มหาภารตะ · อัธยายะ 14.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.77.1
जित्वा प्रसाद्य राजानं भगदत्तसुतं तदा ।
विसृज्य याते तुरगे सैन्धवान्प्रति भारत ॥ १४.७७.१ ॥
โอ้ภรตะ เมื่อได้พิชิตและปลอบประโลมกษัตริย์ โอรสของภคทัตต์แล้ว ม้านั้นก็ถูกปล่อยไปและมุ่งไปยังชาวสินธุ
14.77.2
सैन्धवैरभवगद्युद्धं ततस्तस्य किरीटिनः ।
हतशेषैर्महाराज हतानां च सुतैरपि ॥ १४.७७.२ ॥
จากนั้นการรบก็เกิดขึ้นระหว่างท่านผู้สวมมงกุฏนั้นกับชาวสินธุ คือกับผู้ที่รอดชีวิตจากการสู้รบ โอ้มหาราชา และกับบรรดาโอรสของผู้ที่ถูกสังหารด้วยเช่นกัน
14.77.3
तेऽवतीर्णमुपश्रुत्य विषयं श्वेतवाहनम् ।
प्रत्युद्ययुरमृष्यन्ते राजानः पाण्डवर्षभम् ॥ १४.७७.३ ॥
เมื่อได้ยินว่าผู้มีม้าสีขาว คือวีรบุรุษผู้เป็นยอดแห่งปาณฑพ ได้เสด็จลงมายังแดนของพวกเขา บรรดากษัตริย์ทนไม่ได้จึงออกไปพบ
14.77.4
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषोपमात् ।
न भयं चक्रिरे पार्थाद्भीमसेनादनन्तरात् ॥ १४.७७.४ ॥
และพวกเขาไม่รู้สึกหวาดกลัวปารถะผู้ซึ่งได้จับม้านั้นไว้ที่ชายแดนของแคว้นดุจพิษร้าย และไม่หวาดกลัวภีมเสนผู้ตามมาติดๆ
14.77.5
तेऽविदूराद्धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च ।
बीभत्सुं प्रत्यपद्यन्त् पदातिनमवस्थितम् ॥ १४.७७.५ ॥
พวกเขาพบภีมะ หรืออรชุน ผู้ถือธนูในมือ ยืนอยู่บนพื้นดินไม่ไกลจากม้าบูชายัญ
14.77.6
ततस्ते तं महावीर्या राजानः पर्यवारयन् ।
जिगीषन्तो नरव्याघ्रं पूर्वं विनिकृता युधि ॥ १४.७७.६ ॥
จากนั้นบรรดากษัตริย์ผู้มีพลังยิ่งใหญ่ ซึ่งเคยพ่ายแพ้ในการรบมาก่อน ต่างปรารถนาจะชนะ จึงล้อมบุรุษเสือผู้นั้นไว้
14.77.7
ते नामान्यपि गोत्राणि कर्मणि विविधानि च ।
कीर्तयन्तस्तदा पार्थं शरवर्षैरवाकिरन् ॥ १४.७७.७ ॥
แล้วพวกเขาก็ประกาศนามและวงศ์ตระกูลของปารถะ พร้อมทั้งกิจการอันหลากหลายของเขา แล้วจึงโปรยฝนลูกศรใส่เขา
14.77.8
ते किरन्तः शरव्रातान्वारणप्रतिवारणान् ।
रणे जयमभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन् ॥ १४.७७.८ ॥
พวกเขาซัดลูกศรเป็นกลุ่มใหญ่ รับและตอบโต้การโจมตี ปรารถนาชัยชนะในการรบ จึงล้อมโอรสของกุนตีไว้
14.77.9
ते समीक्ष्य च तं कृष्णमुग्रकर्माणमाहवे ।
सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास्तं पदातिनम् ॥ १४.७७.९ ॥
เมื่อเห็นกฤษณะผู้มีกิจกรรมดุร้ายยืนเดินเท้าอยู่ในสนามรบ วีรบุรุษทั้งหมดที่อยู่บนรถศึกก็ต่อสู้กับเขาผู้เดินเท้านั้น
14.77.10
ते तमाजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम् ।
संशप्तकनिहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ १४.७७.१० ॥
พวกเขาโจมตีวีรบุรุษนั้น ผู้เป็นเพชฌฆาตของนิวาตกวจะ ผู้สังหารสังศปตกะ และผู้ฆ่าชาวสินธุ คือชัยทรถ
14.77.11
ततो रथसहस्रेण गजानामयुतेन च ।
ष्ठकीकृत्य बीभत्सुं प्रहृष्टमनसोऽभवन् ॥ १४.७७.११ ॥
จากนั้น พวกเขาล้อมภีมะหรืออรชุนไว้ด้วยรถศึกหนึ่งพันคันและช้างหนึ่งหมื่นเชือก แล้วก็เกิดความยินดีในใจ
14.77.12
स्मरन्तो वधं वीराः सिन्धुराजस्य चाहवे ।
जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ १४.७७.१२ ॥
โอ้ผู้สืบเชื้อสายกุรุ วีรบุรุษเหล่านั้นระลึกถึงการสังหารชัยทรถ กษัตริย์แห่งสินธุ ในการรบ โดยนักธนูผู้ถนัดทั้งสองมือ ในการต่อสู้ครั้งนั้น
14.77.13
ततः पर्जन्यवत्सर्वे शरवृष्टीरवासृजन् ।
तैः कीर्णः शुशुभे पार्थो रविर्मेघान्तरे यथा ॥ १४.७७.१३ ॥
จากนั้นทั้งหมดก็ระดมโปรยห่าลูกศรลงมาดุจเมฆฝน ปารถะถูกปกคลุมด้วยลูกศรเหล่านั้น จึงส่องแสงงดงามดุจพระอาทิตย์ท่ามกลางเมฆ
14.77.14
स शरैः समवच्छन्नश्चकाशे पाण्डवर्षभः ।
पञ्चरान्तरसञ्चारी शकुन्त इव भारत ॥ १४.७७.१४ ॥
ปาณฑพผู้เป็นยอดนั้นถูกลูกศรปกคลุมจนมิด ก็ยังคงส่องสว่าง โอ้ภรตะ เขาเคลื่อนไหวท่ามกลางกองทัพห้าส่วนดุจนกตัวหนึ่ง
14.77.15
ततो हाहाकृतं सर्वं कौन्तेय शरपीडिते ।
त्रैलोक्यमभवद्राजन्रविरासीद्रजोरुणः ॥ १४.७७.१५ ॥
จากนั้น โอ้โอรสของกุนตี ทั้งสามโลกก็ร้องโอดครวญด้วยความทุกข์ทรมานจากลูกศร โอ้ราชา พระอาทิตย์ก็แดงขึ้นด้วยฝุ่นผง
14.77.16
ततो ववौ महाराज मारुतो रोमहर्षणः ।
राहुरग्रसदादित्यं पर्वणीव विशाम्पते ॥ १४.७७.१६ ॥
จากนั้น โอ้มหาราชา ลมพัดแรงจนขนลุกซู่ และราหูก็ยึดพระอาทิตย์ไว้ดุจในคราวอุปราคา โอ้เจ้าแห่งประชาชน
14.77.17
उल्काश्च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः ।
वेपथुश्चाभवद्राजन्कैलासस्य महागिरेः ॥ १४.७७.१७ ॥
อุกกาบาตทั้งหลายกระจายไปทุกทิศทาง พุ่งชนพระอาทิตย์ และโอ้ราชา ภูเขาใหญ่ไกรลาสก็สั่นสะเทือน
14.77.18
मुमुचुः श्वासमत्युष्णं दुःखशोकसमन्विताः ।
सप्तर्षयो जातभयास्तथा देवर्षयोपि च ॥ १४.७७.१८ ॥
ด้วยความเศร้าโศกและทุกข์ระทม พวกเขาปล่อยลมหายใจร้อนยิ่งออกมา เหล่าสัปตฤษีเกิดความหวาดกลัว และเทวฤษีก็เช่นกัน
14.77.19
शशं चाशु विनिर्भिद्य मण्डलं शशिनोऽपतन् ।
विपरीता दिशश्चापि सर्वा धूमाकुलास्तथा ॥ १४.७७.१९ ॥
รอยกระต่ายบนดวงจันทร์ถูกเจาะทะลุอย่างรวดเร็วแล้วหล่นลง ทิศทั้งหลายกลับทิศ และทั้งหมดก็ปกคลุมด้วยควันไฟ
14.77.20
रासभारुणसङ्काशा धनुष्मन्तः सविद्युतः ।
आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर्मांसशोणितम् ॥ १४.७७.२० ॥
เมฆเหล่านั้นมีลักษณะคล้ายลาและสีแดง ถือธนู มีสายฟ้า ปกคลุมท้องฟ้า แล้วโปรยเนื้อและเลือดลงมา
14.77.21
एवमासीत्तदा वीरे शरवर्षेण संवृते ।
फल्गुने भरतश्रेष्ठ तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७७.२१ ॥
ในเวลานั้น วีรบุรุษถูกห่าฝนแห่งลูกศรปกคลุม ดูเหมือนเป็นเรื่องอัศจรรย์ โอ ฟาลคุนะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ภรตะ
14.77.22
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वतः ।
मोहात्पपात गाण्डीवमावापश्च करादपि ॥ १४.७७.२२ ॥
เมื่อท่านถูกลูกศรที่ซัดมาทุกทิศปกคลุม คันธนูคาณฑีวะก็หลุดจากมือด้วยความหลงใหลสับสน แม้แต่ด้ามจับก็หลุดจากมือของท่าน
14.77.23
तस्मिन्मोहमनुप्राप्ते शरजालं महत्तदा ।
सैन्धवा मुमुचुस्तूर्णं गतसत्वे महारथे ॥ १४.७७.२३ ॥
เมื่อท่านตกอยู่ในความสับสนนั้น ชาวสินธุก็ระดมยิงลูกศรจำนวนมหาศาลใส่มหารถผู้นั้นในทันที ขณะที่ความกล้าหาญของท่านได้มลายหายไปแล้ว
14.77.24
ततो मोहं समापन्नं ज्ञात्वा पार्थं द्विवौकसः ।
सर्वे वित्रस्तमनसस्तस्य शान्तिकृतोऽभवन् ॥ १४.७७.२४ ॥
ครั้นเห็นว่าปารถะตกอยู่ในความสับสน เทพทั้งปวงผู้สถิตบนสวรรค์ มีจิตหวาดหวั่น จึงพากันวิงวอนขอให้ท่านสงบสุข
14.77.25
ततो देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयोपि च ।
ब्रह्मर्षचस्च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ १४.७७.२५ ॥
จากนั้น เทวฤๅษีทั้งปวง รวมทั้งสัปตฤๅษี และพราหมณฤๅษีทั้งหลาย ต่างพึมพำบทสวดเพื่อความชัยชนะของปารถะผู้ปัญญาเลิศ
14.77.26
ततः प्रदीपिते देवैः पार्थतेजसि पार्थिव ।
तस्थावचलवद्धीमान्सङ्ग्रामे परमास्त्रवित् ॥ १४.७७.२६ ॥
โอ พระราชา เมื่อเดชานุภาพของปารถะถูกเทวดาจุดให้ลุกโชน ผู้มีปัญญาผู้นั้น ผู้รู้อาวุธอันยอดเยี่ยม ยืนหยัดในสนามรบมั่นคงดุจขุนเขา
14.77.27
विचकर्ष धनुर्दिव्यं ततः कौरवनन्दनः ।
यन्त्रस्येवेह शब्दोऽभून्महांस्तस्य पुनः पुनः ॥ १४.७७.२७ ॥
จากนั้น ความยินดีของเหล่ากุรุจึงโก่งคันธนูทิพย์ของตน เสียงอันดังของคันธนูนั้นดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดุจเสียงของเครื่องจักร
14.77.28
ततः स शरवर्षाणि प्रत्यमित्रान्प्रति प्रभुः ।
ववर्ष धनुषा पार्थो वर्षाणीव पुरंदरः ॥ १४.७७.२८ ॥
จากนั้น ผู้ทรงอำนาจนั้นก็ระดมห่าฝนแห่งลูกศรใส่ศัตรูด้วยคันธนูของตน ปารถะเปรียบดุจพระอินทร์ผู้ทำให้ฝนตกลงมา
14.77.29
ततस्ते सैन्धवा योधाः सर्व एव सराजकाः ।
नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैरिव पादपाः ॥ १४.७७.२९ ॥
จากนั้น นักรบชาวสินธุทั้งปวงพร้อมทั้งกษัตริย์ของตน ถูกลูกศรปกคลุมจนมองไม่เห็น ดุจต้นไม้ที่ถูกฝูงตั๊กแตนปกคลุม
14.77.30
तस्य शब्देन वित्रेसुर्भयार्ताश्च विदुद्रुवुः ।
मुमुचुस्चाश्रु शोकार्ताः शुशुचुश्चापि सैन्धवाः ॥ १४.७७.३० ॥
ด้วยเสียงของท่าน ชาวสินธุก็หวาดกลัวและหนีกระเจิดกระเจิง ผู้คนชาวสินธุถูกความเศร้าโศกบีบคั้น หลั่งน้ำตาและคร่ำครวญ
14.77.31
तांस्तु सर्वान्नरव्याघ्रः सैन्धवान्व्यचरद्बली ।
अलातचक्रवद्राजञ्शरजालैः समार्पयत् ॥ १४.७७.३१ ॥
โอ พระราชา วีรบุรุษผู้ทรงพละกำลัง ดุจเสือในหมู่มนุษย์ ได้เคลื่อนไปท่ามกลางชาวสินธุทั้งปวง ดุจวงล้อไฟ และได้ถล่มพวกเขาด้วยห่าฝนแห่งลูกศร
14.77.32
तदिन्द्रजालप्रतिमं बाणजालममित्रहा ।
विसृज्य दिक्षु सर्वासु महेन्द्रि इव वज्रभृत् ॥ १४.७७.३२ ॥
ผู้ปราบศัตรูนั้นปล่อยห่าฝนแห่งลูกศรนั้นไปทุกทิศ ดุจมายาของนักมายากล แล้วยืนอยู่ดุจพระมเหนทร ผู้ทรงสายฟ้าวัชระ
14.77.33
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य शरवृष्टिभिः ।
विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ १४.७७.३३ ॥
ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่กุรุได้ฝ่ากองทัพซึ่งดุจกลุ่มเมฆด้วยห่าฝนแห่งลูกศร แล้วส่องแสงเจิดจ้าดุจดวงอาทิตย์ในฤดูสารท