ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
ಆಗ ಮಣಿಪುರದ ಅರಸನು ತಂದೆಯ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಕೈಗೊಂಡನು, ಓ ಶತ್ರುತಾಪಕನೇ.
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
ಆಗ ಉಲೂಪಿ ಸಂಜೀವನ ಮಣಿಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದಳು; ಆ ಮಣಿ ನಾಗರ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು.
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
ಕೌರವ್ಯನೇ, ನಾಗರಾಜನ ಮಗಳು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
ಏಳು, ದುಃಖಪಡಬೇಡ ಮಗನೇ; ನೀನು ಜಿಷ್ಣುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಕೊಂದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮನುಷ್ಯರಿಂದಲೂ, ವಾಸವನೊಂದಿಗಿನ ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನು.
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
ಮೋಹಿನಿ ಎಂಬ ಈ ಮಾಯೆಯನ್ನು ನಾನೇ ತೋರಿಸಿದೆ; ಇಂದು ನಿನ್ನ ಯಶಸ್ವಿ ತಂದೆ, ಪುರುಷೇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು.
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
ಕೌರವನೇ, ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ನಿನ್ನ ಮಗನ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ನೀನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಂದನು.
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಕುರಿತು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಪಾಪದ ಶಂಕೆ ಪಡಬೇಡ.
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
ಈ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿ ಪುರಾತನನು, ಶಾಶ್ವತನು, ಅಕ್ಷರನು. ಮಗನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೂ ಇವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರ.
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನನ್ನ ಬಳಿ ತರಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ದಿವ್ಯ ಮಣಿಯು ಸತ್ತ ನಾಗರಾಜರನ್ನು ಸದಾ ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನೂ ಇದನ್ನು ತಂದೆಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡು. ಆಗ ಜೀವ ಪಡೆದ ಅವನು ಪಾಂಡವ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೀನು ಕಾಣುವೆ.
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ, ಪಾಪರಹಿತನು, ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಆಗ ಪಾರ್ಥನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟನು.
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
ಆ ಮಣಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟಾಗ, ಆ ವೀರ, ವಿಜಯಿ ಪ್ರಭು ಪುನಃ ಜೀವ ಪಡೆದನು; ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿದವನಂತೆ, ರಕ್ತಗೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದ್ದನು.
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
ಎದ್ದು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಮನಸ್ವಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ ಕಂಡು ಬಭ್ರುವಾಹನನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಆ ವೀರ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದಾಗ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ) ದಿವ್ಯ, ಪವಿತ್ರ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಗೈದನು.
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
ಬಡಿಯದೆಯೇ ದುಂದುಭಿಗಳು ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಮೊಳಗಿದವು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂಬ ಮಹಾ ಧ್ವನಿ ಏಳಿತು.
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
ಮಹಾಬಾಹು ಧನಂಜಯ ಎದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು, ಬಭ್ರುವಾಹನನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೂಸಿದನು.
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
ದೂರದಲ್ಲಿ ಶೋಕದಿಂದ ಕೃಶಳಾದ ಅವನ ತಾಯಿ ಉಲೂಪಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು; ಆಗ ಧನಂಜಯ ಕೇಳಿದನು.
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
ಓ ಶತ್ರುಘ್ನನೇ, ಶೋಕ, ವಿಸ್ಮಯ, ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಈ ರಣಭೂಮಿ ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ? ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
ನಿನ್ನ ತಾಯಿ ಏಕೆ ಈ ರಣಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ? ನಾಗೇಂದ್ರನ ಮಗಳಾದ ಈ ಉಲೂಪಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ?
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
ಈ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದ ಕಾರಣವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಣಿಪೂರದ ಒಡೆಯನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ವಿದುಷಿಯಾದ ಉಲೂಪಿಯನ್ನು ತಲೆಬಾಗಿ ಒಲಿಸಿ, "ಇವಳನ್ನೇ ಕೇಳಲಿ" ಎಂದನು.