Mahābhārata · Adhyāya 14.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.77.1
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत ॥ १४.७७.१ ॥
Ó Bhārata, tendo então vencido e apaziguado o rei, filho de Bhagadatta, o cavalo, solto, partiu em direção aos Saindhavas.
14.77.2
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ॥ १४.७७.२ ॥
Então travou-se para o portador do diadema uma batalha com os Saindhavas, ó grande rei, com os sobreviventes e também com os filhos dos mortos.
14.77.3
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम् ॥ १४.७७.३ ॥
Ao ouvir que aquele de cavalos brancos, touro dos Pāṇḍavas, havia descido ao seu reino, os reis, não suportando, saíram ao seu encontro.
14.77.4
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ॥ १४.७७.४ ॥
E não temeram o filho de Pṛthā, que havia tomado aquele cavalo na fronteira do reino como se fosse veneno, nem Bhīmasena, que vinha logo depois.
14.77.5
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम् ॥ १४.७७.५ ॥
Não longe do cavalo do sacrifício, encontraram Bībhatsu (Arjuna), com o arco na mão, de pé a pé.
14.77.6
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि ॥ १४.७७.६ ॥
Então aqueles reis de grande valor, que antes haviam sido derrotados em batalha, desejando vencer, cercaram aquele tigre entre os homens.
14.77.7
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ १४.७७.७ ॥
Então, proclamando os nomes, linhagens e os diversos feitos de Pārtha, cobriram-no com uma chuva de flechas.
14.77.8
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन् ॥ १४.७७.८ ॥
Lançando salvas de flechas, aparando e contra-atacando, desejosos da vitória na batalha, cercaram o filho de Kuntī.
14.77.9
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ॥ १४.७७.९ ॥
Ao ver aquele Kṛṣṇa de feitos ferozes a pé na batalha, todos os heróis que estavam em seus carros lutaram contra ele.
14.77.10
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ १४.७७.१० ॥
Feriram aquele herói, destruidor dos Nivātakavacas, aniquilador dos Saṃśaptakas e matador do Saindhava (Jayadratha).
14.77.11
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन् ॥ १४.७७.११ ॥
Então, tendo cercado Bībhatsu (Arjuna) com mil carros e dez mil elefantes, ficaram com o coração alegre.
14.77.12
स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ १४.७७.१२ ॥
Lembrando, ó descendente de Kuru, a morte do rei de Sindhu, Jayadratha, na batalha, às mãos do arqueiro ambidestro naquele combate.
14.77.13
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ॥ १४.७७.१३ ॥
Então todos lançaram chuvas de flechas como nuvens de chuva. Coberto por elas, Pārtha brilhou como o sol entre as nuvens.
14.77.14
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ॥ १४.७७.१४ ॥
Completamente coberto de flechas, aquele touro dos Pāṇḍava brilhou. Ó Bhārata, era como um pássaro que se move entre as fileiras de cinco em cinco.
14.77.15
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः ॥ १४.७७.१५ ॥
Então, ó filho de Kuntī, os três mundos, atormentados pelas flechas, clamaram em lamento. Ó rei, o sol tornou-se vermelho de poeira.
14.77.16
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते ॥ १४.७७.१६ ॥
Então, ó grande rei, soprou um vento que arrepiava os cabelos, e Rāhu agarrou o sol como num eclipse, ó senhor do povo.
14.77.17
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ॥ १४.७७.१७ ॥
Meteoros, espalhando-se por todos os lados, atingiram o sol, e, ó rei, a grande montanha Kailāsa tremeu.
14.77.18
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च ॥ १४.७७.१८ ॥
Cheios de dor e pesar, expiraram alentos ardentes. Os sete sábios foram tomados de medo, e também os sábios divinos.
14.77.19
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा ॥ १४.७७.१९ ॥
Perfurando rapidamente o disco da lua, caiu a lebre (marca); e todas as direções ficaram invertidas e cobertas de fumaça.
14.77.20
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ॥ १४.७७.२० ॥
Semelhantes a um asno e vermelhas, portando arcos, com relâmpagos, as nuvens cobriram o céu e derramaram carne e sangue.
14.77.21
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७७.२१ ॥
Assim foi então, quando o herói estava coberto por uma chuva de flechas. Ó Phālguna, melhor dos Bharatas, aquilo tornou-se como algo maravilhoso.
14.77.22
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ॥ १४.७७.२२ ॥
Quando foi envolvido de todos os lados pela rede de flechas, por confusão caiu o arco Gāṇḍīva, e a pegada escapou de sua mão.
14.77.23
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे ॥ १४.७७.२३ ॥
Quando ele caiu naquela confusão, os guerreiros de Sindhu imediatamente lançaram uma grande rede de flechas sobre o grande condutor de carro, cuja coragem se fora.
14.77.24
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन् ॥ १४.७७.२४ ॥
Então, sabendo que Pārtha caíra em confusão, todos os habitantes do céu, com a mente assustada, tornaram-se seus pacificadores.
14.77.25
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ १४.७७.२५ ॥
Então todos os sábios divinos, bem como os sete sábios e os sábios brâmanes, murmuraram preces pela vitória do sábio Pārtha.
14.77.26
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ॥ १४.७७.२६ ॥
Então, ó rei, quando o esplendor de Pārtha foi acendido pelos deuses, o sábio, conhecedor das armas supremas, manteve-se imóvel na batalha como uma montanha.
14.77.27
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ॥ १४.७७.२७ ॥
Então a alegria dos Kauravas retesou seu arco divino, e seu grande som se ergueu repetidas vezes como o ruído de uma máquina.
14.77.28
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः ॥ १४.७७.२८ ॥
Então o poderoso fez chover uma saraivada de flechas sobre seus inimigos com seu arco, como Pārtha, à semelhança de Indra que faz cair a chuva.
14.77.29
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः ॥ १४.७७.२९ ॥
Então todos aqueles guerreiros de Sindhu, junto com seus reis, ficaram cobertos de flechas e não podiam ser vistos, como árvores cobertas de gafanhotos.
14.77.30
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः ॥ १४.७७.३० ॥
Aterrorizados pelo seu som, atormentados pelo medo, fugiram; e os povos de Sindhu, atormentados pela dor, derramaram lágrimas e lamentaram-se.
14.77.31
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत् ॥ १४.७७.३१ ॥
E aquele poderoso tigre entre os homens, girando como uma roda de fogo, moveu-se entre todos aqueles saindhavas e, ó rei, os submergiu com redes de flechas.
14.77.32
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत् ॥ १४.७७.३२ ॥
Tendo lançado em todas as direções aquela rede de flechas, semelhante a uma ilusão mágica, o matador de inimigos ergueu-se como Mahendra, portador do raio.
14.77.33
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ १४.७७.३३ ॥
Tendo fendido aquele exército, semelhante a uma massa de nuvens, com chuvas de flechas, o melhor dos kauravas brilhou como o sol no outono.