Mahābhārata · Adhyāya 14.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.73.1
दीक्षाकाले तु सम्प्राप्ते ततस्ते सुमहर्त्विजः ।
विधिवद्दीक्षयामासुरश्वमेधाय पार्थिवम् ॥ १४.७३.१ ॥
Als die Zeit der Weihe gekommen war, weihten jene großen Priester den König nach Vorschrift für das Pferdeopfer.
14.73.2
कृत्वा स पशुमेधांश्च दीक्षितः पाण्डुनन्दनः ।
धर्मराजो महातेजाः सहर्त्विग्भिर्व्यरोचत ॥ १४.७३.२ ॥
Nachdem er die Tieropfer vollzogen hatte, strahlte der geweihte Sohn Pāṇḍus, der Dharmarāja von großem Glanz, zusammen mit den Priestern.
14.73.3
हयश्च हयमेधार्थं स्वयं स ब्रह्मवादिना ।
उत्सृष्टः शास्त्रविधिना व्यासेनामिततेजसा ॥ १४.७३.३ ॥
Das Pferd für das Pferdeopfer wurde von Vyāsa selbst, dem Verkünder des Brahman von grenzenlosem Glanz, gemäß der Lehrvorschrift freigelassen.
14.73.4
स राजा राजधर्मेण दीक्षितो विबभौ तदा ।
हेममाली रुक्मकण्ठः प्रदीप्त इव पावकः ॥ १४.७३.४ ॥
Nach der Pflicht der Könige geweiht, strahlte jener König damals, mit goldener Girlande und goldenem Hals, wie ein loderndes Feuer.
14.73.5
कृष्णाजिनी दण्डपाणिः क्षौमवासाः स धर्मजः ।
विबभौ द्युतिमान्भूयः प्रजापतिरिवाध्वरे ॥ १४.७३.५ ॥
In eine schwarze Antilopenhaut gekleidet, den Stab in der Hand, im Leinengewand, strahlte jener Sohn des Dharma erneut, leuchtend wie Prajāpati beim Opfer.
14.73.6
तथैवास्यर्त्विजः सर्वे तुल्यवेषा विशांपते ।
बभूवुरर्जुनश्चापि प्रदीप्त इव पावकः ॥ १४.७३.६ ॥
Ebenso, o Herr der Völker, wurden alle seine Priester in der Kleidung gleich, und auch Arjuna wurde wie ein loderndes Feuer.
14.73.7
श्वेताश्वः कपिकेतुश्च ससाराश्वं धनञ्जयः ।
विधिवत्पृथिवीपाल धर्मराजस्य शासनात् ॥ १४.७३.७ ॥
O Beschützer der Erde, Dhanañjaya, der Weißrossige mit dem Affenbanner, folgte dem Pferd nach Vorschrift, auf den Befehl König Dharmas.
14.73.8
क्षिपन्गाण्डिवं राजन्बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
तमश्वं पृथिवीपाल मुदा युक्तः ससार च ॥ १४.७३.८ ॥
O König, den Gāṇḍīva-Bogen spannend, mit einem Lederschutz um die Finger gebunden, o Beschützer der Erde, folgte er jenem Pferd freudig.
14.73.9
अनुमार्गं तदा राजन्नागमत्तत्पुरं विभो ।
द्रष्टुकामं कुरुश्रेष्ठं प्रयास्यनतं धनञ्जयम् ॥ १४.७३.९ ॥
O König, o Mächtiger, da kam er, begierig, Dhanañjaya, den Besten der Kurus, beim Aufbruch zu sehen, nicht den Weg hinter ihm zu jener Stadt.
14.73.10
तेषामन्योन्यसम्मर्दादूष्मेव समाजायत ।
दिदृक्षूणां हयं तं च तं चैव हयसारिणम् ॥ १४.७३.१० ॥
Aus dem gegenseitigen Gedränge derer, die das Pferd und seinen Lenker sehen wollten, schien Hitze zu entstehen.
14.73.11
ततः शब्दो महाराज दिशः खं प्रतिपूरयन् ।
बभूव प्रेक्षतां नॄमां कुन्तीपुत्रं धनंजयम् ॥ १४.७३.११ ॥
Dann, o großer König, erhob sich ein Laut, der die Himmelsrichtungen und den Himmel erfüllte – der Laut der Menschen, die Dhanañjaya, den Sohn der Kuntī, anblickten.
14.73.12
एष गच्छति कौन्तेयस्तुरगश्चैव दीप्तिमान् ।
समन्वेति महाबाहुः संस्पृशन्धनुरुत्तमम् ॥ १४.७३.१२ ॥
Sieh, der Sohn der Kuntī geht, und das strahlende Pferd ebenso; der Mächtigarmige folgt ihm und berührt seinen vortrefflichen Bogen.
14.73.13
एवं शुश्राव वदतां गिरो जिष्णुरुदारधीः ।
स्वस्ति तेऽस्तु व्रजारिष्टं पुनश्चैहीति भारत ॥ १४.७३.१३ ॥
So hörte Jiṣṇu (Arjuna), der hochgesinnte, die Worte der Sprechenden: 'Heil dir! Geh unversehrt und komm wieder, Nachkomme des Bharata.'
14.73.14
अथापरे मनुष्येन्द्र पुरुषा वाक्यमब्रुवन् ।
नैनं पश्याम सम्मर्दे धनुरेतत्प्रदृश्यते ॥ १४.७३.१४ ॥
Da sprachen andere Männer, Herr der Menschen, diese Worte: 'Wir sehen ihn nicht im Gedränge der Schlacht, doch dieser Bogen wird sichtbar.'
14.73.15
एतद्धि भीमनिर्ह्रादं विश्रुतं गाण्डिवं धनुः ।
स्वस्ति गच्छत्वरिष्टो वै पन्थानमकुतोभयम्।
निवृत्तमेनं द्रक्ष्यामः पुनरेष्यति च ध्रुवम् ॥ १४.७३.१५ ॥
Dies ist der berühmte Gāṇḍīva-Bogen mit dem schrecklichen Dröhnen. Möge er wohlbehalten und unversehrt den furchtlosen Weg gehen. Bei seiner Rückkehr werden wir ihn sehen; er wird gewiss wiederkommen.
14.73.16
एवमाद्या मनुष्याणां स्त्रीणां च भरतर्षभ ।
शुश्राव मधुरा वाचः पुनःपुनरुदारधीः ॥ १४.७३.१६ ॥
Und er, der hochgesinnte, o Stier der Bharatas, hörte immer wieder solch süße Worte von Männern und Frauen.
14.73.17
याज्ञवल्क्यस्य शिष्यश्च कुशलो यज्ञकर्मणि ।
प्रायात्पार्थेन सहितः शान्त्यर्थं वेदपारगः ॥ १४.७३.१७ ॥
Der Schüler Yājñavalkyas, der in den Opferriten geschickt und in den Veden bewandert war, zog mit Pārtha zum Zweck des Friedens.
14.73.18
ब्राह्मणाश्च महीपाल बहवो वेदपारगाः ।
अनुजग्मुर्महात्मानं क्षत्रियाश्च विशाम्पते।
विधिवत्पृथिवीपाल धर्मराजस्य शासनात् ॥ १४.७३.१८ ॥
Viele Brahmanen, Meister der Veden, und auch Kṣatriyas, o Herr der Völker, o Beschützer der Erde, folgten dem Großherzigen gemäß der Vorschrift, auf Geheiß des Dharma-Königs.
14.73.19
पाण्डवैः पृथिवीमश्वो निर्जितामस्त्रतेजसा ।
चचार स महाराज यथादेशं च सत्तम ॥ १४.७३.१९ ॥
Über die von den Pāṇḍavas durch die Kraft ihrer Waffen eroberte Erde zog jenes Pferd umher, großer König, gemäß den Gegenden, Bester der Guten.
14.73.20
तत्र युद्धानि वृत्तानि यान्यासन्पाण्डवस्य ह ।
तानि वक्ष्यामि ते वीर विचित्राणि महान्ति च ॥ १४.७३.२० ॥
Die Schlachten und Ereignisse, die sich dort für die Pāṇḍavas ereigneten, will ich dir erzählen, jene wunderbaren und großen Dinge, o Held.
14.73.21
स हयः पृथिवीं राजन्प्रदक्षिणमवर्तत ।
ससारेत्तरतः पूर्वं तन्निबोध महीपते ॥ १४.७३.२१ ॥
Jenes Pferd, o König, wandte sich und umkreiste die Erde im Uhrzeigersinn; zuerst zog es von der anderen Seite her. Höre dies, Herr der Erde.
14.73.22
अवमृद्रन्स राष्ट्राणि पार्थिवानां हयोत्तमः ।
शनैस्तदा परिययौ श्वेताश्वश्च महारथः ॥ १४.७३.२२ ॥
Die Reiche der Könige zertretend, zog jenes beste der Pferde damals langsam umher, und ebenso der große Wagenkämpfer mit den weißen Pferden.
14.73.23
तत्र सङ्गणना नास्ति राज्ञामयुतशस्तदा ।
येऽयुध्यन्त महाराज क्षत्रिया हतबान्धवाः ॥ १४.७३.२३ ॥
Die Könige waren damals nicht zu zählen, zu Zehntausenden; großer König, die Krieger, die dort kämpften, deren Verwandte bereits erschlagen waren.
14.73.24
किराता यवना राजन्बहवोऽसिधनुर्धराः ।
म्लेच्छाश्चान्ये बहुविधाः पूर्वं ये निकृता रणे ॥ १४.७३.२४ ॥
Kirātas und Yavanas, o König, viele mit Schwert und Bogen, und andere Barbaren vielerlei Art, die früher im Kampf besiegt worden waren.
14.73.25
आर्याश्च पृथिवीपालाः प्रहृष्टनरवाहनाः ।
समीयुः पाण्डुपुत्रेण बहवो युद्धदुर्मदाः ॥ १४.७३.२५ ॥
Die edlen Könige, Beschützer der Erde, froh mit ihren Männern und Reittieren, viele und berauscht vom Kampfesstolz, trafen auf den Sohn Pāṇḍus.
14.73.26
एवं वृत्तानि युद्धानि तत्रतत्र महीपते ।
अर्जुनस्य महीपालैर्नानादेशसमागतैः ॥ १४.७३.२६ ॥
So, o Herr der Erde, fanden hier und dort Kämpfe Arjunas statt, mit Königen, die aus verschiedenen Ländern zusammengekommen waren.
14.73.27
यान्यत्र हयतो राजन्प्रवृत्तानि महान्ति च ।
तानि युद्धानि वक्ष्यामि कौन्तेयस्य तवानघ ॥ १४.७३.२७ ॥
Die großen Schlachten, die hier, o König, dem Pferd folgend stattfanden, jene Schlachten des Sohnes der Kuntī, will ich dir erzählen, o Makelloser.