مهابهاراتا · أدهيايا 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
فجلس عندئذٍ سيّد مانيبورا، وقد غمره الحزن على أبيه، مع أمه للصيام حتى الموت، يا مُحرِق الأعداء.
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
فتفكّرت أولوبي حينئذٍ في الجوهرة المُحيية، فمثلت أمامها تلك الملاذ للثعابين.
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
يا من من نسل كورو، أخذته ابنة ملك الثعابين وخاطبت الجنود بكلمات تُفرح القلب.
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
انهض، ولا تحزن يا بني؛ لم تقتل جيشنو. إنه لا يُقهر من البشر، ولا حتى من الآلهة مع فاسافا.
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
إنني أنا من أظهرت هذا الوهم المسمى موهيني، لإرضاء أبيك المجيد، سيّد البشر، اليوم.
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
يا من من نسل كورو، يا ملك، لقد أتى، راغباً في معرفة قوة ابنك، وأنت تقاتل في المعركة، يا قاتل أبطال الأعداء.
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
لذلك، يا بني، لقد حثثتك على القتال. أيها السيد، لا تخشَ أدنى ذنب يتعلق بنفسك.
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
هذا الحكيم عظيم الروح قديم وأبدي وغير فانٍ. يا بني، لا يستطيع حتى إندرا أن يغلبه في القتال.
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
هذه الجوهرة الإلهية التي أُحضرت إليّ، أيها سيد البشر، تُحيي مراراً وتكراراً أمراء الثعابين الذين ماتوا.
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
أيها السيد، ضعها أنت أيضاً على صدر أبيك؛ حينئذٍ يُبعث حياً، وترى بارتا، ابن باندو.
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
فلما قيل له ذلك، وضع ذو البهاء اللامتناهي، الطاهر، من محبته لأبيه، الجوهرة على صدر بارتا.
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
ولما وُضعت تلك الجوهرة عليه، عاد الحياة إلى البطل سيد النصر؛ فنهض كمن نام طويلاً، وعيناه محمرتان ملطختان بالدم.
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
فلما رأى أباه العظيم النفس، الرفيع العقل، قد نهض واستعاد وعيه وعافيته، انحنى بابهروفاهانا له تعظيمًا.
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
ولما نهض ثانيةً ذلك النمر بين الرجال، المتألق بالمجد، أيها السيد، أمطر باكاشاسانا (إندرا) زهورًا إلهية مقدسة.
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
دوّت الطبول دون أن تُضرب كأنها غيوم رعدية، وعلا في السماء صوت عظيم: «أحسنتَ، أحسنتَ!».
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
ونهض دهنجايا ذو الذراعين القويتين، وقد اطمأن تمامًا، فعانق بابهروفاهانا وشمّ رأسه.
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
ورأى أيضًا من بعيد أمه واقفة مع أولوبي، قد أنهكها الحزن؛ فسأل دهنجايا.
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
ما هذا الذي يُرى كله، مملوءًا بالحزن والدهشة والفرح، أيها قاتل الأعداء، في ساحة المعركة هذه؟ إن كنت تعلم فأخبرني.
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
لماذا جاءت أمّك إلى ساحة المعركة؟ ولماذا جاءت هذه ابنة ملك الثعابين، أُلُوپي، إلى هنا؟
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
أعلم أنك خضت هذه المعركة بكلمتي، لكنني أريد أن أعرف سبب مجيء هؤلاء النساء.
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
فلما سُئل كذلك أجابه حاكم مانيبورا، فبعد أن استرضى أُلُوپي الحكيمة بخفض رأسه قال: «فلتُسأل هي».