Mahābhārata · Adhyāya 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
Então o senhor de Maṇipūra, tomado pelo luto por seu pai, sentou-se para jejuar até a morte junto com sua mãe, ó abrasador de inimigos.
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
Então Ulūpī pensou na joia que devolve a vida, e aquele refúgio das serpentes apresentou-se diante dela.
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
Ó descendente de Kuru, a filha do rei das serpentes tomou-a e falou aos soldados palavras que alegravam o coração.
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
Levanta-te, não te aflijas, filho; não mataste Jiṣṇu. Ele é invencível para os homens e até para os deuses juntamente com Vāsava.
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
Fui eu quem exibiu esta ilusão chamada Mohinī, para agradar hoje a teu glorioso pai, o senhor dos homens.
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
Ó descendente de Kuru, ó rei, ele veio, desejoso de conhecer a força do teu filho, enquanto combatias na batalha, matador de heróis inimigos.
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
Por isso, filho, eu te incitei à batalha. Senhor, não temas nem a menor falta em relação a ti mesmo.
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
Este sábio de grande alma é antigo, eterno e imperecível. Caro filho, nem mesmo Indra é capaz de vencê-lo em batalha.
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
Esta joia divina, trazida a mim, ó senhor dos homens, revive sempre de novo os reis serpentes que morreram.
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
Senhor, tu também coloca-a sobre o peito de teu pai; então ele será revivido, e verás Pārtha, o Pāṇḍava.
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
Assim instruído, aquele de esplendor infinito, o sem pecado, por amor ao pai, colocou então a joia sobre o peito de Pārtha.
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
Quando aquela joia foi colocada sobre ele, o herói, o senhor vitorioso, reviveu; como quem dormiu longamente, levantou-se com os olhos avermelhados e injetados de sangue.
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
Ao ver seu pai, o magnânimo e de mente elevada, de pé, recobrado o sentido e são, Babhruvāhana prostrou-se diante dele.
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
Quando aquele tigre entre os homens, radiante de glória, ergueu-se de novo, ó senhor, Pākaśāsana (Indra) fez chover flores divinas e sagradas.
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
Tambores não tocados ressoaram como nuvens de trovão, e no céu ergueu-se um grande clamor: «Bem feito, bem feito!».
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
Erguendo-se, o de braços poderosos Dhanaṃjaya, plenamente consolado, abraçou Babhruvāhana e cheirou-lhe o alto da cabeça.
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
Viu também, à distância, sua mãe de pé com Ulūpī, consumida pela dor; então Dhanaṃjaya perguntou.
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
O que é isto que se vê por toda parte, cheio de dor, espanto e alegria, ó destruidor de inimigos, neste campo de batalha? Se sabes, diz-me.
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
Por que tua mãe veio a este campo de batalha? E por que esta filha do senhor das serpentes, Ulūpī, veio aqui?
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
Sei que travaste esta batalha por minha palavra. Mas desejo saber a razão da vinda dessas mulheres.
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
Assim interrogado, o senhor de Maṇipūra então lhe falou. Tendo aplacado com a cabeça inclinada a sábia Ulūpī, disse: "Que ela seja perguntada."