥ १४.७१.१७ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ധർമ്മാത്മാവായ കുരുരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ, കൗരവ്യാ, അശ്വമേധം നടത്താൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
14.71.18
समनुज्ञाप्य तत्सर्वं कृष्मद्वैपायनं नृपः ।
वासुदेवमथाभ्येत्य वाग्मी वचनमब्रवीत् ॥ १४.७१.१८ ॥
രാജാവ് എല്ലാം കൃഷ്ണദ്വൈപായനനോട് അനുവാദം വാങ്ങി, പിന്നെ വാഗ്മിയായി വാസുദേവന്റെ അടുത്തെത്തി ഈ വാക്കു പറഞ്ഞു.
14.71.19
देवकी सुप्रजा देवी त्वया पुरुषसत्तम ।
यद्ब्रूयां त्वां महाबाहो तत्कृथास्त्वमिहाच्युत ॥ १४.७१.१९ ॥
പുരുഷോത്തമാ, അങ്ങ് ദേവകിക്ക് നല്ല സന്താനങ്ങളെ നൽകി. മഹാബാഹോ, അച്യുതാ, ഞാൻ അങ്ങയോട് പറയുന്നത് ഇവിടെ അങ്ങ് ചെയ്യുക.
14.71.20
त्वत्प्रभावार्जितान्भोगानश्नीम यदुनन्दन ।
पराक्रमेण बुद्ध्या च त्वयेयं निर्जिता मही ॥ १४.७१.२० ॥
യദുനന്ദനാ, അങ്ങയുടെ പ്രഭാവത്താൽ നേടിയ ഭോഗങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കും. പരാക്രമത്താലും ബുദ്ധിയാലും അങ്ങാണ് ഈ ഭൂമിയെ ജയിച്ചത്.
14.71.21
दीक्षयस्व त्वमात्मानं त्वं हि नः परमो गुरुः ।
त्वयीष्टवति दाशार्ह विपाप्मा भविता ह्यहम् ॥ १४.७१.२१ ॥
അങ്ങ് സ്വയം ദീക്ഷിതനാകുക; അങ്ങാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമഗുരു. ദാശാർഹാ, അങ്ങ് യാഗം ചെയ്താൽ ഞാൻ പാപരഹിതനാകും.
14.71.22
त्वं हि यज्ञो गुरुश्च त्वं धर्मज्ञस्त्वं प्रजापतिः ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.७१.२२ ॥
അങ്ങാണ് യജ്ഞം, അങ്ങാണ് ഗുരു; അങ്ങ് ധർമ്മജ്ഞനും പ്രജാപതിയുമാണ്. സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അങ്ങാണ് ഗതി എന്നത് എന്റെ ഉറച്ച അഭിപ്രായം.
14.71.23
त्वमेवैतन्महाबाहो कर्तुमर्हस्यरिंदम ।
त्वं गतिः सर्वभूतानामिति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.७१.२३ ॥
മഹാബാഹോ, അരിന്ദമാ, ഇതു അങ്ങ് തന്നെ ചെയ്യണം. അങ്ങാണ് സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ഗതി എന്നത് എന്റെ ഉറച്ച അഭിപ്രായം.
14.71.24
त्वं चाद्यि कुरुवीराणां धर्मेण हि विराजसे ।
गुणीभूताः स्म ते राजंस्त्वं नो राजन्गुरुर्मतः।
यजस्व मदनुज्ञातः प्राप्य एष क्रतुस्त्वया ॥ १४.७१.२४ ॥
ഇന്ന് അങ്ങ് കുരുവീരന്മാർക്കിടയിൽ ധർമ്മത്താൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. രാജാവേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ അധീനരാണ്; രാജാവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവായി കരുതപ്പെടുന്നു. എന്റെ അനുമതിയോടെ അങ്ങ് യാഗം ചെയ്യുക — ഈ യാഗം അങ്ങയാൽ നേടേണ്ടതാണ്.
14.71.25
युनक्तु नो भवान्कार्ये यत्र वाञ्छसि भारत ।
सत्यं ते प्रतिजानामि सर्वं कर्तास्मि तेऽनघ ॥ १४.७१.२५ ॥
ഭാരതാ, നിങ്ങൾ ഏത് കാര്യത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അതിൽ ഞങ്ങളെ നിയോഗിക്കുക. പാപരഹിതനേ, നിങ്ങളോട് സത്യമായി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു; നിങ്ങൾക്കായി എല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും.
14.71.26
भीमसेनार्जुनौ चैव तथा माद्रवतीसुतौ ।
इष्टवन्तो भविष्यन्ति त्वयीष्टवति पार्थिवे ॥ १४.७१.२६ ॥
ഭീമസേനനും അർജ്ജുനനും മാദ്രിയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരും, രാജാവേ, നീ യാഗം ചെയ്യുമ്പോൾ യാഗം ചെയ്തവരാകും.