มหาภารตะ · อัธยายะ 14.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.81.1
प्रायोपविष्टे नृपतौ मणिपूरेश्वरे तदा ।
पितृशोकसमाविष्टे सह मात्रा परंतप ॥ १४.८१.१ ॥
ครั้งนั้น เมื่อพระราชาแห่งมณีปุระ ผู้ถูกโศกเศร้าถึงพระบิดาครอบงำ นั่งอดอาหารจนตายพร้อมกับพระมารดา ข้าแต่ผู้เผาศัตรู
14.81.2
उलूपी चिन्तयामास तदा संजीवनं मणिम् ।
स चोपातिष्ठत तदा पन्नगानां परायणम् ॥ १४.८१.२ ॥
อุลูปีคิดถึงแก้วมณีที่ทำให้ชีวิตฟื้นคืน และทันใดนั้นที่พึ่งของพวกนาคก็ปรากฏต่อหน้านาง
14.81.3
तं गृहीत्वा तु कौरव्य नागराजपतेः सुता ।
मनःप्रह्लादनीं वाचं सैनिकानामथाब्रवीत् ॥ १४.८१.३ ॥
ข้าแต่ทายาทแห่งกุรุ ธิดาของจอมนาคราชรับแก้วนั้นไว้ แล้วกล่าวถ้อยคำที่ชื่นใจแก่เหล่าทหาร
14.81.4
उत्तिष्ठ मा शुचः पुत्र नैव जिष्णुस्त्वया हतः ।
अजेयः पुरुषैरेष तथा देवैः सवासवैः ॥ १४.८१.४ ॥
จงลุกขึ้นและอย่าโศกเศร้าเลย บุตรเอ๋ย ท่านมิได้สังหารชิษณุ พระองค์เป็นผู้ที่มนุษย์ไม่อาจพิชิตได้ แม้เหล่าเทพพร้อมด้วยวาสวะก็ไม่อาจพิชิตได้
14.81.5
मया तु मोहनी नाम मायैषा सम्प्रदर्शिता ।
प्रियार्थं पुरुषेन्द्रस्य पितुस्तेऽद्य यशस्विनः ॥ १४.८१.५ ॥
ข้าเองที่แสดงมายาที่เรียกว่าโมหินีนี้ เพื่อให้บิดาของท่านผู้เป็นจอมมนุษย์ผู้มีชื่อเสียง ได้รับความพึงพอใจในวันนี้
14.81.6
जिज्ञासुर्ह्येष पुत्रस्य बलस्य तव कौरव ।
सङ्ग्रामे युद्ध्यतो राजन्नागतः परवीरहा ॥ १४.८१.६ ॥
ข้าแต่ทายาทแห่งกุรุ ข้าแต่พระราชา ท่านผู้สังหารศัตรูผู้นี้มาด้วยความปรารถนาจะรู้กำลังของบุตรของท่าน ขณะที่ท่านกำลังรบในสนามรบ
14.81.7
तस्मादसि मया पुत्र युद्धाय परिचोदितः ।
मा पापमात्मनः पुत्र शङ्केथा ह्यण्वपि प्रभो ॥ १४.८१.७ ॥
เพราะฉะนั้น บุตรเอ๋ย ข้าจึงได้กระตุ้นให้เจ้าออกรบ ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่ อย่าได้หวาดกลัวแม้บาปเล็กน้อยที่เกี่ยวกับตัวเจ้าเลย
14.81.8
ऋषिरेष महानात्मा पुराणः शाश्वतोऽक्षरः ।
नैनं शक्तो हि सङ्ग्रामे जेतुं शक्रोऽपि पुत्रक ॥ १४.८१.८ ॥
ฤๅษีผู้นี้มีจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ เป็นโบราณ นิรันดร และไม่เสื่อมสลาย บุตรรัก แม้แต่พระอินทร์ก็ไม่อาจพิชิตท่านในการรบได้
14.81.9
अयं तु मे मणिर्दिव्यः समानीतो विशांपते ।
मृतान्मृतान्पन्नगेन्द्रान्यो जीवयति नित्यदा ॥ १४.८१.९ ॥
ข้าแต่จอมมนุษย์ แก้วทิพย์นี้ที่นำมาให้ข้า ย่อมชุบชีวิตจอมนาคที่ตายแล้วให้ฟื้นคืนได้ทุกครั้งไป
14.81.10
एनमस्योरसि त्वं च स्थापयस्व पितुः प्रभो ।
संजीवितं तदा पार्थं स त्वं द्रष्टासि पाण्डवम् ॥ १४.८१.१० ॥
ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่ เจ้าจงวางแก้วนี้บนอกของบิดาเช่นกัน แล้วเขาจะฟื้นคืนชีพ และเจ้าจะได้เห็นปารถะ ปาณฑพ
14.81.11
इत्युक्तः स्थापयामास तस्योरसि मणिं तदा ।
पार्थस्यामिततेजाः स पितुः स्नेहादपापकृत् ॥ १४.८१.११ ॥
เมื่อได้รับคำบอกเช่นนั้น ผู้มีความรุ่งโรจน์หาที่สุดมิได้ ผู้ไร้บาปนั้น ด้วยความรักต่อบิดา จึงวางแก้วนั้นลงบนอกของปารถะ
14.81.12
तस्मिन्न्यस्ते मणौ वीरो जिष्णुरुज्जीवितः प्रभुः ।
चिरसुप्त हवोत्तस्थौ मृष्टलोहितलोचनः ॥ १४.८१.१२ ॥
เมื่อแก้วนั้นวางลงบนร่าง วีรบุรุษผู้เป็นใหญ่ คือชิษณุ ก็ฟื้นคืนชีพ เขาลุกขึ้นเหมือนคนที่หลับมานาน ดวงตาแดงก่ำด้วยเลือด
14.81.13
तमुत्थितं महात्मानं लब्धसंज्ञं मनस्विनम् ।
समीक्ष्य पितरं स्वस्थं ववन्दे बभ्रुवाहनः ॥ १४.८१.१३ ॥
บาพรุวาหนะเห็นบิดาผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่และสูงส่งลุกขึ้น ได้สติคืนมา และปลอดภัยแล้ว จึงกราบลงถวายบังคม
14.81.14
उत्थिते पुरुषव्याघ्रे पुनर्लक्ष्मीवति प्रभो ।
दिव्याः सुमनसः पुण्या ववृषे पाकशासनः ॥ १४.८१.१४ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นใหญ่ เมื่อผู้เป็นเยี่ยมของมนุษย์ ผู้รุ่งเรืองด้วยสิริมงคล ลุกขึ้นอีกครั้ง พระอินทร์ผู้ทำลายปากะ ได้โปรยดอกไม้ทิพย์อันศักดิ์สิทธิ์ลงมา
14.81.15
अनाहता दुन्दुभयो विनेदुर्मघनिःस्वनाः ।
साधुसाध्विति चाकाशे बभूव सुमहान्स्वनः ॥ १४.८१.१५ ॥
กลองทิพย์ที่ไม่มีใครตีก็ดังขึ้นเหมือนเสียงฟ้าร้อง และมีเสียงใหญ่ดังในท้องฟ้าว่า ดีแล้ว ดีแล้ว
14.81.16
उत्थाय च महाबाहुः पर्याश्वस्तो धनंजयः ।
बभ्रुवाहनमालिङ्ग्य समाजिघ्रत मूर्धनि ॥ १४.८१.१६ ॥
ธนัญชัยผู้มีแขนทรงพลังลุกขึ้น คลายความทุกข์ใจจนสิ้น ได้กอดบาพรุวาหนะ และดมที่ศีรษะของเขา
14.81.17
ददर्श चापि दूरेऽस्य मातरं शोककर्शिताम् ।
उलूप्या सह तिष्ठन्तीं ततोऽपृच्छद्धनंजयः ॥ १४.८१.१७ ॥
เขาเห็นมารดาของเขายืนอยู่ไกลออกไป ซูบผอมด้วยความโศก ยืนอยู่กับอุลูปี ธนัญชัยจึงถามขึ้น
14.81.18
किमिदं लक्ष्यते सर्वं शोकविस्मयहर्षवत् ।
रणाजिरममित्रघ्न यदि जानासि शंस मे ॥ १४.८१.१८ ॥
ข้าแต่ผู้สังหารศัตรู เหตุใดเราจึงเห็นทุกสิ่งในที่นี้ เต็มไปด้วยความโศก ความอัศจรรย์ และความยินดีเช่นนี้ บนสนามรบนี้ ถ้าท่านรู้ โปรดบอกข้าด้วย
14.81.19
जननी च किमर्थं ते रणभूमिमुपागता ।
नागेन्द्रदुहिता चेयमुलूपी किमिहागता ॥ १४.८१.१९ ॥
เหตุใดมารดาของท่านจึงมาถึงสนามรบนี้ และเหตุใดธิดาของจอมนาคนี้ อุลูปี จึงมาที่นี่
14.81.20
जानाम्यहमिदं युद्धं त्वया मद्वचनात्कृतम् ।
स्त्रीणामागमने हेतुमहमिच्छामि वेदितुम् ॥ १४.८१.२० ॥
ข้ารู้ว่าท่านได้ทำสงครามนี้ตามคำของข้า แต่ข้าปรารถนาจะรู้เหตุผลที่บรรดาสตรีเหล่านี้มาถึง
14.81.21
तमुवाच तथा पृष्टो मणिपूरपतिस्तदा ।
प्रसाद्य शिरसा विद्वानुलूपी पृच्छ्यतामिति ॥ १४.८१.२१ ॥
เมื่อถูกถามเช่นนั้น เจ้าครองมณีปุระจึงกล่าวกับท่าน เขาถวายความเคารพต่ออุลูปีผู้ฉลาดด้วยการก้มศีรษะ แล้วกล่าวว่า ขอให้ถามนางเถิด