Mahābhārata · Adhyāya 14.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.79.1
श्रुत्वा तु नृपतिः प्राप्तं पितरं बभ्रुवाहनः ।
निर्ययौ विनयेनाथ ब्राह्मणार्यपुरःसरः ॥ १४.७९.१ ॥
Tendo ouvido que seu pai havia chegado, o rei Babhruvāhana saiu com humildade, com os brâmanes e os nobres à sua frente.
14.79.2
मणलूरेश्वरं त्वेवमुपयातं धनंजयः ।
नाभ्यनन्दत्स मेधावी क्षत्रधर्ममनुस्मरन् ॥ १४.७९.२ ॥
Vendo o senhor de Maṇalūra aproximar-se assim, o sábio Dhanaṃjaya, lembrando-se do dever do guerreiro, não o acolheu.
14.79.3
उवाच च स धर्मात्मा समन्युः फल्गुनस्तदा ।
प्रक्रियेयं न ते युक्ता बहिस्त्वं क्षत्रधर्मतः ॥ १४.७९.३ ॥
Então o justo Phalguna, cheio de ira, disse: "Esse procedimento não te convém; segundo o dever do guerreiro, tu estás fora disso."
14.79.4
संरक्ष्यमाणं तुरगं यौधिष्ठिरमुपागतम् ।
यज्ञियं विषयान्ते मां नायोत्सीः किंनु पुत्रक ॥ १४.७९.४ ॥
"Meu filho, quando o cavalo de sacrifício de Yudhiṣṭhira, guardado, chegou à fronteira do teu reino, por que não lutaste comigo?"
14.79.5
धिक्त्वामस्तु सुदुर्बुद्धिं क्षत्रधर्माविशारदम् ।
यो मां युद्धाय सम्प्राप्तं साम्नैव प्रत्यगृह्णथाः ॥ १४.७९.५ ॥
"Vergonha para ti, o mais insensato, inexperiente no dever do guerreiro! Quando vim a ti para a batalha, tu me recebeste apenas pela conciliação!"
14.79.6
न त्वया पुरुषार्थो हि कश्चिदस्तीह जीवता ।
यस्त्वं स्त्रीवद्युधा प्राप्तं मां साम्ना प्रत्यगृह्णथाः ॥ १४.७९.६ ॥
"Vivendo como vives, não realizaste aqui nenhum feito viril, pois recebeste a mim, que vim para a batalha, pela conciliação, como a uma mulher."
14.79.7
यद्यहं न्यस्तशस्त्रस्त्वामागच्छेयं सुदुर्मते ।
प्रक्रियेयं भवेद्युक्ता तावतव नराधम ॥ १४.७९.७ ॥
Se eu tivesse vindo a ti com minhas armas depostas, ó insensato, este procedimento teria sido apropriado; ó mais vil dos homens, só isso bastaria.
14.79.8
तमेवमुक्तं भर्त्रा तु विदित्वा पन्नगात्मजा ।
अमृष्यमाणा भित्त्वोर्वीमुलूपी समुपागमत् ॥ १४.७९.८ ॥
Ao saber que seu marido assim falara, a filha das serpentes, não suportando, rasgou a terra e Ulūpī veio à superfície.
14.79.9
सा ददर्श तत पुत्रं विमृशन्तमधोमुखम् ।
संतर्ज्यमानमसकृत्पित्रा युद्धार्थिना विभो ॥ १४.७९.९ ॥
Ali viu seu filho, meditando de rosto baixo, repetidamente repreendido pelo pai, que desejava a batalha, ó poderoso.
14.79.10
ततः सा चारुसर्वाङ्गी समुपेत्योरगात्मजा ।
उलूपी प्राह वचनं क्षत्रधर्मविशारद ॥ १४.७९.१० ॥
Então a filha das serpentes, formosa em todos os membros, aproximou-se e disse estas palavras: ó perito no dever do guerreiro.
14.79.11
उलूपीं मां निबोध त्वं मातरं पन्नगात्मजाम् ।
कुरुष्व वचनं पुत्र धर्मस्ते भविता परः ॥ १४.७९.११ ॥
Reconhece-me como Ulūpī, tua mãe, a filha das serpentes. Ó filho, faze o que digo; será este o teu dever supremo.
14.79.12
युध्यस्वैनं कुरुश्रेष्ठं धनंजयमरिन्दमम् ।
एवमेष हि ते प्रीतो भविष्यति न संशयः ॥ १४.७९.१२ ॥
Luta com Dhanañjaya, o melhor dos Kurus, subjugador dos inimigos; assim ele ficará satisfeito contigo, sem dúvida.
14.79.13
एवमुद्धार्षितो राजा स मात्रा बभ्रुवाहनः ।
मनश्चक्रे महातेजा युद्धाय भरतर्षभ ॥ १४.७९.१३ ॥
Assim incitado por sua mãe, o rei Babhruvāhana, de grande esplendor, ó touro dos Bharatas, resolveu lutar.
14.79.14
सन्नह्य काञ्चनं वर्म शिरस्त्राणं च भानुमत् ।
तूणीरशतसंबाधमारुरोह रथोत्तमम् ॥ १४.७९.१४ ॥
Vestido com armadura dourada e um elmo reluzente, subiu no melhor dos carros, repleto de centenas de aljavas.
14.79.15
सर्वोपकरणोपेतं युक्तमश्वैर्मनोजवैः ।
सचक्रोपस्करं श्रीमान्हेमभाण्डपरिष्कृतम् ॥ १४.७९.१५ ॥
Provido de todos os acessórios, atrelado a cavalos rápidos como o pensamento, com suas rodas e equipamentos, adornado com vasos de ouro: aquele esplêndido carro.
14.79.16
परमार्चितमुच्छ्रित्य ध्वजं हंसं हिरण्मयम् ।
प्रययौ पार्थमुद्दिश्य स राजा बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.१६ ॥
Erguendo alto o estandarte dourado do cisne, muito honrado, o rei Babhruvāhana partiu rumo a Pārtha.
14.79.17
ततोऽभ्योत्य हयं वीरो यज्ञियं पार्थरक्षितम् ।
ग्राहयामास पुरुषैर्हयशिक्षाविशारदैः ॥ १४.७९.१७ ॥
Então o herói aproximou-se do cavalo do sacrifício guardado por Pārtha e o fez apreender por homens hábeis no adestramento de cavalos.
14.79.18
गृहीतं वाजिनं दृष्ट्वा प्रीतात्मा स धनंजयः ।
पुत्रं रथस्थं भूमिष्ठः संन्यवारयदाहवे ॥ १४.७९.१८ ॥
Ao ver o cavalo capturado, Dhanaṃjaya, com o coração alegre, de pé no chão, conteve em batalha seu filho, que estava no carro.
14.79.19
स तत्र राजा तं वीरं शरसङ्घैरनेकशः ।
अर्दयामास निशितैराशीविषविषोपमैः ॥ १४.७९.१९ ॥
Ali o rei feriu muitas vezes aquele herói com nuvens de flechas afiadas, semelhantes ao veneno das serpentes.
14.79.20
तयोः समभवद्युद्धं पितुः पुत्रस्यक चातुलम् ।
देवासुररणप्रख्यमुभयोः प्रीयमाणयोः ॥ १४.७९.२० ॥
Entre os dois surgiu um combate incomparável de pai e filho, semelhante à batalha dos deuses e asuras, e ambos se regozijavam.
14.79.21
किरीटिनं प्रविव्याघ शरेणानतपर्वणा ।
जत्रुदेशे नरव्याघ्रं प्रहसन्बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.२१ ॥
Rindo, Babhruvāhana atravessou o tigre entre os homens, coroado de diadema, na região da clavícula, com uma flecha de nós curvados.
14.79.22
सोभ्यगात्सहपुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ।
विनिर्भद्य च कौन्तेयं प्रविवेशि महीतलम् ॥ १४.७९.२२ ॥
Aquela flecha, como uma serpente entrando num cupinzeiro, atravessou o filho de Kuntī junto com sua pena e penetrou a superfície da terra.
14.79.23
स गाढवेदनो धीमानालम्ब्य धनुरुत्तमम् ।
दिव्यं तेजः समाविश्य प्रमीत इव सोभवत् ॥ १४.७९.२३ ॥
Aquele sábio, profundamente ferido, empunhou seu excelente arco, mergulhou no resplendor divino e ficou como morto.
14.79.24
स संज्ञामुपलभ्याथ प्रशस्य पुरुषर्षभः ।
पुत्रं शक्रात्मजो वाक्यमिदमाह महाद्युतिः ॥ १४.७९.२४ ॥
Então, recobrando a consciência, aquele touro entre os homens, filho de Indra, de grande brilho, louvou seu filho e disse estas palavras.
14.79.25
साधुसाधु महाबाहो वत्स चित्राङ्गदात्मज ।
सदृशं कर्म ते दृष्ट्वा प्रीतिमानस्मि पुत्रक ॥ १४.७९.२५ ॥
Muito bem, muito bem! Ó de braços poderosos, querido filho, filho de Citrāṅgada, ao ver teu feito digno, estou satisfeito, meu filho.
14.79.26
विमुञ्चाम्येष ते बाणान्पुत्र युद्धे स्थिरो भव ।
इत्येवमुक्त्वा नाराचैरभ्यवर्षदमित्रहा ॥ १४.७९.२६ ॥
Agora solto estas flechas sobre ti, filho; permanece firme na batalha. Assim dizendo, o matador de inimigos fez chover flechas de ferro.
14.79.27
तान्स गाण्डीवनिर्मुक्तान्वज्राशनिसमप्रभान् ।
नाराचानच्छिनद्राज भल्लैः सर्वांस्त्रिधा द्विधा ॥ १४.७९.२७ ॥
Aquelas flechas de ferro, disparadas do Gāṇḍīva e brilhantes como o raio e o trovão, ele cortou com flechas bhalla, todas em três e em dois, ó rei.
14.79.28
तस्य पार्थः शरैर्दिव्यैर्ध्वजं हेमपरिष्कृतम् ।
सुवर्णतालप्रतिमं क्षुरेणापाहरद्रथात् ॥ १४.७९.२८ ॥
Pārtha, com flechas divinas, derrubou do carro, com uma flecha de cabeça de navalha, o seu estandarte adornado de ouro, semelhante a uma palmeira dourada.
14.79.29
हयांश्चास्य महाकायान्महावेगानरिंदम ।
चकार राजन्निर्जावान्प्रहसन्निव पाण्डवः ॥ १४.७९.२९ ॥
Ó subjugador de inimigos, ó rei, o Pāṇḍava, como que rindo, deixou sem vida os seus cavalos de grande corpo e velozes.
14.79.30
स रथादवतीर्याथ राजा परमकोपनः ।
पदातिः पितरं क्रुद्धो योधयामास पाण्डवम् ॥ १४.७९.३० ॥
Então aquele rei, sobremaneira irado, descendo do carro, a pé e enfurecido, lutou contra seu pai, o Pāṇḍava.
14.79.31
सम्प्रीयमाणः पार्थानामृषभः पुत्रविक्रमात् ।
नात्यर्थं पीडयामास पुत्रं वज्रधरात्मजः ॥ १४.७९.३१ ॥
Muito satisfeito com a bravura do filho, o touro entre os Pārthas, filho do portador do raio, não atormentou excessivamente o filho.
14.79.32
स हन्यमानोऽभिमुखं पितरं बभ्रुवाहनः ।
शरैराशीविषाकारैः पुनरेवार्दयद्बली ॥ १४.७९.३२ ॥
Atingido de frente pelo pai, o forte Babhruvāhana atormentou-o novamente com flechas semelhantes a serpentes venenosas.
14.79.33
ततः स बाल्यात्पितरं विव्याध हृदि पत्रिणा ।
निशेतेन सुपुङ्खेन बलवद्बभ्रुवाहनः ॥ १४.७९.३३ ॥
Então Babhruvāhana, por juventude, traspassou o coração do pai com uma flecha afiada e bem emplumada.
14.79.34
स बाणस्तेजसा दीप्तो ज्वलन्निव हुताशनः ।
विवेश पाण्डवं राजन्मर्म भित्त्वाऽतिदुःखकृत् ॥ १४.७९.३४ ॥
Aquela flecha, brilhando com esplendor como um fogo ardente, ó rei, atravessou o ponto vital do Pāṇḍava e penetrou, causando-lhe grande dor.
14.79.35
स तेनातिभृशं विद्धः पुत्रेण कुरुनन्दनः ।
महीं जगाम मोहार्तस्ततो राजन्धनंजयः ॥ १४.७९.३५ ॥
Gravemente ferido por aquele filho, a alegria dos Kurus, Dhanaṃjaya, tomado pela inconsciência, caiu ao chão, ó rei.
14.79.36
तस्मिन्निपतिते वीरे कौरवाणां धुरंधरे ।
सोपि मोहं जगामाथ ततश्चित्राङ्गदासुतः।ष ॥ १४.७९.३६ ॥
Quando aquele herói, o maior sustentáculo dos Kauravas, tombou, o filho de Citrāṅgadā também caiu na inconsciência.
14.79.37
व्यायम्य संयुगे राजा दृष्ट्वा च पितरं हतम् ।
पूर्वमेव स बाणौर्घर्गाढविद्धोऽर्जुनेन ह।
पपात सोपि धरणीमालिङ्ग्य रणमूर्धनि ॥ १४.७९.३७ ॥
Tendo se esforçado na batalha, o rei viu seu pai morto. Ele também, já gravemente e profundamente ferido pelas flechas de Arjuna, caiu na frente do campo de batalha, abraçando a terra.
14.79.38
भर्तारं निहतं दृष्ट्वा पुत्रं च पतितं भुवि ।
चित्राङ्गदा परित्रस्ता प्रविवेश रणाजिरे ॥ १४.७९.३८ ॥
Ao ver seu marido morto e seu filho caído no chão, Citrāṅgadā, aterrorizada, entrou no campo de batalha.
14.79.39
शोकसंतप्तहृदया रुदती वेपती भृशम्। ॥ १४.७९.३९ ॥
Com o coração atormentado pela dor, chorando e tremendo muito.
14.79.40
मणलूरपतेर्माता ददर्श निहतं पतिम् ॥ १४.७९.४० ॥
A mãe do senhor de Maṇalūra viu seu marido morto.