மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.77.1
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत ॥ १४.७७.१ ॥
பாரதா, அப்போது பகதத்தனின் மகனாகிய அரசனை வென்று சமாதானப்படுத்திய பின், குதிரை விடுவிக்கப்பட்டு சிந்துவாசிகளை நோக்கிச் சென்றது.
14.77.2
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ॥ १४.७७.२ ॥
அப்போது அந்தக் கிரீடதாரியான அர்ஜுனனுக்கு சைந்தவர்களுடன் போர் நடந்தது; மகாராஜா, கொல்லப்படாமல் எஞ்சியவர்களுடனும், கொல்லப்பட்டவர்களின் மகன்களுடனும் கூட.
14.77.3
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम् ॥ १४.७७.३ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனான வெள்ளைக் குதிரையுடையவன் தங்கள் நாட்டில் இறங்கியதைக் கேட்ட அரசர்கள் பொறுக்காமல் அவனை எதிர்கொள்ளச் சென்றனர்.
14.77.4
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ॥ १४.७७.४ ॥
எல்லையில் விஷம் போன்ற அந்தக் குதிரையைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த அந்தப் பார்த்தனிடமோ, அடுத்து வந்த பீமசேனனிடமோ அவர்கள் பயப்படவில்லை.
14.77.5
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम् ॥ १४.७७.५ ॥
யாகக் குதிரைக்கு அருகில், கையில் வில்லுடன் கால்நடையாக நின்ற பீபத்ஸுவை (அர்ஜுனனை) அவர்கள் எதிர்கொண்டனர்.
14.77.6
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि ॥ १४.७७.६ ॥
அப்போது போரில் முன்பு தோல்வியடைந்த அந்த மகா வீர அரசர்கள், வெல்ல விரும்பி அந்த நரவியாக்கிரனைச் சூழ்ந்துகொண்டனர்.
14.77.7
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ १४.७७.७ ॥
அப்போது அவர்கள் அந்த பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) அவனுடைய பெயர்களையும், குலங்களையும், பல்வேறு செயல்களையும் புகழ்ந்து பாடியபடி அம்புமழையால் மூடினர்.
14.77.8
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन् ॥ १४.७७.८ ॥
அவர்கள் அம்புக் கூட்டங்களை எய்தும், தாக்குதலும் எதிர்த்தாக்குதலும் செய்தும், போரில் வெற்றியை விரும்பியவர்களாய் குந்தியின் மகனை (அர்ஜுனனை) சூழ்ந்தனர்.
14.77.9
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ॥ १४.७७.९ ॥
போரில் கொடிய செயல்கள் புரிந்த அந்த கிருஷ்ணனை (அர்ஜுனனை) நடந்து நிற்கக் கண்டு, தேர்களில் நின்ற வீரர்கள் அனைவரும் அவனுடன் போரிட்டனர்.
14.77.10
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ १४.७७.१० ॥
அவர்கள் நிவாதகவசர்களை அழித்தவனும், சம்சப்தகர்களை அழித்தவனும், சிந்து நாட்டு ஜயத்ரதனைக் கொன்றவனுமான அந்த வீரனை தாக்கினர்.
14.77.11
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन् ॥ १४.७७.११ ॥
பின்னர் ஆயிரம் தேர்களாலும் பத்தாயிரம் யானைகளாலும் பீபத்சுவை (அர்ஜுனனை) சூழ்ந்து அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
14.77.12
स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ १४.७७.१२ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே! வீரர்கள் போரில் சிந்துநாட்டரசன் ஜயத்ரதனின் வதத்தையும், போரில் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) அதைச் செய்ததையும் நினைவுகூர்ந்தனர்.
14.77.13
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ॥ १४.७७.१३ ॥
பின்னர் மேகங்களைப் போல அனைவரும் அம்புமழைகளைப் பொழிந்தனர். அவற்றால் மூடப்பட்ட பார்த்தன் மேகங்களுக்கிடையில் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
14.77.14
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ॥ १४.७७.१४ ॥
அம்புகளால் முழுவதுமாக மூடப்பட்ட அந்த பாண்டவர்களின் காளை ஒளிர்ந்தான். ஓ பாரதா, ஐந்து வரிசைகளுக்கிடையே சஞ்சரிக்கும் பறவையைப் போல் இருந்தான்.
14.77.15
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः ॥ १४.७७.१५ ॥
பின்னர் ஓ கௌந்தேயா, அம்புகளால் வருந்தப்பட்டு மூவுலகங்களும் ஹாஹாகாரம் செய்தன. ஓ அரசே, சூரியன் தூசியால் சிவந்தான்.
14.77.16
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते ॥ १४.७७.१६ ॥
பின்னர் ஓ மகாராஜா, மயிர்கூச்செறியச் செய்யும் காற்று வீசியது. ஓ விசாம்பதி, கிரகணகாலத்தில் ராகு சூரியனை விழுங்குவது போல் ஆனது.
14.77.17
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ॥ १४.७७.१७ ॥
எரி நட்சத்திரங்கள் நாற்புறமும் சிதறி சூரியனைத் தாக்கின. ஓ அரசே, பெரிய மலையான கைலாசமும் நடுங்கியது.
14.77.18
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च ॥ १४.७७.१८ ॥
துக்கமும் சோகமும் நிறைந்தவர்கள் மிகவும் சூடான மூச்சுகளை விட்டனர். சப்தரிஷிகள் அச்சமடைந்தனர், தேவரிஷிகளும் அவ்வாறே.
14.77.19
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा ॥ १४.७७.१९ ॥
சந்திரனின் வட்டத்தை விரைவாகப் பிளந்துகொண்டு முயல் (அடையாளம்) விழுந்தது. எல்லாத் திசைகளும் தலைகீழாகி புகையால் மூடப்பட்டன.
14.77.20
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ॥ १४.७७.२० ॥
கழுதை மற்றும் சிவப்பு நிறம் போன்று, வில் ஏந்தி, மின்னலுடன் கூடிய மேகங்கள் வானத்தை மூடி இறைச்சியையும் இரத்தத்தையும் பொழிந்தன.
14.77.21
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७७.२१ ॥
அப்போது வீரன் (அர்ஜுனன்) அம்பு மழையால் மூடப்பட்டிருக்க இவ்வாறு நிகழ்ந்தது. பல்குனா, பரதர்களில் சிறந்தவனே, அது அற்புதம் போலானது.
14.77.22
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ॥ १४.७७.२२ ॥
அவன் எல்லாப் பக்கமும் அம்பு வலையால் சூழப்பட்டபோது, மயக்கத்தால் காண்டீவ வில் விழுந்தது; கையின் பிடியும் நழுவியது.
14.77.23
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे ॥ १४.७७.२३ ॥
அவன் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்தபோது, சைந்தவ வீரர்கள் உடனே, துணிவு இழந்த அந்த மகாரதன் மீது பெரிய அம்புவலையை எய்தனர்.
14.77.24
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन् ॥ १४.७७.२४ ॥
பின்னர் பார்த்தன் மயக்கத்தில் வீழ்ந்ததை அறிந்து, வானுலகில் வாழ்வோர் அனைவரும் அஞ்சிய மனத்துடன் அவனுக்கு அமைதி அளிப்பவர்களாயினர்.
14.77.25
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ १४.७७.२५ ॥
பின்னர் அனைத்து தேவரிஷிகளும், அதேபோல் சப்தரிஷிகளும், பிரம்மரிஷிகளும் அறிவுள்ள பார்த்தனின் வெற்றிக்காக ஜபித்தனர்.
14.77.26
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ॥ १४.७७.२६ ॥
பின்னர், அரசனே, தேவர்களால் பார்த்தனின் ஒளி பற்றியெரிந்தபோது, அறிவுள்ளவரும் உயர்ந்த அஸ்திரங்களை அறிந்தவருமான அவர் போரில் மலைபோல் அசையாமல் நின்றார்.
14.77.27
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ॥ १४.७७.२७ ॥
பின்னர் கௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியானவர் தெய்வீக வில்லை இழுத்தார்; அதன் பெரிய ஒலி இயந்திரத்தின் ஒலியைப் போல மீண்டும் மீண்டும் எழுந்தது.
14.77.28
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः ॥ १४.७७.२८ ॥
பின்னர் வல்லமையுள்ள அவர் எதிரிகளை நோக்கி வில்லால் அம்பு மழையைப் பொழிந்தார்; இந்திரன் மழை பொழிவது போல பார்த்தன் பொழிந்தார்.
14.77.29
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः ॥ १४.७७.२९ ॥
பின்னர் சிந்துவின் அந்த வீரர்கள் அனைவரும் அரசர்களுடன் அம்புகளால் மூடப்பட்டு, வெட்டுக்கிளிகளால் மூடப்பட்ட மரங்கள் போல் காணப்படவில்லை.
14.77.30
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः ॥ १४.७७.३० ॥
அவரது ஒலியால் அவர்கள் நடுங்கினர்; பயத்தால் வாதைப்பட்டு ஓடினர்; துக்கத்தால் வாதைப்பட்ட சிந்துவின் மக்கள் கண்ணீர் சிந்தி புலம்பினர்.
14.77.31
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत् ॥ १४.७७.३१ ॥
வலிமையுள்ள அந்த நரவியாக்ரன் அலாதசக்கரம்போல் சுழன்று அந்த சைந்தவர்கள் அனைவரையும் சுற்றி வந்தான்; அரசே, அம்புகளின் வலையால் அவர்களை மூடினான்.
14.77.32
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत् ॥ १४.७७.३२ ॥
இந்திரஜாலம்போன்ற அந்த அம்புவலையை எதிரிகளை அழிப்பவன் எல்லா திசைகளிலும் விடுத்தான்; வஜ்ரம் ஏந்திய மகேந்திரனைப்போல்.
14.77.33
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ १४.७७.३३ ॥
மேகக் கூட்டம்போன்ற அந்த சேனையை அம்பு மழையால் பிளந்து, கௌரவர்களில் சிறந்தவன் சரத்கால சூரியனைப்போல் ஒளிர்ந்தான்.