Mahābhārata · Adhyāya 14.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.77.1
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत ॥ १४.७७.१ ॥
Oh Bhārata, tras vencer y apaciliar entonces al rey, hijo de Bhagadatta, el caballo fue soltado y marchó hacia los Saindhavas.
14.77.2
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ॥ १४.७७.२ ॥
Entonces tuvo lugar una batalla de aquel de la diadema con los saindhavas, oh gran rey, con los supervivientes y también con los hijos de los muertos.
14.77.3
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम् ॥ १४.७७.३ ॥
Al oír que aquel de caballos blancos, toro de los Pāṇḍavas, había descendido a su reino, los reyes, sin poder soportarlo, salieron a su encuentro.
14.77.4
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ॥ १४.७७.४ ॥
Y no sintieron temor del hijo de Pṛthā, que había tomado aquel caballo en la frontera del reino como si fuera veneno, ni de Bhīmasena, que venía inmediatamente después.
14.77.5
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम् ॥ १४.७७.५ ॥
No lejos del caballo del sacrificio se toparon con Bībhatsu (Arjuna), con el arco en la mano, de pie a pie.
14.77.6
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि ॥ १४.७७.६ ॥
Entonces aquellos reyes de gran valor, que antes habían sido derrotados en batalla, deseando vencer, rodearon a aquel tigre entre los hombres.
14.77.7
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ १४.७७.७ ॥
Entonces, proclamando sus nombres, linajes y múltiples hazañas, cubrieron a Pārtha con una lluvia de flechas.
14.77.8
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन् ॥ १४.७७.८ ॥
Lanzando haces de flechas, parando y contraatacando, deseando la victoria en la batalla, rodearon al hijo de Kuntī.
14.77.9
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ॥ १४.७७.९ ॥
Al ver a aquel Kṛṣṇa de acciones feroces a pie en la batalla, todos los héroes que estaban en sus carros lucharon contra él.
14.77.10
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ १४.७७.१० ॥
Golpearon a aquel héroe, destructor de los Nivātakavacas, aniquilador de los Saṃśaptakas y matador del Saindhava (Jayadratha).
14.77.11
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन् ॥ १४.७७.११ ॥
Entonces, habiendo rodeado a Bībhatsu (Arjuna) con mil carros y diez mil elefantes, se llenaron de alegría.
14.77.12
स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ १४.७७.१२ ॥
Recordando, oh descendiente de Kuru, la muerte del rey de Sindhu Jayadratha en la batalla, a manos del arquero diestro en ambas manos en aquel combate.
14.77.13
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ॥ १४.७७.१३ ॥
Entonces todos lanzaron lluvias de flechas como nubes de tormenta. Cubierto por ellas, Pārtha brilló como el sol entre las nubes.
14.77.14
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ॥ १४.७७.१४ ॥
Completamente cubierto de flechas, aquel toro de los Pāṇḍavas resplandeció. Oh Bhārata, era como un pájaro que se mueve entre las filas de cinco en cinco.
14.77.15
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः ॥ १४.७७.१५ ॥
Entonces, oh hijo de Kuntī, los tres mundos, atormentados por las flechas, clamaron con lamento. Oh rey, el sol se tornó rojo por el polvo.
14.77.16
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते ॥ १४.७७.१६ ॥
Entonces, oh gran rey, sopló un viento que erizaba el cabello, y Rāhu devoró el sol como en el eclipse, oh señor del pueblo.
14.77.17
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ॥ १४.७७.१७ ॥
Meteoros que se dispersaban por todas partes golpearon el sol, y oh rey, la gran montaña Kailāsa tembló.
14.77.18
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च ॥ १४.७७.१८ ॥
Llenos de dolor y pesar, exhalaron alientos ardientes. Los siete sabios se llenaron de temor, y también los sabios divinos.
14.77.19
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा ॥ १४.७७.१९ ॥
Atravesando rápidamente el disco de la luna, cayó la liebre (marca); y todas las direcciones quedaron invertidas y cubiertas de humo.
14.77.20
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ॥ १४.७७.२० ॥
Semejantes a un asno y rojos, portando arcos, con relámpagos, las nubes cubrieron el cielo y derramaron carne y sangre.
14.77.21
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७७.२१ ॥
Así fue entonces, cuando el héroe estaba cubierto por una lluvia de flechas. Oh Phālguna, mejor de los Bharatas, aquello se volvió como algo maravilloso.
14.77.22
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ॥ १४.७७.२२ ॥
Cuando fue cubierto por todos lados por la red de flechas, por la confusión cayó el arco Gāṇḍīva, y el agarre se escapó de su mano.
14.77.23
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे ॥ १४.७७.२३ ॥
Cuando él cayó en esa confusión, los guerreros de Sindhu al instante lanzaron una gran red de flechas sobre el gran auriga, cuyo valor se había ido.
14.77.24
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन् ॥ १४.७७.२४ ॥
Entonces, sabiendo que Pārtha había caído en la confusión, todos los moradores del cielo, con la mente aterrorizada, se volvieron pacificadores para él.
14.77.25
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ १४.७७.२५ ॥
Entonces todos los sabios divinos, así como los siete sabios y los sabios brahmanes, murmuraron oraciones por la victoria del sabio Pārtha.
14.77.26
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ॥ १४.७७.२६ ॥
Entonces, oh rey, cuando el esplendor de Pārtha fue encendido por los dioses, el sabio, conocedor de las armas supremas, se mantuvo en la batalla inmóvil como una montaña.
14.77.27
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ॥ १४.७७.२७ ॥
Entonces el gozo de los Kauravas tensó su arco divino, y su gran sonido se alzó una y otra vez como el ruido de una máquina.
14.77.28
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः ॥ १४.७७.२८ ॥
Entonces el poderoso llovió una lluvia de flechas sobre sus enemigos con su arco, como Pārtha, igual que Indra hace llover.
14.77.29
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः ॥ १४.७७.२९ ॥
Entonces todos aquellos guerreros sindhus, junto con sus reyes, quedaron cubiertos de flechas y no se les veía, como árboles cubiertos de langostas.
14.77.30
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः ॥ १४.७७.३० ॥
Aterrorizados por su sonido, atormentados por el miedo, huyeron; y los pueblos de Sindhu, atormentados por el dolor, derramaron lágrimas y se lamentaron.
14.77.31
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत् ॥ १४.७७.३१ ॥
Y aquel poderoso tigre entre los hombres, girando como una rueda de fuego, se movió entre todos aquellos sindhus y, oh rey, los cubrió con redes de flechas.
14.77.32
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत् ॥ १४.७७.३२ ॥
Habiendo lanzado en todas las direcciones aquella red de flechas, semejante a una ilusión mágica, el matador de enemigos se alzó como Mahendra, portador del rayo.
14.77.33
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ १४.७७.३३ ॥
Habiendo desgarrado aquel ejército, semejante a un banco de nubes, con lluvias de flechas, el mejor de los kurus resplandeció como el sol en otoño.