Mahābhārata · Adhyāya 14.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.88.1
श्रुतं प्रियमिदं कृष्ण यत्त्वमर्हसि भाषितुम् ।
तन्मेऽमृतरसं पुण्यं मनो ह्लादयति प्रभो ॥ १४.८८.१ ॥
Kṛṣṇa, ich habe diese erfreulichen Worte gehört, die du zu sprechen würdig warst. Sie sind heilig wie ein Schluck Nektar, und, o Herr, sie erfreuen meinen Geist.
14.88.2
बहूनि किल युद्धानि विजयस्य नराधिपैः ।
पुनरासन्हृषीकेश तत्रतत्रेति न श्रुतम् ॥ १४.८८.२ ॥
O Hṛṣīkeśa, Könige haben um des Sieges willen viele Schlachten geschlagen, doch nirgends, hier oder dort, hat man so etwas gehört.
14.88.3
किंनिमित्तं स नित्यं हि पार्थः सुखविवर्जितः ।
अतीव विजयो धीमानिति मे दूयते मनः ॥ १४.८८.३ ॥
Aus welchem Grund ist jener Pārtha, so überaus siegreich und weise, stets des Glücks beraubt? Das schmerzt meinen Geist.
14.88.4
संचिन्तयामि कौन्तेयं रहो जिष्णुं जनार्दन ।
अतीव दुःखभागी स सततं पाण्डुनन्दनः ॥ १४.८८.४ ॥
O Janārdana, in der Einsamkeit denke ich über jenen Sohn der Kuntī nach, den Sieger. Jener Sohn Pāṇḍus hat stets einen großen Anteil am Leid.
14.88.5
किंनु तस्य शरीरेऽस्ति सर्वलक्षणपूजिते ।
अनिष्टं लक्षणं कृष्ण येन दुःखान्युपाश्नुते ॥ १४.८८.५ ॥
O Kṛṣṇa, welches unheilvolle Zeichen gibt es an seinem Körper, der durch alle glückverheißenden Merkmale geehrt ist, durch das er Leiden erfährt?
14.88.6
अतीवासुखभोगी स सततं कुन्तिनन्दनः ।
न हि पश्यामि बीभत्सोर्निन्द्यं गात्रेषु किंचन।
श्रोतव्यं चेन्मयैतद्वै तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.८८.६ ॥
Jener Sohn der Kuntī ist stets sehr des Glücks beraubt. An den Gliedern Bībhatsus sehe ich nichts Tadelnswertes. Wenn ich dies hören soll, so wäre es dir angemessen, es mir zu erklären.
14.88.7
इत्युक्तः स हृषीकेशो ध्यात्वा सुमहदन्तरम् ।
राजानं भोजराजन्यवर्धनो विष्णुरब्रवीत् ॥ १४.८८.७ ॥
So angesprochen, sann Hṛṣīkeśa lange nach, und Viṣṇu, der Mehrer der Bhoja und Kṣatriya, sprach zum König.
14.88.8
न ह्यस्य नृपते किञ्चिदनिष्टमुपलक्षये ।
ऋते पुरुषसिंहस्य पिण्डिकेऽस्याधिके यतः ॥ १४.८८.८ ॥
O König, ich erkenne an diesem Löwen unter den Menschen keinen Makel, außer dass seine beiden Piṇḍikā übermäßig sind.
14.88.9
स ताभ्यां पुरुषव्याघ्रो नित्यमध्वसु वर्तते ।
न चान्यदनुपश्यामि येनासौ दुःखभाजनम् ॥ १४.८८.९ ॥
Dieser Tiger unter den Menschen ist ständig mit jenen beiden auf den Wegen beschäftigt, und ich sehe nichts anderes, wodurch er zum Gefäß des Leidens würde.
14.88.10
इत्युक्तः पुरुषश्रेष्ठस्तदा कृष्णेन धीमता ।
प्रोवाच वृष्णिशार्दूलमेवमेतदिति प्रभो ॥ १४.८८.१० ॥
So angesprochen vom weisen Kṛṣṇa, sprach der Beste der Menschen zum Tiger der Vṛṣṇi: "O Herr, so ist es."
14.88.11
कृष्णा तु द्रौप्दी कृष्णं तिर्यक्सासूयमैक्षत ।
प्रतिजग्राह तस्यास्तं प्रणयं चापि केशिहा।
प्रख्युः सखा हृषीकेशः साक्षादिव धनंजयः ॥ १४.८८.११ ॥
Doch Kṛṣṇā Draupadī blickte Kṛṣṇa neidisch von der Seite an, und der Töter des Keśin nahm auch ihre Zuneigung an. Sein Freund Hṛṣīkeśa war berühmt, als wäre er selbst Dhanaṃjaya.
14.88.12
तत्र भीमादयस्ते तु करवो याजकाश्च ये ।
रेमुः श्रुत्वा विचित्रां तां धनंजयकथां शुभाम् ॥ १४.८८.१२ ॥
Dort freuten sich Bhīma und die anderen, ebenso die Ausführenden und die Opferpriester, als sie jene wunderbare und glückverheißende Erzählung von Dhanaṃjaya hörten.
14.88.13
तेषां कथयतामेव पुरुषोऽर्जुनसंकथाः ।
उपायाद्वचनाद्दूतो विजयस्य महात्मनः ॥ १४.८८.१३ ॥
Während sie noch von Arjuna sprachen, kam auf die Worte des hochherzigen Vijaya ein Bote.
14.88.14
सोभिगम्य कुरुश्रेष्ठं नमस्कृत्य च बुद्धिमान् ।
उपायातं नरव्याघ्रं फल्गुनं प्रत्यवेदयत् ॥ १४.८८.१४ ॥
Der kluge Bote trat vor den Besten der Kuru, verneigte sich und meldete, dass Phalguna, der Tiger unter den Menschen, nahte.
14.88.15
तच्छ्रुत्वा नृपतिस्तस्य हर्षबाष्पाकुलेक्षणः ।
प्रियाख्याननिमित्तं वै ददौ बहुधनं तदा ॥ १४.८८.१५ ॥
Als der König dies hörte, mit tränenverschleierten Augen vor Freude, schenkte er damals großen Reichtum für die erfreuliche Kunde.
14.88.16
ततो द्वितीये दिवसे महाञ्शब्दो व्यवर्धत ।
आगच्छति नरव्याघ्रे कौरवाणां धुरंधरे ॥ १४.८८.१६ ॥
Dann, am zweiten Tag, als der Tiger unter den Menschen, der Hauptkämpfer der Kaurava, nahte, erhob sich ein gewaltiger Lärm.
14.88.17
ततो रेणुः समुद्भुतो विबभौ तस्य वाजिनः ।
अभितो वर्तमानस्य यथोच्चैःश्रवसस्तथा ॥ १४.८८.१७ ॥
Da breitete sich der von seinen Pferden aufgewirbelte Staub ringsum aus und glänzte, so wie er es um Uccaiḥśravas tut, wenn dieser sich bewegt.
14.88.18
तत्र हर्षकरीर्वाचो नराणां शुश्रुवेऽर्जुनः ।
दिष्ट्याऽसि पार्थ कुशली धन्यो राजा युधिष्ठिरः ॥ १४.८८.१८ ॥
Dort hörte man Worte, die den Menschen Freude machten: »Arjuna, glücklicherweise bist du wohlbehalten, Sohn der Pṛthā! Gesegnet ist König Yudhiṣṭhira.«
14.88.19
कोन्योहि पृथिवीं कृत्स्नां जित्वाहि युधि पार्थिवान् ।
चारयित्वा हयश्रेष्ठमुपागच्छेदृतेऽर्जुनात् ॥ १४.८८.१९ ॥
Wer außer Arjuna, der die ganze Erde und die Könige im Kampf besiegt hat, hätte hierher kommen können, indem er das beste der Pferde umherführte?
14.88.20
ये व्यतीता महात्मानो राजानः सगरादयः ।
तेषामपीदृशं कर्म न कदाचन शुश्रुम ॥ १४.८८.२० ॥
Von den großherzigen Königen, die dahingegangen sind, wie Sagara und anderen, haben wir nie von einer solchen Tat gehört.
14.88.21
नैतदन्ये करिष्यन्ति भविष्या वसुधाधिपाः ।
यत्त्वं कुरुकुलश्रेष्ठ दुष्करं कृतवानसि ॥ १४.८८.२१ ॥
Andere künftige Herrscher der Erde werden dies nicht tun; du, der Beste des Kuru-Geschlechts, hast eine schwierige Tat vollbracht.
14.88.22
इत्येवं वदतां तेषां पुंसां कर्णसुखा गिरः ।
शृण्वन्विवेश धर्मात्मा फल्गुनो यज्ञसंस्तरम् ॥ १४.८८.२२ ॥
Während jene Männer diese dem Ohr wohltuenden Worte sprachen, betrat der rechtschaffene Phalguna, zuhörend, den Opferbezirk.
14.88.23
ततो राजा सहामात्यः कृष्णश्च यदुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य तं प्रत्युद्ययतुस्तदा ॥ १४.८८.२३ ॥
Da gingen der König mit seinen Ministern und Kṛṣṇa, die Freude der Yadu, mit Dhṛtarāṣṭra an der Spitze, ihm entgegen.
14.88.24
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ धर्मराजस्य धीमतः ।
भीमादींश्चापि संपूज्य पर्यष्वजत केशवम् ॥ १४.८८.२४ ॥
Er verneigte sich ehrfürchtig vor den Füßen seines Vaters und des weisen Dharma-Königs, ehrte Bhīma und die anderen und umarmte Keśava.
14.88.25
तैः समेत्यार्चितस्तांश्च प्रत्यर्च्याथ यथाविधि ।
विशश्राम महाबाहुस्तीरं लब्ध्वेव पारगः ॥ १४.८८.२५ ॥
Nachdem er mit ihnen zusammengetroffen, von ihnen geehrt worden war und sie gemäß der Vorschrift wiederum geehrt hatte, ruhte der Starkarmige aus, wie einer, der das Ufer erreicht und das Gewässer überquert hat.