Mahābhārata · Adhyāya 14.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.78.1
ततो गाण्डीवभृच्छूरो युद्धाय समुपस्थितः ।
विबभौ युधि दुर्धर्षो हिमवानचलो यथा ॥ १४.७८.१ ॥
Da trat der Held, der den Gāṇḍīva trägt, zum Kampf hervor. Im Streit unbezwingbar, leuchtete er wie der unbewegliche Himālaya.
14.78.2
ततस्ते सैन्धवा योधाः पुनरेव व्यवस्थिताः ।
व्यमुञ्चन्त सुसंरब्धाः शरवर्षाणि भारत ॥ १४.७८.२ ॥
Da stellten sich jene Saindhava-Krieger wieder auf und ließen in gewaltiger Wut, o Bhārata, Pfeilregen niedergehen.
14.78.3
तान्प्रहस्य महाबाहुः पुनरेव व्यवस्थितान् ।
ततः प्रोवाच कौन्तेयो मुमूर्षञ्श्लक्ष्णया गिरा ॥ १४.७८.३ ॥
Lachend über jene, die sich erneut aufgestellt hatten, sprach der Sohn Kuntīs mit starken Armen dann zu ihnen, obwohl sie dem Tod nahe waren, mit sanften Worten.
14.78.4
युध्यध्वं परया शक्त्या यतध्वं विजये मम ।
कुरुध्वं सर्वकार्याणि महद्वो भयमागतम् ॥ १४.७८.४ ॥
Kämpft mit höchster Kraft, strebt nach dem Sieg über mich, vollbringt alle eure Pflichten, denn eine große Gefahr ist über euch gekommen.
14.78.5
एष योत्स्यामि सर्वांस्तु निवार्य शरवागुराम् ।
तिष्ठध्वं युद्धमनसो दर्पं शमयितास्मि वः ॥ १४.७८.५ ॥
Ich werde gegen euch alle kämpfen und, standhaft bleibend, das Netz der Pfeile abwehren. Ihr, die ihr auf den Kampf gesinnt seid, haltet stand; ich werde euren Hochmut dämpfen.
14.78.6
एतावदुक्त्वा कौरव्यो रोषाद्गाण्डीवभृत्तदा ।
ततोऽथ वचनं स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ १४.७८.६ ॥
Nachdem er so weit gesprochen hatte, wurde der Kaurava, der den Gāṇḍīva trägt, da von Zorn erfüllt; dann, o Bhārata, erinnerte er sich an die Worte seines ältesten Bruders.
14.78.7
न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषवः ।
जेतव्याश्चेति यत्प्रोक्तं धर्मराज्ञा महात्मना।
चिन्तयामास स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.७ ॥
Lieber, Krieger, die im Kampf nach Sieg streben, sollen nicht erschlagen, sondern besiegt werden, so sagte es der großherzige König des Dharma. Da überlegte Phalguna (Arjuna), der Stier unter den Menschen.
14.78.8
इत्युक्तोऽहं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नृपा इति ।
कथितं न मृषेदं स्याद्धर्मराजवचः शुभम् ॥ १४.७८.८ ॥
So sprach der Herr der Menschen zu mir: Könige sollen nicht erschlagen werden. Diese Worte mögen nicht falsch sein; die glückverheißenden Worte des Dharma-Königs gelten.
14.78.9
न हन्येरंश्च राजानो राज्ञश्चाज्ञा कृता भवेत् ।
इति सञ्चिन्त्य स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.९ ॥
Könige sollen nicht erschlagen werden, und der Befehl des Königs muss erfüllt werden. Nachdem er so überlegt hatte, entschied Phalguna (Arjuna), der Stier unter den Menschen.
14.78.10
प्रोवाच वाक्यं धर्मज्ञः सैन्धवान्युद्धदुर्मदान् ।
बालांस्त्रियो वा युष्माकं न हनिष्ये व्यवस्थितान् ॥ १४.७८.१० ॥
Der Kenner des Dharma sprach diese Worte zu den im Kampf übermütigen Sindhu-Kriegern: Eure Kinder oder Frauen, die standhaft stehen, werde ich nicht töten.
14.78.11
यश्च वक्ष्यति सङ्ग्रामे तवास्मीति पराजितः ।
एतच्छ्रुत्वा वचो मह्यं कुरुध्वं हितमात्मनः ॥ १४.७८.११ ॥
Wer im Kampf besiegt sagt: »Ich gehöre dir«, dem wird Schonung zuteil. Nachdem ihr meine Worte gehört habt, handelt zu eurem eigenen Wohl.
14.78.12
ततोऽन्यथा कृच्छ्रगता भविष्यथ मयाऽर्दिताः ।
एवमुक्त्वा तु तान्वीरान्युयुधे कुरुपुङ्गवः ॥ १४.७८.१२ ॥
Andernfalls werdet ihr, von mir bedrängt, in Not geraten. So zu jenen Helden gesprochen, kämpfte der Stier der Kurus.
14.78.13
अत्वरावानसम्भ्रान्तः संक्रुद्धैर्विजिगीषुभिः ।
शतं शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ॥ १४.७८.१३ ॥
Ohne Eile und ohne Verwirrung schoss er hunderttausende Hunderte von Pfeilen mit gebogenen Gelenken auf die zornigen, siegbegierigen Krieger.
14.78.14
मुमुचुः सैन्धवा राजंस्तदा गाण्डीवधन्वनि ।
शरानापततः क्रूरानाशीविषविषोपमान्।
चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरा स धनंजयः ॥ १४.७८.१४ ॥
O König, da schossen die Sindhu grausame Pfeile, gleich Schlangengift, auf den Bogenführer des Gāṇḍīva; doch Dhanaṃjaya zerschnitt sie mitten im Flug mit scharfen Pfeilen.
14.78.15
छित्त्वा तु तानाशु चैव कङ्कपत्राञ्शिलाशितान् ।
एकैकमेषां समरे बिभेद निशितैः शरैः ॥ १४.७८.१५ ॥
Nachdem er sie schnell zerschnitten hatte, durchbohrte er im Kampf jeden Einzelnen von ihnen mit Pfeilen, die mit Reiherfedern besetzt und am Stein geschärft waren.
14.78.16
ततः प्रास्रांश्च शक्तीस्च पुनरेव धनंजये ।
जयद्रथं हतं स्मृत्वा चिक्षिपुः सैन्धवा नृपाः ॥ १४.७८.१६ ॥
Da warfen die Könige der Sindhu, sich erinnernd, dass Jayadratha erschlagen worden war, erneut Speere und Wurfspieße gegen Dhanaṃjaya.
14.78.17
तेषां किरीटी सङ्कल्पं मोघं चक्रे महाबलः ।
सर्वांस्तानन्तरा च्छित्त्वा तदा चुक्रोश पाण्डवः।
तथैवापततां तेषां योधानां जयगृद्धिनाम्। ॥ १४.७८.१७ ॥
Der mächtige Kirīṭin machte ihren Entschluss zunichte; alle im Flug zerschneidend, stieß der Pāṇḍava da einen Schrei aus, und ebenso gegen jene Krieger, die, siegbegierig, herandrängten.
14.78.18
तथैवापततां तेषां योधानां यजगृद्धिनाम् ।
शिरांसि पातयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ १४.७८.१८ ॥
Ebenso ließ er die Häupter jener Krieger fallen, die, siegbegierig, herandrängten, mit Bhalla-Pfeilen, deren Gelenke gebogen waren.
14.78.19
तेषां प्रद्रवतां चापि पुनरेवाभिधावताम् ।
निवर्ततां च शब्दोऽभूत्पूर्णस्येव महोदधेः ॥ १४.७८.१९ ॥
Der Lärm derer, die flohen, die erneut heranstürmten und die umkehrten, erhob sich wie das Tosen eines vollen, großen Ozeans.
14.78.20
ते वध्यमानास्तु तदा पार्थेनामिततेजसा ।
यथाप्राणं यथोत्साहं योधयामासुरर्जुनम् ॥ १४.७८.२० ॥
Da kämpften sie, von dem Sohn der Pṛthā von grenzenlosem Glanz erschlagen, gegen Arjuna, solange Leben und Mut in ihnen waren.
14.78.21
ततस्ते फल्गुनेनाजौ शरैः सन्नतपर्वभिः ।
कृता विसंज्ञा भूयिष्ठा क्लान्तवाहनसैनिकाः ॥ १४.७८.२१ ॥
Da machte Phalguna mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken die meisten von ihnen im Kampf bewusstlos; ihre Reittiere und Krieger waren erschöpft.
14.78.22
तांस्तु सर्वान्परिग्लानान्विदित्वा धृतराष्ट्रजा ।
दुःशला बालमादाय नप्तारं प्रययौ तदा ॥ १४.७८.२२ ॥
Als sie erfuhr, dass alle völlig erschöpft waren, nahm Duḥśalā, die Tochter Dhṛtarāṣṭras, da ihren jungen Enkel und machte sich auf den Weg.
14.78.23
सुरथस्य सुतं वीरं रथेनाथागमत्तदा ।
शान्त्यर्थं सर्वयोधानामभ्यगच्छत पाण्डवम् ॥ १४.७८.२३ ॥
Da kam sie im Wagen mit dem heldenhaften Sohn des Suratha und trat vor den Pāṇḍava, um für alle Krieger Frieden zu erbitten.
14.78.24
सा धनंजयमासाद्य रुरोदार्तस्वरं तदा ।
धनंजयोपि तां दृष्ट्वा धनुर्विससृजे प्रभुः ॥ १४.७८.२४ ॥
Sie trat vor Dhanaṃjaya und weinte da mit klagender Stimme; und als Dhanaṃjaya sie sah, legte der Mächtige seinen Bogen nieder.
14.78.25
समुत्सृज्य धनुः पार्थो विधिवद्भगिनी तदा ।
प्राह किं करवाणीति सा च तं प्रत्युवाच ह ॥ १४.७८.२५ ॥
Pārtha (Arjuna) legte seinen Bogen nieder und fragte seine Schwester gemäß der Sitte: »Was soll ich tun?« Und sie antwortete ihm.
14.78.26
एष ते भरतश्रेष्ठ स्वस्रीयस्यात्मजः शिशुः ।
अभिवादयते पार्थ तं पश्य पुरुषर्षभ ॥ १४.७८.२६ ॥
Bester der Bharatas, dieses Kind, der Sohn deines Neffen, grüßt dich ehrerbietig. Pārtha, Stier unter den Menschen, sieh ihn an.
14.78.27
इत्युक्तस्तस्य पितरं स पप्रच्छार्जुनस्तथा ।
क्वासाविति ततो राजन्दुःशला वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.७८.२७ ॥
So angesprochen fragte Arjuna nach dem Vater des Kindes: »Wo ist er?« Da, o König, sprach Duḥśalā diese Worte.
14.78.28
पितृशोकाभिसंतप्तो विषादार्तोऽस्य वै पिता ।
पञ्चत्वमगमद्वीरो यथा तन्मे निशामय ॥ १४.७८.२८ ॥
Von Trauer um seinen Vater gequält und von Verzweiflung gepeinigt, ging sein heldenhafter Vater in den Tod. Höre von mir, wie es geschah.
14.78.29
स पूर्वं पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयाऽनघ ।
त्वामागतं च संश्रुत्य युद्धाय हयसारिणम्।
पितुश्च मृत्युदुःखार्तोऽजहात्प्राणान्धनंजय ॥ १४.७८.२९ ॥
O sündloser Dhanaṃjaya, er hatte zuerst gehört, dass sein Vater im Kampf von dir erschlagen worden sei, und dann, dass du als Wagenlenker der Pferde zum Kampf gekommen seist. Von Trauer um den Tod seines Vaters gequält, gab er seinen Lebensatem auf.
14.78.30
प्राप्तो बीभत्सुरित्येव नाम श्रुत्वैव तेऽनघ ।
विषादार्तः पपातोर्व्यां ममार च ममात्मजः ॥ १४.७८.३० ॥
O sündloser, sobald er den Namen »Bībhatsu ist angekommen« hörte, fiel er, von Verzweiflung gepeinigt, zu Boden und starb. Er war mein Sohn.
14.78.31
तं दृष्ट्वा पतितं तत्र ततस्तस्यात्मजं प्रभो ।
गृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैपिणी ॥ १४.७८.३१ ॥
Als sie ihn dort liegen sah, o Herr, und dann ihren Sohn ergriff, ist sie heute zu dir gekommen und sucht Zuflucht.
14.78.32
इत्युक्त्वाऽऽर्तस्वरं सा तु मुमोच धृतराष्ट्रजा ।
दीना दीनं स्थितं पार्थमब्रवीच्चाप्यधोमुखम् ॥ १४.७८.३२ ॥
Nachdem sie dies gesagt hatte, stieß die Tochter Dhṛtarāṣṭras einen Schrei der Qual aus und sprach, elend, zu Pārtha, der mit gesenktem Haupt dastand.
14.78.33
स्वसारं समवेक्षस्व स्वस्रीयात्मजमेव च ।
कर्तुमर्हसि धर्मज्ञ दयां कुरुकुलोद्वह।
विस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम् ॥ १४.७८.३३ ॥
Blicke mit Mitgefühl auf deine Schwester und ihren Sohn. O Kenner des Dharma, Träger der Kuru-Linie, du solltest Erbarmen zeigen, den Kuru-König und jenen törichten Jayadratha vergessend.
14.78.34
अभिमन्योर्यथा जातः परिक्षित्परवीरहा ।
तथाऽयं सुरथाज्जातो मम पौत्रो महाभुज ॥ १४.७८.३४ ॥
So wie Parikṣit, der Töter feindlicher Helden, von Abhimanyu geboren wurde, so ist dieser von Suratha geboren — mein Enkel, o Starkarmiger.
14.78.35
तमादाय नरव्याघ्र सम्प्रप्तास्मि तवान्तिकम् ।
शमार्थं सर्वयोधानां शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.७८.३५ ॥
Ihn genommen, o Tiger unter den Menschen, bin ich vor dich getreten. Für den Frieden aller Krieger höre diese meine Worte.
14.78.36
आगतोऽयं महाबाहो तस्य मन्दस्य पुत्रकः ।
प्रसादमस्य बालस्य तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३६ ॥
Dieser Sohn jenes Törichten ist gekommen, o Starkarmiger. Deshalb solltest du diesem Kind Gnade erweisen.
14.78.37
एष प्रसाद्य शिरसा प्रशमार्थमरिंदम ।
याचते त्वां महाबाहो शमं गच्छ धनंजय ॥ १४.७८.३७ ॥
Mit gesenktem Haupt bittet er dich, besänftigt zu sein, um des Friedens willen. O Bezwinger der Feinde, Dhanaṃjaya mit den mächtigen Armen, sei friedlich.
14.78.38
बालस्य हतबन्धोश्च पार्थ किञ्चिदजानतः ।
प्रसादं कुरु धर्मज्ञ मा मन्युवशमन्वगाः ॥ १४.७८.३८ ॥
Dieser Knabe, dessen Verwandte erschlagen wurden, weiß wenig. O Sohn der Pṛthā, Kenner des Dharma, zeige Gnade; gerate nicht in die Gewalt des Zorns.
14.78.39
तमनार्थं नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम् ।
आगस्कारिणमत्यर्तं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३९ ॥
Den grausamen Unverständigen vergessend und an seinen Großvater denkend, solltest du selbst dem schwer Schuldigen Gnade erweisen.
14.78.40
एवं ब्रुवत्यां करुणं दुःशलायां धनंजयः ।
संस्मृत्य देवीं गान्धारीं धृतराष्ट्रं च पार्थिवम्।
उवाच दुःखशोकार्तः क्षत्रधर्मं व्यगर्हयत् ॥ १४.७८.४० ॥
Während Duḥśalā so mitleiderregend sprach, gedachte Dhanaṃjaya der Königin Gāndhārī und des Königs Dhṛtarāṣṭra; von Schmerz und Kummer gequält, tadelte er die Pflicht des Kriegers.
14.78.41
धिक्तं दुर्योधनं क्षुद्रं राज्यलुब्धं च मानिनम् ।
यत्कृते बान्धवाः सर्वे मया नीता यमक्षयम् ॥ १४.७८.४१ ॥
Schande über jenen niederen, reichgierigen und hochmütigen Duryodhana, um dessentwillen ich alle meine Verwandten in Yamas Reich geschickt habe!
14.78.42
इत्युक्त्वा बहु सान्त्वादि प्रसादमकरोज्जयः ।
परिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान्प्रति ॥ १४.७८.४२ ॥
So gesprochen, besänftigte Jaya (Arjuna) sie mit vielen tröstenden Worten; dann umarmte er sie, erfreut, und entließ sie zu ihren Häusern.
14.78.43
दुःशला चापि तान्योधान्निवार्य महतो रणात् ।
सम्पूज्य पार्थं प्रययौ गृहानेव शुभानना ॥ १४.७८.४३ ॥
Auch Duḥśalā, die jene Krieger von jener großen Schlacht zurückhielt, ehrte Pārtha und ging nach Hause, schönen Antlitzes.
14.78.44
एवं निर्जित्य तान्वीरान्सैन्धवान्स धनंजयः ।
अन्वधावत धावन्तं हयं कामविचारिणम् ॥ १४.७८.४४ ॥
Nachdem er so jene Helden von Sindhu besiegt hatte, verfolgte Dhanaṃjaya das Pferd, das nach Belieben umherlief.
14.78.45
ततो मृगमिवाकाशे यथा देवः पिनाकधृक् ।
ससार तं तथा वीरो विधिवद्यज्ञियं हयम् ॥ १४.७८.४५ ॥
Dann verfolgte jener Held das für das Opfer taugliche Pferd, wie der Gott mit dem Pināka-Bogen einen Hirsch durch den Himmel jagt, ordnungsgemäß.
14.78.46
स च वाजी यथेष्टेन तांस्तान्देशान्यथाक्रमम् ।
विचचार यथाकामं कर्म पार्थस्य वर्धयन् ॥ १४.७८.४६ ॥
Und jenes Pferd, das nach Belieben der Reihe nach durch dieses und jenes Land zog, mehrte Pārthas Ruhm.
14.78.47
क्रमेण स हयस्त्वेवं विचरन्पुरुषर्षभ ।
मणलूरपतेर्देशमुपायात्सहपाण्डवः ॥ १४.७८.४७ ॥
O Stier unter den Menschen, so umherziehend in der Reihe, gelangte jenes Pferd zusammen mit dem Pāṇḍava in das Land des Herrn von Maṇalūra.