മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
അപ്പോൾ മണിപൂരിലെ രാജാവ് പിതാവിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി, മാതാവിനോടൊപ്പം പ്രായോപവേശം ചെയ്തു, ശത്രുതാപകനേ.
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
അപ്പോൾ ഉലൂപി സഞ്ജീവനി മണിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു; നാഗങ്ങളുടെ ആശ്രയമായ ആ മണി അവളുടെ മുന്നിൽ എത്തി.
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
കൗരവ്യാ, നാഗരാജന്റെ പുത്രി അത് എടുത്ത് സൈനികരോട് മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
എഴുന്നേൽക്കൂ, ദുഃഖിക്കരുത് മകനേ; നീ ജിഷ്ണുവിനെ (അർജുനനെ) കൊന്നിട്ടില്ല. അവൻ മനുഷ്യരാലും വാസവനോടുകൂടിയ ദേവന്മാരാലും ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാണ്.
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
മോഹിനി എന്ന ഈ മായ ഞാൻ തന്നെയാണ് കാണിച്ചത്; ഇന്ന് നിന്റെ യശസ്വിയായ പിതാവിനെ, പുരുഷേന്ദ്രനെ, സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ.
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
കൗരവാ, രാജാവേ, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവൻ നിന്റെ പുത്രന്റെ ബലം അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, നീ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ വന്നു.
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
അതിനാൽ, മകനേ, ഞാൻ നിന്നെ യുദ്ധത്തിനായി പ്രേരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രഭോ, നിന്നെക്കുറിച്ച് അണുവോളമെങ്കിലും പാപശങ്ക വെച്ചുപുലർത്തരുത്.
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
ഈ മഹാത്മാവായ ഋഷി പുരാതനനും ശാശ്വതനും അക്ഷരനുമാണ്. മകനേ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനുപോലും ഇവനെ ജയിക്കാനാവില്ല.
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
രാജാവേ, എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട ഈ ദിവ്യമണി മരിച്ച നാഗരാജാക്കന്മാരെ എപ്പോഴും വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കുന്നു.
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
പ്രഭോ, നീയും ഇത് പിതാവിന്റെ മാറിൽ വയ്ക്കുക. അപ്പോൾ ജീവൻ വീണ്ടെടുത്ത അദ്ദേഹത്തെ, പാണ്ഡവനായ പാർത്ഥനെ നീ കാണും.
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, അമിതതേജസ്വിയായ ആ നിഷ്പാപൻ പിതാവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ അന്ന് പാർത്ഥന്റെ മാറിൽ ആ മണി വെച്ചു.
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
ആ മണി വെച്ചപ്പോൾ ആ വീരനും വിജയിയുമായ പ്രഭു ജീവൻ വീണ്ടെടുത്തു; ദീർഘനേരം ഉറങ്ങിയവനെപ്പോലെ, ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു.
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
എഴുന്നേറ്റ്, ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ആ മഹാത്മാവും മനസ്വിയുമായ പിതാവിനെ സ്വസ്ഥനായി കണ്ട് ബഭ്രുവാഹനൻ വണങ്ങി.
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
പ്രഭോ, പുരുഷവ്യാഘ്രനായ ആ തേജസ്വി വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ പാകശാസനൻ (ഇന്ദ്രൻ) ദിവ്യവും പുണ്യവുമായ പൂമഴ പെയ്യിച്ചു.
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
അടിക്കാതെതന്നെ ദുന്ദുഭികൾ മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങി; ആകാശത്ത് 'സാധു, സാധു' എന്ന മഹാനാദം ഉയർന്നു.
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
മഹാബാഹുവായ ധനഞ്ജയൻ എഴുന്നേറ്റ് പൂർണ്ണമായി ആശ്വസിച്ച്, ബഭ്രുവാഹനനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് അവന്റെ ശിരസ്സ് മണത്തു.
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
ദൂരെ ദുഃഖത്താൽ ക്ഷീണിച്ച അവന്റെ അമ്മ ഉലൂപിയോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു; അപ്പോൾ ധനഞ്ജയൻ ചോദിച്ചു.
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
ശത്രുഘ്നാ, ദുഃഖവും വിസ്മയവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ ഈ യുദ്ധഭൂമി എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു? നിനക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ എന്നോട് പറയൂ.
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
നിന്റെ മാതാവ് എന്തിനായി ഈ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി? നാഗേന്ദ്രന്റെ പുത്രിയായ ഇവൾ ഉലൂപി എന്തിനു ഇവിടെ വന്നു?
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
ഈ യുദ്ധം നീ എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ചെയ്തതാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. എന്നാൽ ഈ സ്ത്രീകൾ വരാനുള്ള കാരണം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
അങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മണിപൂരത്തിന്റെ അധിപൻ അവനോട് പറഞ്ഞു. വിദ്വാനായ ഉലൂപിയെ ശിരസ്സു നമിച്ച് പ്രസാദിപ്പിച്ച് "ഇവളോടുതന്നെ ചോദിക്കട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു.