ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
ସେତେବେଳେ ମଣିପୁରର ରାଜା ପିତୃଶୋକରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ହୋଇ ମାତା ସହ ପ୍ରାୟୋପବେଶନରେ ବସିଲେ, ହେ ଶତ୍ରୁତାପନ।
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
ସେତେବେଳେ ଉଲୂପୀ ସଞ୍ଜୀବନୀ ମଣି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ; ନାଗମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ସେହି ମଣି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
ହେ କୌରବ୍ୟ, ନାଗରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା ସେହି ମଣିକୁ ନେଇ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ମନ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିବା ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
ଉଠ, ଶୋକ କର ନାହିଁ ପୁତ୍ର; ତୁମେ ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ) କୁ ବଧ କରିନାହଁ। ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ବାସବ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ।
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
ମୋହିନୀ ନାମକ ଏହି ମାୟା ମୁଁ ହିଁ ଦେଖାଇଲି; ଆଜି ତୁମ ଯଶସ୍ୱୀ ପିତା, ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ।
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
ହେ କୌରବ, ହେ ରାଜନ୍, ଶତ୍ରୁବୀରହା ସେ ତୁମ ପୁତ୍ରର ବଳ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଆସିଥିଲେ।
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
ଅତଏବ, ପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରିଛି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ନିଜ ବିଷୟରେ ଅଣୁମାତ୍ର ପାପର ଆଶଙ୍କା କରନାହିଁ।
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
ଏହି ମହାତ୍ମା ଋଷି ପୁରାତନ, ଶାଶ୍ବତ ଓ ଅକ୍ଷର। ହେ ପୁତ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଜିତି ପାରିବେ ନାହିଁ।
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ମୋ ପାଖକୁ ଆଣିଥିବା ଏହି ଦିବ୍ୟ ମଣି ମୃତ ନାଗରାଜମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ପୁନର୍ଜୀବିତ କରେ।
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପିତାଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ରଖ। ତେବେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହୋଇ ସେ ପାଣ୍ଡବ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖିବ।
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ନିଷ୍ପାପ ପିତାଙ୍କ ସ୍ନେହରେ ସେତେବେଳେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଛାତି ଉପରେ ସେହି ମଣି ରଖିଲେ।
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
ସେହି ମଣି ରଖାଯିବା ମାତ୍ରେ ସେ ବୀର, ବିଜୟୀ ପ୍ରଭୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଲେ; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନିଦ୍ରିତ ଲୋକ ପରି, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ ସେ ଉଠି ବସିଲେ।
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
ଉଠିଥିବା, ଚେତନା ଫେରିପାଇଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମା, ମନସ୍ବୀ ପିତାଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ଦେଖି ବଭ୍ରୁବାହନ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ବୀର ପୁଣି ଉଠିବାରୁ ପାକଶାସନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଦିବ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେ।
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
ବିନା ଆଘାତରେ ଦୁନ୍ଦୁଭି ମେଘଗର୍ଜ୍ଜନ ପରି ବାଜିଲେ; ଆକାଶରେ 'ସାଧୁ, ସାଧୁ' ବୋଲି ମହାନ୍ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା।
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
ମହାବାହୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଉଠି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ, ବଭ୍ରୁବାହନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ତାଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କଲେ।
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
ଆଉ ଦୂରରେ ଶୋକରେ କୃଶ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କ ମାତା ଉଲୂପୀ ସହିତ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ; ତା'ପରେ ଧନଞ୍ଜୟ ପଚାରିଲେ।
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଶୋକ, ବିସ୍ମୟ ଓ ହର୍ଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ରଣାଙ୍ଗଣ କାହିଁକି ଏପରି ଦେଖାଯାଉଛି? ତୁମେ ଜାଣିଥିଲେ ମୋତେ କୁହ।
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
ତୁମ ମାତା କାହିଁକି ଏହି ରଣଭୂମିକୁ ଆସିଛନ୍ତି? ଏବଂ ନାଗେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କନ୍ୟା ଉଲୂପୀ ଏଠାକୁ କାହିଁକି ଆସିଛି?
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ତୁମେ ମୋ କଥାରେ କରିଛ ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣେ। କିନ୍ତୁ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଆଗମନର କାରଣ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
ଏପରି ପଚରାଗଲେ ମଣିପୁରର ଅଧିପତି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ବିଦୁଷୀ ଉଲୂପୀଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ନତ କରି ପ୍ରସନ୍ନ କରି କହିଲେ, "ଏହାଙ୍କୁ ହିଁ ପଚରାଯାଉ।"