ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.77.1
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत ॥ १४.७७.१ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେତେବେଳେ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି ଶାନ୍ତ କରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଛାଡ଼ିବାରୁ ତାହା ସିନ୍ଧୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲା।
14.77.2
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ॥ १४.७७.२ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି କିରୀଟୀଙ୍କର ସୈନ୍ଧବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ହେ ମହାରାଜ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଓ ନିହତମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ।
14.77.3
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम् ॥ १४.७७.३ ॥
ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ୱେତବାହନ ସେମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସେହି ରାଜାମାନେ ସହ୍ୟ ନକରି ତାଙ୍କୁ ଆଗେଇ ଗଲେ।
14.77.4
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ॥ १४.७७.४ ॥
ସୀମାରେ ବିଷ ପରି ସେହି ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିଥିବା ପାର୍ଥଙ୍କଠାରୁ, ଓ ତୁରନ୍ତ ପଛରେ ଥିବା ଭୀମସେନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଭୟ କଲେ ନାହିଁ।
14.77.5
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम् ॥ १४.७७.५ ॥
ଯଜ୍ଞାଶ୍ୱ ନିକଟରେ, ହାତରେ ଧନୁ ଧରି ପାଦରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ସେମାନେ ସାମ୍ନା କଲେ।
14.77.6
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि ॥ १४.७७.६ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ମହାବଳୀ ରାଜାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ, ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ଦେଲେ।
14.77.7
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ १४.७७.७ ॥
ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେହି ପାର୍ଥଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ତାଙ୍କ ନାମ, ଗୋତ୍ର ଓ ବିବିଧ କର୍ମର କୀର୍ତ୍ତନ କରି ଶରବର୍ଷଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁଥିଲେ।
14.77.8
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन् ॥ १४.७७.८ ॥
ସେମାନେ ଶରସମୂହ ନିକ୍ଷେପ କରି, ଆକ୍ରମଣ ଓ ପ୍ରତ୍ୟାକ୍ରମଣ କରି, ରଣରେ ଜୟ ଇଚ୍ଛା କରି କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ଘେରି ଦେଲେ।
14.77.9
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ॥ १४.७७.९ ॥
ରଣରେ ଉଗ୍ରକର୍ମା ସେହି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ପାଦଚାରୀ ଦେଖି ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ତ ବୀର ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
14.77.10
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ १४.७७.१० ॥
ନିବାତକବଚମାନଙ୍କର ଅନ୍ତକାରୀ, ସଂଶପ୍ତକମାନଙ୍କର ସଂହାରକାରୀ ଏବଂ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କର ବଧକାରୀ ସେହି ବୀରଙ୍କୁ ସେମାନେ ପ୍ରହାର କଲେ।
14.77.11
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन् ॥ १४.७७.११ ॥
ତା'ପରେ ହଜାର ରଥ ଓ ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ) ଘେରି ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନଚିତ୍ତ ହେଲେ।
14.77.12
स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ १४.७७.१२ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ! ବୀରମାନେ ରଣରେ ସିନ୍ଧୁରାଜ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କ ବଧ ଓ ସେ ସଂଗ୍ରାମରେ ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ) କୃତ ତାଙ୍କ ବଧକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।
14.77.13
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ॥ १४.७७.१३ ॥
ଏବେ ମେଘ ପରି ସମସ୍ତେ ଶରବର୍ଷା କଲେ। ସେଥିରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ପାର୍ଥ ମେଘ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୋଭିଲେ।
14.77.14
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ॥ १४.७७.१४ ॥
ବାଣରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଚ୍ଛାଦିତ ସେ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଭିଲେ। ହେ ଭାରତ, ସେ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ ସାରି ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି ଥିଲେ।
14.77.15
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः ॥ १४.७७.१५ ॥
ତା'ପରେ ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଶରପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ ହାହାକାର କଲା। ହେ ରାଜନ, ଧୂଳିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରକ୍ତିମ ହେଲେ।
14.77.16
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते ॥ १४.७७.१६ ॥
ତା'ପରେ ହେ ମହାରାଜ, ରୋମାଞ୍ଚକର ପବନ ବହିଲା। ହେ ବିଶାମ୍ପତି, ପର୍ବ ସମୟରେ ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରାସ କଲା ପରି ହେଲା।
14.77.17
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ॥ १४.७७.१७ ॥
ଉଲ୍କା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବିକୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଆଘାତ କଲେ। ହେ ରାଜନ, ମହାପର୍ବତ କୈଳାସ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଲା।
14.77.18
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च ॥ १४.७७.१८ ॥
ଦୁଃଖ-ଶୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେମାନେ ଅତି ଉଷ୍ଣ ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ। ସପ୍ତର୍ଷିମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, ଦେବର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
14.77.19
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा ॥ १४.७७.१९ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳକୁ ଶୀଘ୍ର ଭେଦ କରି ଶଶକ (ଚିହ୍ନ) ପଡ଼ିଲା। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓଲଟା ହୋଇ ଧୂଆଁରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ।
14.77.20
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ॥ १४.७७.२० ॥
ଗଧ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ପରି, ଧନୁ ଧାରଣ କରି, ବିଜୁଳି ସହିତ ମେଘମାନେ ଆକାଶ ଆବୃତ କରି ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ବର୍ଷାଇଲେ।
14.77.21
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७७.२१ ॥
ସେତେବେଳେ ବୀର (ଅର୍ଜୁନ) ଶର ବର୍ଷାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେବାରୁ ଏହା ଘଟିଲା। ହେ ଫାଲ୍ଗୁନ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
14.77.22
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ॥ १४.७७.२२ ॥
ତାଙ୍କୁ ଚାରିପଟେ ଶର-ଜାଲରେ ଆବୃତ ଦେଖି ମୋହରୁ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ପଡ଼ିଗଲା; ହାତର ଧରାଟି ମଧ୍ୟ ଖସିଗଲା।
14.77.23
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे ॥ १४.७७.२३ ॥
ସେ ମୋହରେ ପଡ଼ିବାରୁ ସୈନ୍ଧବ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶୀଘ୍ର, ସାହସ ହରାଇଥିବା ସେହି ମହାରଥୀ ଉପରେ ବଡ଼ ଶର-ଜାଲ ମାରିଲେ।
14.77.24
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन् ॥ १४.७७.२४ ॥
ତା'ପରେ ପାର୍ଥ ମୋହରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ଦ୍ୱିବୌକସ (ଦେବତା) ସମସ୍ତେ ଭୀତ ମନରେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତିକର୍ତ୍ତା ହେଲେ।
14.77.25
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ १४.७७.२५ ॥
ଏବେ ସମସ୍ତ ଦେବର୍ଷି, ସେହିପରି ସପ୍ତର୍ଷି ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପାର୍ଥଙ୍କ ବିଜୟ ପାଇଁ ଜପ କଲେ।
14.77.26
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ॥ १४.७७.२६ ॥
ତା'ପରେ ହେ ରାଜନ୍, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାର୍ଥଙ୍କ ତେଜ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ପରମାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାତା ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପର୍ବତ ପରି ଅଚଳ ହୋଇ ଛିଡ଼ା ହେଲେ।
14.77.27
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ॥ १४.७७.२७ ॥
ଏବେ କୌରବମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ସେ ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଟାଣିଲେ; ତାଙ୍କର ମହାନ ଶବ୍ଦ ଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ପରି ବାରମ୍ବାର ଉଠିଲା।
14.77.28
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः ॥ १४.७७.२८ ॥
ଏବେ ସେ ସମର୍ଥ ପାର୍ଥ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧନୁରେ ବାଣବର୍ଷା କଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ବର୍ଷା କରିବା ପରି।
14.77.29
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः ॥ १४.७७.२९ ॥
ଏବେ ସିନ୍ଧୁଦେଶର ସେହି ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇ, ପଙ୍ଗପାଳରେ ଘେରା ଗଛ ପରି ଦେଖାଗଲେ ନାହିଁ।
14.77.30
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः ॥ १४.७७.३० ॥
ତା'ର ଶବ୍ଦରେ ସେମାନେ ଭୀତ ହେଲେ; ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ପଳାଇଲେ; ଶୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ସିନ୍ଧୁ ଲୋକେ ଲୁହ ଝରାଇ ବିଳାପ କଲେ।
14.77.31
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत् ॥ १४.७७.३१ ॥
ବଳବାନ ସେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ଅଲାତଚକ୍ର ପରି ଘୂରି ସେ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ଧବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କଲେ; ହେ ରାଜନ, ଶରଜାଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
14.77.32
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत् ॥ १४.७७.३२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଜାଳ ସଦୃଶ ସେ ବାଣଜାଳ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି।
14.77.33
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ १४.७७.३३ ॥
ମେଘସମୂହ ସଦୃଶ ସେ ସୈନ୍ୟକୁ ଶରବୃଷ୍ଟିରେ ବିଦାରି କୌରବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶରତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୋଭିଲେ।