ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.77.1
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत ॥ १४.७७.१ ॥
ಭಾರತ, ಆಗ ಭಗದತ್ತನ ಮಗನಾದ ರಾಜನನ್ನು ಗೆದ್ದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಕುದುರೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಾಗಿ ಅದು ಸಿಂಧುದೇಶದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು.
14.77.2
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ॥ १४.७७.२ ॥
ಆಗ ಆ ಕಿರೀಟಧಾರಿಗೆ ಸೈಂಧವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಸಂಭವಿಸಿತು, ಮಹಾರಾಜ, ಉಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೂ.
14.77.3
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम् ॥ १४.७७.३ ॥
ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬಿಳಿಕುದುರೆಯವನು ತಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಳಿದನೆಂದು ಕೇಳಿ, ಆ ರಾಜರು ಸಹಿಸದೆ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹೊರಟರು.
14.77.4
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ॥ १४.७७.४ ॥
ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷದಂತಿದ್ದ ಆ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಭಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ತಕ್ಷಣ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಭೀಮಸೇನನಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲ.
14.77.5
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम् ॥ १४.७७.५ ॥
ಯಜ್ಞಾಶ್ವದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ಕಾಲ್ನಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಅವರು ಎದುರಿಸಿದರು.
14.77.6
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि ॥ १४.७७.६ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಬಲರಾದ ರಾಜರು, ಮೊದಲು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತವರು, ಗೆಲ್ಲುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
14.77.7
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ १४.७७.७ ॥
ಆಗ ಅವರು ಆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಅವನ ಹೆಸರುಗಳು, ಗೋತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದರು.
14.77.8
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन् ॥ १४.७७.८ ॥
ಅವರು ಬಾಣಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತ, ದಾಳಿ-ಪ್ರತಿದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತ, ರಣದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸುತ್ತುವರಿದರು.
14.77.9
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ॥ १४.७७.९ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರಕರ್ಮಿಯಾದ ಆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ರಥಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ವೀರರೂ ಅವನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
14.77.10
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ १४.७७.१० ॥
ನಿವಾತಕವಚರನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿದ, ಸಂಶಪ್ತಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ, ಸೈಂಧವ (ಜಯದ್ರಥ) ನನ್ನು ವಧಿಸಿದ ಆ ವೀರನನ್ನು ಅವರು ಹೊಡೆದರು.
14.77.11
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन् ॥ १४.७७.११ ॥
ನಂತರ ಸಾವಿರ ರಥಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಆನೆಗಳಿಂದ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸುತ್ತುವರಿದು ಅವರು ಸಂತೋಷಚಿತ್ತರಾದರು.
14.77.12
स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ १४.७७.१२ ॥
ಓ ಕೌರವ್ಯ! ವೀರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧುರಾಜ ಜಯದ್ರಥನ ವಧೆಯನ್ನು, ಆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಮಾಡಿದ ವಧೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
14.77.13
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ॥ १४.७७.१३ ॥
ಆಗ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಅವುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾರ್ಥನು ಮೇಘಗಳ ನಡುವೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
14.77.14
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ॥ १४.७७.१४ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾಂಡವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊಳೆದನು. ಓ ಭಾರತ, ಐದು ಸಾಲುಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಪಕ್ಷಿಯಂತಿದ್ದನು.
14.77.15
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः ॥ १४.७७.१५ ॥
ಆಗ ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿದವು. ಓ ರಾಜನೇ, ಸೂರ್ಯನು ಧೂಳಿನಿಂದ ಕೆಂಪಾದನು.
14.77.16
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते ॥ १४.७७.१६ ॥
ಆಗ ಓ ಮಹಾರಾಜ, ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು. ಓ ವಿಶಾಂಪತೇ, ಗ್ರಹಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಹು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗಿದಂತಾಯಿತು.
14.77.17
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ॥ १४.७७.१७ ॥
ಉಲ್ಕೆಗಳು ಸುತ್ತಲೂ ಚದುರಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆದವು. ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾಪರ್ವತ ಕೈಲಾಸವೂ ನಡುಗಿತು.
14.77.18
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च ॥ १४.७७.१८ ॥
ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವರು ಅತಿ ಬಿಸಿಯಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು. ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಭಯಗೊಂಡರು, ದೇವರ್ಷಿಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.
14.77.19
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा ॥ १४.७७.१९ ॥
ಚಂದ್ರಮಂಡಲವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಭೇದಿಸಿ ಶಶ (ಚಿಹ್ನೆ) ಬಿದ್ದಿತು. ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಹೊಗೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದವು.
14.77.20
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ॥ १४.७७.२० ॥
ಕತ್ತೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಂತೆ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸಿದವು.
14.77.21
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७७.२१ ॥
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೀರನು (ಅರ್ಜುನ) ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಹೀಗಾಯಿತು. ಫಲ್ಗುನನೇ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಯಿತು.
14.77.22
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ॥ १४.७७.२२ ॥
ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಮೋಹದಿಂದ ಗಾಂಡೀವ ಬಿಲ್ಲು ಬಿದ್ದಿತು; ಕೈಯ ಹಿಡಿತವೂ ಜಾರಿತು.
14.77.23
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे ॥ १४.७७.२३ ॥
ಅವನು ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ಸೈಂಧವ ವೀರರು ತಕ್ಷಣ, ಧೈರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆ ಮಹಾರಥನ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಜಾಲವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರು.
14.77.24
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन् ॥ १४.७७.२४ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು, ದ್ವಿವೌಕಸರೆಲ್ಲರೂ ಭಯಭೀತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ನೀಡುವವರಾದರು.
14.77.25
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ १४.७७.२५ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾರ್ಥನ ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಜಪಿಸಿದರು.
14.77.26
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ॥ १४.७७.२६ ॥
ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪಾರ್ಥನ ತೇಜಸ್ಸು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದಾಗ, ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನೂ ಆದ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲನಾಗಿ ನಿಂತನು.
14.77.27
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ॥ १४.७७.२७ ॥
ಆಗ ಕೌರವರ ಸಂತೋಷವಾದ ಅವನು ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದನು; ಅದರ ಮಹಾ ಶಬ್ದವು ಯಂತ್ರದ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಪದೇಪದೇ ಕೇಳಿಸಿತು.
14.77.28
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः ॥ १४.७७.२८ ॥
ಆಗ ಆ ಪ್ರಭು ಶತ್ರುಗಳತ್ತ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ ಪಾರ್ಥನು ಸುರಿಸಿದನು.
14.77.29
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः ॥ १४.७७.२९ ॥
ಆಗ ಸಿಂಧುದೇಶದ ಆ ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಮಿಡತೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಮರಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
14.77.30
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः ॥ १४.७७.३० ॥
ಅವನ ಶಬ್ದದಿಂದ ಅವರು ನಡುಗಿದರು; ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಓಡಿದರು; ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಸಿಂಧುವಿನ ಜನರು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ ಶೋಕಿಸಿದರು.
14.77.31
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत् ॥ १४.७७.३१ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆ ನರವ್ಯಾಘ್ರನು ಅಲಾತಚಕ್ರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತ ಆ ಸೈಂಧವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ರಾಜನೇ, ಬಾಣಜಾಲಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
14.77.32
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत् ॥ १४.७७.३२ ॥
ಇಂದ್ರಜಾಲದಂತಿದ್ದ ಆ ಬಾಣಜಾಲವನ್ನು ಶತ್ರುಹಂತಕನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟನು; ವಜ್ರಧಾರಿ ಮಹೇಂದ್ರನಂತೆ.
14.77.33
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ १४.७७.३३ ॥
ಮೇಘಸಮೂಹದಂತಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸೀಳಿ, ಕೌರವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಶರದೃತುವಿನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.