மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.88.1
श्रुतं प्रियमिदं कृष्ण यत्त्वमर्हसि भाषितुम् ।
तन्मेऽमृतरसं पुण्यं मनो ह्लादयति प्रभो ॥ १४.८८.१ ॥
கிருஷ்ணா, நீர் சொல்லத் தகுந்ததை சொன்னதை நான் கேட்டேன். அது இனியதும் அமுத ரசம் போன்றதும் புனிதமானதுமாகும்; ஓ பிரபுவே, அது என் மனதை மகிழ்விக்கிறது.
14.88.2
बहूनि किल युद्धानि विजयस्य नराधिपैः ।
पुनरासन्हृषीकेश तत्रतत्रेति न श्रुतम् ॥ १४.८८.२ ॥
ஓ ஹ்ருஷீகேசா, வெற்றிக்காக மன்னர்கள் பல போர்களைச் செய்தார்கள்; ஆனால் இங்கும் அங்கும் அப்படி ஒன்று கேட்கப்படவில்லை.
14.88.3
किंनिमित्तं स नित्यं हि पार्थः सुखविवर्जितः ।
अतीव विजयो धीमानिति मे दूयते मनः ॥ १४.८८.३ ॥
அவ்வளவு வெற்றியாளனும் அறிவாளனுமான பார்த்தன் ஏன் எப்போதும் இன்பமற்றவனாக இருக்கிறான்? என் மனம் இதனால் வருந்துகிறது.
14.88.4
संचिन्तयामि कौन्तेयं रहो जिष्णुं जनार्दन ।
अतीव दुःखभागी स सततं पाण्डुनन्दनः ॥ १४.८८.४ ॥
ஓ ஜனார்தனா, தனிமையில் நான் குந்தியின் மகனாகிய அந்த வெற்றியாளனை நினைத்துப் பார்க்கிறேன். பாண்டுவின் அந்த மகன் எப்போதும் மிகுந்த துயரத்தை அனுபவிக்கிறான்.
14.88.5
किंनु तस्य शरीरेऽस्ति सर्वलक्षणपूजिते ।
अनिष्टं लक्षणं कृष्ण येन दुःखान्युपाश्नुते ॥ १४.८८.५ ॥
ஓ கிருஷ்ணா, எல்லா நல்ல அடையாளங்களாலும் போற்றப்பட்ட அவன் உடலில் எந்த அசுப அடையாளம் உள்ளது, அதனால் அவன் துயரங்களை அனுபவிக்கிறான்?
14.88.6
अतीवासुखभोगी स सततं कुन्तिनन्दनः ।
न हि पश्यामि बीभत्सोर्निन्द्यं गात्रेषु किंचन।
श्रोतव्यं चेन्मयैतद्वै तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.८८.६ ॥
அந்த குந்தியின் மகன் மிகவும் இன்பமற்றவனாக எப்போதும் இருக்கிறான். பீபத்ஸுவின் உறுப்புகளில் நிந்திக்கத்தக்க எதையும் நான் காணவில்லை. நான் இதைக் கேட்கத்தக்கதாக இருந்தால், அதை எனக்கு விளக்குவது உமக்குத் தகும்.
14.88.7
इत्युक्तः स हृषीकेशो ध्यात्वा सुमहदन्तरम् ।
राजानं भोजराजन्यवर्धनो विष्णुरब्रवीत् ॥ १४.८८.७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், ஹ்ருஷீகேசன் நீண்ட நேரம் சிந்தித்த பின், போஜ-க்ஷத்ரிய வம்சங்களை வளர்ப்பவரான விஷ்ணு அரசனிடம் கூறினார்.
14.88.8
न ह्यस्य नृपते किञ्चिदनिष्टमुपलक्षये ।
ऋते पुरुषसिंहस्य पिण्डिकेऽस्याधिके यतः ॥ १४.८८.८ ॥
அரசனே, இந்த நரசிங்கத்தில் ஒரு தீங்கையும் நான் காணவில்லை; அவனுடைய இரு பிண்டிகைகள் மட்டுமே அதிகமாக உள்ளன.
14.88.9
स ताभ्यां पुरुषव्याघ्रो नित्यमध्वसु वर्तते ।
न चान्यदनुपश्यामि येनासौ दुःखभाजनम् ॥ १४.८८.९ ॥
அந்த நரவியாக்கிரன் அவ்விருவரோடும் எப்போதும் வழிகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறான்; அவனை துன்பத்திற்கு ஆளாக்கும் வேறொன்றையும் நான் காணவில்லை.
14.88.10
इत्युक्तः पुरुषश्रेष्ठस्तदा कृष्णेन धीमता ।
प्रोवाच वृष्णिशार्दूलमेवमेतदिति प्रभो ॥ १४.८८.१० ॥
அறிவுள்ள கிருஷ்ணனால் அப்போது இவ்வாறு கூறப்பட்ட நரசிரேஷ்டன், வ்ருஷ்ணி-சார்தூலரிடம், 'ஓ பிரபுவே, இது அப்படியேதான்' என்றார்.
14.88.11
कृष्णा तु द्रौप्दी कृष्णं तिर्यक्सासूयमैक्षत ।
प्रतिजग्राह तस्यास्तं प्रणयं चापि केशिहा।
प्रख्युः सखा हृषीकेशः साक्षादिव धनंजयः ॥ १४.८८.११ ॥
ஆனால் கிருஷ்ணை திரௌபதி பொறாமையுடன் கிருஷ்ணனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள்; கேசியைக் கொன்றவன் அவளுடைய அந்த அன்பையும் ஏற்றுக்கொண்டான். நண்பனான ஹ்ருஷீகேசன் நேரில் தனஞ்சயனைப் போலவே புகழ்பெற்றவனாக விளங்கினான்.
14.88.12
तत्र भीमादयस्ते तु करवो याजकाश्च ये ।
रेमुः श्रुत्वा विचित्रां तां धनंजयकथां शुभाम् ॥ १४.८८.१२ ॥
அங்கே பீமன் முதலானோரும், செயல் புரிவோரும், யாகம் செய்விப்போரும், தனஞ்சயனின் அந்த அற்புதமும் மங்கலமுமான கதையைக் கேட்டு மகிழ்ந்தனர்.
14.88.13
तेषां कथयतामेव पुरुषोऽर्जुनसंकथाः ।
उपायाद्वचनाद्दूतो विजयस्य महात्मनः ॥ १४.८८.१३ ॥
அவர்கள் அர்ஜுனனைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, மகாத்மா விஜயனின் சொல்லால் ஒரு தூதன் வந்தான்.
14.88.14
सोभिगम्य कुरुश्रेष्ठं नमस्कृत्य च बुद्धिमान् ।
उपायातं नरव्याघ्रं फल्गुनं प्रत्यवेदयत् ॥ १४.८८.१४ ॥
அந்த அறிவாளி தூதன் குருக்களில் சிறந்தவரை அணுகி வணங்கி, நரவியாக்ரரான பால்குனன் வருவதைத் தெரிவித்தான்.
14.88.15
तच्छ्रुत्वा नृपतिस्तस्य हर्षबाष्पाकुलेक्षणः ।
प्रियाख्याननिमित्तं वै ददौ बहुधनं तदा ॥ १४.८८.१५ ॥
அதைக் கேட்ட அரசனின் கண்கள் மகிழ்ச்சிக் கண்ணீரால் நிறைந்தன; அந்த இனிய செய்திக்காக அப்போது அவர் மிகுந்த செல்வத்தைக் கொடுத்தார்.
14.88.16
ततो द्वितीये दिवसे महाञ्शब्दो व्यवर्धत ।
आगच्छति नरव्याघ्रे कौरवाणां धुरंधरे ॥ १४.८८.१६ ॥
பின்னர் இரண்டாம் நாளில், கௌரவர்களின் தலைவரான நரவியாக்ரர் வந்தபோது ஒரு பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
14.88.17
ततो रेणुः समुद्भुतो विबभौ तस्य वाजिनः ।
अभितो वर्तमानस्य यथोच्चैःश्रवसस्तथा ॥ १४.८८.१७ ॥
அப்போது அவனுடைய குதிரைகளிலிருந்து எழுந்த தூசி சுற்றிலும் பரவி, உச்சைஃஶ்ரவஸைச் சுற்றி எழுவது போல் விளங்கியது.
14.88.18
तत्र हर्षकरीर्वाचो नराणां शुश्रुवेऽर्जुनः ।
दिष्ट्याऽसि पार्थ कुशली धन्यो राजा युधिष्ठिरः ॥ १४.८८.१८ ॥
அங்கே மனிதர்களின் மகிழ்ச்சி தரும் சொற்கள் கேட்டன: "அர்ஜுனா, நல்லூழால் நீ நலமாக இருக்கிறாய், பார்த்தா! அரசன் யுதிட்டிரன் பாக்கியவான்."
14.88.19
कोन्योहि पृथिवीं कृत्स्नां जित्वाहि युधि पार्थिवान् ।
चारयित्वा हयश्रेष्ठमुपागच्छेदृतेऽर्जुनात् ॥ १४.८८.१९ ॥
அர்ஜுனனைத் தவிர வேறு யார் முழு பூமியையும் வென்று, போரில் அரசர்களை வென்று, சிறந்த குதிரையை சுற்றிக்கொண்டு இங்கு வர முடியும்?
14.88.20
ये व्यतीता महात्मानो राजानः सगरादयः ।
तेषामपीदृशं कर्म न कदाचन शुश्रुम ॥ १४.८८.२० ॥
கடந்து சென்ற சகரர் முதலிய மகாத்மாக்களான அரசர்களின் செயலைக் கூட இத்தகையதாக நாம் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை.
14.88.21
नैतदन्ये करिष्यन्ति भविष्या वसुधाधिपाः ।
यत्त्वं कुरुकुलश्रेष्ठ दुष्करं कृतवानसि ॥ १४.८८.२१ ॥
குரு குலத்தில் சிறந்தவனே, நீ செய்த இந்த கடினமான செயலை எதிர்கால பூமியின் அரசர்கள் செய்யமாட்டார்கள்.
14.88.22
इत्येवं वदतां तेषां पुंसां कर्णसुखा गिरः ।
शृण्वन्विवेश धर्मात्मा फल्गुनो यज्ञसंस्तरम् ॥ १४.८८.२२ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அம்மனிதர்களின் காதுக்கினிய சொற்களைக் கேட்டவாறு தர்மாத்மாவான பால்குனன் யாகசாலையில் நுழைந்தான்.
14.88.23
ततो राजा सहामात्यः कृष्णश्च यदुनन्दनः ।
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य तं प्रत्युद्ययतुस्तदा ॥ १४.८८.२३ ॥
அப்போது அரசனும் அமைச்சர்களுடனும், யதுகுலமகிழ்ச்சி கிருஷ்ணனும், திருதராஷ்டிரனை முன்னிறுத்தி அவனை எதிர்கொள்ளச் சென்றனர்.
14.88.24
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ धर्मराजस्य धीमतः ।
भीमादींश्चापि संपूज्य पर्यष्वजत केशवम् ॥ १४.८८.२४ ॥
அவன் தந்தையும் அறிவுள்ள தர்மராஜனுமான அவனுடைய பாதங்களை வணங்கி, பீமன் முதலியோரையும் மதித்து, கேசவனைத் தழுவினான்.
14.88.25
तैः समेत्यार्चितस्तांश्च प्रत्यर्च्याथ यथाविधि ।
विशश्राम महाबाहुस्तीरं लब्ध्वेव पारगः ॥ १४.८८.२५ ॥
அவர்களுடன் சந்தித்து, அவர்களால் மதிக்கப்பட்டு, விதிப்படி அவர்களுக்குப் பதில் மரியாதை செய்து, மகாபாகுவான அவர் கரையை அடைந்து கடந்தவனைப் போல் ஓய்வு எடுத்தார்.