Mahābhārata · Adhyāya 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
Da setzte sich der Herr von Maṇipūra, von Trauer um seinen Vater überwältigt, zusammen mit seiner Mutter zum Fasten bis zum Tod nieder, o Feindesbezwinger.
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
Da dachte Ulūpī an den Lebensspender-Juwel, und jene Zuflucht der Schlangen erschien vor ihr.
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
O Nachkomme der Kuru, die Tochter des Schlangenkönigs nahm es und sprach zu den Soldaten Worte, die das Gemüt erfreuten.
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
Erhebe dich, betrübe dich nicht, Sohn; du hast Jiṣṇu nicht erschlagen. Er ist unbesiegbar für Menschen und selbst für die Götter samt Vāsava.
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
Ich war es, die diese Täuschung namens Mohinī vorgeführt hat, um heute deinen ruhmreichen Vater, den Herrn der Männer, zu erfreuen.
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
O Nachkomme der Kuru, o König, er kam, begierig, die Stärke deines Sohnes zu erkennen, während du im Kampf standest, Töter der feindlichen Helden.
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
Darum, mein Sohn, habe ich dich zum Kampf angespornt. Herr, fürchte nicht im Geringsten eine Sünde an dir selbst.
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
Dieser großherzige Weise ist uralt, ewig und unvergänglich. Mein Sohn, selbst Indra vermag ihn im Kampf nicht zu besiegen.
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
Dieses göttliche Juwel, mir gebracht, o Herr der Menschen, erweckt immer wieder die Schlangenkönige, die gestorben sind.
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
Herr, auch du lege es auf die Brust deines Vaters; dann wird er wieder lebendig, und du wirst Pārtha, den Pāṇḍava, sehen.
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
So angesprochen legte jener von unermesslichem Glanz, der Sündenlose, aus Liebe zu seinem Vater das Juwel auf Pārthas Brust.
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
Als jenes Juwel auf ihn gelegt wurde, erwachte der Held, der siegreiche Herr, wieder zum Leben; wie einer, der lange geschlafen hat, erhob er sich mit geröteten, blutunterlaufenen Augen.
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
Als er seinen Vater, den hochherzigen und edelgesinnten, aufgestanden, bei Bewusstsein und wohlauf sah, verneigte sich Babhruvāhana vor ihm.
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
Als jener Tiger unter den Menschen, strahlend in Ruhm, sich wieder erhob, o Herr, ließ Pākaśāsana (Indra) göttliche, heilige Blumen regnen.
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
Ungeschlagene Pauken dröhnten wie Donnerwolken, und am Himmel erhob sich ein gewaltiges Rufen: »Gut getan, gut getan!«
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
Der Starkarmige Dhanaṃjaya erhob sich, völlig getröstet, umarmte Babhruvāhana und roch an seinem Scheitel.
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
Er sah auch in einiger Entfernung seine Mutter, vom Kummer ausgezehrt, bei Ulūpī stehen; da fragte Dhanaṃjaya.
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
Was ist das, was man überall sieht, erfüllt von Kummer, Staunen und Freude, o Vernichter der Feinde, auf diesem Schlachtfeld? Wenn du es weißt, sag es mir.
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
Warum ist deine Mutter auf dieses Schlachtfeld gekommen? Und warum ist diese Tochter des Schlangenfürsten, Ulūpī, hierher gekommen?
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
Ich weiß, dass du diesen Kampf auf mein Wort hin geführt hast. Doch ich möchte den Grund für das Kommen dieser Frauen erfahren.
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
So befragt, sprach der Herr von Maṇipūra zu ihm. Nachdem er die weise Ulūpī mit geneigtem Haupt besänftigt hatte, sagte er: »Man soll sie selbst fragen.«