Mahābhārata · Adhyāya 14.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.88.1
श्रुतं प्रियमिदं कृष्ण यत्त्वमर्हसि भाषितुम् ।
तन्मेऽमृतरसं पुण्यं मनो ह्लादयति प्रभो ॥ १४.८८.१ ॥
Kṛṣṇa, he escuchado estas palabras agradables que eras digno de pronunciar. Son sagradas, como un sorbo de néctar, y, oh señor, alegran mi mente.
14.88.2
बहूनि किल युद्धानि विजयस्य नराधिपैः ।
पुनरासन्हृषीकेश तत्रतत्रेति न श्रुतम् ॥ १४.८८.२ ॥
Oh Hṛṣīkeśa, los reyes libraron muchas batallas por la victoria, pero en ninguna parte, aquí o allá, se ha oído algo así.
14.88.3
किंनिमित्तं स नित्यं हि पार्थः सुखविवर्जितः ।
अतीव विजयो धीमानिति मे दूयते मनः ॥ १४.८८.३ ॥
¿Por qué razón aquel Pārtha, tan victorioso y sabio, está siempre privado de felicidad? Esto aflige mi mente.
14.88.4
संचिन्तयामि कौन्तेयं रहो जिष्णुं जनार्दन ।
अतीव दुःखभागी स सततं पाण्डुनन्दनः ॥ १४.८८.४ ॥
Oh Janārdana, en la soledad medito en aquel hijo de Kuntī, el vencedor. Aquel hijo de Pāṇḍu siempre comparte un gran dolor.
14.88.5
किंनु तस्य शरीरेऽस्ति सर्वलक्षणपूजिते ।
अनिष्टं लक्षणं कृष्ण येन दुःखान्युपाश्नुते ॥ १४.८८.५ ॥
Oh Kṛṣṇa, ¿qué marca de mal augurio hay en su cuerpo, honrado por todas las marcas auspiciosas, por la cual sufre dolores?
14.88.6
अतीवासुखभोगी स सततं कुन्तिनन्दनः ।
न हि पश्यामि बीभत्सोर्निन्द्यं गात्रेषु किंचन।
श्रोतव्यं चेन्मयैतद्वै तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.८८.६ ॥
Aquel hijo de Kuntī siempre vive muy privado de felicidad. No veo en los miembros de Bībhatsu nada censurable. Si debo oírlo, sería digno de ti explicármelo.
14.88.7
इत्युक्तः स हृषीकेशो ध्यात्वा सुमहदन्तरम् ।
राजानं भोजराजन्यवर्धनो विष्णुरब्रवीत् ॥ १४.८८.७ ॥
Así interpelado, Hṛṣīkeśa, tras reflexionar largamente, Viṣṇu, acrecentador de los Bhoja y de los kṣatriya, habló al rey.
14.88.8
न ह्यस्य नृपते किञ्चिदनिष्टमुपलक्षये ।
ऋते पुरुषसिंहस्य पिण्डिकेऽस्याधिके यतः ॥ १४.८८.८ ॥
Oh rey, no percibo en este león de hombres ningún defecto, salvo que sus dos pindikas son excesivos.
14.88.9
स ताभ्यां पुरुषव्याघ्रो नित्यमध्वसु वर्तते ।
न चान्यदनुपश्यामि येनासौ दुःखभाजनम् ॥ १४.८८.९ ॥
Ese tigre entre los hombres está siempre ocupado en los caminos con esos dos, y no veo nada más por lo que deba convertirse en recipiente de dolor.
14.88.10
इत्युक्तः पुरुषश्रेष्ठस्तदा कृष्णेन धीमता ।
प्रोवाच वृष्णिशार्दूलमेवमेतदिति प्रभो ॥ १४.८८.१० ॥
Así interpelado por el sabio Kṛṣṇa, el mejor de los hombres habló entonces al tigre de los Vṛṣṇi: "Oh señor, así es."
14.88.11
कृष्णा तु द्रौप्दी कृष्णं तिर्यक्सासूयमैक्षत ।
प्रतिजग्राह तस्यास्तं प्रणयं चापि केशिहा।
प्रख्युः सखा हृषीकेशः साक्षादिव धनंजयः ॥ १४.८८.११ ॥
Pero Kṛṣṇā Draupadī miró de reojo a Kṛṣṇa con envidia, y el matador de Keśin también recibió su afecto. Su amigo Hṛṣīkeśa era famoso como si fuera el propio Dhanaṃjaya.
14.88.12
तत्र भीमादयस्ते तु करवो याजकाश्च ये ।
रेमुः श्रुत्वा विचित्रां तां धनंजयकथां शुभाम् ॥ १४.८८.१२ ॥
Allí Bhīma y los demás, y quienes eran los ejecutores y los sacerdotes del sacrificio, se regocijaron al escuchar aquella maravillosa y auspiciosa historia de Dhanaṃjaya.
14.88.13
तेषां कथयतामेव पुरुषोऽर्जुनसंकथाः ।
उपायाद्वचनाद्दूतो विजयस्य महात्मनः ॥ १४.८८.१३ ॥
Mientras ellos hablaban de Arjuna, llegó un mensajero por orden del magnánimo Vijaya.
14.88.14
सोभिगम्य कुरुश्रेष्ठं नमस्कृत्य च बुद्धिमान् ।
उपायातं नरव्याघ्रं फल्गुनं प्रत्यवेदयत् ॥ १४.८८.१४ ॥
Aquel mensajero sabio se acercó al mejor de los Kurus, le rindió homenaje e informó que Phalguna, tigre entre los hombres, se acercaba.
14.88.15
तच्छ्रुत्वा नृपतिस्तस्य हर्षबाष्पाकुलेक्षणः ।
प्रियाख्याननिमित्तं वै ददौ बहुधनं तदा ॥ १४.८८.१५ ॥
Al oírlo, el rey, con los ojos nublados de lágrimas de alegría, entregó entonces gran riqueza por la buena noticia.
14.88.16
ततो द्वितीये दिवसे महाञ्शब्दो व्यवर्धत ।
आगच्छति नरव्याघ्रे कौरवाणां धुरंधरे ॥ १४.८८.१६ ॥
Luego, al segundo día, cuando se acercaba el tigre entre los hombres, el campeón de los Kauravas, se alzó un gran clamor.
14.88.17
ततो रेणुः समुद्भुतो विबभौ तस्य वाजिनः ।
अभितो वर्तमानस्य यथोच्चैःश्रवसस्तथा ॥ १४.८८.१७ ॥
Entonces el polvo levantado por sus caballos se extendió por todas partes y brilló, tal como lo hace alrededor de Uccaiḥśravas cuando se mueve.
14.88.18
तत्र हर्षकरीर्वाचो नराणां शुश्रुवेऽर्जुनः ।
दिष्ट्याऽसि पार्थ कुशली धन्यो राजा युधिष्ठिरः ॥ १४.८८.१८ ॥
Allí se oyeron palabras que alegraban a los hombres: "Arjuna, por fortuna estás a salvo, hijo de Pṛthā! Bendito es el rey Yudhiṣṭhira."
14.88.19
कोन्योहि पृथिवीं कृत्स्नां जित्वाहि युधि पार्थिवान् ।
चारयित्वा हयश्रेष्ठमुपागच्छेदृतेऽर्जुनात् ॥ १४.८८.१९ ॥
¿Quién, salvo Arjuna, habiendo conquistado toda la tierra y a los reyes en batalla, podría haber llegado aquí conduciendo al mejor de los caballos?
14.88.20
ये व्यतीता महात्मानो राजानः सगरादयः ।
तेषामपीदृशं कर्म न कदाचन शुश्रुम ॥ १४.८८.२० ॥
De los reyes magnánimos que han pasado, como Sagara y otros, nunca hemos oído de una hazaña semejante.
14.88.21
नैतदन्ये करिष्यन्ति भविष्या वसुधाधिपाः ।
यत्त्वं कुरुकुलश्रेष्ठ दुष्करं कृतवानसि ॥ १४.८८.२१ ॥
Otros futuros señores de la tierra no harán esto; tú, mejor de la estirpe de los Kuru, has realizado una hazaña difícil.
14.88.22
इत्येवं वदतां तेषां पुंसां कर्णसुखा गिरः ।
शृण्वन्विवेश धर्मात्मा फल्गुनो यज्ञसंस्तरम् ॥ १४.८८.२२ ॥
Mientras aquellos hombres hablaban estas palabras agradables al oído, el justo Phalguna, escuchando, entró en el recinto del sacrificio.
14.88.23
ततो राजा सहामात्यः कृष्णश्च यदुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य तं प्रत्युद्ययतुस्तदा ॥ १४.८८.२३ ॥
Entonces el rey, con sus ministros, y Kṛṣṇa, gozo de los Yadu, poniendo a Dhṛtarāṣṭra al frente, avanzaron a recibirlo.
14.88.24
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ धर्मराजस्य धीमतः ।
भीमादींश्चापि संपूज्य पर्यष्वजत केशवम् ॥ १४.८८.२४ ॥
Él saludó con reverencia los pies de su padre y del sabio rey de la justicia, honró a Bhīma y a los demás y abrazó a Keśava.
14.88.25
तैः समेत्यार्चितस्तांश्च प्रत्यर्च्याथ यथाविधि ।
विशश्राम महाबाहुस्तीरं लब्ध्वेव पारगः ॥ १४.८८.२५ ॥
Tras reunirse con ellos, siendo honrado por ellos y devolviéndoles el honor según la norma, el de brazos poderosos descansó, como quien ha cruzado y alcanzado la orilla.