மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.78.1
ततो गाण्डीवभृच्छूरो युद्धाय समुपस्थितः ।
विबभौ युधि दुर्धर्षो हिमवानचलो यथा ॥ १४.७८.१ ॥
அப்போது காண்டீவத்தைத் தாங்கிய வீரன் போருக்காக முன்வந்தான். போரில் வெல்ல முடியாதவனாக அவன் அசையாத இமயமலையைப் போல் பிரகாசித்தான்.
14.78.2
ततस्ते सैन्धवा योधाः पुनरेव व्यवस्थिताः ।
व्यमुञ्चन्त सुसंरब्धाः शरवर्षाणि भारत ॥ १४.७८.२ ॥
பின்னர் அந்த சைந்தவ வீரர்கள் மீண்டும் அணிவகுத்து நின்று, மிகுந்த சினத்துடன் அம்புமழையைப் பொழிந்தார்கள், ஓ பாரதா.
14.78.3
तान्प्रहस्य महाबाहुः पुनरेव व्यवस्थितान् ।
ततः प्रोवाच कौन्तेयो मुमूर्षञ्श्लक्ष्णया गिरा ॥ १४.७८.३ ॥
மீண்டும் அணிவகுத்து நின்ற அவர்களைக் கண்டு, பெரும்புயம் கொண்ட குந்தியின் மகன் சிரித்தான். பின்னர் சாவை நெருங்கியிருந்த அவர்களிடம் இனிய சொற்களில் பேசினான்.
14.78.4
युध्यध्वं परया शक्त्या यतध्वं विजये मम ।
कुरुध्वं सर्वकार्याणि महद्वो भयमागतम् ॥ १४.७८.४ ॥
முழு வலிமையுடன் போரிடுங்கள், என்மீது வெற்றிபெற முயலுங்கள். உங்கள் எல்லாச் செயல்களையும் செய்யுங்கள், ஏனென்றால் உங்களுக்குப் பெரும் ஆபத்து வந்துவிட்டது.
14.78.5
एष योत्स्यामि सर्वांस्तु निवार्य शरवागुराम् ।
तिष्ठध्वं युद्धमनसो दर्पं शमयितास्मि वः ॥ १४.७८.५ ॥
நான் உங்கள் அனைவருடனும் போரிடுவேன்; அம்பு வலையைத் தடுத்து நிற்பேன். போரில் மனம் வைத்த நீங்கள் நில்லுங்கள். உங்கள் செருக்கை நான் அடக்குவேன்.
14.78.6
एतावदुक्त्वा कौरव्यो रोषाद्गाण्डीवभृत्तदा ।
ततोऽथ वचनं स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ १४.७८.६ ॥
இவ்வளவு சொல்லிவிட்டு, காண்டீவம் தாங்கிய கௌரவன் அப்போது சினத்தால் நிறைந்தான். பின்னர், ஓ பாரதா, தன் மூத்த சகோதரனின் சொல்லை நினைத்தான்.
14.78.7
न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषवः ।
जेतव्याश्चेति यत्प्रोक्तं धर्मराज्ञा महात्मना।
चिन्तयामास स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.७ ॥
அன்பே, போரில் வெற்றி விரும்பும் சத்திரியர்களைக் கொல்லக் கூடாது, வெல்லவே வேண்டும் என்று மகாத்மா தர்மராஜர் சொன்னார். அப்போது மனிதர்களில் காளையாகிய பல்குனன் சிந்தித்தான்.
14.78.8
इत्युक्तोऽहं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नृपा इति ।
कथितं न मृषेदं स्याद्धर्मराजवचः शुभम् ॥ १४.७८.८ ॥
மன்னர்களில் தலைவரால் எனக்கு இப்படி சொல்லப்பட்டது: அரசர்கள் கொல்லப்படக் கூடாது. இந்த சொல் பொய்யாகாது; தர்மராஜனின் வார்த்தைகள் நலமானவை.
14.78.9
न हन्येरंश्च राजानो राज्ञश्चाज्ञा कृता भवेत् ।
इति सञ्चिन्त्य स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.९ ॥
மன்னர்களைக் கொல்லக் கூடாது; அரசனின் கட்டளை நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். இதை எண்ணி, அப்போது மனிதர்களில் காளையாகிய பல்குனன் சிந்தித்தான்.
14.78.10
प्रोवाच वाक्यं धर्मज्ञः सैन्धवान्युद्धदुर्मदान् ।
बालांस्त्रियो वा युष्माकं न हनिष्ये व्यवस्थितान् ॥ १४.७८.१० ॥
தர்மத்தை அறிந்தவன் போரில் செருக்கு கொண்ட சைந்தவர்களிடம் சொன்னான்: நிலைபெற்று நிற்கும் உங்கள் சிறுவர்களையோ பெண்களையோ நான் கொல்ல மாட்டேன்.
14.78.11
यश्च वक्ष्यति सङ्ग्रामे तवास्मीति पराजितः ।
एतच्छ्रुत्वा वचो मह्यं कुरुध्वं हितमात्मनः ॥ १४.७८.११ ॥
போரில் தோல்வியுற்று 'நான் உன்னுடையவன்' என்று சொல்பவன் உயிர் பிழைப்பான். என் இந்த சொல்லைக் கேட்டு உங்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள்.
14.78.12
ततोऽन्यथा कृच्छ्रगता भविष्यथ मयाऽर्दिताः ।
एवमुक्त्वा तु तान्वीरान्युयुधे कुरुपुङ्गवः ॥ १४.७८.१२ ॥
இல்லையேல் நீங்கள் என்னால் துன்புறுத்தப்பட்டு இக்கட்டில் சிக்குவீர்கள். இவ்வாறு அந்த வீரர்களிடம் சொல்லி குருக்களில் காளையாகிய அவன் போரிட்டான்.
14.78.13
अत्वरावानसम्भ्रान्तः संक्रुद्धैर्विजिगीषुभिः ।
शतं शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ॥ १४.७८.१३ ॥
அவசரமின்றி, கலக்கமின்றி இருந்தவன், கோபமுற்று வெற்றி விரும்பிய வீரர்கள் மீது நூறு நூறாயிரம் அம்புகளை, வளைந்த முனைகளுடன் ஏவினான்.
14.78.14
मुमुचुः सैन्धवा राजंस्तदा गाण्डीवधन्वनि ।
शरानापततः क्रूरानाशीविषविषोपमान्।
चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरा स धनंजयः ॥ १४.७८.१४ ॥
அரசே, அப்போது சைந்தவர்கள் காண்டீவ வில்லாளி மீது கொடிய, நாகவிஷம் போன்ற அம்புகளை ஏவினர்; ஆனால் தனஞ்சயன் கூரிய அம்புகளால் நடுவிலேயே அவற்றை வெட்டினான்.
14.78.15
छित्त्वा तु तानाशु चैव कङ्कपत्राञ्शिलाशितान् ।
एकैकमेषां समरे बिभेद निशितैः शरैः ॥ १४.७८.१५ ॥
அவற்றை விரைவில் வெட்டி, கங்கப் பறவை இறகுடனும் கல்லில் தீட்டிய கூரிய அம்புகளால், போரில் அவர்களில் ஒவ்வொருவரையும் துளைத்தான்.
14.78.16
ततः प्रास्रांश्च शक्तीस्च पुनरेव धनंजये ।
जयद्रथं हतं स्मृत्वा चिक्षिपुः सैन्धवा नृपाः ॥ १४.७८.१६ ॥
பின்னர் சைந்தவ அரசர்கள் ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டதை நினைத்து, தனஞ்சயன் மீது மீண்டும் ஈட்டிகளையும் சக்திகளையும் வீசினர்.
14.78.17
तेषां किरीटी सङ्कल्पं मोघं चक्रे महाबलः ।
सर्वांस्तानन्तरा च्छित्त्वा तदा चुक्रोश पाण्डवः।
तथैवापततां तेषां योधानां जयगृद्धिनाम्। ॥ १४.७८.१७ ॥
மகாபலனான கிரீடி அவர்களின் சங்கல்பத்தை வீணாக்கினான்; அவர்கள் அனைவரையும் நடுவிலேயே வெட்டி, அப்போது பாண்டவன் முழங்கினான். அவ்வாறே வெற்றியாசை கொண்டு பாய்ந்து வந்த அந்த வீரர்களையும்.
14.78.18
तथैवापततां तेषां योधानां यजगृद्धिनाम् ।
शिरांसि पातयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ १४.७८.१८ ॥
அவ்வாறே வெற்றியாசையுடன் பாய்ந்து வந்த அந்த வீரர்களின் தலைகளை, வளைந்த முனைகள் கொண்ட பல்ல அம்புகளால் உருளச் செய்தான்.
14.78.19
तेषां प्रद्रवतां चापि पुनरेवाभिधावताम् ।
निवर्ततां च शब्दोऽभूत्पूर्णस्येव महोदधेः ॥ १४.७८.१९ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்தவர்களும் மீண்டும் பாய்ந்து வந்தவர்களும் திரும்பி வந்தவர்களுமான அவர்களின் ஒலி, நிரம்பிய பெருங்கடலின் ஓசை போல் எழுந்தது.
14.78.20
ते वध्यमानास्तु तदा पार्थेनामिततेजसा ।
यथाप्राणं यथोत्साहं योधयामासुरर्जुनम् ॥ १४.७८.२० ॥
அப்போது அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட பார்த்தனால் கொல்லப்பட்டு வந்த அவர்கள், உயிர் உள்ள வரையிலும் உற்சாகம் உள்ள வரையிலும் அர்ஜுனனுடன் போர் செய்தனர்.
14.78.21
ततस्ते फल्गुनेनाजौ शरैः सन्नतपर्वभिः ।
कृता विसंज्ञा भूयिष्ठा क्लान्तवाहनसैनिकाः ॥ १४.७८.२१ ॥
அப்போது போரில் பார்குனன் (அர்ஜுனன்) வளைந்த மூட்டுகளையுடைய அம்புகளால் அவர்களைப் பெரும்பாலும் மயக்கமடையச் செய்தான்; அவர்களின் வாகனங்களும் வீரர்களும் சோர்வடைந்தனர்.
14.78.22
तांस्तु सर्वान्परिग्लानान्विदित्वा धृतराष्ट्रजा ।
दुःशला बालमादाय नप्तारं प्रययौ तदा ॥ १४.७८.२२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் மிகவும் சோர்வடைந்திருப்பதை அறிந்து, திருதராஷ்டிரனின் மகள் துஶ்சலா அப்போது தன் பேரக் குழந்தையை அழைத்துக்கொண்டு புறப்பட்டாள்.
14.78.23
सुरथस्य सुतं वीरं रथेनाथागमत्तदा ।
शान्त्यर्थं सर्वयोधानामभ्यगच्छत पाण्डवम् ॥ १४.७८.२३ ॥
அப்போது அவள் சுரதனின் வீர மகனை ரதத்தில் அழைத்து வந்தாள்; எல்லா வீரர்களின் அமைதிக்காக அவள் பாண்டவனை அணுகினாள்.
14.78.24
सा धनंजयमासाद्य रुरोदार्तस्वरं तदा ।
धनंजयोपि तां दृष्ट्वा धनुर्विससृजे प्रभुः ॥ १४.७८.२४ ॥
அவள் தனஞ்சயனை அணுகி அப்போது துயரக் குரலில் அழுதாள்; தனஞ்சயனும் அவளைக் கண்டு, அந்த வல்லவன் தன் வில்லைக் கீழே வைத்தான்.
14.78.25
समुत्सृज्य धनुः पार्थो विधिवद्भगिनी तदा ।
प्राह किं करवाणीति सा च तं प्रत्युवाच ह ॥ १४.७८.२५ ॥
பார்த்தன் வில்லைக் கீழே வைத்து, முறைப்படி தன் சகோதரியிடம் "நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான்; அவளும் அவனுக்கு மறுமொழி கூறினாள்.
14.78.26
एष ते भरतश्रेष्ठ स्वस्रीयस्यात्मजः शिशुः ।
अभिवादयते पार्थ तं पश्य पुरुषर्षभ ॥ १४.७८.२६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இதோ உன் சகோதரியின் மகனின் மகன், குழந்தை உனக்கு வணக்கம் தெரிவிக்கிறான்; பார்த்தா, நரர்களில் சிறந்தவனே, அவனைப் பார்.
14.78.27
इत्युक्तस्तस्य पितरं स पप्रच्छार्जुनस्तथा ।
क्वासाविति ततो राजन्दुःशला वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.७८.२७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அர்ஜுனன் அவனுடைய தந்தையைப் பற்றி "அவன் எங்கே?" என்று கேட்டான்; அப்போது ஓ அரசே, துஃசலா வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
14.78.28
पितृशोकाभिसंतप्तो विषादार्तोऽस्य वै पिता ।
पञ्चत्वमगमद्वीरो यथा तन्मे निशामय ॥ १४.७८.२८ ॥
தந்தையின் துயரால் வருந்தி, துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்ட அவனுடைய வீரத் தந்தை இறந்தான்; அது எவ்வாறு நடந்தது என்பதை என்னிடமிருந்து கேள்.
14.78.29
स पूर्वं पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयाऽनघ ।
त्वामागतं च संश्रुत्य युद्धाय हयसारिणम्।
पितुश्च मृत्युदुःखार्तोऽजहात्प्राणान्धनंजय ॥ १४.७८.२९ ॥
குற்றமற்றவனே, தனஞ்சயா, அவன் முன்பு தன் தந்தை போரில் உன்னால் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டான்; மேலும் குதிரைகளின் தேரோட்டியாக நீ போருக்கு வந்திருப்பதையும் கேட்டான்; தந்தையின் இறப்பு துயரால் வருந்தி அவன் உயிரை விட்டான்.
14.78.30
प्राप्तो बीभत्सुरित्येव नाम श्रुत्वैव तेऽनघ ।
विषादार्तः पपातोर्व्यां ममार च ममात्मजः ॥ १४.७८.३० ॥
குற்றமற்றவனே, "பீபத்ஸு வந்துவிட்டான்" என்ற பெயரைக் கேட்டதுமே துயரால் பீடிக்கப்பட்டு அவன் பூமியில் விழுந்து இறந்தான்; அவன் என் மகன்.
14.78.31
तं दृष्ट्वा पतितं तत्र ततस्तस्यात्मजं प्रभो ।
गृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैपिणी ॥ १४.७८.३१ ॥
அங்கே விழுந்து கிடந்த அவனைக் கண்டு, ஓ தலைவா, பின்னர் அவனுடைய மகனைப் பிடித்துக்கொண்டு, இன்று அடைக்கலம் தேடி அவள் உன்னை அணுகியிருக்கிறாள்.
14.78.32
इत्युक्त्वाऽऽर्तस्वरं सा तु मुमोच धृतराष्ट्रजा ।
दीना दीनं स्थितं पार्थमब्रवीच्चाप्यधोमुखम् ॥ १४.७८.३२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, துன்பக் குரலில் அந்த திருதராஷ்டிரனின் மகள் அழுதாள்; துயருற்று, தலைகுனிந்து நின்ற பார்த்தனிடம் அவள் துயரத்துடன் பேசினாள்.
14.78.33
स्वसारं समवेक्षस्व स्वस्रीयात्मजमेव च ।
कर्तुमर्हसि धर्मज्ञ दयां कुरुकुलोद्वह।
विस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम् ॥ १४.७८.३३ ॥
உன் சகோதரியையும், உன் சகோதரியின் மகனையும் கருணையுடன் பார். ஓ தர்மம் அறிந்தவனே, குருகுலத்தின் தாங்குபவனே, குரு அரசனையும், அந்த மூடன் ஜயத்ரதனையும் மறந்து கருணை காட்டத் தகுந்தவன் நீ.
14.78.34
अभिमन्योर्यथा जातः परिक्षित्परवीरहा ।
तथाऽयं सुरथाज्जातो मम पौत्रो महाभुज ॥ १४.७८.३४ ॥
அபிமன்யுவிடமிருந்து பரீக்ஷித் பிறந்ததுபோல, பகைவீரர்களைக் கொல்பவன் பிறந்தான்; அதுபோல இவன் சுரதனிடமிருந்து பிறந்தான், என் பேரன், ஓ மகாபாகு.
14.78.35
तमादाय नरव्याघ्र सम्प्रप्तास्मि तवान्तिकम् ।
शमार्थं सर्वयोधानां शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.७८.३५ ॥
அவனை அழைத்துக்கொண்டு, ஓ நரவ்யாக்ரா, உன் அருகில் வந்திருக்கிறேன். எல்லா வீரர்களின் சமாதானத்திற்காக, என் இந்தச் சொல்லைக் கேள்.
14.78.36
आगतोऽयं महाबाहो तस्य मन्दस्य पुत्रकः ।
प्रसादमस्य बालस्य तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३६ ॥
ஓ மகாபாஹோ, இவன் அந்த மூடனின் மகன் வந்திருக்கிறான். ஆகையால், இந்தச் சிறுவனுக்கு நீ அருள் செய்யத் தகுந்தவன்.
14.78.37
एष प्रसाद्य शिरसा प्रशमार्थमरिंदम ।
याचते त्वां महाबाहो शमं गच्छ धनंजय ॥ १४.७८.३७ ॥
இவன் தலை தாழ்த்தித் தணிவுக்காக உன்னை வேண்டுகிறான். எதிரிகளை அடக்குபவனே, பெருந்தோள் தனஞ்சயனே, சாந்தமடைவாயாக.
14.78.38
बालस्य हतबन्धोश्च पार्थ किञ्चिदजानतः ।
प्रसादं कुरु धर्मज्ञ मा मन्युवशमन्वगाः ॥ १४.७८.३८ ॥
கொல்லப்பட்ட உறவினர்களை உடைய இந்தச் சிறுவன் எதையும் அறியாதவன். பிருதையின் மகனே, தர்மத்தை அறிந்தவனே, அருள் செய்; கோபத்தின் வசப்படாதே.
14.78.39
तमनार्थं नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम् ।
आगस्कारिणमत्यर्तं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३९ ॥
அவன் அநர்த்தம் செய்பவனும் கொடியவனுமாக இருந்தாலும், இவனுடைய பாட்டனை நினைவில் கொண்டு, மிகுந்த குற்றவாளியிடமும் அருள் செய்வது உனக்குத் தகும்.
14.78.40
एवं ब्रुवत्यां करुणं दुःशलायां धनंजयः ।
संस्मृत्य देवीं गान्धारीं धृतराष्ट्रं च पार्थिवम्।
उवाच दुःखशोकार्तः क्षत्रधर्मं व्यगर्हयत् ॥ १४.७८.४० ॥
துச்சளை இவ்வாறு உருக்கமாகப் பேசுகையில், தனஞ்சயன் தேவி காந்தாரியையும் அரசன் திருதராஷ்டிரனையும் நினைவுகூர்ந்தான். துக்கத்தாலும் சோகத்தாலும் வருந்தி, அவன் க்ஷத்ரிய தர்மத்தைக் கண்டித்துப் பேசினான்.
14.78.41
धिक्तं दुर्योधनं क्षुद्रं राज्यलुब्धं च मानिनम् ।
यत्कृते बान्धवाः सर्वे मया नीता यमक्षयम् ॥ १४.७८.४१ ॥
அந்தக் கீழ்மையானவனும், அரசாசை கொண்டவனும், செருக்குள்ளவனுமான துரியோதனனுக்குச் சீ! அவனுக்காக என்னால் அனைத்து உறவினர்களும் யமலோகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
14.78.42
इत्युक्त्वा बहु सान्त्वादि प्रसादमकरोज्जयः ।
परिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान्प्रति ॥ १४.७८.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, வெற்றியாளன் ஜயன் பல ஆறுதல் மொழிகளால் அவளை சமாதானப்படுத்தினான். பின்னர் அவளை அணைத்து, மகிழ்ச்சியுடன் வீடுகளுக்குத் திரும்ப அனுப்பினான்.
14.78.43
दुःशला चापि तान्योधान्निवार्य महतो रणात् ।
सम्पूज्य पार्थं प्रययौ गृहानेव शुभानना ॥ १४.७८.४३ ॥
துச்சலையும் அந்த வீரர்களை அந்த பெரும் போரிலிருந்து தடுத்து, பார்த்தனை வணங்கி, அழகிய முகம் கொண்டவளாய் தன் இல்லத்திற்குச் சென்றாள்.
14.78.44
एवं निर्जित्य तान्वीरान्सैन्धवान्स धनंजयः ।
अन्वधावत धावन्तं हयं कामविचारिणम् ॥ १४.७८.४४ ॥
இவ்வாறு அந்த சைந்தவ வீரர்களை வென்று, அந்த தனஞ்சயன் விருப்பம் போல் ஓடித்திரிந்த குதிரையைப் பின்தொடர்ந்தான்.
14.78.45
ततो मृगमिवाकाशे यथा देवः पिनाकधृक् ।
ससार तं तथा वीरो विधिवद्यज्ञियं हयम् ॥ १४.७८.४५ ॥
பின்னர் வானில் மானைப் பின்தொடரும் பினாகதாரி தேவனைப் போல, அந்த வீரன் முறைப்படி யாகத்திற்குரிய அந்தக் குதிரையைப் பின்தொடர்ந்தான்.
14.78.46
स च वाजी यथेष्टेन तांस्तान्देशान्यथाक्रमम् ।
विचचार यथाकामं कर्म पार्थस्य वर्धयन् ॥ १४.७८.४६ ॥
அந்தக் குதிரை தன் விருப்பப்படி அந்தந்த நாடுகளில் முறையாகச் சுற்றித் திரிந்து, பார்த்தனின் செயலைப் பெருக்கியது.
14.78.47
क्रमेण स हयस्त्वेवं विचरन्पुरुषर्षभ ।
मणलूरपतेर्देशमुपायात्सहपाण्डवः ॥ १४.७८.४७ ॥
புருஷர்களில் காளையே! இவ்வாறு வரிசையாகச் சுற்றித் திரிந்த அந்தக் குதிரை, பாண்டவனுடன் மணலூர் அரசனின் நாட்டை அடைந்தது.