مهابهاراتا · أدهيايا 14.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.79.1
श्रुत्वा तु नृपतिः प्राप्तं पितरं बभ्रुवाहनः ।
निर्ययौ विनयेनाथ ब्राह्मणार्यपुरःसरः ॥ १४.७९.१ ॥
لما سمع الملك بابھرُفاهانا أن أباه قد وصل، خرج بتواضع، وكان البراهمة والنبلاء يتقدمونه.
14.79.2
मणलूरेश्वरं त्वेवमुपयातं धनंजयः ।
नाभ्यनन्दत्स मेधावी क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ १४.७९.२ ॥
لما رأى دھَنَنجَيا سيّد مَنَلُورا يقترب على هذا النحو، لم يرحّب به، متذكّرًا واجب المحارب، وكان حكيمًا.
14.79.3
उवाच च स धर्मात्मा समन्युः फल्गुनस्तदा ।
प्रक्रियेयं न ते युक्ता बहिस्त्वं क्षत्रधर्मतः ॥ १४.७९.३ ॥
فقال فالغونا العادل، وقد غضب: «هذا السلوك لا يليق بك؛ فبحسب واجب المحارب، أنت خارج الأمر.»
14.79.4
संरक्ष्यमाणं तुरगं यौधिष्ठिरमुपागतम् ।
यज्ञियं विषयान्ते मां नायोत्सीः किंनु पुत्रक ॥ १४.७९.४ ॥
«يا بُنيّ، حين جاء حصان القربان ليدهشتهيرا، محروسًا، إلى حدود مملكتك، فلماذا لم تقاتلني؟»
14.79.5
धिक्त्वामस्तु सुदुर्बुद्धिं क्षत्रधर्माविशारदम् ।
यो मां युद्धाय सम्प्राप्तं साम्नैव प्रत्यगृह्णथाः ॥ १४.७९.५ ॥
«عارٌ عليك، أيها الأحمق البالغ الحماقة، الجاهل بواجب المحارب! لقد جئتُك للقتال فقبلتني بالمصالحة وحدها!»
14.79.6
न त्वया पुरुषार्थो हि कश्चिदस्तीह जीवता ।
यस्त्वं स्त्रीवद्युधा प्राप्तं मां साम्ना प्रत्यगृह्णथाः ॥ १४.७९.६ ॥
«وأنت حيّ، لم تحقق هنا أي فعل من فعال الرجال، إذ قبلتني، وأنا جئت للقتال، بالمصالحة كأنني امرأة.»
14.79.7
यद्यहं न्यस्तशस्त्रस्त्वामागच्छेयं सुदुर्मते ।
प्रक्रियेयं भवेद्युक्ता तावतव नराधम ॥ १४.७९.७ ॥
لو أتيتُ إليك بعد أن ألقيتُ سلاحي، أيها الأحمق، لكان هذا الفعل مناسبًا؛ أيها الأدنى بين الرجال، لكان ذلك وحده كافيًا.
14.79.8
तमेवमुक्तं भर्त्रा तु विदित्वा पन्नगात्मजा ।
अमृष्यमाणा भित्त्वोर्वीमुलूपी समुपागमत् ॥ १४.७९.८ ॥
لما علمت ابنة الثعابين بما قاله زوجها، لم تحتمل ذلك، فشقّت الأرض وصعدت أولوبي.
14.79.9
सा ददर्श तत पुत्रं विमृशन्तमधोमुखम् ।
संतर्ज्यमानमसकृत्पित्रा युद्धार्थिना विभो ॥ १४.७९.९ ॥
هناك رأت ابنها يتأمل ووجهه مطأطأ، يوبّخه أبوه مرارًا، وكان أبوه راغبًا في القتال، أيها الجليل.
14.79.10
ततः सा चारुसर्वाङ्गी समुपेत्योरगात्मजा ।
उलूपी प्राह वचनं क्षत्रधर्मविशारद ॥ १४.७९.१० ॥
ثم دنت ابنة الثعابين، الجميلة في كل أعضائها، وقالت: أيها العالِم بواجب المحارب.
14.79.11
उलूपीं मां निबोध त्वं मातरं पन्नगात्मजाम् ।
कुरुष्व वचनं पुत्र धर्मस्ते भविता परः ॥ १४.७९.११ ॥
اعرف أنني أولوبي، أمّك، ابنة الثعابين. يا بني، افعل ما أقول؛ فهذا سيكون أسمى واجبك.
14.79.12
युध्यस्वैनं कुरुश्रेष्ठं धनंजयमरिन्दमम् ।
एवमेष हि ते प्रीतो भविष्यति न संशयः ॥ १४.७९.१२ ॥
قاتل دهنانجايا، أفضل الكورو، قاهر الأعداء؛ فهكذا سيرضى عنك، لا شك في ذلك.
14.79.13
एवमुद्धार्षितो राजा स मात्रा बभ्रुवाहनः ।
मनश्चक्रे महातेजा युद्धाय भरतर्षभ ॥ १४.७९.१३ ॥
فحثّته أمّه هكذا، فعزم الملك بابهروفاهانا، عظيم البهاء، يا ثور البهاراتا، على القتال.
14.79.14
सन्नह्य काञ्चनं वर्म शिरस्त्राणं च भानुमत् ।
तूणीरशतसंबाधमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १४.७९.१४ ॥
تدرّع بدرع من ذهب وخوذة لامعة، وصعد إلى أفضل مركبة، مزدحمة بمئات الكنانات.
14.79.15
सर्वोपकरणोपेतं युक्तमश्वैर्मनोजवैः ।
सचक्रोपस्करं श्रीमान्हेमभाण्डपरिष्कृतम् ॥ १४.७९.१५ ॥
المجهّزة بكل لوازمها، المربوطة بخيول سريعة كالفكر، بعجلاتها وأدواتها، المزينة بأوانٍ من ذهب، تلك المركبة البهية.
14.79.16
परमार्चितमुच्छ्रित्य ध्वजं हंसं हिरण्मयम् ।
प्रययौ पार्थमुद्दिश्य स राजा बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.१६ ॥
رفع الملك بابهروفاهانا راية الإوزة الذهبية الموقّرة عالياً، ومضى نحو پارثا.
14.79.17
ततोऽभ्योत्य हयं वीरो यज्ञियं पार्थरक्षितम् ।
ग्राहयामास पुरुषैर्हयशिक्षाविशारदैः ॥ १४.७९.१७ ॥
ثم دنا البطل من الفرس القربانية التي يحرسها پارثا، وأمر رجالاً ماهرين في تدريب الخيل بأخذها.
14.79.18
गृहीतं वाजिनं दृष्ट्वा प्रीतात्मा स धनंजयः ।
पुत्रं रथस्थं भूमिष्ठः संन्यवारयदाहवे ॥ १४.७९.१८ ॥
ولمّا رأى دهنجيا الفرس قد أُمسكت، فرح في قلبه، ووقف على الأرض، فصدّ ابنه الواقف على العربة في القتال.
14.79.19
स तत्र राजा तं वीरं शरसङ्घैरनेकशः ।
अर्दयामास निशितैराशीविषविषोपमैः ॥ १४.७९.१९ ॥
وهناك أرهق الملكُ ذلك البطلَ مراراً بوابلٍ من السهام الحادّة كسمّ الأفاعي.
14.79.20
तयोः समभवद्युद्धं पितुः पुत्रस्यक चातुलम् ।
देवासुररणप्रख्यमुभयोः प्रीयमाणयोः ॥ १४.७९.२० ॥
ونشأ بينهما قتالٌ لا مثيل له بين الأب والابن، يشبه حرب الآلهة والأسوريين، وكان كلاهما مبتهجاً.
14.79.21
किरीटिनं प्रविव्याघ शरेणानतपर्वणा ।
जत्रुदेशे नरव्याघ्रं प्रहसन्बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.२१ ॥
وضحكاً، طعن بابروفاهانا ذلك النمر بين الرجال المتوّج بالتاج في منطقة الترقوة بسهمٍ ذي عُقَدٍ منحنية.
14.79.22
सोभ्यगात्सहपुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ।
विनिर्भद्य च कौन्तेयं प्रविवेशि महीतलम् ॥ १४.७९.२२ ॥
ذلك السهم، كأفعى تدخل جحر النمل، اخترق ابن كنتي مع ريشه ودخل سطح الأرض.
14.79.23
स गाढवेदनो धीमानालम्ब्य धनुरुत्तमम् ।
दिव्यं तेजः समाविश्य प्रमीत इव सोभवत् ॥ १४.७९.२३ ॥
ذلك الحكيم، المتألم ألماً شديداً، أمسك قوسه الممتاز، واستغرق في النور الإلهي، فصار كأنه ميت.
14.79.24
स संज्ञामुपलभ्याथ प्रशस्य पुरुषर्षभः ।
पुत्रं शक्रात्मजो वाक्यमिदमाह महाद्युतिः ॥ १४.७९.२४ ॥
ثم استعاد وعيه، فمدح ذلك الثور بين الرجال، ابن إندرا عظيم الضياء، ابنه، وقال هذه الكلمات.
14.79.25
साधुसाधु महाबाहो वत्स चित्राङ्गदात्मज ।
सदृशं कर्म ते दृष्ट्वा प्रीतिमानस्मि पुत्रक ॥ १४.७९.२५ ॥
أحسنت، أحسنت! يا ذا الذراعين القويتين، يا بني الحبيب، يا ابن شيترانغادا، لقد سررت برؤية فعلك اللائق، يا بني.
14.79.26
विमुञ्चाम्येष ते बाणान्पुत्र युद्धे स्थिरो भव ।
इत्येवमुक्त्वा नाराचैरभ्यवर्षदमित्रहा ॥ १४.७९.२६ ॥
أطلق الآن هذه السهام عليك، يا بني؛ كن ثابتًا في المعركة. وبعد أن قال هذا، أمطر قاتل الأعداء سهامًا من حديد.
14.79.27
तान्स गाण्डीवनिर्मुक्तान्वज्राशनिसमप्रभान् ।
नाराचानच्छिनद्राज भल्लैः सर्वांस्त्रिधा द्विधा ॥ १४.७९.२७ ॥
تلك السهام الحديدية المنطلقة من الغاندينفا، اللامعة كالصاعقة والبرق، قطعها بسهام بهلّا، كلها إلى ثلاثة أجزاء وإلى اثنين، أيها الملك.
14.79.28
तस्य पार्थः शरैर्दिव्यैर्ध्वजं हेमपरिष्कृतम् ।
सुवर्णतालप्रतिमं क्षुरेणापाहरद्रथात् ॥ १४.७९.२८ ॥
أسقط پارتا بالسهام الإلهية رايته المزينة بالذهب، المشابهة لنخلة ذهبية، من العربة بسهم ذي رأس كالموسى.
14.79.29
हयांश्चास्य महाकायान्महावेगानरिंदम ।
चकार राजन्निर्जावान्प्रहसन्निव पाण्डवः ॥ १४.७९.२९ ॥
يا قاهر الأعداء، أيها الملك، جعل البانداوي، كأنه يضحك، خيوله الضخمة السريعة بلا حياة.
14.79.30
स रथादवतीर्याथ राजा परमकोपनः ।
पदातिः पितरं क्रुद्धो योधयामास पाण्डवम् ॥ १४.७९.३० ॥
ثم نزل ذلك الملك، شديد الغضب، من عربته، ماشيًا ومغتاظًا، وقاتل أباه، ذلك البانداوي.
14.79.31
सम्प्रीयमाणः पार्थानामृषभः पुत्रविक्रमात् ।
नात्यर्थं पीडयामास पुत्रं वज्रधरात्मजः ॥ १४.७९.३१ ॥
كان مسرورًا جدًا بشجاعة ابنه، ثور البارثا، ابن حامل الصاعقة، فلم يُعذّب ابنه كثيرًا.
14.79.32
स हन्यमानोऽभिमुखं पितरं बभ्रुवाहनः ।
शरैराशीविषाकारैः पुनरेवार्दयद्बली ॥ १४.७९.३२ ॥
ضُرب بابروفاهانا من الأمام من قِبَل أبيه، فعاد القوي يعذّبه بسهام تشبه الثعابين السامة.
14.79.33
ततः स बाल्यात्पितरं विव्याध हृदि पत्रिणा ।
निशेतेन सुपुङ्खेन बलवद्बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.३३ ॥
ثم طعن بابروفاهانا، بدافع الشباب، قلب أبيه بسهم حاد جميل الريش بقوة.
14.79.34
स बाणस्तेजसा दीप्तो ज्वलन्निव हुताशनः ।
विवेश पाण्डवं राजन्मर्म भित्त्वाऽतिदुःखकृत् ॥ १४.७९.३४ ॥
ذلك السهم، متوهجًا بالبريق كنار متقدة، أيها الملك، اخترق المقتل الحيوي للباندافا ودخل فيه، مسببًا له ألمًا شديدًا.
14.79.35
स तेनातिभृशं विद्धः पुत्रेण कुरुनन्दनः ।
महीं जगाम मोहार्तस्ततो राजन्धनंजयः ॥ १४.७९.३५ ॥
أُصيب دهنجايا، فرح الكورو، بجراح بالغة من ذلك الابن، فسقط إلى الأرض مغشيًا عليه من الألم، أيها الملك.
14.79.36
तस्मिन्निपतिते वीरे कौरवाणां धुरंधरे ।
सोपि मोहं जगामाथ ततश्चित्राङ्गदासुतः।ष ॥ १४.७९.३६ ॥
لما سقط ذلك البطل، دعامة الكورافا، أغمي على ابن تشيترانغادا أيضًا.
14.79.37
व्यायम्य संयुगे राजा दृष्ट्वा च पितरं हतम् ।
पूर्वमेव स बाणौर्घर्गाढविद्धोऽर्जुनेन ह।
पपात सोपि धरणीमालिङ्ग्य रणमूर्धनि ॥ १४.७९.३७ ॥
بعد أن بذل جهده في المعركة، رأى الملك أباه مقتولاً. وهو أيضاً، وقد أصابته سهام أرجونا من قبل إصابة بليغة وعميقة، سقط على الأرض في مقدمة ساحة القتال، يعانق الأرض.
14.79.38
भर्तारं निहतं दृष्ट्वा पुत्रं च पतितं भुवि ।
चित्राङ्गदा परित्रस्ता प्रविवेश रणाजिरे ॥ १४.७९.३८ ॥
لما رأت زوجها مقتولاً وابنها ساقطاً على الأرض، دخلت تشيترانغادا الساحة في رعب إلى ميدان المعركة.
14.79.39
शोकसंतप्तहृदया रुदती वेपती भृशम्। ॥ १४.७९.३९ ॥
وقلبها يتمزق من الحزن، تبكي وترتجف بشدة.
14.79.40
मणलूरपतेर्माता ददर्श निहतं पतिम् ॥ १४.७९.४० ॥
رأت أم حاكم مانالورا زوجها مقتولاً.