ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.78.1
ततो गाण्डीवभृच्छूरो युद्धाय समुपस्थितः ।
विबभौ युधि दुर्धर्षो हिमवानचलो यथा ॥ १४.७८.१ ॥
ಆಗ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಶೂರನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಜೇಯನಾಗಿ ಅವನು ಚಲಿಸದ ಹಿಮಾಲಯದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
14.78.2
ततस्ते सैन्धवा योधाः पुनरेव व्यवस्थिताः ।
व्यमुञ्चन्त सुसंरब्धाः शरवर्षाणि भारत ॥ १४.७८.२ ॥
ಆಗ ಆ ಸೈಂಧವ ಯೋಧರು ಮತ್ತೆ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು, ಓ ಭಾರತ.
14.78.3
तान्प्रहस्य महाबाहुः पुनरेव व्यवस्थितान् ।
ततः प्रोवाच कौन्तेयो मुमूर्षञ्श्लक्ष्णया गिरा ॥ १४.७८.३ ॥
ಮತ್ತೆ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಬಾಹು ಕೌಂತೇಯನು ನಕ್ಕನು. ಆಮೇಲೆ ಸಾವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರೊಡನೆ ಮೃದು ವಾಣಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
14.78.4
युध्यध्वं परया शक्त्या यतध्वं विजये मम ।
कुरुध्वं सर्वकार्याणि महद्वो भयमागतम् ॥ १४.७८.४ ॥
ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಜಯಗಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭಯ ಬಂದಿದೆ.
14.78.5
एष योत्स्यामि सर्वांस्तु निवार्य शरवागुराम् ।
तिष्ठध्वं युद्धमनसो दर्पं शमयितास्मि वः ॥ १४.७८.५ ॥
ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡುವೆನು; ಬಾಣಗಳ ಬಲೆಯನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲುವೆನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟ ನೀವು ನಿಲ್ಲಿ; ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವೆನು.
14.78.6
एतावदुक्त्वा कौरव्यो रोषाद्गाण्डीवभृत्तदा ।
ततोऽथ वचनं स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ १४.७८.६ ॥
ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ, ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯಾದ ಕೌರವ್ಯನು ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ನಂತರ, ಓ ಭಾರತ, ತನ್ನ ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ನೆನೆದನು.
14.78.7
न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषवः ।
जेतव्याश्चेति यत्प्रोक्तं धर्मराज्ञा महात्मना।
चिन्तयामास स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.७ ॥
ಅಯ್ಯಾ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮ ಧರ್ಮರಾಜ ಹೇಳಿದ್ದನು. ಆಗ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲ್ಗುನನು (ಅರ್ಜುನ) ಚಿಂತಿಸಿದನು.
14.78.8
इत्युक्तोऽहं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नृपा इति ।
कथितं न मृषेदं स्याद्धर्मराजवचः शुभम् ॥ १४.७८.८ ॥
ನರೇಂದ್ರನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನು: ರಾಜರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು. ಈ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗಬಾರದು; ಧರ್ಮರಾಜನ ಮಾತುಗಳು ಶುಭಕರ.
14.78.9
न हन्येरंश्च राजानो राज्ञश्चाज्ञा कृता भवेत् ।
इति सञ्चिन्त्य स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.९ ॥
ರಾಜರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು; ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆ ನೆರವೇರಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲ್ಗುನನು (ಅರ್ಜುನ) ಆಗ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
14.78.10
प्रोवाच वाक्यं धर्मज्ञः सैन्धवान्युद्धदुर्मदान् ।
बालांस्त्रियो वा युष्माकं न हनिष्ये व्यवस्थितान् ॥ १४.७८.१० ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾದ ಸೈಂಧವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಿಂತಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನಾಗಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನಾಗಲಿ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
14.78.11
यश्च वक्ष्यति सङ्ग्रामे तवास्मीति पराजितः ।
एतच्छ्रुत्वा वचो मह्यं कुरुध्वं हितमात्मनः ॥ १४.७८.११ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು 'ನಾನು ನಿನ್ನವನು' ಎನ್ನುವವನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನಿಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.
14.78.12
ततोऽन्यथा कृच्छ्रगता भविष्यथ मयाऽर्दिताः ।
एवमुक्त्वा तु तान्वीरान्युयुधे कुरुपुङ्गवः ॥ १४.७८.१२ ॥
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನ್ನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನೀವು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಿರಿ. ಹೀಗೆ ಆ ವೀರರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
14.78.13
अत्वरावानसम्भ्रान्तः संक्रुद्धैर्विजिगीषुभिः ।
शतं शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ॥ १४.७८.१३ ॥
ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ, ಗಾಬರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದವನು, ಕೋಪಗೊಂಡು ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ವೀರರ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳನ್ನು, ಬಾಗಿದ ತುದಿಗಳ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
14.78.14
मुमुचुः सैन्धवा राजंस्तदा गाण्डीवधन्वनि ।
शरानापततः क्रूरानाशीविषविषोपमान्।
चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरा स धनंजयः ॥ १४.७८.१४ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಸೈಂಧವರು ಗಾಂಡೀವಧಾರಿಯ ಮೇಲೆ ನಾಗವಿಷದಂತೆ ಕ್ರೂರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಧನಂಜಯನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದನು.
14.78.15
छित्त्वा तु तानाशु चैव कङ्कपत्राञ्शिलाशितान् ।
एकैकमेषां समरे बिभेद निशितैः शरैः ॥ १४.७८.१५ ॥
ಅವುಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ತುಂಡರಿಸಿ, ಕಂಕಪಕ್ಷಿಯ ಗರಿಗಳ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಚುಚ್ಚಿದನು.
14.78.16
ततः प्रास्रांश्च शक्तीस्च पुनरेव धनंजये ।
जयद्रथं हतं स्मृत्वा चिक्षिपुः सैन्धवा नृपाः ॥ १४.७८.१६ ॥
ಆಗ ಸೈಂಧವ ರಾಜರು ಜಯದ್ರಥನು ಹತನಾದನೆಂದು ನೆನೆದು, ಧನಂಜಯನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಈಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಎಸೆದರು.
14.78.17
तेषां किरीटी सङ्कल्पं मोघं चक्रे महाबलः ।
सर्वांस्तानन्तरा च्छित्त्वा तदा चुक्रोश पाण्डवः।
तथैवापततां तेषां योधानां जयगृद्धिनाम्। ॥ १४.७८.१७ ॥
ಮಹಾಬಲನಾದ ಕಿರೀಟಿಯು ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ತುಂಡರಿಸಿ ಆಗ ಪಾಂಡವನು ಗರ್ಜಿಸಿದನು. ಅದೇ ರೀತಿ ಜಯದ ಲೋಭದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಯೋಧರ ಮೇಲೂ.
14.78.18
तथैवापततां तेषां योधानां यजगृद्धिनाम् ।
शिरांसि पातयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ १४.७८.१८ ॥
ಅದೇ ರೀತಿ ಜಯದ ಲೋಭದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಯೋಧರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಭಲ್ಲ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉರುಳಿಸಿದನು.
14.78.19
तेषां प्रद्रवतां चापि पुनरेवाभिधावताम् ।
निवर्ततां च शब्दोऽभूत्पूर्णस्येव महोदधेः ॥ १४.७८.१९ ॥
ಓಡುತ್ತಿದ್ದ, ಮತ್ತೆ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಶಬ್ದವು ತುಂಬಿದ ಮಹಾಸಾಗರದ ಘೋಷದಂತಿತ್ತು.
14.78.20
ते वध्यमानास्तु तदा पार्थेनामिततेजसा ।
यथाप्राणं यथोत्साहं योधयामासुरर्जुनम् ॥ १४.७८.२० ॥
ಆಗ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಪ್ರಾಣ ಇರುವವರೆಗೂ, ಉತ್ಸಾಹ ಇರುವವರೆಗೂ ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು.
14.78.21
ततस्ते फल्गुनेनाजौ शरैः सन्नतपर्वभिः ।
कृता विसंज्ञा भूयिष्ठा क्लान्तवाहनसैनिकाः ॥ १४.७८.२१ ॥
ಆಗ ಫಲ್ಗುನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನವರನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞೆತಪ್ಪಿಸಿದನು; ಅವರ ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು ದಣಿದರು.
14.78.22
तांस्तु सर्वान्परिग्लानान्विदित्वा धृतराष्ट्रजा ।
दुःशला बालमादाय नप्तारं प्रययौ तदा ॥ १४.७८.२२ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ದಣಿದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರಿ ದುಃಶಲೆ ಆಗ ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ಬಾಲಕನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಳು.
14.78.23
सुरथस्य सुतं वीरं रथेनाथागमत्तदा ।
शान्त्यर्थं सर्वयोधानामभ्यगच्छत पाण्डवम् ॥ १४.७८.२३ ॥
ಆಗ ಅವಳು ಸುರಥನ ವೀರ ಪುತ್ರನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕರೆತಂದು, ಎಲ್ಲ ಯೋಧರ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಪಾಂಡವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು.
14.78.24
सा धनंजयमासाद्य रुरोदार्तस्वरं तदा ।
धनंजयोपि तां दृष्ट्वा धनुर्विससृजे प्रभुः ॥ १४.७८.२४ ॥
ಅವಳು ಧನಂಜಯನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಆಗ ಆರ್ತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಳತೊಡಗಿದಳು; ಧನಂಜಯನೂ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೆಳಗಿಟ್ಟನು.
14.78.25
समुत्सृज्य धनुः पार्थो विधिवद्भगिनी तदा ।
प्राह किं करवाणीति सा च तं प्रत्युवाच ह ॥ १४.७८.२५ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಇಳಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು "ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು; ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
14.78.26
एष ते भरतश्रेष्ठ स्वस्रीयस्यात्मजः शिशुः ।
अभिवादयते पार्थ तं पश्य पुरुषर्षभ ॥ १४.७८.२६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಗೋ ನಿನ್ನ ಸೋದರಳಿಯನ ಮಗು, ಶಿಶು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದೆ; ಪಾರ್ಥಾ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದನ್ನು ನೋಡು.
14.78.27
इत्युक्तस्तस्य पितरं स पप्रच्छार्जुनस्तथा ।
क्वासाविति ततो राजन्दुःशला वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.७८.२७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅರ್ಜುನನು ಅವನ ತಂದೆಯ ಕುರಿತು "ಅವನೆಲ್ಲಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು; ಆಗ ಓ ರಾಜನೇ, ದುಃಶಲೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
14.78.28
पितृशोकाभिसंतप्तो विषादार्तोऽस्य वै पिता ।
पञ्चत्वमगमद्वीरो यथा तन्मे निशामय ॥ १४.७८.२८ ॥
ತಂದೆಯ ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ, ವಿಷಾದದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಅವನ ವೀರ ತಂದೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು; ಅದು ಹೇಗೆಂದು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
14.78.29
स पूर्वं पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयाऽनघ ।
त्वामागतं च संश्रुत्य युद्धाय हयसारिणम्।
पितुश्च मृत्युदुःखार्तोऽजहात्प्राणान्धनंजय ॥ १४.७८.२९ ॥
ನಿಷ್ಪಾಪನೇ ಧನಂಜಯ, ಅವನು ಮೊದಲು ತನ್ನ ತಂದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನೆಂದು ಕೇಳಿದನು; ನೀನು ಕುದುರೆಗಳ ಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವೆ ಎಂದೂ ಕೇಳಿ, ತಂದೆಯ ಮರಣದ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
14.78.30
प्राप्तो बीभत्सुरित्येव नाम श्रुत्वैव तेऽनघ ।
विषादार्तः पपातोर्व्यां ममार च ममात्मजः ॥ १४.७८.३० ॥
ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, "ಬೀಭತ್ಸು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ" ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ವಿಷಾದದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅವನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು; ಅವನು ನನ್ನ ಮಗನು.
14.78.31
तं दृष्ट्वा पतितं तत्र ततस्तस्यात्मजं प्रभो ।
गृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैपिणी ॥ १४.७८.३१ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಪ್ರಭೂ, ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮಗನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಇಂದು ಶರಣು ಬೇಡುತ್ತಾ ಅವಳು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ.
14.78.32
इत्युक्त्वाऽऽर्तस्वरं सा तु मुमोच धृतराष्ट्रजा ।
दीना दीनं स्थितं पार्थमब्रवीच्चाप्यधोमुखम् ॥ १४.७८.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆರ್ತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗಳು ಅಳುತ್ತಾಳೆ; ದೀನಳಾಗಿ, ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಅವಳು ಮಾತನಾಡಿದಳು.
14.78.33
स्वसारं समवेक्षस्व स्वस्रीयात्मजमेव च ।
कर्तुमर्हसि धर्मज्ञ दयां कुरुकुलोद्वह।
विस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम् ॥ १४.७८.३३ ॥
ನಿನ್ನ ಸಹೋದರಿಯನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಗನನ್ನೂ ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡು. ಓ ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಕುರುಕುಲದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತವನೇ, ಕುರುರಾಜನನ್ನೂ, ಆ ಮೂಢ ಜಯದ್ರಥನನ್ನೂ ಮರೆತು ದಯೆ ತೋರುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
14.78.34
अभिमन्योर्यथा जातः परिक्षित्परवीरहा ।
तथाऽयं सुरथाज्जातो मम पौत्रो महाभुज ॥ १४.७८.३४ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಪರೀಕ್ಷಿತ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ಸುರಥನಿಂದ ಇವನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು.
14.78.35
तमादाय नरव्याघ्र सम्प्रप्तास्मि तवान्तिकम् ।
शमार्थं सर्वयोधानां शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.७८.३५ ॥
ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಓ ನರವ್ಯಾಘ್ರ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಯೋಧರ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.
14.78.36
आगतोऽयं महाबाहो तस्य मन्दस्य पुत्रकः ।
प्रसादमस्य बालस्य तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३६ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಈ ಬಾಲಕನು ಆ ಮೂಢನ ಮಗ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಬಾಲಕನ ಮೇಲೆ ನೀನು ಕೃಪೆ ತೋರುವುದು ಯೋಗ್ಯ.
14.78.37
एष प्रसाद्य शिरसा प्रशमार्थमरिंदम ।
याचते त्वां महाबाहो शमं गच्छ धनंजय ॥ १४.७८.३७ ॥
ಇವನು ತಲೆಬಾಗಿ, ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ ಧನಂಜಯ, ಶಾಂತನಾಗು.
14.78.38
बालस्य हतबन्धोश्च पार्थ किञ्चिदजानतः ।
प्रसादं कुरु धर्मज्ञ मा मन्युवशमन्वगाः ॥ १४.७८.३८ ॥
ಬಂಧುಗಳು ಹತರಾದ ಈ ಬಾಲಕನು ಏನೂ ತಿಳಿಯದವನು. ಪೃಥಾಪುತ್ರನೇ, ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ಕರುಣೆ ತೋರು; ಕ್ರೋಧದ ವಶನಾಗಬೇಡ.
14.78.39
तमनार्थं नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम् ।
आगस्कारिणमत्यर्तं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३९ ॥
ಆ ಅನರ್ಥಕಾರಿ, ನಿರ್ದಯಿ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಇವನ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನೆನೆದು ಅತಿಯಾದ ಅಪರಾಧಿಗೂ ಕರುಣೆ ತೋರುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
14.78.40
एवं ब्रुवत्यां करुणं दुःशलायां धनंजयः ।
संस्मृत्य देवीं गान्धारीं धृतराष्ट्रं च पार्थिवम्।
उवाच दुःखशोकार्तः क्षत्रधर्मं व्यगर्हयत् ॥ १४.७८.४० ॥
ದುಃಶಲೆ ಹೀಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಧನಂಜಯನು ದೇವಿ ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ದುಃಖ ಶೋಕಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದನು.
14.78.41
धिक्तं दुर्योधनं क्षुद्रं राज्यलुब्धं च मानिनम् ।
यत्कृते बान्धवाः सर्वे मया नीता यमक्षयम् ॥ १४.७८.४१ ॥
ಆ ಕ್ಷುದ್ರ, ರಾಜ್ಯಲೋಭಿ, ಅಹಂಕಾರಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ.
14.78.42
इत्युक्त्वा बहु सान्त्वादि प्रसादमकरोज्जयः ।
परिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान्प्रति ॥ १४.७८.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಜಯನು ಅನೇಕ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
14.78.43
दुःशला चापि तान्योधान्निवार्य महतो रणात् ।
सम्पूज्य पार्थं प्रययौ गृहानेव शुभानना ॥ १४.७८.४३ ॥
ದುಃಶಲೆಯೂ ಆ ಯೋಧರನ್ನು ಆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಿಂದ ತಡೆದು, ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಶುಭಮುಖಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
14.78.44
एवं निर्जित्य तान्वीरान्सैन्धवान्स धनंजयः ।
अन्वधावत धावन्तं हयं कामविचारिणम् ॥ १४.७८.४४ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ಸೈಂಧವ ವೀರರನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಆ ಧನಂಜಯನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
14.78.45
ततो मृगमिवाकाशे यथा देवः पिनाकधृक् ।
ससार तं तथा वीरो विधिवद्यज्ञियं हयम् ॥ १४.७८.४५ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೃಗವನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ದೇವನಂತೆ, ಆ ವೀರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಆ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
14.78.46
स च वाजी यथेष्टेन तांस्तान्देशान्यथाक्रमम् ।
विचचार यथाकामं कर्म पार्थस्य वर्धयन् ॥ १४.७८.४६ ॥
ಆ ಕುದುರೆಯು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಯಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಪಾರ್ಥನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿತು.
14.78.47
क्रमेण स हयस्त्वेवं विचरन्पुरुषर्षभ ।
मणलूरपतेर्देशमुपायात्सहपाण्डवः ॥ १४.७८.४७ ॥
ಪುರುಷರ್ಷಭನೇ! ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದ ಆ ಕುದುರೆ, ಪಾಂಡವನೊಂದಿಗೆ ಮಣಲೂರಪತಿಯ ದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿತು.