Mahābhārata · Adhyāya 14.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.78.1
ततो गाण्डीवभृच्छूरो युद्धाय समुपस्थितः ।
विबभौ युधि दुर्धर्षो हिमवानचलो यथा ॥ १४.७८.१ ॥
Então o herói que porta o Gāṇḍīva apresentou-se para a batalha. Invencível no combate, brilhava como o imóvel Himālaya.
14.78.2
ततस्ते सैन्धवा योधाः पुनरेव व्यवस्थिताः ।
व्यमुञ्चन्त सुसंरब्धाः शरवर्षाणि भारत ॥ १४.७८.२ ॥
Então aqueles guerreiros saindhavas voltaram a formar-se e, em grande fúria, ó Bhārata, lançaram chuvas de flechas.
14.78.3
तान्प्रहस्य महाबाहुः पुनरेव व्यवस्थितान् ।
ततः प्रोवाच कौन्तेयो मुमूर्षञ्श्लक्ष्णया गिरा ॥ १४.७८.३ ॥
Rindo daqueles que se haviam reposicionado, o filho de Kuntī, de braços poderosos, então lhes falou, embora estivessem perto da morte, com palavras suaves.
14.78.4
युध्यध्वं परया शक्त्या यतध्वं विजये मम ।
कुरुध्वं सर्वकार्याणि महद्वो भयमागतम् ॥ १४.७८.४ ॥
Lutai com toda a vossa força, esforçai-vos por vencer-me, cumpri todos os vossos deveres, pois um grande perigo se abateu sobre vós.
14.78.5
एष योत्स्यामि सर्वांस्तु निवार्य शरवागुराम् ।
तिष्ठध्वं युद्धमनसो दर्पं शमयितास्मि वः ॥ १४.७८.५ ॥
Lutarei contra todos vós e, mantendo-me firme, afastarei a rede de flechas. Vós, cujas mentes estão no combate, permanecei firmes; eu acalmarei o vosso orgulho.
14.78.6
एतावदुक्त्वा कौरव्यो रोषाद्गाण्डीवभृत्तदा ।
ततोऽथ वचनं स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत ॥ १४.७८.६ ॥
Tendo falado até aqui, o kaurava que porta o Gāṇḍīva encheu-se então de cólera; depois, ó Bhārata, lembrou-se das palavras de seu irmão mais velho.
14.78.7
न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषवः ।
जेतव्याश्चेति यत्प्रोक्तं धर्मराज्ञा महात्मना।
चिन्तयामास स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.७ ॥
Querido, os guerreiros que desejam a vitória na batalha não devem ser mortos, mas vencidos, assim disse o magnânimo rei do dharma. Então Phalguna (Arjuna), touro entre os homens, refletiu.
14.78.8
इत्युक्तोऽहं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नृपा इति ।
कथितं न मृषेदं स्याद्धर्मराजवचः शुभम् ॥ १४.७८.८ ॥
Assim me disse o senhor dos homens: os reis não devem ser mortos. Que estas palavras não se mostrem falsas; as palavras auspiciosas do rei do dharma permanecem.
14.78.9
न हन्येरंश्च राजानो राज्ञश्चाज्ञा कृता भवेत् ।
इति सञ्चिन्त्य स तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः ॥ १४.७८.९ ॥
Os reis não devem ser mortos, e a ordem do rei deve ser cumprida. Tendo refletido assim, então Phalguna (Arjuna), touro entre os homens, resolveu.
14.78.10
प्रोवाच वाक्यं धर्मज्ञः सैन्धवान्युद्धदुर्मदान् ।
बालांस्त्रियो वा युष्माकं न हनिष्ये व्यवस्थितान् ॥ १४.७८.१० ॥
O conhecedor do dharma disse estas palavras aos guerreiros sindhu, orgulhosos na batalha: não matarei vossas crianças nem vossas mulheres que permanecem firmes.
14.78.11
यश्च वक्ष्यति सङ्ग्रामे तवास्मीति पराजितः ।
एतच्छ्रुत्वा वचो मह्यं कुरुध्वं हितमात्मनः ॥ १४.७८.११ ॥
Quem, vencido na batalha, disser «sou teu» será poupado. Tendo ouvido estas minhas palavras, agi para vosso próprio bem.
14.78.12
ततोऽन्यथा कृच्छ्रगता भविष्यथ मयाऽर्दिताः ।
एवमुक्त्वा तु तान्वीरान्युयुधे कुरुपुङ्गवः ॥ १४.७८.१२ ॥
Caso contrário, afligidos por mim, cairão em aflição. Tendo falado assim àqueles heróis, o touro dos kurus combateu.
14.78.13
अत्वरावानसम्भ्रान्तः संक्रुद्धैर्विजिगीषुभिः ।
शतं शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ॥ १४.७८.१३ ॥
Sem pressa e sem perturbação, lançou centenas de milhares de centenas de flechas de juntas curvadas contra os guerreiros irados que desejavam a vitória.
14.78.14
मुमुचुः सैन्धवा राजंस्तदा गाण्डीवधन्वनि ।
शरानापततः क्रूरानाशीविषविषोपमान्।
चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरा स धनंजयः ॥ १४.७८.१४ ॥
Ó rei, então os sindhu lançaram flechas cruéis, como veneno de serpente, contra o arqueiro do Gāṇḍīva; mas Dhanaṃjaya as cortou no meio do voo com flechas afiadas.
14.78.15
छित्त्वा तु तानाशु चैव कङ्कपत्राञ्शिलाशितान् ।
एकैकमेषां समरे बिभेद निशितैः शरैः ॥ १४.७८.१५ ॥
Depois de cortá-las rapidamente, perfurou cada um deles na batalha com flechas emplumadas de penas de garça e afiadas na pedra.
14.78.16
ततः प्रास्रांश्च शक्तीस्च पुनरेव धनंजये ।
जयद्रथं हतं स्मृत्वा चिक्षिपुः सैन्धवा नृपाः ॥ १४.७८.१६ ॥
Então os reis sindhu, lembrando que Jayadratha fora morto, arremessaram de novo lanças e javelinas contra Dhanaṃjaya.
14.78.17
तेषां किरीटी सङ्कल्पं मोघं चक्रे महाबलः ।
सर्वांस्तानन्तरा च्छित्त्वा तदा चुक्रोश पाण्डवः।
तथैवापततां तेषां योधानां जयगृद्धिनाम्। ॥ १४.७८.१७ ॥
O poderoso Kirīṭin tornou vã a resolução deles; cortando-os todos no meio do voo, o Pāṇḍava então rugiu, e da mesma forma contra aqueles guerreiros que avançavam, ávidos pela vitória.
14.78.18
तथैवापततां तेषां योधानां यजगृद्धिनाम् ।
शिरांसि पातयामास भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ १४.७८.१८ ॥
Igualmente, fez cair as cabeças daqueles guerreiros que avançavam, ávidos pela vitória, com flechas bhalla de juntas curvadas.
14.78.19
तेषां प्रद्रवतां चापि पुनरेवाभिधावताम् ।
निवर्ततां च शब्दोऽभूत्पूर्णस्येव महोदधेः ॥ १४.७८.१९ ॥
O clamor dos que fugiam, dos que investiam de novo e dos que voltavam se elevou como o rugido de um oceano cheio.
14.78.20
ते वध्यमानास्तु तदा पार्थेनामिततेजसा ।
यथाप्राणं यथोत्साहं योधयामासुरर्जुनम् ॥ १४.७८.२० ॥
Então, sendo abatidos pelo filho de Pṛthā, de esplendor sem limites, combateram Arjuna enquanto restaram vida e ânimo.
14.78.21
ततस्ते फल्गुनेनाजौ शरैः सन्नतपर्वभिः ।
कृता विसंज्ञा भूयिष्ठा क्लान्तवाहनसैनिकाः ॥ १४.७८.२१ ॥
Então Phalguna, com flechas de juntas dobradas, deixou a maioria deles inconsciente na batalha; suas montarias e soldados estavam exaustos.
14.78.22
तांस्तु सर्वान्परिग्लानान्विदित्वा धृतराष्ट्रजा ।
दुःशला बालमादाय नप्तारं प्रययौ तदा ॥ १४.७८.२२ ॥
Sabendo que todos estavam exaustos, Duḥśalā, filha de Dhṛtarāṣṭra, então tomou seu jovem neto e partiu.
14.78.23
सुरथस्य सुतं वीरं रथेनाथागमत्तदा ।
शान्त्यर्थं सर्वयोधानामभ्यगच्छत पाण्डवम् ॥ १४.७८.२३ ॥
Então chegou de carro com o herói, filho de Suratha, e aproximou-se do Pāṇḍava para obter a paz para todos os guerreiros.
14.78.24
सा धनंजयमासाद्य रुरोदार्तस्वरं तदा ।
धनंजयोपि तां दृष्ट्वा धनुर्विससृजे प्रभुः ॥ १४.७८.२४ ॥
Ela se aproximou de Dhanaṃjaya e então chorou com voz angustiada; e Dhanaṃjaya, vendo-a, o poderoso depôs seu arco.
14.78.25
समुत्सृज्य धनुः पार्थो विधिवद्भगिनी तदा ।
प्राह किं करवाणीति सा च तं प्रत्युवाच ह ॥ १४.७८.२५ ॥
Tendo depositado o arco, Pārtha (Arjuna) perguntou devidamente à sua irmã: "O que devo fazer?" E ela lhe respondeu.
14.78.26
एष ते भरतश्रेष्ठ स्वस्रीयस्यात्मजः शिशुः ।
अभिवादयते पार्थ तं पश्य पुरुषर्षभ ॥ १४.७८.२६ ॥
Melhor dos Bharatas, esta criança, filho do filho da tua irmã, saúda-te com reverência. Pārtha, touro entre os homens, olha para ele.
14.78.27
इत्युक्तस्तस्य पितरं स पप्रच्छार्जुनस्तथा ।
क्वासाविति ततो राजन्दुःशला वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.७८.२७ ॥
Assim interpelado, Arjuna perguntou pelo pai da criança: "Onde está ele?" Então, ó rei, Duḥśalā proferiu estas palavras.
14.78.28
पितृशोकाभिसंतप्तो विषादार्तोऽस्य वै पिता ।
पञ्चत्वमगमद्वीरो यथा तन्मे निशामय ॥ १४.७८.२८ ॥
Atormentado pelo luto do pai e consumido pelo desespero, o seu pai heroico passou à morte. Ouve-me contar como aconteceu.
14.78.29
स पूर्वं पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयाऽनघ ।
त्वामागतं च संश्रुत्य युद्धाय हयसारिणम्।
पितुश्च मृत्युदुःखार्तोऽजहात्प्राणान्धनंजय ॥ १४.७८.२९ ॥
Ó Dhanaṃjaya, sem mácula, ele primeiro ouvira que o seu pai fora morto em combate por ti, e depois ouviu que tinhas vindo lutar como condutor de cavalos. Atormentado pelo pesar da morte do pai, abandonou o sopro vital.
14.78.30
प्राप्तो बीभत्सुरित्येव नाम श्रुत्वैव तेऽनघ ।
विषादार्तः पपातोर्व्यां ममार च ममात्मजः ॥ १४.७८.३० ॥
Ó sem mácula, assim que ouviu o nome "Bībhatsu chegou", consumido pelo desespero, caiu por terra e morreu. Era o meu filho.
14.78.31
तं दृष्ट्वा पतितं तत्र ततस्तस्यात्मजं प्रभो ।
गृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैपिणी ॥ १४.७८.३१ ॥
Ao vê-lo caído ali, ó senhor, e então tomando o filho dele, ela veio hoje a ti buscando refúgio.
14.78.32
इत्युक्त्वाऽऽर्तस्वरं सा तु मुमोच धृतराष्ट्रजा ।
दीना दीनं स्थितं पार्थमब्रवीच्चाप्यधोमुखम् ॥ १४.७८.३२ ॥
Tendo dito isso, a filha de Dhṛtarāṣṭra soltou um grito de angústia, e, em sua miséria, falou a Pārtha, que estava de pé, com o rosto baixo.
14.78.33
स्वसारं समवेक्षस्व स्वस्रीयात्मजमेव च ।
कर्तुमर्हसि धर्मज्ञ दयां कुरुकुलोद्वह।
विस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम् ॥ १४.७८.३३ ॥
Olha com compaixão para a tua irmã e para o filho dela. Ó conhecedor do dharma, sustentáculo da linhagem kuru, deves ter compaixão, esquecendo o rei kuru e aquele insensato Jayadratha.
14.78.34
अभिमन्योर्यथा जातः परिक्षित्परवीरहा ।
तथाऽयं सुरथाज्जातो मम पौत्रो महाभुज ॥ १४.७८.३४ ॥
Assim como Parikṣit, matador de heróis inimigos, nasceu de Abhimanyu, assim este nasceu de Suratha: meu neto, ó de braços poderosos.
14.78.35
तमादाय नरव्याघ्र सम्प्रप्तास्मि तवान्तिकम् ।
शमार्थं सर्वयोधानां शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.७८.३५ ॥
Tomando-o, ó tigre entre os homens, vim à tua presença. Pela paz de todos os guerreiros, ouve estas minhas palavras.
14.78.36
आगतोऽयं महाबाहो तस्य मन्दस्य पुत्रकः ।
प्रसादमस्य बालस्य तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३६ ॥
Veio este filho daquele insensato, ó de braços poderosos. Portanto, deves mostrar graça a esta criança.
14.78.37
एष प्रसाद्य शिरसा प्रशमार्थमरिंदम ।
याचते त्वां महाबाहो शमं गच्छ धनंजय ॥ १४.७८.३७ ॥
Curvando a cabeça, ele te suplica que te acalmes pela paz. Ó subjugador de inimigos, Dhanaṃjaya de braços poderosos, acalma-te.
14.78.38
बालस्य हतबन्धोश्च पार्थ किञ्चिदजानतः ।
प्रसादं कुरु धर्मज्ञ मा मन्युवशमन्वगाः ॥ १४.७८.३८ ॥
Esta criança, cujos parentes foram mortos, nada sabe. Ó filho de Pṛthā, conhecedor do dharma, mostra clemência; não caias sob o domínio da ira.
14.78.39
तमनार्थं नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम् ।
आगस्कारिणमत्यर्तं प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १४.७८.३९ ॥
Esquecendo aquele cruel e insensato, e lembrando o seu avô, deves mostrar clemência até a este grande ofensor.
14.78.40
एवं ब्रुवत्यां करुणं दुःशलायां धनंजयः ।
संस्मृत्य देवीं गान्धारीं धृतराष्ट्रं च पार्थिवम्।
उवाच दुःखशोकार्तः क्षत्रधर्मं व्यगर्हयत् ॥ १४.७८.४० ॥
Enquanto Duḥśalā falava assim com piedade, Dhanaṃjaya lembrou-se da rainha Gāndhārī e do rei Dhṛtarāṣṭra; atormentado pela dor e pelo luto, censurou o dever do guerreiro.
14.78.41
धिक्तं दुर्योधनं क्षुद्रं राज्यलुब्धं च मानिनम् ।
यत्कृते बान्धवाः सर्वे मया नीता यमक्षयम् ॥ १४.७८.४१ ॥
Desgraça sobre aquele Duryodhana, vil, ávido por reino e orgulhoso, por causa de quem enviei todos os meus parentes à morada de Yama!
14.78.42
इत्युक्त्वा बहु सान्त्वादि प्रसादमकरोज्जयः ।
परिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान्प्रति ॥ १४.७८.४२ ॥
Tendo falado assim, Jaya (Arjuna) apaziguou-a com muitas palavras de consolo; depois, abraçando-a e satisfeito, despediu-a de volta às suas casas.
14.78.43
दुःशला चापि तान्योधान्निवार्य महतो रणात् ।
सम्पूज्य पार्थं प्रययौ गृहानेव शुभानना ॥ १४.७८.४३ ॥
Duḥśalā também, tendo contido aqueles guerreiros daquela grande batalha, honrou Pārtha e partiu para sua casa, de rosto formoso.
14.78.44
एवं निर्जित्य तान्वीरान्सैन्धवान्स धनंजयः ।
अन्वधावत धावन्तं हयं कामविचारिणम् ॥ १४.७८.४४ ॥
Tendo assim vencido aqueles heróis de Sindhu, Dhanaṃjaya perseguiu o cavalo que corria à vontade.
14.78.45
ततो मृगमिवाकाशे यथा देवः पिनाकधृक् ।
ससार तं तथा वीरो विधिवद्यज्ञियं हयम् ॥ १४.७८.४५ ॥
Então, como o deus portador do arco Pināka persegue um veado pelo céu, assim aquele herói perseguiu, segundo a regra, o cavalo apto ao sacrifício.
14.78.46
स च वाजी यथेष्टेन तांस्तान्देशान्यथाक्रमम् ।
विचचार यथाकामं कर्म पार्थस्य वर्धयन् ॥ १४.७८.४६ ॥
E aquele cavalo, vagando à vontade por esta e aquela terra em ordem, aumentava a façanha de Pārtha.
14.78.47
क्रमेण स हयस्त्वेवं विचरन्पुरुषर्षभ ।
मणलूरपतेर्देशमुपायात्सहपाण्डवः ॥ १४.७८.४७ ॥
Ó touro dos homens, vagando assim em ordem, aquele cavalo chegou, junto com o Pāṇḍava, à terra do senhor de Maṇalūra.