மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.79.1
श्रुत्वा तु नृपतिः प्राप्तं पितरं बभ्रुवाहनः ।
निर्ययौ विनयेनाथ ब्राह्मणार्यपुरःसरः ॥ १४.७९.१ ॥
அரசன் பப்ருவாகனன் தன் தந்தை வந்திருப்பதைக் கேட்டு, அந்தணர்களையும் பெரியோர்களையும் முன்னிறுத்தி, பணிவுடன் வெளியே சென்றான்.
14.79.2
मणलूरेश्वरं त्वेवमुपयातं धनंजयः ।
नाभ्यनन्दत्स मेधावी क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ १४.७९.२ ॥
மணலூரின் அதிபதி இவ்வாறு வருவதைக் கண்ட தனஞ்சயன், அறிவுள்ள அவன், க்ஷத்ரிய தர்மத்தை நினைவுகூர்ந்து அவனை வரவேற்கவில்லை.
14.79.3
उवाच च स धर्मात्मा समन्युः फल्गुनस्तदा ।
प्रक्रियेयं न ते युक्ता बहिस्त्वं क्षत्रधर्मतः ॥ १४.७९.३ ॥
அப்போது தர்மாத்மாவான பால்குனன் கோபத்துடன் சொன்னான்: "உனக்கு இந்தச் செயல் பொருந்தாது; க்ஷத்ரிய தர்மத்தின்படி நீ வெளியிலேயே இருக்கிறாய்."
14.79.4
संरक्ष्यमाणं तुरगं यौधिष्ठिरमुपागतम् ।
यज्ञियं विषयान्ते मां नायोत्सीः किंनु पुत्रक ॥ १४.७९.४ ॥
"மகனே, எல்லையில் வந்த யுதிஷ்டிரனின் யாக்ஞியக் குதிரை பாதுகாக்கப்பட்டும் வந்தபோது, நீ என்னுடன் ஏன் போரிடவில்லை?"
14.79.5
धिक्त्वामस्तु सुदुर्बुद्धिं क्षत्रधर्माविशारदम् ।
यो मां युद्धाय सम्प्राप्तं साम्नैव प्रत्यगृह्णथाः ॥ १४.७९.५ ॥
"உனக்கு இழிவு உண்டாகட்டும், மிகவும் மூடனே, க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் திறமையற்றவனே! போருக்கு வந்த என்னை நீ சாமநீதியால் மட்டுமே ஏற்றுக்கொண்டாய்!"
14.79.6
न त्वया पुरुषार्थो हि कश्चिदस्तीह जीवता ।
यस्त्वं स्त्रीवद्युधा प्राप्तं मां साम्ना प्रत्यगृह्णथाः ॥ १४.७९.६ ॥
"உயிர் வாழும் உன்னால் இங்கு எந்த வீரச் செயலும் இல்லை; போருக்கு வந்த என்னை நீ பெண்ணைப் போல சாமநீதியால் ஏற்றுக்கொண்டாய்."
14.79.7
यद्यहं न्यस्तशस्त्रस्त्वामागच्छेयं सुदुर्मते ।
प्रक्रियेयं भवेद्युक्ता तावतव नराधम ॥ १४.७९.७ ॥
நான் ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு உன்னிடம் வந்திருந்தால், ஓ தீய புத்தியுள்ளவனே, இந்தச் செயல் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும்; ஓ கீழ் மனிதனே, அதுவே போதுமானதாக இருந்திருக்கும்.
14.79.8
तमेवमुक्तं भर्त्रा तु विदित्वा पन्नगात्मजा ।
अमृष्यमाणा भित्त्वोर्वीमुलूपी समुपागमत् ॥ १४.७९.८ ॥
கணவனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதை அறிந்த நாகக் கன்னி பொறுக்க இயலாதவளாய், பூமியைப் பிளந்து உலூபி மேலே வந்தாள்.
14.79.9
सा ददर्श तत पुत्रं विमृशन्तमधोमुखम् ।
संतर्ज्यमानमसकृत्पित्रा युद्धार्थिना विभो ॥ १४.७९.९ ॥
அங்கே தன் மகனைக் கண்டாள்; கீழ்நோக்கிய முகத்துடன் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தான்; போர் வேட்கையுள்ள தந்தையால் பலமுறை கடிந்துகொள்ளப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான், ஓ வல்லவனே.
14.79.10
ततः सा चारुसर्वाङ्गी समुपेत्योरगात्मजा ।
उलूपी प्राह वचनं क्षत्रधर्मविशारद ॥ १४.७९.१० ॥
பின்பு அழகிய அங்கங்களையுடைய அந்த நாகக் கன்னி உலூபி அருகில் வந்து பேசினாள், ஓ க்ஷத்திரிய தர்மத்தில் வல்லவனே.
14.79.11
उलूपीं मां निबोध त्वं मातरं पन्नगात्मजाम् ।
कुरुष्व वचनं पुत्र धर्मस्ते भविता परः ॥ १४.७९.११ ॥
என்னை உலூபி என்று அறிவாய்; நான் உன் தாய், நாகக் கன்னி. ஓ மகனே, என் சொல்லைச் செய்; அதுவே உனக்கு உயர்ந்த தர்மமாகும்.
14.79.12
युध्यस्वैनं कुरुश्रेष्ठं धनंजयमरिन्दमम् ।
एवमेष हि ते प्रीतो भविष्यति न संशयः ॥ १४.७९.१२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனும் எதிரிகளை அடக்குபவனுமான தனஞ்சயனுடன் போர் செய்; இவ்வாறு அவன் உன்மீது மகிழ்ச்சியடைவான், இதில் ஐயமில்லை.
14.79.13
एवमुद्धार्षितो राजा स मात्रा बभ्रुवाहनः ।
मनश्चक्रे महातेजा युद्धाय भरतर्षभ ॥ १४.७९.१३ ॥
இவ்வாறு தாயால் தூண்டப்பட்ட மகாதேஜஸ்வி அரசன் பப்ருவாகனன், பரத குலச் சிறந்தவனே, போருக்கு மனம் கொண்டான்.
14.79.14
सन्नह्य काञ्चनं वर्म शिरस्त्राणं च भानुमत् ।
तूणीरशतसंबाधमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १४.७९.१४ ॥
பொன் கவசமும் ஒளிரும் தலைக்கவசமும் அணிந்து, நூறு அம்பறாத்தூணிகள் நிறைந்த சிறந்த தேரில் ஏறினான்.
14.79.15
सर्वोपकरणोपेतं युक्तमश्वैर्मनोजवैः ।
सचक्रोपस्करं श्रीमान्हेमभाण्डपरिष्कृतम् ॥ १४.७९.१५ ॥
எல்லா உபகரணங்களுடனும், மனத்தைப் போன்ற வேகமுள்ள குதிரைகள் பூட்டப்பட்டு, சக்கரங்களும் அலங்காரப் பொருட்களும் கொண்ட, பொன் பாத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த அழகிய தேர்.
14.79.16
परमार्चितमुच्छ्रित्य ध्वजं हंसं हिरण्मयम् ।
प्रययौ पार्थमुद्दिश्य स राजा बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.१६ ॥
மிகவும் போற்றப்பட்ட பொன்னிறமான அன்னப்பறவைக் கொடியை உயர்த்திக்கொண்டு, அரசன் பப்ருவாகனன் அர்ஜுனனை நோக்கிச் சென்றான்.
14.79.17
ततोऽभ्योत्य हयं वीरो यज्ञियं पार्थरक्षितम् ।
ग्राहयामास पुरुषैर्हयशिक्षाविशारदैः ॥ १४.७९.१७ ॥
பின்னர் அந்த வீரன், அர்ஜுனனால் காக்கப்பட்ட யாகக் குதிரையை அணுகி, குதிரைப் பயிற்சியில் வல்லவர்களான ஆட்களைக் கொண்டு அதைப் பிடிக்கச் செய்தான்.
14.79.18
गृहीतं वाजिनं दृष्ट्वा प्रीतात्मा स धनंजयः ।
पुत्रं रथस्थं भूमिष्ठः संन्यवारयदाहवे ॥ १४.७९.१८ ॥
குதிரை பிடிபட்டதைக் கண்டு மகிழ்ந்த தனஞ்சயன், நிலத்தில் நின்றவாறே, தேரில் நின்ற தன் மகனைப் போரில் தடுத்து நிறுத்தினான்.
14.79.19
स तत्र राजा तं वीरं शरसङ्घैरनेकशः ।
अर्दयामास निशितैराशीविषविषोपमैः ॥ १४.७९.१९ ॥
அங்கே அந்த அரசன் அந்த வீரனை, நஞ்சுள்ள பாம்புகளின் விஷத்துக்கு ஒப்பான கூர்மையான அம்புத் தொகுதிகளால் பலமுறை வருத்தினான்.
14.79.20
तयोः समभवद्युद्धं पितुः पुत्रस्यक चातुलम् ।
देवासुररणप्रख्यमुभयोः प्रीयमाणयोः ॥ १४.७९.२० ॥
அவ்விருவருக்கும் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே ஒப்பற்ற போர் நிகழ்ந்தது; அது தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போரைப் போன்றது; இருவரும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
14.79.21
किरीटिनं प्रविव्याघ शरेणानतपर्वणा ।
जत्रुदेशे नरव्याघ्रं प्रहसन्बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.२१ ॥
பப்ருவாகனன் சிரித்தபடி, வளைந்த கணுவுள்ள அம்பினால் அந்த மகுடதாரியான நரவ்யாக்ரனை காலெலும்பு பகுதியில் துளைத்தான்.
14.79.22
सोभ्यगात्सहपुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ।
विनिर्भद्य च कौन्तेयं प्रविवेशि महीतलम् ॥ १४.७९.२२ ॥
அந்த அம்பு, புற்றில் பாம்பு நுழைவதுபோல, அதன் இறகுடன் கௌந்தேயனைத் துளைத்துச் சென்று பூமியின் மேற்பரப்பில் புகுந்தது.
14.79.23
स गाढवेदनो धीमानालम्ब्य धनुरुत्तमम् ।
दिव्यं तेजः समाविश्य प्रमीत इव सोभवत् ॥ १४.७९.२३ ॥
ஆழ்ந்த வேதனையுற்ற அந்த அறிவாளி, சிறந்த வில்லைப் பற்றி, தெய்வீக தேஜஸில் ஆழ்ந்து, இறந்தவன் போலானான்.
14.79.24
स संज्ञामुपलभ्याथ प्रशस्य पुरुषर्षभः ।
पुत्रं शक्रात्मजो वाक्यमिदमाह महाद्युतिः ॥ १४.७९.२४ ॥
பின்னர் உணர்வு பெற்ற அந்த நரசிரேஷ்டனும் இந்திரன் மகனும் மகா ஒளிபொருந்தியவனுமான அவன், மகனைப் பாராட்டி இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
14.79.25
साधुसाधु महाबाहो वत्स चित्राङ्गदात्मज ।
सदृशं कर्म ते दृष्ट्वा प्रीतिमानस्मि पुत्रक ॥ १४.७९.२५ ॥
நன்று, நன்று! மகாபாகு, அன்புள்ள மகனே, சித்ராங்கதனின் மகனே, உன் தகுந்த செயலைக் கண்டு நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன், மகனே.
14.79.26
विमुञ्चाम्येष ते बाणान्पुत्र युद्धे स्थिरो भव ।
इत्येवमुक्त्वा नाराचैरभ्यवर्षदमित्रहा ॥ १४.७९.२६ ॥
மகனே, இதோ உன் மீது அம்புகளை விடுகிறேன்; போரில் உறுதியாக இரு. இவ்வாறு கூறி, எதிரிகளை அழிப்பவன் இரும்பு அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தான்.
14.79.27
तान्स गाण्डीवनिर्मुक्तान्वज्राशनिसमप्रभान् ।
नाराचानच्छिनद्राज भल्लैः सर्वांस्त्रिधा द्विधा ॥ १४.७९.२७ ॥
ராஜனே, காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட, வஜ்ரமும் மின்னலும் போன்ற ஒளியுடைய அந்த இரும்பு அம்புகள் அனைத்தையும் அவன் பல்லங்களால் வெட்டினான் — மூன்று துண்டுகளாகவும் இரண்டு துண்டுகளாகவும்.
14.79.28
तस्य पार्थः शरैर्दिव्यैर्ध्वजं हेमपरिष्कृतम् ।
सुवर्णतालप्रतिमं क्षुरेणापाहरद्रथात् ॥ १४.७९.२८ ॥
பார்த்தன் தெய்வீக அம்புகளால், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தங்கப் பனைமரம் போன்ற அவனுடைய கொடியை, க்ஷுர அம்பால் தேரிலிருந்து வீழ்த்தினான்.
14.79.29
हयांश्चास्य महाकायान्महावेगानरिंदम ।
चकार राजन्निर्जावान्प्रहसन्निव पाण्डवः ॥ १४.७९.२९ ॥
அரிந்தமனே, ராஜனே, பாண்டவன் அவனுடைய பெரிய உடலும் விரைவும் கொண்ட குதிரைகளை, சிரிப்பது போல, உயிரற்றவையாக்கினான்.
14.79.30
स रथादवतीर्याथ राजा परमकोपनः ।
पदातिः पितरं क्रुद्धो योधयामास पाण्डवम् ॥ १४.७९.३० ॥
பின்னர் அந்த அரசன், மிகுந்த சினத்துடன், தேரிலிருந்து இறங்கி, நடந்தே கோபத்துடன் தன் தந்தையான அந்தப் பாண்டவனுடன் போரிட்டான்.
14.79.31
सम्प्रीयमाणः पार्थानामृषभः पुत्रविक्रमात् ।
नात्यर्थं पीडयामास पुत्रं वज्रधरात्मजः ॥ १४.७९.३१ ॥
பார்த்தர்களில் காளையான அவன், தன் மகனின் வீரத்தால் மிகவும் மகிழ்ந்து, வஜ்ரதரனின் மகன் மகனை அதிகமாக வருத்தவில்லை.
14.79.32
स हन्यमानोऽभिमुखं पितरं बभ्रुवाहनः ।
शरैराशीविषाकारैः पुनरेवार्दयद्बली ॥ १४.७९.३२ ॥
அந்த பப்ருவாகனன், எதிரே தன் தந்தையால் தாக்கப்பட்டு, நச்சுப் பாம்புகளைப் போன்ற அம்புகளால் வலிமையுடன் மீண்டும் அவனைத் தாக்கினான்.
14.79.33
ततः स बाल्यात्पितरं विव्याध हृदि पत्रिणा ।
निशेतेन सुपुङ्खेन बलवद्बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.३३ ॥
பின்னர் அந்த பப்ருவாகனன் இளமையால் தன் தந்தையின் இதயத்தை கூரிய, நன்கு இறகிட்ட அம்பால் பலமாகத் துளைத்தான்.
14.79.34
स बाणस्तेजसा दीप्तो ज्वलन्निव हुताशनः ।
विवेश पाण्डवं राजन्मर्म भित्त्वाऽतिदुःखकृत् ॥ १४.७९.३४ ॥
அந்த அம்பு தன் ஒளியால் எரியும் நெருப்பைப் போல் பிரகாசித்து, ஓ மன்னா, பாண்டவனின் மர்மத்தைத் துளைத்து மிகுந்த துயரத்துடன் உள்ளே நுழைந்தது.
14.79.35
स तेनातिभृशं विद्धः पुत्रेण कुरुनन्दनः ।
महीं जगाम मोहार्तस्ततो राजन्धनंजयः ॥ १४.७९.३५ ॥
அந்த மகனால் மிகவும் தாக்கப்பட்ட குருக்களின் மகிழ்ச்சியான தனஞ்சயன், மயக்கத்தால் வருந்தி, ஓ மன்னா, நிலத்தில் வீழ்ந்தான்.
14.79.36
तस्मिन्निपतिते वीरे कौरवाणां धुरंधरे ।
सोपि मोहं जगामाथ ततश्चित्राङ्गदासुतः।ष ॥ १४.७९.३६ ॥
குருக்களின் தலைசிறந்த அந்த வீரன் வீழ்ந்தபோது, சித்ராங்கதையின் மகனும் மயக்கமடைந்தான்.
14.79.37
व्यायम्य संयुगे राजा दृष्ट्वा च पितरं हतम् ।
पूर्वमेव स बाणौर्घर्गाढविद्धोऽर्जुनेन ह।
पपात सोपि धरणीमालिङ्ग्य रणमूर्धनि ॥ १४.७९.३७ ॥
போரில் தன் வீரத்தை வெளிப்படுத்திய அரசன், தன் தந்தை கொல்லப்பட்டதைக் கண்டான். அர்ஜுனனின் அம்புகளால் முன்பே கொடூரமாக ஆழமாகத் தாக்கப்பட்ட அவனும் போர்முனையில் பூமியைத் தழுவியபடி விழுந்தான்.
14.79.38
भर्तारं निहतं दृष्ट्वा पुत्रं च पतितं भुवि ।
चित्राङ्गदा परित्रस्ता प्रविवेश रणाजिरे ॥ १४.७९.३८ ॥
கணவன் கொல்லப்பட்டதையும், மகன் நிலத்தில் விழுந்து கிடப்பதையும் கண்ட சித்திராங்கதா மிகவும் அஞ்சியவளாய் போர்க்களத்துக்குள் நுழைந்தாள்.
14.79.39
शोकसंतप्तहृदया रुदती वेपती भृशम्। ॥ १४.७९.३९ ॥
துயரால் வாடிய நெஞ்சுடன், அழுதுகொண்டு, மிகவும் நடுங்கியபடி.
14.79.40
मणलूरपतेर्माता ददर्श निहतं पतिम् ॥ १४.७९.४० ॥
மணலூர் அரசனின் தாய் கொல்லப்பட்ட தன் கணவனைக் கண்டாள்.